Martwicze zapalenie jelit u noworodków

Martwicze zapalenie jelit jest ostrym zapaleniem błony śluzowej jelit, charakteryzującym się obecnością błonotwórczych formacji i powierzchownych owrzodzeń. Zwany także - NEC.

NEC jest chorobą „przeżywających wcześniaków”, więc liczba pacjentów wzrośnie równolegle ze wzrostem głębokiego przeżycia wcześniaków.

Przyczyny i rozpoznanie martwiczego zapalenia jelit

W większości przypadków wcześniaki, które urodziły się przedwcześnie, są chore. Po otrzymaniu pokarmu dochodzi do uszkodzenia błony śluzowej jelita, w wyniku którego bakterie penetrują jego ściany.

Bakterie powodują infekcję, aw rezultacie reakcję zapalną na uszkodzone ściany jelita.

Potwierdzenie tej choroby daje prześwietlenia narządów jamy brzusznej. Podejrzewając martwicze zapalenie jelit, noworodek pobiera krew do wysiewu (analiza bakteriologiczna), pełną analizę i test do określenia poziomu białka C-reaktywnego.

Białko C-reaktywne jest wskaźnikiem każdego zapalenia. Może być wymagana konsultacja z chirurgiem pediatrycznym.

A z podejrzeniem martwiczego zapalenia jelit i dokładną diagnozą trudno jest przewidzieć rozwój choroby, pomimo odpowiedniego leczenia.

Wymaga ścisłego monitorowania noworodka w ciągu pierwszych dwóch dni. Często stan dziecka pogarsza się, gdy wydawałoby się, że wszystko się poprawiło.

Przy diagnozowaniu martwiczego zapalenia jelit lub podejrzeniu, że powinno to dotyczyć neonatologa. Konsultacja chirurga dziecięcego nie będzie zbyteczna.

Gastroenterolog powinien być zaangażowany po wyzdrowieniu w przypadkach braku przyrostu masy ciała lub nieprawidłowej czynności wątroby z powodu przedłużonego karmienia dożylnego.

Jakie jest zagrożenie martwiczego zapalenia jelit dla noworodka

Martwicze zapalenie jelit jest poważnym problemem, któremu towarzyszy pogorszenie stanu dziecka. Istnieją łagodne formy martwiczego zapalenia jelit, w które wpływa tylko niewielka część jelita.

Od początku leczenia poprawa następuje w ciągu jednego lub dwóch dni. W innych formach dotknięte są znacznie większe obszary jelita. Takie przypadki stanowią zagrożenie dla życia noworodka i wymagają interwencji chirurgicznej.

Podczas operacji możliwe jest usunięcie zaatakowanego obszaru jelita. Wraz z porażką całego jelita medycyna może być bezsilna, a wtedy śmierć jest nieunikniona.

Leczenie martwiczego zapalenia jelit

Leczenie martwiczego zapalenia jelit obejmuje przerwanie karmienia, zażywanie antybiotyków i leków w celu stabilizacji ciśnienia krwi i składników krwi - płytek krwi i osocza, aby zapobiec krwawieniu i wspomagać oddychanie.

Co 6 godzin wykonuje się zdjęcie rentgenowskie narządów jamy brzusznej, wykonuje się badanie krwi i ogólne badanie fizykalne.

Jeśli w jelicie pojawiła się dziura (perforacja jelit), istnieje potrzeba operacji. Podczas zabiegu usuwa się jeden lub więcej obszarów jelita. Jeśli stan noworodka jest niestabilny i nie może on zostać poddany operacji, lekarz może umieścić gumową rurkę spustową w otrzewnej.

W przypadkach, gdy dziecko dobrze reaguje na leki, powrót do zdrowia może potrwać od 10 do 14 dni. W przypadku znaczącej operacji i usunięcia części jelita dziecko może zależeć od płynu wewnętrznego przez kilka lat.

Konsekwencje martwiczego zapalenia jelit

Zakażenia i stany zapalne są związane z wieloma negatywnymi konsekwencjami. Podczas przyjmowania niektórych antybiotyków należy stale monitorować ich poziom we krwi, ponieważ ich zbyt wysokie stężenie we krwi może prowadzić do częściowej utraty słuchu.

Antybiotyki wywierają toksyczny wpływ na nerwy ucha wewnętrznego.

Najczęstsze konsekwencje martwiczego zapalenia jelit to:

  • trudności w oddychaniu
  • zaburzenia czynności nerek,
  • niskie ciśnienie krwi
  • krwawienie.

W nagłych przypadkach operacja jest zalecana w niestabilnym stanie. Utrata krwi i płynów w wyniku krwawienia i zapalenia pogarsza sytuację. Niskie ciśnienie krwi może spowodować uszkodzenie mózgu.

Dziecko może potrzebować długotrwałego karmienia dożylnego, co często prowadzi do uszkodzenia wątroby. Powikłania takie jak zwężenie jelit mogą wystąpić 4 do 6 miesięcy po chorobie. Wymaga to operacji.

Czy mogę karmić piersią z martwiczym zapaleniem jelit?

Martwicze zapalenie jelit u noworodka wymaga zaprzestania karmienia piersią. Tylko w przypadku podejrzeń, zwłaszcza gdy diagnoza zostanie potwierdzona, wszelkie karmienie, karmienie sztuczne i karmienie piersią zatrzymuje się.

Głównym leczeniem martwiczego zapalenia jelit jest odpoczynek żołądkowo-jelitowy i antybiotyki. Jeśli podejrzewasz, że karmienie chorobą zatrzymuje się co najmniej tydzień. Przy potwierdzaniu diagnozy - do dwóch tygodni.

Obserwacja dziecka z martwiczym zapaleniem jelit

Jeśli podejrzewasz zwężenie lub niedrożność jelita, wykonywane jest prześwietlenie za pomocą środka kontrastowego i konsultacji chirurga. Jeśli istnieje podejrzenie niemożności strawienia pokarmu, skonsultuj się z gastroenterologiem.

Poprawa wyników leczenia NEC jest możliwa tylko przy ścisłej współpracy lekarzy różnych specjalizacji zajmujących się pielęgniarstwem wcześniaków.

Dla niemowlęcia, które miało martwicze zapalenie jelit, duże znaczenie ma dalsze monitorowanie jego rozwoju.

Zapalenie jelit u noworodków: przyczyny, objawy, powikłania, diagnoza i leczenie, profilaktyka

Zapalenie jelit to zapalenie przewodu pokarmowego związane z zapaleniem jelit jelita cienkiego i zapaleniem okrężnicy jelita grubego. Najczęściej choroba występuje u wcześniaków cierpiących na niedorozwój organów wewnętrznych w okresie prenatalnym.

Zapalenie jelit u noworodków powoduje strach lekarzy i niepokój rodziców.

Etiologia i czynniki ryzyka

Dokładna etiologia zapalenia jelit nie jest jasna. Ustalono, że dzieci urodzone przedwcześnie lub w rodzinach dysfunkcyjnych, a także dzieci, których matki ignorowały zalecenia lekarzy, częściej cierpią na tę chorobę.

Najczęstsze przyczyny noworodkowego zapalenia jelit:

  1. Zakażenia biegunkowe wywołane przez różne patogeny. Są to głównie: - środki bakteryjne: Salmonella, E.coli, Shigella, Escherichia coli, Campylobacter itp.; - środki wirusowe, takie jak rotawirusy, enterowirusy, adenowirusy; - środki pasożytnicze: Giardia lamblia (z wysoką częstością zakażeń w populacji, ale nie zawsze z objawami klinicznymi), Balantidium coli, Blastocystis homnis, Cryptosporidium (biegunka u osób z immunosupresją), Entamoeba histolytica.
  2. Nadużywanie leków przeciwbakteryjnych przez matkę. Leki z tej grupy mogą przenikać do mleka matki. Antybiotyki są wynikiem płytek rzekomobłoniastych.
  3. Reakcje alergiczne na niektóre pokarmy, których matka używa podczas laktacji, mogą również powodować niestrawność i zapalenie jelita grubego u niemowląt.
  4. Dbaj o dziecko brudnymi rękami, złe warunki sanitarne.
  5. Niedorozwój narządów wewnętrznych płodu na tle niedowagi.
  6. Przyczyną choroby może być również uraz urodzenia, zamartwica, utrata krwi i późniejsze przywiązanie do klatki piersiowej.
  7. Wrodzone i nabyte choroby pęcherzyka żółciowego, żołądka, trzustki.

Oprócz przyczyn choroby należy podkreślić czynniki ryzyka, które przyczyniają się do jej wystąpienia, w tym długotrwałe pęknięcie błon z żywicą anionowymienną, wrodzoną chorobę serca, transfuzję krwi.

Obraz kliniczny i gatunek

Istnieją cztery rodzaje chorób.

  1. Martwicze zapalenie jelit występuje u dzieci urodzonych przedwcześnie. Objawy choroby zaczną manifestować się odwrotnie proporcjonalnie do tego, jak wcześniak jest. U wcześniaków objawy zaczynają pojawiać się na późniejszym etapie.
  2. Autystyczne zapalenie jelit jest rodzajem choroby jelitowej charakterystycznej dla dzieci z autyzmem.
  3. Choroba rzekomobłonowa to zakażenie okrężnicy wywołane przez bakterię zwaną Clostridium difficile.
  4. Wrzodziejące zapalenie jelit jest śmiertelną patologią zapalną o wysokiej śmiertelności.

Obraz kliniczny choroby zależy od rodzaju choroby.

Zapalenie jelit u wcześniaków

Zapalenie jelit u niemowląt

Zapalenie jelita grubego jest chorobą charakteryzującą się zapaleniem małego (zapalenie jelit) i jelita grubego (zapalenie jelita grubego), które powoduje naruszenie istotnych funkcji jelitowych wchłaniania, wydalania, ruchliwości i trawienia.

Zapalenie jelit u noworodków często występuje z powodu niedojrzałości narządów wewnętrznych u dziecka lub pod wpływem negatywnych czynników rozwoju wewnątrzmacicznego. Wcześniaki są narażone na chorobę znacznie częściej niż ich rówieśnicy, którzy urodzili się na czas. Za szczególnie niebezpieczną formę patologii uważa się martwicze zapalenie jelit, na które zwrócimy szczególną uwagę. Teraz omówmy czynniki, które wpływają na rozwój choroby.

Powody

Do tej pory medycyna nie może dać jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, co powoduje rozwój zapalenia jelit u niemowląt. Ale po przeanalizowaniu sytuacji lekarze są skłonni wierzyć, że patologie płodu i brak podstawowej higieny mają ogromny wpływ.

Gdy zapalenie jelit zapala jednocześnie jelito grube i jelito cienkie

Ustalono, że dzieci urodzone przedwcześnie, które pojawiły się w rodzinach dysfunkcyjnych i te, których matki podczas ciąży zignorowały zalecenia lekarza, często cierpią na zapalenie jelit.

Czynniki zwiększające ryzyko zapalenia jelit:

  • Penetracja infekcji jelitowej w ciele dziecka drogą doustną (przez usta). Rozwój salmonellozy, cholery, czerwonki, shigellozy.
  • Zakażenie owsikami (enterobiosis) lub ascaris (ascariasis) niemowląt.
  • Nieuzasadnione przyjmowanie środków przeciwbakteryjnych (nawet jeśli matka karmiąca przyjmuje antybiotyki, należy wiedzieć, że zdecydowana większość z nich przenika do mleka matki).
  • Dbaj o noworodka brudnymi rękami, znajdując go w niehigienicznych warunkach.
  • Niedorozwój jelita na tle zmniejszonej masy ciała płodu.
  • Wewnątrzmaciczne zakażenie gronkowcem od matki.
  • Reakcja alergiczna na odbiór niektórych składników żywności: glutenu, białka mleka itp.
  • Niewłaściwe odżywianie dziecka podczas wprowadzania pokarmów uzupełniających lub stosowanie produktów matki karmiącej, które niekorzystnie wpływają na trawienie dzieci.
  • Wrodzone i nabyte choroby żołądka, trzustki i pęcherzyka żółciowego.

Objawy zapalenia jelit

Często obraz kliniczny zapalenia jelit u małych dzieci jest zamazany i mylnie brany za zwykłą kolkę jelitową. Najbardziej objawami ostrzegawczymi powinny być gorączka i biegunka. Objawy te na tle bólu brzucha - zdecydowanie sygnał wezwania karetki.

Wysoka gorączka i biegunka - powód, by wezwać karetkę

Patologia u małych dzieci może wystąpić zarówno ostro, jak i stać się chroniczna. Ból w podbrzuszu objawia się stałym płaczem dziecka, przynosi nogi do ciała, zachowuje się niespokojnie podczas przywiązywania do klatki piersiowej, a nawet odmawia jedzenia. Doświadczony lekarz bada obrzęk i powiększenie jelita grubego.

Zły posłaniec - gorączka. Oznacza to, że przyczyną zapalenia jelit jest penetracja infekcji lub przyłączenie wtórnej infekcji do dotkniętego obszaru. Ponadto charakterystyczne są ogólne objawy zatrucia: letarg, senność, kapryśne zachowanie, utrata apetytu.

Specyficzne są także fizyczne wskaźniki kału. Zaparcia zastępuje biegunka, która prowadzi do odwodnienia. Zaparcia charakteryzują się gęstymi ciemnymi odchodami, podobnymi do kul kozich. Kiedy zaczyna się biegunka, występują liczne wydzieliny śluzu, a krzesło jest spienione z ostrym, zgniłym zapachem.

Pamiętaj, że w takich przypadkach koniecznie trzeba wezwać karetkę:

  • dziecko nie ma jeszcze 1 roku życia;
  • biegunka więcej niż 10 razy w ciągu 12 godzin;
  • temperatura wzrasta powyżej 38 ° C;
  • krew została znaleziona w kale;
  • skóra stała się mniej elastyczna, a dziecko jest tak słabe, że jest prawie unieruchomione.

Przed przybyciem karetki główną zasadą jest nielutowanie dziecka tak bardzo, jak to możliwe: nawet łyżeczka, ale często. Jest to ważne, ponieważ odwodnienie na tle niskiej masy ciała może szybko zakończyć się śmiercią. Warto starać się nie podawać żadnych leków przeciwskurczowych i przeciwbólowych przed przybyciem „karetki”, ponieważ ich działanie może nasilić objawy i zapobiec prawidłowej diagnozie, a zatem natychmiast rozpocząć leczenie.

Diagnostyka

Obecność zapalenia jelit określa się w następujący sposób. Lekarz uważnie słucha skarg na podstawie słów rodziców lub, jeśli dziecko przebywa w szpitalu położniczym (szpital), porównuje obraz kliniczny. Korzystając z palpacji, lekarz jest w stanie określić niewielki wzrost wielkości jelita cienkiego.

Najbardziej pouczające metody diagnostyczne to bakteriologiczny kał i coprogram. Coprogram - badanie kału, jego właściwości fizykochemiczne, w których możliwe jest wykrycie ukrytej krwi lub jaj robaków. Analiza Buck pomaga również zidentyfikować zakaźny patogen, a także określić, na jakie antybiotyki są wrażliwe. W ten sposób ukierunkowane będą recepty na leki. Jednak realia życia są takie, że często leczenie antybiotykami musi być rozpoczęte bez czekania na wyniki testu, ponieważ dla młodych pacjentów zapalenie jelit w postaci postępującej jest śmiertelnym zagrożeniem.

Badania krwi mogą wiele powiedzieć. Jeśli niedokrwistość, brak równowagi, dyslipidemię lub dysproteinemię rozpoznano za pomocą wskaźników, wszystkie te objawy wskazują na problemy z trawieniem. Według zeznań odbyła się rektoskopia lub kolonoskopia.

Do zdiagnozowania zapalenia jelit wymagany jest coprogram.

Znacznie trudniej jest określić przewlekłe zapalenie jelit, a lekarz z reguły przeprowadza dodatkowe badanie rentgenowskie, które pozwala ocenić, jak cienka jest ściana jelita, czy struktury tkanki ulegają zmianie, czy występują owrzodzenia.

Diagnostyka ultradźwiękowa służy do określenia martwiczego zapalenia jelit, które pomaga wykryć gromadzenie się gazów i wolnego płynu w jamie brzusznej, martwicy jelita.

Martwicze zapalenie jelit

Zapalenie jelita grubego u niemowląt może przybrać postać wrzodową, powodując rozwój martwiczej tkanki. Z reguły w takich przypadkach niezbędna jest interwencja chirurgiczna. Prawie wszyscy pacjenci ze zdiagnozowanym martwiczym zapaleniem jelit (NEC) to dzieci, których waga urodzeniowa była mniejsza niż 2 kg. Inne czynniki ryzyka obejmują ciężką niedotlenienie i wady wrodzone.

Wcześniaki są bardziej podatne na rozwój różnych chorób, w tym martwiczego zapalenia jelit.

Badania wykazały, że tak zwane niedokrwienie jelit prowadzi do zapalenia martwiczego, stanu, w którym krążenie krwi jest zaburzone w ścianie jelita, nawet przez krótki czas. Stwierdzono również, że jeśli Clostridia została wykryta u pacjenta w posiewie krwi, leczenie zawsze wymagało operacji, podczas gdy pacjenci z negatywnym wysiewem mieli wystarczającą terapię lekową.

Etapy NEC u noworodków

Leczenie

Taktyka postępowania z pacjentem i wybór metod terapeutycznych dla zapalenia jelit zależeć będą bezpośrednio od wieku pacjenta i ciężkości choroby. Formułujemy ogólne zasady leczenia:

  1. Wymiana utraconego płynu. Przy wymiotach, biegunce należy bezwzględnie stosować roztwory soli z wodą. Jeśli stan dziecka jest taki, że nie można go odlutować, w szpitalu wszystkie te same roztwory są wstrzykiwane dożylnie.
  2. Dieta Wcześniaki karmione są dożylnie w celu odciążenia przewodu pokarmowego. Porozmawiamy o specjalnej diecie dla starszych dzieci nieco później.
  3. Terapia antybiotykowa. Przed użyciem leków przeciwbakteryjnych coprogram ma na celu znać dokładnie „wroga” osobiście. Ale jeśli stan pacjenta jest ciężki, wyniki nie są oczekiwane i przepisywany jest antybiotyk o szerokim spektrum działania.
  4. Pre- i probiotyki. Bifidumbacterin jest używany od dziesięcioleci w programach opieki dla wcześniaków, ponieważ lekarze wiedzieli, że niedojrzałe jelito jest podatne na rozwój dysbiozy. Współcześnie nowoczesne probiotyki (Bifiform, Linex) są z powodzeniem stosowane w leczeniu zapalenia jelit. Prebiotyki (laktuloza) stanowią pożywkę dla reprodukcji korzystnej mikroflory.
  5. Enterosorbenty. Ich rolą jest zmniejszenie wchłaniania toksyn i wyeliminowanie wzdęć. Smecta często staje się lekiem z wyboru.
  6. Preparaty enzymatyczne, na przykład kreon, poprawiają trawienie.
  7. Witaminy.
Przy urodzeniu niemowlęta mają 90% wody. Dlatego nie należy lekceważyć picia, a podczas choroby jest to niezbędne

Karmienie piersią przedwcześnie po leczeniu NEC

Czy można karmić wcześniaki w okresie rehabilitacji po leczeniu NEC mlekiem z piersi? Tak, to podstawa żywienia, ale istnieją ograniczenia. Faktem jest, że takie dzieci mają szczególnie duże zapotrzebowanie na białko i sód, a przy mleku matki nie docierają do nich w pełni.

Jednym z rozwiązań tego problemu jest „korekta” mleka za pomocą „wzmacniaczy”. Są to specjalne preparaty, które wzbogacają mleko w wapń, fosfor, białka i elektrolity, zwiększając jego kaloryczność. Są one dodawane w postaci proszków lub płynów bezpośrednio do mleka.

Jeśli istnieje potrzeba zastąpienia karmienia piersią pokarmem dla niemowląt, przedstawiciele dużej zawartości białka są wybierani z całej odmiany: „Pre-Nutrilon”, „Friso-Pre”, „Pre-Nan”.

Dieta z zapaleniem jelit

Dla dzieci zaznajomionych z jedzeniem dla dorosłych, ale jednocześnie mających problemy z trawieniem, zalecana jest specjalna dieta Pevsnera. Celem tabeli nr 4 jest ograniczenie wpływu różnych czynników jelitowych. Spożycie tłuszczów i węglowodanów, soli i cukru jest ograniczone do maksymalnego możliwego poziomu, produkty spożywcze powodujące fermentację i gnicie są wykluczone.

  • pikantny, słony, kwaśny (w zasadzie jest niepożądany dla małych dzieci);
  • świeże mleko;
  • tłuste ryby i mięso;
  • produkty bogate w piekarnie;
  • kochanie
  • gotowane zupy na bazie ryżu, jęczmienia perłowego, płatków owsianych;
  • twaróg nie kwaśny, kefir;
  • galaretka;
  • jajko;
  • klopsiki, chude ryby;
  • galaretka;
  • masło;
  • wczorajszy chleb;
  • czarna porzeczka, jagoda, wiśnia;
  • pieczone jabłko;
  • wywar z dzikiej róży.

Odżywianie ułamkowe, do 6 razy dziennie, całe jedzenie przygotowywane jest wyłącznie dla pary lub przez gotowanie, podawane w obskurnej formie. Dieta trwa kilka dni. Całkowite przywrócenie jelita okaże się dopiero po półtora miesiąca. W międzyczasie musisz przestrzegać diety przepisanej przez lekarza. I pamiętaj, że leczenie dzieci, zwłaszcza małych, wymaga odpowiedzialnego podejścia ze strony rodziców.

Leczenie zapalenia jelit u niemowląt

Problemy z przewodem pokarmowym u noworodka są zawsze troską lekarzy i niepokojem rodziców. Zapalenie jelit jest niebezpieczną chorobą jelita cienkiego i grubego, która jest zapalna.

Ale przydatne informacje pomogą matkom poznać objawy choroby i główne metody leczenia, aby szybko i prawidłowo reagować na znaki ostrzegawcze. Rozpoczęcie zapalenia jelit jest niemożliwe, ponieważ aktywnie się rozwija i prowadzi do całkowitego odwodnienia organizmu.

Objawy zapalenia jelit u niemowląt

U noworodków zapalenie jelit może być spowodowane wejściem niebezpiecznych infekcji do organizmu - Staphylococcus aureus. Ten mikroorganizm dostosowuje się nawet do działania silnych antybiotyków.

Często dziecko zostaje zainfekowane niebezpiecznym wirusem podczas karmienia, jeśli matka jest chora na zapalenie sutka. Infekcja endogenna jest również możliwa, gdy gronkowiec wchodzi do organizmu przez przewód pokarmowy niemowlęcia.

Wszelkie ropne skupienie może wywołać rozwój niebezpiecznej choroby zakaźnej. Następnie noworodek będzie dręczony przez ciężkie wymioty.

Inne objawy to: pojawienie się śluzu w stolcu, zielonkawy płynny stolec, gorączka, ogólny letarg i bladość skóry.

Większość dzieci przedwcześnie urodzonych lub dzieci cierpi na zapalenie jelit, które od urodzenia mają poważne problemy z pracą układu oddechowego.

Nekrotyczne zapalenie jelit wywołane takimi patologiami może prowadzić do rozwoju zapalenia otrzewnej. Dziecko cierpi na silny ból brzucha i wymioty z żółcią.

Dla tego typu choroby charakteryzuje się nadmiernym obrzękiem brzucha. Problemy mogą również wynikać z przyjmowania antybiotyków.

Typowe objawy zapalenia jelit u niemowląt obejmują:

  • Częste płyny lub odchody śluzowe;
  • Zwiększona drażliwość, niepokój dziecka;
  • Odchody z krwistoczerwonym, zielonkawym kolorem, resztki niegotowanego jedzenia i gnijącego zapachu;
  • Ciężka biegunka;
  • Wzdęcia i częste zarzucanie;
  • Wygląd bólu, zlokalizowany w pępku, podbrzusze po obu stronach;
  • Naprzemienna biegunka i zaparcia;
  • Ból głowy i wysoka gorączka;
  • Wzmocnione odprowadzanie gazów;
  • Słabość i zmęczenie;
  • Zły sen;
  • Niedokrwistość i hipowitaminoza;
  • Zaburzenia metaboliczne.
Rodzice nie powinni przegapić momentu wystąpienia niebezpiecznych objawów. Jeśli dziecko ma niektóre z tych objawów, należy natychmiast skontaktować się ze specjalistą.

Zapalenie jelit u niemowląt: leczenie

W początkowej fazie dziecko musi zostać odizolowane, a następnie przejść do intensywnego leczenia.

Badanie powinno odbywać się w szpitalu, a także po intensywnej terapii.

Rodzice nie mogą dawać własnych antybiotyków okruchom bez recepty i wcześniejszej konsultacji. Samorząd jest obarczony niebezpiecznymi konsekwencjami.

Współcześni pediatrzy zawsze nalegają na natychmiastową hospitalizację, ponieważ zapalenie jelit jest podstępną chorobą, której rozwój jest nieprzewidywalny. Aby przewidzieć, dziecko musi być pod stałym nadzorem lekarza.

Właściwa dieta jest podstawą leczenia niemowląt z tej infekcji przewodu pokarmowego. Niemowlęta karmione piersią będą musiały być ograniczone spożyciem mleka matki.

Jeśli noworodek otrzymuje sztuczne pożywienie jako pokarm, zaleca się przeniesienie go do fermentowanych produktów mlecznych z aktywnymi bakteriami w celu przywrócenia mikroflory żołądka i jelit. Specjalne herbaty dla dzieci, czysta woda gotowana i roztwory glukozy i soli fizjologicznej pomogą wyeliminować odwodnienie organizmu.

Wraz z początkiem zapalenia jelit konieczne będzie płukanie żołądka niemowlęcia i pełne przejście na dietę wodną. Po wyzdrowieniu dziecko będzie potrzebowało dużo mleka matki do pełnego wyzdrowienia, a także mieszanki medyczne.

Jeśli dziecko nie ma jeszcze pół roku, wolno podawać specjalne wywary z ziół leczniczych. Ale ta możliwość powinna być wcześniej omówiona z lekarzem.

Preparaty enzymatyczne, probiotyki i multiwitaminy, węgiel aktywny i enterosorbenty mogą być przepisywane przez lekarza na początku pierwszych niepokojących objawów zapalenia jelit. Ale nie można wybrać leków samodzielnie.

Jeśli dziecko nie zostało umieszczone w szpitalu w odpowiednim czasie i nie otrzymało opieki medycznej, lekarze będą musieli przejść na bardziej kardynalne metody.

Laparotomia i resekcja jelita sugerują rozpoczęte leczenie zapalenia otrzewnej. W bardziej złożonych przypadkach drenaż jamy brzusznej.

Dla każdego niemowlęcia wybierany jest indywidualny zabieg. Ale powinno się to odbywać w odpowiednim czasie, aby uniknąć poważnych interwencji chirurgicznych.

Ostre zapalenie jelit u niemowląt

Rozpoczęta choroba u noworodków bardzo szybko ulega owrzodzeniu z całkowitą martwicą tkanek. Ten stan jest niezwykle niebezpieczny dla życia niemowlęcia.

Bez interwencji chirurgicznej nie można tego zrobić. Zapalenie zwyrodnieniowe dotyczy głębokich warstw jelita grubego i jelita cienkiego, co prowadzi do powstawania bolesnych owrzodzeń. Zwiększają się stopniowo.

Martwicze zapalenie jelit jest wynikiem aktywnego skurczu naczyń lub tworzenia patogennej mikroflory w jelitach niemowlęcia.

Zakażenie może być śmiertelne dla dziecka z powodu niewystarczającego rozwoju mechanizmów ochronnych jego ciała.

W przypadku ostrego zapalenia jelit, stan niemowlęcia dramatycznie się pogarsza. Następuje bardzo silne odwodnienie, a następnie całkowite naruszenie czynności układu sercowo-naczyniowego organizmu. Nawet doświadczony chirurg nie może już sobie poradzić z pokonaniem takich trudności.

Zagrożone są dzieci, które urodziły się w siódmym lub ósmym miesiącu ciąży i są głęboko przedwczesne. Martwiczemu zapaleniu jelit towarzyszy obfite i powtarzające się wymioty, krzesło z ropnym wydzieliną.

Po chwili przychodzi odmowa jedzenia. Dziecko może umrzeć z tak aktywnym przebiegiem choroby. Tylko szybka diagnoza i właściwe leczenie są kluczem do korzystnego wyniku zapalenia jelit u niemowląt.

Martwicze zapalenie jelit u noworodków

Martwicze zapalenie jelit jest ostrym zapaleniem błony śluzowej jelit, charakteryzującym się obecnością błonotwórczych formacji i powierzchownych owrzodzeń. Zwany także - NEC.

NEC jest chorobą „przeżywających wcześniaków”, więc liczba pacjentów wzrośnie równolegle ze wzrostem głębokiego przeżycia wcześniaków.

Przyczyny i rozpoznanie martwiczego zapalenia jelit

W większości przypadków wcześniaki, które urodziły się przedwcześnie, są chore. Po otrzymaniu pokarmu dochodzi do uszkodzenia błony śluzowej jelita, w wyniku którego bakterie penetrują jego ściany.

Bakterie powodują infekcję, aw rezultacie reakcję zapalną na uszkodzone ściany jelita.

Potwierdzenie tej choroby daje prześwietlenia narządów jamy brzusznej. Podejrzewając martwicze zapalenie jelit, noworodek pobiera krew do wysiewu (analiza bakteriologiczna), pełną analizę i test do określenia poziomu białka C-reaktywnego.

Białko C-reaktywne jest wskaźnikiem każdego zapalenia. Może być wymagana konsultacja z chirurgiem pediatrycznym.

A z podejrzeniem martwiczego zapalenia jelit i dokładną diagnozą trudno jest przewidzieć rozwój choroby, pomimo odpowiedniego leczenia.

Wymaga ścisłego monitorowania noworodka w ciągu pierwszych dwóch dni. Często stan dziecka pogarsza się, gdy wydawałoby się, że wszystko się poprawiło.

Przy diagnozowaniu martwiczego zapalenia jelit lub podejrzeniu, że powinno to dotyczyć neonatologa. Konsultacja chirurga dziecięcego nie będzie zbyteczna.

Gastroenterolog powinien być zaangażowany po wyzdrowieniu w przypadkach braku przyrostu masy ciała lub nieprawidłowej czynności wątroby z powodu przedłużonego karmienia dożylnego.

Zapalenie żołądka i jelit u dzieci: objawy i leczenie

Rozszczep wargi i rozszczep podniebienia: przyczyny i konsekwencje operacji

Żółtaczka u noworodków: przyczyny i leczenie

Czym jest grzybica u noworodków w jamie ustnej i jak ją leczyć

Jakie jest zagrożenie martwiczego zapalenia jelit dla noworodka

Martwicze zapalenie jelit jest poważnym problemem, któremu towarzyszy pogorszenie stanu dziecka. Istnieją łagodne formy martwiczego zapalenia jelit, w które wpływa tylko niewielka część jelita.

Od początku leczenia poprawa następuje w ciągu jednego lub dwóch dni. W innych formach dotknięte są znacznie większe obszary jelita. Takie przypadki stanowią zagrożenie dla życia noworodka i wymagają interwencji chirurgicznej.

Podczas operacji możliwe jest usunięcie zaatakowanego obszaru jelita. Wraz z porażką całego jelita medycyna może być bezsilna, a wtedy śmierć jest nieunikniona.

Leczenie martwiczego zapalenia jelit

Leczenie martwiczego zapalenia jelit obejmuje przerwanie karmienia, zażywanie antybiotyków i leków w celu stabilizacji ciśnienia krwi i składników krwi - płytek krwi i osocza, aby zapobiec krwawieniu i wspomagać oddychanie.

Co 6 godzin wykonuje się zdjęcie rentgenowskie narządów jamy brzusznej, wykonuje się badanie krwi i ogólne badanie fizykalne.

Jeśli w jelicie pojawiła się dziura (perforacja jelit), istnieje potrzeba operacji. Podczas zabiegu usuwa się jeden lub więcej obszarów jelita. Jeśli stan noworodka jest niestabilny i nie może on zostać poddany operacji, lekarz może umieścić gumową rurkę spustową w otrzewnej.

W przypadkach, gdy dziecko dobrze reaguje na leki, powrót do zdrowia może potrwać od 10 do 14 dni. W przypadku znaczącej operacji i usunięcia części jelita dziecko może zależeć od płynu wewnętrznego przez kilka lat.

Konsekwencje martwiczego zapalenia jelit

Zakażenia i stany zapalne są związane z wieloma negatywnymi konsekwencjami. Podczas przyjmowania niektórych antybiotyków należy stale monitorować ich poziom we krwi, ponieważ ich zbyt wysokie stężenie we krwi może prowadzić do częściowej utraty słuchu.

Antybiotyki wywierają toksyczny wpływ na nerwy ucha wewnętrznego.

Najczęstsze konsekwencje martwiczego zapalenia jelit to:

  • trudności w oddychaniu
  • zaburzenia czynności nerek,
  • niskie ciśnienie krwi
  • krwawienie.

W nagłych przypadkach operacja jest zalecana w niestabilnym stanie. Utrata krwi i płynów w wyniku krwawienia i zapalenia pogarsza sytuację. Niskie ciśnienie krwi może spowodować uszkodzenie mózgu.

Dziecko może potrzebować długotrwałego karmienia dożylnego, co często prowadzi do uszkodzenia wątroby. Powikłania takie jak zwężenie jelit mogą wystąpić 4 do 6 miesięcy po chorobie. Wymaga to operacji.

Czy mogę karmić piersią z martwiczym zapaleniem jelit?

Martwicze zapalenie jelit u noworodka wymaga zaprzestania karmienia piersią. Tylko w przypadku podejrzeń, zwłaszcza gdy diagnoza zostanie potwierdzona, wszelkie karmienie, karmienie sztuczne i karmienie piersią zatrzymuje się.

Głównym leczeniem martwiczego zapalenia jelit jest odpoczynek żołądkowo-jelitowy i antybiotyki. Jeśli podejrzewasz, że karmienie chorobą zatrzymuje się co najmniej tydzień. Przy potwierdzaniu diagnozy - do dwóch tygodni.

Obserwacja dziecka z martwiczym zapaleniem jelit

Jeśli podejrzewasz zwężenie lub niedrożność jelita, wykonywane jest prześwietlenie za pomocą środka kontrastowego i konsultacji chirurga. Jeśli istnieje podejrzenie niemożności strawienia pokarmu, skonsultuj się z gastroenterologiem.

Poprawa wyników leczenia NEC jest możliwa tylko przy ścisłej współpracy lekarzy różnych specjalizacji zajmujących się pielęgniarstwem wcześniaków.

Dla niemowlęcia, które miało martwicze zapalenie jelit, duże znaczenie ma dalsze monitorowanie jego rozwoju.

  • zdrowie dziecka
  • noworodka
  • rozwój dziecka

Czasopismo „Child Health” 1 (4) 2007

Problemem neonatologii, który znacząco wpływa na zachorowalność i śmiertelność noworodków, jest martwicze zapalenie jelit (NEC).

Martwicze zapalenie jelit u noworodków jest niespecyficzną chorobą zapalną wywoływaną przez czynniki zakaźne przeciwko niedojrzałości lokalnych mechanizmów obronnych i / lub niedotlenienie-niedokrwienne uszkodzenie błony śluzowej jelit, które jest podatne na uogólnienie wraz z rozwojem ogólnoustrojowej odpowiedzi zapalnej. Z definicji D. Cloherty (2002), NEC to ostry zespół martwiczej jelit o nieznanej etiologii.

Intensywny rozwój neonatologii i resuscytacji umożliwił przeżycie dzieci urodzonych głęboko przedwcześnie, ulegających niedotlenieniu podczas porodu i wykazujących objawy zakażenia wewnątrzmacicznego lub śródporodowego, jak również tych urodzonych z ciężkimi wrodzonymi wadami układu pokarmowego i / lub układu sercowo-naczyniowego. Zdecydowana większość tych dzieci (90%) jest wcześniaków o masie ciała mniejszej niż 1500 g, dlatego NEC nazywa się „chorobą przedwczesnego przeżycia”.

W okresie noworodkowym NEC występuje w 2–16% przypadków, w zależności od wieku ciążowego, około 80% z nich występuje u wcześniaków z niską masą urodzeniową [1, 3, 4, 6]. W przedwczesnych NECs występuje w 10–25% przypadków [3, 5, 10]. Częstość występowania NEC u noworodków, według różnych autorów, mieści się w zakresie od 0,3 do 3 na 1000 dzieci. Wskaźnik śmiertelności jest znacznie wyższy w grupie wcześniaków, wśród dzieci z wewnątrzmacicznym opóźnieniem wzrostu i waha się od 28 do 54% [2, 7, 8], a po zabiegach chirurgicznych - 60%, pomimo intensywnych wspólnych wysiłków neonatologów, chirurgów dziecięcych, anestezjolodzy-reanimatologov, a także rozwój nowoczesnych technologii pielęgniarstwa i leczenia noworodków. W krajach, w których wskaźnik urodzeń wcześniaków jest niski (Japonia, Szwajcaria), NEC jest mniej powszechny - z częstotliwością 2,1% wśród wszystkich dzieci rozpoczynających intensywną opiekę neonatologiczną [6, 7].

Etiologia NEC jest wieloczynnikowa. Uważa się, że NEC jest chorobą heterogeniczną, a jej głównymi składnikami są niedokrwienie, przenoszone w okresie okołoporodowym, nieprawidłowa kolonizacja jelit noworodka i niewłaściwe odżywianie dziecka we wczesnym okresie poporodowym.

Czynniki ryzyka rozwoju NEC: zamartwica okołoporodowa (pogorszenie ukrwienia jelit z powodu zwiększonego dopływu krwi do mózgu i serca), cewnikowanie tętnicy pępowinowej (skurcz naczyń i choroba zakrzepowo-zatorowa), policytemia (zmniejszenie przepływu krwi w naczyniach jelitowych), niedociśnienie tętnicze (zmniejszenie przepływu krwi w jelicie), niedojrzałość układu odpornościowego, mieszaniny składników odżywczych (są substratem dla rozwoju mikroorganizmów, z żywieniem dojelitowym NEC rozwija się częściej), bezpośrednią inwazją bakteryjną, zastosowaniem roztworów hipertonicznych, bezpośrednim Otrzymany uszkodzenie błony śluzowej jelit), alergicznych na mleko, mleko w nieobecności IgA (Gomella, 1998). W występowaniu NEC odgrywają rolę: wcześniactwo, przeniesione niedotlenienie w okresie przed i po porodzie, przyczyny zakaźne, problemy żywieniowe, obecność wrodzonej i dziedzicznej patologii, głównie przewodu pokarmowego.

Patogeneza NEC pozostaje przedmiotem badań. Niedociśnienie, nadmierne wydzielanie krwi, hipotermia, niedokrwistość powodują redystrybucję pojemności minutowej serca w organizmie. Ponieważ potrzeby metaboliczne mózgu i serca są przede wszystkim zapewnione, przepływ krwi zmniejsza się w nerkach, jelitach, skórze, mięśniach szkieletowych. Podobną reakcję na niedotlenienie obserwuje się już u płodu. Jego wynikiem jest uszkodzenie błony śluzowej jelit przez związki nadtlenkowe.

Wraz z rozwojem NEC związane są niektóre wrodzone wady serca, co prowadzi do zmniejszenia perfuzji tkanek (koarktacja aorty, otwarty przewód tętniczy itp.).

Proces centralizacji krążenia krwi, krwotok do ściany jelita i zakrzepica jego naczyń, wynikające z niedotlenienia okołoporodowego i asfiksji, odgrywają znaczącą rolę w patogenezie; powikłania wymiennej transfuzji krwi i terapii infuzyjnej przeprowadzanej przez naczynia pępowinowe; dekompensacja krążenia w przypadku wrodzonych wad serca; Choroba Hirschsprunga; warunki toksyczne.

Wraz z funkcjami trawienia, wchłaniania i wydzielania, jelito działa jako bariera zapobiegająca przedostawaniu się bakterii i endotoksyn do krążenia ogólnego.

Funkcję barierową jelita zapewniają dwie grupy czynników ochronnych: specyficzna - tkanka limfatyczna i niespecyficzna - zdolność wiązania antygenu przez błonki mikrokosmków, antagonizm bakteryjny normalnej mikroflory jelitowej, kwasowość soku żołądkowego, enzymy proteolityczne, sole żółciowe, śluzówka jelit. Duże znaczenie i mechaniczne czynniki ochronne (mechanizm perystaltyki jelit, wytwarzanie śluzu, bariera nabłonkowa).

Niepowodzenie funkcji bariery jelitowej, nawet przy braku bakteriemii, prowadzi do endotoksemii wrotnej i ogólnoustrojowej, która służy jako przyczyna odpowiedzi hipermetabolicznej i immunologiczno-zapalnej. Wzrost stężenia cytokin prozapalnych THF-α i IL-β we krwi, typowy dla pacjentów z NEC i sepsą, świadczy o patogenetycznej społeczności tych stanów.

W warunkach oddziału intensywnej terapii bakteryjna kolonizacja jelit często przebiega nieprawidłowo. Wiele czynników zakaźnych - bakterie tlenowe i beztlenowe, wirusy, ale najczęściej - bakterie Kl.pneumonia, E.coli, Clostridium, gronkowce koagulazo-ujemne, Streptococcus i grzyby z rodzaju Candida mogą mieć potencjalne znaczenie etiologiczne w rozwoju NEC.

Z powodu uszkodzenia błony śluzowej jelit, niedojrzałości mechanizmów obronnych i przerostu Gram-ujemnej flory jelitowej okrężnica kolonizująca wchodzi w krezkowe węzły chłonne i krążenie ogólnoustrojowe (translokacja bakteryjna).

Zmiany zapalne występują głównie w końcowym odcinku jelita krętego i wstępującej części okrężnicy poprzecznej, aż do porażenia całego jelita.

Złośliwy charakter powikłań NEC wyjaśnia priorytet takich podejść klinicznych, jak zapobieganie i diagnozowanie wczesnych objawów w celu szybkiego rozpoczęcia terapii.

Współczynnikiem rozdzielczości dla rozwoju NEC jest często żywienie nietolerancyjne (duża objętość, nowa mieszanka, jego osmolarność, nagłe przejście do sztucznego karmienia itp.), Które może być substratem do tworzenia patologicznej mikrobiocenozy jelitowej i wytwarzania jonów wodorowych, które naruszają integralność ściany jelita.

Warunki NEC:

- wcześnie: od pierwszego dnia życia;

- późno: 30–99 dzień życia;

- najczęściej NEC rozwija się w 5-14 dniu życia.

Objawy kliniczne NEC można podzielić na układowe, brzuszne i uogólnione.

Układowe obejmują: niewydolność oddechową, bezdech, bradykardię, letarg, termolabilność, pobudliwość, złe odżywianie, niedociśnienie (wstrząs), zmniejszenie perfuzji obwodowej, kwasicę, skąpomocz, krwawienie.

Brzuch - rozdęcie brzucha i przeczulica, aspiracje żołądka (resztki pokarmu), wymioty (żółć, krew), niedrożność jelit (osłabienie lub zanik szumu jelitowego), rumień lub obrzęk ściany brzucha, stała zlokalizowana masa w brzuchu, wodobrzusze, krwawe stolce.

Uogólnione objawy przypominają proces septyczny i objawiają się letargiem, niedociśnieniem, bladością, niewydolnością oddechową, skąpomoczem, utrzymującą się sinicą i krwawieniem. Im bardziej wyraźne są te uogólnione objawy, tym większe nasilenie choroby.

Patologiczne objawy kliniczne, zarówno miejscowe (żołądkowo-jelitowe), jak i uogólnione, jak również testy diagnostyczne przedstawiono na ryc. 1

Wczesne objawy choroby nie są specyficzne i zmienne - od objawów nietolerancji do żywienia dojelitowego po katastrofalny przebieg z klinicznym obrazem posocznicy, wstrząsu i zapalenia otrzewnej. Dominuje zespół depresji ośrodkowego układu nerwowego, bezdech i oznaki upośledzenia perfuzji tkanek - pozytywny objaw „białej plamy”, sinicy obwodowej, kwasicy, hiperglikemii, niestabilności temperatury. Powszechny jest meteoryt, opóźniona ewakuacja treści żołądkowej, biegunka i stolce zmieszane z krwią.

Postępujący proces objawia się rumieniem i obrzękiem ściany brzucha, narastającym napięciem mięśni brzucha. Identyfikacja głębokich mas podczas głębokiego omacywania jamy brzusznej wskazuje na zakrytą perforację jelita lub powszechne zapalenie otrzewnej. Podczas osłuchiwania nie występuje hałas perystaltyki, ale dane fizyczne są bardzo rzadkie.

Monitorowanie kliniczne, laboratoryjne i instrumentalne potwierdza wcześniej ustalone etapowe wzorce rozwoju NEC (Tabela 1). Podstawową manifestacją są objawy dysfunkcji wegetatywno-trzewnej, następnie powstaje obraz dynamicznej niedrożności jelit z przejściem do surowiczo-włóknikowego zapalenia otrzewnej w trzecim etapie procesu i rozlanym perforacyjnym zapaleniem otrzewnej w stadium IV.

Piorunujący przebieg NEC jest charakterystyczny dla noworodków pełno terminowych, które przeszły uduszenie podczas porodu, uszkodzenia mózgu i / lub rdzenia kręgowego, choroby hemolitycznej i wad żołądkowo-jelitowych. Typowy bezdech i potrzeba wsparcia oddechowego, możliwe naruszenia perfuzji tkanek lub ostrej niewydolności sercowo-naczyniowej. Przed karmieniem pojawia się niedomykalność lub duża objętość pozostałości w żołądku. Reakcja Gregersena jest pozytywna. Czasami znaczna domieszka krwi w stolcu.

Ostry NEC jest typowy dla wcześniaków o masie ciała mniejszej niż 1500 g. Choroba zaczyna się od 2 do 4 tygodnia życia z wyraźnymi objawami z jamy brzusznej: niedomykalność i wymioty, odmowa jedzenia, wzdęcia, upośledzone przejście przez jelita. Wkrótce dołączają objawy somatyczne, które wskazują na zatrucie i dysfunkcję ważnych narządów i układów.

Podostry NEC jest zwykle dla wcześniaków z wyjątkowo niską masą urodzeniową. Objawy rozwijają się stopniowo od trzeciego tygodnia życia. Wczesne objawy to pojawienie się nietolerancji żywienia dojelitowego i zmiana charakteru stolca. Wzdęcia są częste, ale brzuch często jest miękki w dotyku, sztywność mięśni brzucha może być nieobecna, a podczas osłuchiwania można wykryć odgłosy perystaltyki. Tacy pacjenci wymagają natychmiastowego rozpoczęcia terapii i badania (częste radiogramy i badanie stolca pod kątem krwi utajonej). W przypadku braku leczenia ta postać NEC przejawia poważne objawy ogólnoustrojowe i radiologiczne, zwykle w ciągu 24–36 godzin.

Wśród podanych testów diagnostycznych najbardziej stałe i pouczające są zmiany w hemogramie (leukocytoza / leukopenia, przesunięcie lewego wzoru, małopłytkowość), zwiększone stężenie białka C-reaktywnego, kwasica, zaburzenia równowagi elektrolitowej, śródmiąższowa pneumatoza i gaz w układzie żylnym wrotnym zgodnie z badaniami ultrasonograficznymi i rentgenowskimi narządów jama brzuszna.

Aby określić etapy NEC, oprócz powyższych kryteriów, kryteria Bella są używane w modyfikacji Walsha i Kleigmana [3, 10]:

Etap 1 (podostry): objawy kliniczne i zdjęcia rentgenowskie nie mają wartości diagnostycznej.

Etap 2 (ciężki): objawy kliniczne NEC, pneumatoza jelit na radiogramie.

A) Łagodna forma choroby.

B) Umiarkowane nasilenie choroby z zatruciem układowym.

Etap 3 (szczegółowe objawy): objawy kliniczne NEC, radiogram pneumatozy jelitowej, krytyczny etap choroby.

A) Zagrożenie perforacją jelit.

B) Obecność perforacji jelitowej.

Alternatywną klasyfikację NEC i różnicowe kryteria diagnostyczne dla wariantów przebiegu tej choroby przedstawiono w tabeli. 2, 3.

Nie ma konkretnych testów (D. Cloerty, E. Clark, 2002).

Badania prowadzone co 6-8 godzin:

- kliniczne badanie krwi (leukocytoza ze zmianą leukocytów w lewo, leukopenia lub normalnie jest możliwa);

- oznaczanie gazów krwi tętniczej (kwasica metaboliczna, hipoksemia);

- poziom potasu w surowicy (hiperkalcemia spowodowana hemolizą krwinek czerwonych);

- badanie krwi utajonej w kale (znalezione w 20-50% przypadków);

- liczba płytek krwi (małopłytkowość w 50% przypadków);

- posiew krwi (wynik pozytywny w 30% przypadków) (Gomella, 1998).

- Prześwietl zdjęcie rentgenowskie jamy brzusznej (musi być wykonane co 6–8 godzin): nieprawidłowe położenie gazu, charakterystyczne dla dynamicznej niedrożności jelit (Gomella, 1998; D. Cloerty, 2002). Obrazy są wymagane w projekcji przednio-tylnej, a także boczne lub lewe obrazy boczne.

Zdjęcia mogą pomóc w identyfikacji obrzęku ściany jelita, ustalonej pozycji pętli jelitowej w obrazach seryjnych, obecności tkanki dodatkowej, powietrza w portalu lub żyły wątrobowej, odmy otrzewnowej (D. Cloherty, 2002) (ryc. 1).

- Pomiar obwodu brzucha co 2–4 godziny (Gomella, 1998).

Po pierwsze, jeśli upośledzona jest funkcja oddechowa, zapewniona jest dodatkowa podaż tlenu lub sztuczna wentylacja płuc. W przypadku naruszenia hemodynamiki, krążenie krwi jest wspierane - BCC jest uzupełniane. W tym celu stosuje się świeże mrożone osocze w ilości 10 ml / kg masy ciała, ponieważ jest to jedyny dawca antytrombiny III i źródło innych czynników krzepnięcia. Niskie dawki dopaminy (2–5 µg / kg / min) stosuje się w celu normalizacji przepływu krwi przez nerki i wewnątrz organów. W przypadku naruszenia homeostazy kwasowo-zasadowej może być konieczne wprowadzenie wodorowęglanu sodu.

Istotną kwestią w postępowaniu z noworodkami z tą patologią, która w znacznym stopniu determinuje wynik i rokowanie choroby, jest zaprzestanie wszystkich rodzajów żywienia dojelitowego, w tym podawanie leku per os, prawidłowo przeprowadzonego pełnego żywienia pozajelitowego (SPT) przez żyłę obwodową.

Przejście z SPT na karmienie naturalne jest długim, wieloetapowym procesem, który jest bezpośrednio zależny od powagi kursu i etapu NEC. Karmienie dojelitowe wznawia się 3-5 dni po normalizacji funkcji ewakuacyjnej żołądka, zdjęciu rentgenowskim i zaniku objawów klinicznych dysfunkcji przewodu pokarmowego, które zwykle występują do 10-12 dnia wystąpienia choroby. Począwszy od wody destylowanej lub roztworu glukozy, należy stopniowo przejść do mieszaniny rozcieńczonej 4 razy. Po osiągnięciu 50% objętości wstrzykniętej dojelitowo mieszaniny całkowitej objętości cieczy, konieczne jest przełączenie na rozcieńczenie 1: 2, a następnie 3: 4 do pełnej objętości. Tak więc dziecko z NEC przechodzi następujące etapy odżywiania: pełne pozajelitowe, połączone żywienie pozajelitowe i sztuczne dojelitowe (EIT), pełne EIT, dodatkowe EIT i naturalne karmienie, a na zakończenie przekłada się na naturalne żywienie.

Biorąc pod uwagę wymagania dotyczące mieszanin stosowanych jako dojelitowe sztuczne odżywianie, a także fakt, że na tle długotrwałej antybiotykoterapii często rozwijają się ciężkie dysbakterioza i wtórna niewydolność, szczególnie po ciężkich operacjach rekonstrukcyjnych, zaleca się stosowanie jako pierwszej mieszaniny mieszanek bez laktozy i hipolaktozy typu „Nutrimigen „,„ Nutrisoya ”,„ Alprem ”,„ Alfar ”,„ Pregestimil ”,„ Nenatal ”itp. Może to znacznie zmniejszyć procesy fermentacji w jelitach, poprawić trawienie i wchłanianie składników.

Witaminy, elektrolity (z wyjątkiem potasu), pierwiastki śladowe są włączone do programu RFP od pierwszego dnia.

Obowiązkowym elementem terapii są antybiotyki o szerokim spektrum działania. Korzystne są cefalosporyny III generacji w połączeniu z aminoglikozydami. Alternatywą dla nich są imipenemy z metronidazolem.

Cechy zarządzania noworodkami w zależności od etapu procesu przedstawiono na ryc. 2

W warunkach ośrodka noworodkowego pacjentów z tą patologią są 2 specjaliści - neonatolog i chirurg dziecięcy, który pozwala na terminowe określenie wskazań do interwencji chirurgicznej:

2. Wykrywanie na badaniu dotykowym konglomeratu jelitowego.

3. Wykrywanie ustalonej pętli jelitowej.

4. Gromadzenie się gazów w układzie żyły wrotnej.

5. Rumień ściany brzucha.

1. Etap II NEC z postępującym pogorszeniem i niemożnością osiągnięcia poprawy dzięki metodom konserwatywnym, a mianowicie:

- zaczerwienienie i sinica przedniej ściany brzucha;

- napięcie żołądka przed pogorszeniem;

- Dynamiczna niedrożność jelit, która nie podlega leczeniu zachowawczemu;

- nie rozciąganie pętli jelitowych, pomimo dekompresji przez 6-8 godzin.

2. Sztywność mięśni ściany brzucha.

3. Ciężkie krwawienie z przewodu pokarmowego.

Wsparcie układu oddechowego, początek SPT nie wcześniej niż 2 dni po zabiegu, dekompresja żołądka, stymulacja leku jelita nie wcześniej niż 6 godzin po zabiegu, dokładne monitorowanie tolerancji na wejściowy ładunek dojelitowy, wyznaczenie eubiotyków jest cechą zarządzania danymi pacjenta w okresie pooperacyjnym.

Wśród występujących komplikacji NEC są:

- związane z dysfunkcją jelita podczas interwencji chirurgicznej (przetoka jelita cienkiego, zespół skracania jelita cienkiego, zespół złego wchłaniania, zespół dumpingowy, przewlekła biegunka, eksysoza z powodu utraty elektrolitów i płynu przez stomię, opóźniony rozwój, zwężenie jelita grubego, nawrót, zwężenie jelit, ropnie);

- związane z długotrwałym żywieniem pozajelitowym (krzywica, zapalenie wątroby, cholestaza);

- upośledzona mineralizacja kości;

Profilaktyka przedporodowa NEC obejmuje zapobieganie porodowi przedwczesnemu. Jeśli nie można im zapobiec, należy zapobiegać zespołowi niewydolności oddechowej glikokortykosteroidów, ponieważ u wcześniaków, których matki otrzymywały leczenie glikokortykosteroidami przed urodzeniem w celu przyspieszenia dojrzewania środka powierzchniowo czynnego, częstość występowania NEC jest znacznie niższa.

Ważnym punktem prewencyjnym NEC jest przestrzeganie zasad wprowadzania ładunku dojelitowego.

Przy niewielkich ilościach pożywienia należy unikać doustnego podawania leków hiperosmolarnych.

Zwiększenie ochronnej funkcji jelita powinno zostać osiągnięte poprzez wyznaczenie „odżywiania troficznego”, preferowanego karmienia mlekiem matki, zawierającego liczne czynniki ochronne i stwarzających korzystne warunki dla rozwoju laktoflory, a także wyznaczenie eubiotyków w wysokich dawkach jednocześnie z początkiem żywienia dojelitowego. Zapobiegawcze stosowanie dojelitowego przebiegu gentamycyny w celu odkażania (wcześniej powszechnie zalecane), według niektórych danych, powoduje cięższe postaci dysbakteriozy.

Doświadczenie w dojelitowym podawaniu ludzkich immunoglobulin, jak również terapia zastępcza ludzką dożylną immunoglobuliną, w celu zmniejszenia częstotliwości i ciężkości NEC u noworodków, wymaga dalszych szczegółowych badań.

Ponieważ pogorszenie stanu dzieci z wysokim ryzykiem rozwoju NEC często występuje na tle wyobrażonego samopoczucia bez wyraźnych objawów klinicznych, problemy deontologiczne są istotne. Wysokie prawdopodobieństwo operacji i niepewne rokowanie dodatkowo komplikują sytuację między personelem medycznym a rodzicami dziecka. W związku z tym personel medyczny musi ustanowić relację zaufania z krewnymi i rzetelnie poinformować go o aktualnym stanie pacjenta i prognozie dla niego.

Czujność dotycząca rozwoju NEC u dzieci z grupy ryzyka, przestrzeganie zasad obciążania jelit, zwiększenie funkcji ochronnej jelita, sprawdzony algorytm postępowania z tymi dziećmi poprzez etapy procesu przed i po zabiegu, wczesna diagnoza powikłań NEC, żywienie pozajelitowe ze stopniowym przejściem do jelitowej, późniejszej rehabilitacji razem z resuscytatorem, chirurgiem, neurologiem możesz zatrzymać proces na wcześniejszych etapach i zmniejszyć śmiertelność wśród dzieci zagrożonych rozwojem NE,