Leczenie helicobacter pylori: szczegółowy schemat leczenia

Według statystyk medycznych od 50 do 70% populacji całego świata jest zakażona patogennym mikroorganizmem Helicobacter pylori. Bakteria nie zawsze powoduje poważne zmiany w organizmie, część jej nosicieli nigdy nie będzie wiedziała, że ​​są nosicielami heliobakteriozy.

Treść artykułu:

Czy powinienem leczyć Helicobacter pylori?

Nie jest racjonalne przepisywanie leczenia przeciwbakteryjnego co drugiej osobie, chociaż konsekwencje zakażenia helicobacter pylori mogą prowadzić do poważnych powikłań. Przede wszystkim jest to zapalenie żołądka i wrzód trawienny, które wpływają na żołądek i dwunastnicę. Nieleczone patologie układu pokarmowego o obniżonej odporności są przekształcane w nowotwory złośliwe, mogą powodować krwawienie, perforację ściany żołądka, posocznicę i śmierć.

Kiedy rozpocząć terapię heliobakteriozy, co wziąć, jak długo trwa leczenie - wykwalifikowany specjalista z placówki medycznej odpowie na wszystkie te pytania.

Minimum diagnostyczne dla podejrzewanej heliobakteriozy

Lekarz przepisuje badanie diagnostyczne, aby określić, ile helicobacter pylori znajduje się w ciele pacjenta, jak jej obecność wpływa na błonę śluzową przewodu pokarmowego, a także dowiedzieć się, jakie leczenie wybrać w konkretnym przypadku. Metody diagnozy heliobakteriozy są ustalane indywidualnie. Testy diagnostyczne można przeprowadzać zarówno w laboratoriach publicznych, jak i prywatnych.

Aby ocenić stan błony śluzowej żołądka, gastroenterolog zdecydowanie zaleci badanie endoskopowe:

Endoskopia żołądka ujawnia wrzody, obrzęk, przekrwienie, spłaszczenie błony śluzowej żołądka, wypukłość, wytwarzanie dużej ilości mętnego śluzu. Jednak nie potwierdza ani nie zaprzecza obecności helicobacter pylori. W tym celu podczas endoskopii żołądka wykonuje się biopsję - tkanka śluzowa jest pobierana do dalszego badania.

Metody diagnostyczne z wykorzystaniem biopsji:

Siew bakteriologiczny. Wyjątkowo dokładna metoda identyfikacji bakterii i określania jej wrażliwości na środki przeciwbakteryjne jest przeprowadzana przez wysiew bakterii z endoskopii tkanek pobranych na specjalnej pożywce.

Mikroskopia z kontrastem fazowym. Badanie mikroskopowe nie poddanej obróbce biopsji z błony śluzowej umożliwia wykrycie kolonii objętościowych bakterii Helicobacter pylori.

Badanie histologiczne. Biopsja błony śluzowej jest badana pod mikroskopem, w obecności Helicobacter jest łatwa do wykrycia. Badanie jest uważane za „złoty standard”, który pozwala wyjaśnić zakres występowania bakterii, więc jest najczęściej przepisywany.

Metoda immunohistochemiczna. Test immunoenzymatyczny (ELISA), który pozwala na wyjaśnienie obecności Helicobacter w tkankach śluzówki pobranych podczas biopsji, jest bardzo dokładny, ale wymaga zaawansowanego technologicznie sprzętu, dlatego nie jest dostępny dla wszystkich instytucji medycznych.

Test ureazy. Biopsja z żołądka, pobrana podczas endoskopii, zanurzona w roztworze mocznika. Następnie w ciągu dnia zapisz dynamikę zmian kwasowości roztworu. Zmiana koloru na purpurowy wskazuje na zakażenie helicobacter pylori. Im intensywniejsze barwienie, tym wyższe stężenie bakterii.

Reakcja barwna polimerazy (PCR). Bardzo dokładna metoda ocenia reakcję układu odpornościowego na pojawienie się obcych mikroorganizmów, ich liczbę bezpośrednio na materiale biologicznym usuniętym z żołądka.

Analiza cytologii. Metoda o niskiej czułości polega na barwieniu odcisków palców pobranych z biopsji i badaniu ich z wielokrotnym powiększeniem.

Jeśli niemożliwe jest przeprowadzenie endoskopii i biopsji błony śluzowej żołądka, należy wykonać następujące badania:

Test oddychania ureazowego. Przeprowadzone podczas wstępnego badania i oceny skuteczności leczenia. Próbki powietrza pobiera się od pacjenta, ocenia się w nich poziom zawartości amoniaku i dwutlenku węgla. Po śniadaniu i wprowadzeniu oznaczonego węgla C13, C14 do organizmu ponownie 4 razy próbki powietrza testowego. Wraz ze wzrostem stężenia znakowanego węgla w nich, wynik testu uznaje się za pozytywny.

Test immunoenzymatyczny (ELISA) na obecność helicobacter pylori w ludzkich płynach biologicznych (krew, ślina, sok żołądkowy). Metodę stosuje się raz dla osób, które zostały zakażone po raz pierwszy, ponieważ przeciwciała przeciwko bakteriom utrzymują się przez kilka lat i nie są wykorzystywane do oceny skuteczności leczenia.

Analiza kału za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR). Dokładna metoda określania obecności bakterii wymaga dużego sprzętu laboratoryjnego, jest stosowana rzadko.

Najczęściej wystarczy przeprowadzić jedną analizę, koncentrując się na możliwościach instytucji medycznej.

Wskazania i podstawowe zasady terapii

Wraz z odkryciem głównej przyczyny choroby z zapaleniem żołądka i wrzodami żołądka i jelita cienkiego, dzięki wprowadzeniu Helicobacter pylori do organizmu, rozpoczął się nowy etap w leczeniu heliobakteriozy. Opiera się na terapii eradykacyjnej - leczeniu bakterii poprzez kompleksowe podawanie kombinacji leków:

Leki zmniejszające kwasowość soku żołądkowego.

Preparaty zmniejszające wydzielanie soku żołądkowego pozbawiają bakterię zwykłego siedliska.

Wskazania do stosowania schematów terapii antybiotykowej

Nie wszyscy nosiciele helicobacter pylori są chorzy na heliobakteriozę, więc na pierwszym etapie ważne jest, aby skonsultować się z gastroenterologiem i powiązanymi specjalistami, jak leczyć bakterię.

Istnieją globalne standardy opracowane przez globalną społeczność gastroenterologów, dotyczące ważnych wskazań do stosowania terapii eradykacyjnej:

Zanikowe zapalenie żołądka (rak przedrakowy);

Wrzód żołądka i dwunastnicy;

Stan po usunięciu złośliwego guza żołądka;

Obecność raka żołądka u krewnych najbliższego otoczenia.

Zalecenia World Gastroenterology Consilium, kiedy przepisywać terapię przeciw helicobacter pylori:

Refluks - zapalenie przełyku (powrót do treści żołądka przełyku);

Leczenie patologii przy użyciu NLPZ.

Jak niezawodnie i komfortowo leczyć heliobakteriozę?

Standardowe parametry terapii eradykacyjnej na obecnym etapie rozwoju gastroenterologii:

Skuteczność leczenia jest nie mniejsza niż w 80% przypadków zakażenia Helicobacter.

Wysoki poziom bezpieczeństwa, podobnie jak w przypadku praktycznego zastosowania, nie wykorzystuje tego schematu, który ma ponad 15% całkowitej liczby przypadków pacjentów ze skutkami ubocznymi leków.

Maksymalny czas trwania leczenia. Ilu leczy heliobakteriozę: są kursy na 7, 10 lub 14 dni.

Zmniejszenie częstotliwości przyjmowania leków dzięki zastosowaniu długo działających leków.

Możliwość łatwej wymiany nie jest odpowiednia dla niektórych parametrów leku w ramach schematu.

Skuteczne leczenie Helicobacter pylori

Przez trzy dekady stworzono kilka skutecznych schematów, które określają sposób leczenia heliobakteriozy. W 2005 r. W Holandii odbył się Światowy Kongres Gastroenterologii, w którym opracowano protokoły leczenia zakażeń. Terapia składa się z trzech linii lub etapów. Jeśli pierwsza linia jest nieskuteczna, przypisywana jest druga linia. Jeśli nie daje to pozytywnego efektu, użyj leków trzeciej linii.

Radioterapia pierwszej linii

Program pierwszego rzutu zawiera trzy leki: środki przeciwbakteryjne Klarytromycyna, Amoksycylina i inhibitor pompy protonowej Omeprazol lub jego pochodne. Omeprazol ma na celu dostosowanie kwasowości soku żołądkowego. Lek skutecznie łagodzi objawy zapalenia błony śluzowej żołądka i wrzodów, pomaga nie przestrzegać ścisłych ograniczeń dietetycznych, chociaż leczenie nadal wymaga korekty diety. Amoksycylina, jeśli to konieczne, zastąpić Metronidazol lub Nifuratel.

W niektórych przypadkach gastroenterolog dodaje preparaty bizmutu do schematu, które mają następujące działania:

Chociaż preparaty bizmutu są najczęściej włączane do drugiej linii terapii eradykacyjnej, wykazują również swoje pozytywne cechy w pierwszej linii: tworzą błonę na powierzchni błony śluzowej żołądka, która jest odporna na ból i stan zapalny.

Jakie jest leczenie heliobakteriozy u pacjentów w podeszłym wieku w pierwszym rzędzie - program łagodniejszy:

Jeden antybiotyk (amoksycylina);

Inhibitory pompy protonowej.

Przebieg pierwszej linii trwa co najmniej tydzień, nie dłużej niż 2 tygodnie. W przytłaczającej większości przypadków (95%) to wystarczy i nie ma potrzeby przechodzenia do drugiej linii. Z nieefektywnością tego schematu przejdź do następnego etapu.

Terapia eradykacyjna drugiej linii

W drugim etapie stosuje się schemat leczenia czteroskładnikowego, w tym:

Dwa antybiotyki zawierające substancję czynną tetracyklinę i metronidazol;

Inhibitor pompy protonowej.

Leki przeciwbakteryjne nie powinny być stosowane w pierwszym schemacie leczenia, ponieważ helicobacter pylori już rozwinął u nich oporność.

Co wziąć jako alternatywa - druga opcja:

2 antybiotyki - aktywny składnik Amoksycyklinę i Nitrofuran;

Preparat bizmutu (dikarbaty tripotasowe);

Inhibitor pompy protonowej.

Preparaty bizmutu działają jako cytoprotektor, chronią błonę śluzową, zwiększają jej stabilność, zapobiegają nawrotom. Właściwości ochronne preparatów bizmutu można zmniejszyć, pijąc mleko, soki, owoce.

Przebieg drugiej linii trwa 10-14 dni.

Terapia eradykacyjna trzeciej linii

Przy nieskuteczności drugiego schematu leczenia heliobakteriozy stosuje się leki trzeciej linii. Przed przepisaniem leków lekarz przepisuje endoskopię za pomocą biopsji i wysiewu bakteriologicznego próbki biopsyjnej pod kątem jej wrażliwości na antybiotyki. Na podstawie jego wyników przepisywany jest trzeci schemat leczenia.

Co wziąć na trzecią linię terapii:

Dwa najbardziej skuteczne leki przeciwbakteryjne, których wcześniej nie stosowano;

Inhibitory pompy protonowej.

Bismuth tricalium dicitrate tłumi objawy dyspepsji (wzdęcia, zgaga, ból brzucha), stymuluje regenerację błon śluzowych, wykazuje właściwości bakteriobójcze przeciwko Helicobacter pylori.

Aby utrzymać prawidłową mikroflorę jelitową, lekarz może zalecić stosowanie probiotyków w celu zapobiegania nawrotom - stosowanie gastroprotektorów.

Antybiotyki - leczenie numer 1 dla helicobacter pylori

Antybiotyki pierwszego rzutu: klarytromycyna, amoksycylina (Flemoxin)

Według badań przeprowadzonych w latach 80. ubiegłego wieku w celu zbadania wrażliwości helicobacter pylori na leki przeciwbakteryjne, w sterylnych warunkach laboratoryjnych są one wrażliwe na działanie 21 produktów z tej grupy farmakologicznej.

Ale w praktyce okazało się, że niektóre leki są bezsilne wobec bakterii ze względu na agresywne działanie kwaśnego środowiska soku żołądkowego. Ponadto nie wszystkie antybiotyki mogą przenikać w głąb tkanek błony śluzowej żołądka i jelit, gdzie znajdują się kolonie helicobacter.

Staranna selekcja przeszła tylko kilka leków przeciwbakteryjnych:

Amoksycylina (Flemoxin)

Ten środek antybakteryjny o szerokim spektrum wchodzi zarówno do pierwszej, jak i drugiej linii terapii eradykacyjnej heliobakteriozy. Amoksycylina (Flemoxin) jest antybiotykiem z grupy półsyntetycznych penicylin. Jego cechą szczególną jest to, że preparat niszczy tylko patogeny rozszczepialne, więc nie jest przepisywany jednocześnie z bakteriostatykami, które tłumią podział mikroorganizmów.

Przeciwwskazania do stosowania antybiotyków penicylinowych, w tym amoksycyklin, mają niewielki zakres.

Przeciwwskazania bezwzględne i względne:

nadwrażliwość na penicyliny;

podatność na reakcje białaczkowe;

ostrożnie: ciąża, niewydolność nerek, historia zapalenia jelita grubego.

Amoxiclav - środek przeciwbakteryjny przeciwko opornym szczepom helicobacter pylori

Jest to połączony antybiotyk, który jest syntezą dwóch leków: amoksycyliny i kwasu klawulanowego, co zwiększa jego skuteczność w przeciwdziałaniu bakteriom opornym na penicyliny. Wiele szczepów bakterii chorobotwórczych rozwinęło odporność na długo używaną penicylinę i „nauczyło się” niszczyć jej cząsteczki za pomocą enzymów? -Laktamaz.

Kwas klawulanowy jest a-laktamem, który wiąże a-laktamazę, podczas gdy amoksycylina niszczy helicobacter pylori. Przeciwwskazania są podobne do przeciwwskazań do przyjmowania amoksycyliny, ponadto - wyraźna dysbioza.

Klarytromycyna (Klacid) - środek przeciwbakteryjny

Ten lek z grupy erytromycyn (makrolidów) jest często stosowany przy przepisywaniu schematu leczenia eradykacyjnego pierwszego rzutu. Wykazuje minimalne działanie toksyczne. Działania niepożądane odnotowano tylko u 2% pacjentów.

nudności i wymioty

rzadko: zapalenie dziąseł i zapalenie jamy ustnej,

bardzo rzadko: zastój żółci.

Klarytromycyna jest bardzo skutecznym lekiem, helicobacter pylori rzadko wykazuje oporność na nią. Łatwo współdziała z inhibitorami pompy protonowej, wzajemnie wzmacniając wzajemne działanie.

nadwrażliwość na leki makrolidowe.

Używaj ostrożnie w następujących warunkach:

Ciąża (1 trymestr);

Wiek dzieci (do 6 miesięcy);

Wątroba, niewydolność nerek.

Azytromycyna - lek przeciwbakteryjny jako substytut helikobakteriozy

Jest to antybiotyk trzeciej generacji z grupy makrolidów, wyznaczony jako alternatywa dla wyraźnych działań niepożądanych klarytromycyny (biegunka i inne). Liczba działań niepożądanych tylko 0,7%, lek jest przyjmowany tylko raz dziennie. Jego stężenie pomaga zrealizować ukierunkowane działanie przeciwko helicobacter pylori w żołądku pacjenta.

Tetracyklina - lek z wyboru drugiej linii leczenia eradykacyjnego

Antybiotyk ten ma szerokie spektrum działania, ale ma wysoką toksyczność, która objawia się brakiem selektywności nie tylko wobec helicobacter pylori i innych bakterii chorobotwórczych, ale także wobec własnego mikroorganizmu.

Negatywny wpływ tetracykliny:

Powoduje niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenię, hamowanie powstawania krwi;

Narusza podział komórek nabłonkowych;

Prowokuje powstawanie wrzodów i nadżerek w żołądku, zapalenie skóry;

Narusza syntezę białek;

Działa toksycznie na wątrobę;

Powoduje zaburzenia neurologiczne u dzieci, hamuje wzrost kości i zębów.

Antybiotyk nie jest przepisywany dzieciom poniżej 8 lat, kobietom w ciąży z leukopenią. Tetracyklina jest przepisywana ostrożnie w przypadku choroby wrzodowej, niewydolności wątroby i nerek.

Lewofloksacyna - lek z grupy fluorochinolonów

antybiotyk o szerokim spektrum należy do grupy fluorochinolonów, jest stosowany w schematach drugiej lub trzeciej linii. Wynika to z jego zwiększonej toksyczności.

Negatywny efekt lewofloksacyny:

Hamuje wzrost tkanki kostnej i chrzęstnej u młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Indywidualna nietolerancja na fluorochinolony;

Padaczka w historii.

Istnieją opinie lekarzy na temat oporności helicobacter pylori na lewofloksacynę, więc lek nie zawsze jest skuteczny.

Chemioterapia lekami przeciwbakteryjnymi Helicobacter pylori

Metronidazol dla heliobakteriozy

Ten preparat o działaniu bakteriobójczym należy do grupy nitroimidazoli, stosowanych w chemioterapii zakażeń. Jego działanie polega na niszczeniu materiału genetycznego komórek patogennych poprzez przenikanie do niego toksycznych metabolitów metronidazolu.

To pierwsze narzędzie, które udało się pozbyć heliobakteriozy. Metronidazol, w połączeniu z preparatami bizmutu, był używany przez Barry'ego Marshal'a, odkrywcę helicobacter pylori, który pił kulturę bakterii, a tym samym powodował zapalenie żołądka.

Przy krótkim przebiegu leczenia lek nie wykazuje właściwości toksycznych. Nie jest przydzielany do kobiet w pierwszym trymestrze ciąży, osób z indywidualną nietolerancją.

Możliwe skutki uboczne:

Metaliczny smak w ustach;

Nudności i wymioty;

Barwienie moczu w kolorze czerwono-brązowym;

Ciężkie reakcje w połączeniu z alkoholem.

Odporność helicobacter pylori na metronidazol ostatnio wzrosła, osiągając 60% całkowitej liczby pacjentów.

McMiror (Nifuratel) z Heliobacteriosis

Lek przeciwbakteryjny z grupy nitrofuranów ma działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze. Macmiror zapobiega namnażaniu się bakterii przez wiązanie kwasów nukleinowych i hamuje procesy biochemiczne w komórkach.

Przy krótkim odbiorze nie ma efektu toksycznego, nie jest przewidziany dla indywidualnej nietolerancji. Zachowaj ostrożność u kobiet w ciąży, ponieważ lek przenika przez łożysko. Podczas karmienia piersią i jednoczesnego stosowania leku McMiror istnieje duże ryzyko, że lek dostanie się do mleka, dlatego karmienie piersią należy tymczasowo porzucić.

Możliwe skutki uboczne:

Nudności i wymioty;

Lek jest stosowany w schematach drugiej i trzeciej linii, jest bardziej skuteczny niż metronidazol, helicobacter pylori nie rozwinął jeszcze odporności na niego. Ponieważ McMiror wykazał minimalną toksyczność w czteroskładnikowych schematach leczenia dzieci, zaleca się przepisywanie go w schematach pierwszego rzutu u dzieci i dorosłych w zastępstwie metronidazolu.

Preparaty bizmutu (De-Nol)

Cytrynian Trikaliya (subcytrat koloidalny bizmutu) jest aktywnym składnikiem leku przeciwwrzodowego De-Nol. Lek ten był stosowany wcześniej, jeszcze przed włączeniem go do schematu terapii eradykacyjnej. Działanie De-Nol polega na utworzeniu ochronnego filmu na ściankach żołądka i dwunastnicy, który nie pozwala na kwaśny sok żołądkowy w uszkodzonych obszarach.

Ponadto De-Nol stymuluje gromadzenie się w tkankach błony śluzowej enzymów regenerujących naskórek, zwiększa produkcję ochronnego śluzu, co zmniejsza agresywne działanie soku żołądkowego. Powoduje nabłonek nadżerek i bliznowacenie wrzodów.

Badania przeprowadzone w leczeniu helicobacter pylori wykazały, że De-Nol i inne leki bizmutowe hamują jego wzrost, przekształcając środowisko bakterii i działając na nie bakteriostatycznie. Z tego powodu bakteria szybko opuszcza pacjenta.

De-Nol ma przewagę nad innymi preparatami bizmutu - wnika głębiej w błonę śluzową, gdzie występuje najwyższe stężenie bakterii chorobotwórczych. Bizmut niszczy błony ciał drobnoustrojów, gromadzi się wewnątrz komórek.

Krótkie kursy terapii lekowej nie szkodzą ludzkiemu ciału, ponieważ De-Nol nie przenika do układu krążenia, jest wydalany przez układ trawienny i moczowy.

Ciąża i laktacja;

Ciężka niewydolność nerek.

Preparaty bizmutu przenikają przez barierę łożyskową i do mleka matki. Gdy funkcja wydalania nerek zostaje zaburzona, bizmut może gromadzić się w ciele.

Proton Pump Inhibitors: Omez, Pariet

Leki z tej grupy (PPI, inhibitory pompy protonowej) są koniecznie zawarte w pierwszym i drugim schemacie leczenia eradykacyjnego. Mechanizm działania pompy protonowej polega na blokowaniu komórek wyściółki żołądka. Aktywnie produkują agresywne enzymy kwasu solnego i proteolitu, które rozpuszczają białko.

Omez, Pariet zmniejsza wydzielanie soku żołądkowego, co ma negatywny wpływ na bakterie, stymulując jego eradykację. Ponadto zmniejszenie kwasowości soku stymuluje szybką regenerację nadżerek i wrzodów, zwiększa skuteczność leków przeciwbakteryjnych.

Aby zwiększyć odporność na kwas inhibitorów pompy protonowej, są one uwalniane w ochronnych kapsułkach, których nie można rozgryzać, rozpuszczają się w jelitach. Istnieje również absorpcja do układu krążenia IIT, a już z inhibitorów krwi przenika do komórek pokrywających, gdzie zachowują swoje właściwości przez długi czas.

Skutki uboczne wynikające z selektywnego działania PIT są bardzo rzadkie. Wyglądają następująco:

IIT nie jest przepisywany kobietom w ciąży i karmiącym, dzieciom poniżej 12 lat, chociaż Pariet jest z powodzeniem stosowany w leczeniu dzieci.

Możliwe powikłania leczenia antybiotykami

Czynniki zwiększające ryzyko działań niepożądanych podczas terapii eradykacyjnej:

Indywidualna nietolerancja na leki;

Obecność patologii somatycznych;

Negatywny stan mikroflory jelitowej w początkowym okresie leczenia.

Powikłania terapii eradykacyjnej - skutki uboczne:

Reakcja alergiczna na składniki leków, zanikająca po odstawieniu;

Objawy dyspeptyczne przewodu pokarmowego (dyskomfort w żołądku i jelitach, gorzki smak i metal, nudności i wymioty, biegunka, wzdęcia). Zazwyczaj wszystkie te zjawiska spontanicznie mijają po krótkim czasie. W rzadkich przypadkach (5-8%) lekarz przepisuje leki przeciw wymiotom lub biegunkę lub anuluje kurs.

Dysbakterioza. Objawia się częściej u pacjentów, u których wcześniej wystąpiła dysfunkcja przewodu pokarmowego i rozwija się w trakcie leczenia preparatami tetracyklinowymi lub terapią makrolidami. Krótki kurs nie jest w stanie zakłócić równowagi mikroflory jelitowej, w zapobieganiu dysbakteriozie konieczne jest częstsze stosowanie produktów z kwaśnego mleka: jogurtu, kefiru.

Jak pozbyć się helicobacter pylori bez włączania antybiotyków do schematu zwalczania?

Istnieje taka możliwość - nie można zastosować terapii eradykacyjnej w następujących przypadkach:

Minimalne stężenie helicobacter pylori;

Nie ma klinicznych objawów patologii związanych z heliobakteriozą: wrzody żołądka i jelit, atopowe zapalenie skóry, zapalenie błony śluzowej żołądka typu b, niedokrwistość.

W przypadku bezobjawowych nosicieli Helicobacter pylori opracowuje rozjaśnioną opcję leczenia, która nie stanowi poważnego obciążenia. Zawiera leki wzmacniające układ odpornościowy i normalizujące mikroflorę przewodu pokarmowego.

Bioadditive Baktistatin

Baktistatyna pomaga normalizować równowagę mikroflory przewodu pokarmowego, aktywuje odpowiedź immunologiczną, poprawia funkcjonowanie układu pokarmowego, perystaltykę jelit. Przebieg leczenia lekiem Baktistin jest przeznaczony na 2-3 tygodnie.

Stosowanie leków homeopatycznych

Homeopatia uważa heliobakteriozę za chorobę całego organizmu, a nie za infekcję. Lekarze homeopaci uważają, że przywrócenie przewodu pokarmowego, zaburzonego przez bakterie, nastąpi w wyniku ogólnej poprawy organizmu. Jeśli leki homeopatyczne są przepisywane zgodnie ze wskazaniami, lek oficjalny nie przeciwdziała temu, pozostawiając wybór pacjentowi.

Istnieją dwa punkty widzenia na potrzebę leczenia helicobacter pylori. Niektórzy lekarze są przekonani, że należy pozbyć się bakterii, aby nie wywoływać rozwoju chorób żołądkowo-jelitowych, alergii, miażdżycy i patologii autoimmunologicznych. Według innego punktu widzenia osoba zdrowa Helicobacter pylori nie przyniesie szkody, współistniejąc z nim przez dziesięciolecia.

Jaki lekarz leczy heliobakteriozę?

Jeśli ból i inne negatywne objawy pojawiają się w żołądku, a także podczas diagnozowania bakterii, należy skonsultować się z gastroenterologiem. Jeśli dzieci mają podobne problemy, skonsultuj się z gastroenterologiem dziecięcym. W przypadku nieobecności tych specjalistów konieczne jest skonsultowanie się z terapeutą oraz w leczeniu dzieci pediatrą.

Edukacja: w 2008 r. otrzymał dyplom „Medycyna ogólna” (terapeutyczna i profilaktyczna) ”w Rosyjskim Uniwersytecie Medycznym im. NI Pirogova. Natychmiast przeszedł staż i otrzymał dyplom terapeuty.

Leczenie Helicobacter pylori - objawy, schemat leczenia i leki

Szybkie przejście na stronie

Niedawno (w 1982 r.) Naukowcy byli w stanie po raz pierwszy zidentyfikować w błonie śluzowej żołądka pacjentów z owrzodzeniami bakterię o nazwie Helicobacter Pilori. Otwarcie pozwoliło rzucić światło na zupełnie inną okoliczność, która posłużyła jako czynnik przyczynowy w powstawaniu wrzodziejących procesów w różnych częściach przewodu pokarmowego.

Wyniki badań naukowych z ostatnich dziesięcioleci pokazały, że oprócz „złych” bakterii Helicobacter istnieją również „dobre”.

Okoliczność ta sugeruje, że oprócz obecności najbardziej szkodliwych bakterii i czynników prowokujących, bakterie muszą mieć właściwość cytotoksyczności komórkowej (genetycznej), co decyduje o tym, że zakażenie zakażeniem HB w pewnych szczególnych przypadkach powoduje objawy różnych objawów klinicznych.

Objawy Helicobacter Pylori (Helicobacter Pilori)

Zakażenie Helicobacter zwykle przechodzi niezauważone przez ludzi. Pierwsze objawy mogą pojawić się dopiero tydzień później, po uśpionym okresie choroby. Pacjent ma uczucie niewyraźnego dyskomfortu, brak wyraźnego umiejscowienia bólu w okolicy brzucha i łagodne zaburzenia stolca, które wkrótce mijają bez leczenia.

Niebezpieczeństwo bakterii polega na tym, że penetrując i rozwijając się w ciele, wywołuje rozwój wielu patologii - zapalenia żołądka, zapalenia żołądka i dwunastnicy oraz patologii wrzodziejących w jamie żołądka i na ścianach dwunastnicy.

Objawy zapalenia żołądka wynikają z rozwoju procesów zapalnych na błonie śluzowej jamy brzusznej, występujących na tle kwasicy (wysoka kwasowość).

Na początku choroby i na etapie rozszerzonego obrazu klinicznego pojawiają się objawy zapalenia żołądka:

  • Odbijanie z kwaśnym smakiem i zgagą;
  • Doskonały apetyt i ból w strefie nadbrzusza, kilka godzin po jedzeniu;
  • Tendencja do trudności z wypróżnianiem.

Objawy ostatniej ostrej fazy zapalenia żołądka są spowodowane przez atroficzne procesy śluzowego pokrycia żołądka. Dzięki temu:

  • Zmniejsza się apetyt pacjenta;
  • W obszarze lewego podżebrza występują tępe bóle;
  • Zmniejszona ochrona przed barierą kwasową jest podatna na biegunkę;
  • Zepsuty bek, pojawia się nieprzyjemny posmak, suchość w ustach i lepka skóra;
  • Pojawiają się objawy zatrucia i utrata masy ciała pacjenta.

Gdy infekcja rozprzestrzenia się do początkowej części jelita (dwunastnicy), objawy Helicobacter pylori wykazują oznaki zapalenia dwunastnicy, objawiające się goryczą w ustach i odbijaniem żółci, nudnościami i wymiotami, zespołem bólowym pod żebrami po prawej stronie.

Jeśli Helicobacter Pilori wpływa jednocześnie na antralne żołądkowe i początkowe części jelit, proces zapalny stawów powoduje rozwój zapalenia żołądka i dwunastnicy.

Objawy erozyjnych formacji w żołądku i dwunastnicy są spowodowane wpływem czynników prowokujących - stresu emocjonalnego, błędów dietetycznych, nadużywania palenia i silnych patologii kawy, wątroby i trzustki, cukrzycy.

W przeciwieństwie do patologii wrzodziejących, erozja nie pozostawia blizn i nie deformuje śluzówki po wyleczeniu. Większość powyższych objawów Helicobacter pylori jest charakterystycznych, do których dodawane są objawy krwotoków żołądkowych, wywołujących krwawe wymioty i pastowate czarne odchody.

  • Czasami procesowi towarzyszy silny zespół bólowy i ukryte krwawienie, co w rezultacie prowadzi do niedokrwistości, prowadząc do poważnego wyczerpania pacjenta.

Wrzody w żołądku i dwunastnicy są spowodowane czynnikiem dziedzicznym, na który wpływa wiele szkodliwych czynników prowokujących. Główne objawy są podobne do wszystkich objawów patologii żołądka, ale główne objawy potwierdzające wrzód to:

  • Jasna lokalizacja bólu. W centrum jelita krętego - wrzód żołądka, po prawej stronie owrzodzenia w dwunastnicy;
  • Ostre uczucie głodu po sześciu godzinach ostatniego posiłku, zanikające po kolejnej porcji pokarmu lub kubek wypitego mleka, co jest charakterystyczne tylko dla takiej patologii.
  • Przejaw zespołu nocnego bólu.
  • Charakterystyczne cykle zaostrzeń - małe cykle - 1/4 lat, duży cykl - 1/10 lat. Objawy nawrotów z reguły jesienią i zimą.

Ponadto udowodniono klinicznie, że objawy ekspozycji genetycznie cytotoksycznego bakterii Helicobacter bacillus na organizm mogą objawiać się dysbakteriozą przewodu pokarmowego, powodować nieprzyjemny specyficzny zapach z ust, objawiający się łysieniem plackowatym (łysienie) i objawami atopowego zapalenia skóry.

Czasami objawy Helicobacter pylori na twarzy objawiają się wielokrotnymi wysypkami w postaci trądziku i zaskórników, które zwykle mają przedłużoną klinikę przewlekłą. Może to wpłynąć na śluz i tęczówkę oka, objawiające się bolesnym skurczem powiek, łzawieniem i światłowstrętem.

Takie rozległe oznaki nadają kierunek poszukiwaniom diagnostycznym i leczeniu pewnych objawów Helicobacter pylori.

Nowoczesna diagnostyka pozwala dokładnie i szybko określić przyczynę choroby, określić sprawcę - bakterię Helicobacter lub inny mikroorganizm.

Powodem udania się do lekarza jest manifestacja nawet najbardziej pozornie drobnych objawów - bóle brzucha zaraz po jedzeniu, nudności i zgaga, uczucie ciężkości w żołądku, niechęć do produktów mięsnych.

Szczególnie eradykacja (całkowite zniszczenie patogenu) jest konieczna u pacjentów z historią wrzodziejących patologii przewodu pokarmowego, podgatunków raka żołądka (zanikowych) lub pooperacyjnego leczenia raka żołądka.

Schemat leczenia Helicobacter pylori, leki

Od czasu określenia decydującej roli tej bakterii w rozwoju patologii w układzie pokarmowym, opracowano międzynarodowy standard schematu stopniowego leczenia Helicobacter pylori, tak zwanej terapii eradykacyjnej, z zastosowaniem antybiotyków, chemioterapeutycznych leków przeciwbakteryjnych i leków, które zmniejszają produkcję soku trawiennego, tworząc niekorzystne środowisko dla bakterii.

Badania wykazały, że wiele istniejących preparatów antybiotykowych jest całkowicie inaktywowanych przez środowisko kwaśne, a niektóre są po prostu bezużyteczne w leczeniu Helicobacter pylori, ponieważ nie mogą przeniknąć do głębokiej warstwy śluzu, gdzie bakterie są zlokalizowane. Tak więc wybór nie różni się od wielkiej różnorodności.

Leczenie antybiotykami obejmuje najbardziej popularne i skuteczne leki i analogi amoksycyliny, azytromycyny, klarytromycyny i tetracykliny lub lewofloksycyl.

Wśród leków przeciwwydzielniczych w tym schemacie znajdują się: „Histodil”, „Belomet”, „Cimetidine” „Ulkometin” (pierwsza generacja H2-blokerów), „Gistak”, „Zantak” lub „Ranigast”, „Ranitidine” i „Zoran” (drugie pokolenie blokery), Ulzer, Blockacid lub Gastrosidin, Roxatidine i Ulfamid itp. (trzecia generacja). „Omeprazol”, „Omez” „Losek”, „Zerocid” i inne (leki blokujące leki).

Gastrocytoprotektory obejmują de-Nola, Tribimola, Ventrisol, Bismol, Peptobismol, Bismofalka

Leczenie skojarzone z Piloridem na bazie ranitydyny i bizmutu.

  1. Schemat pierwszego etapu leczenia wynika z przepisania trzech leków - dwóch leków przeciwbakteryjnych i jednego leku przeciwwydzielniczego, który ma właściwości przeciwzapalne i bakteriobójcze.
  2. W drugim etapie, nazywanym terapią kwadratową, stosuje się cztery rodzaje leków - dwa antybakteryjne, przeciwwydzielnicze i lek z grupy Bismutha.
  3. Trzeci etap zapewnia indywidualny wybór schematu leczenia, z nieskutecznością leczenia pierwszych dwóch etapów,

Na wszystkich trzech etapach można przepisać trzy- i czteroskładnikowy schemat leczenia, składający się z dwóch antybiotyków, leku chroniącego przed gastroprotekcją i leku przeciwwydzielniczego. Dobór leków i mapowanie oraz leczenie, lepiej zaufać specjalisty.

Jeśli chodzi o popularne przepisy na leczenie Helicobacter Pilori? Współczesna medycyna w żaden sposób nie podważa dobroczynnych właściwości, na przykład - soku z kapusty, ziemniaków lub buraków, ale nie wszystkie z nich nie powinny być brane bezmyślnie, tylko dlatego, że są szeroko reklamowane w zasobach internetowych.

  • Muszą być przyjmowane w pewnych stadiach choroby, w określonej dawce i konsystencji, którą może określić tylko lekarz.

Na jakiej stronie nie wygląda, wszędzie oferowano leczenie nasionami lnu, sokiem z porzeczki lub czosnkiem, co jest całkowicie niedopuszczalne. Siemię lniane nie ma właściwości bakteriobójczych i nie jest w stanie wyleczyć zakażenia Helicobacter pylori. W najlepszym razie mogą służyć jako leczenie objawowe, co nie oznacza pozbycia się bakterii.

Irytujące właściwości soku z porzeczki lub czosnku są bezpośrednią drogą do zaostrzenia procesów zapalnych i rozwoju zapalenia żołądka, a fakt, że bakteriobójcze właściwości czosnku są całkowicie niewystarczające do zabicia bakterii, pacjent otrzymuje w zamian zaostrzenie choroby i traci czas na pełne leczenie eradykacyjne. Wszystko, co dotyczy leczenia ludowego, powinno być uzgodnione z lekarzem.

O diecie z Helicobacter pylori

Dieta dla Helicobacter pylori jest integralną częścią leczenia. Najważniejsze w tym - zachowanie żywności z powodu:

  • małe przerwy między posiłkami;
  • żywienie frakcyjne (w małych porcjach);
  • przestrzeganie sześciokrotnej diety.

Żywność należy dokładnie żuć, zmywając ją dużą ilością płynu. Pacjentom nie zaleca się stosowania drażniących pokarmów (smażonych, pikantnych, marynowanych i słonych, napojów z gazem i alkoholem). Posiłki nie powinny być zbyt gorące ani zbyt zimne.

Do użycia w stanie puree puree. Przejadanie się jest niedozwolone. Przy ciężkości w żołądku należy zmniejszyć wielkość porcji, pacjent po jedzeniu powinien mieć lekkie uczucie głodu.

Z dozwolonych produktów pacjent może stworzyć doskonałe menu, które nie pozwoli na odczuwanie ograniczeń w diecie i nie spowoduje szkód przy prawidłowym stosowaniu produktów.

Świeży chleb powinien być wyłączony, powinien być suszony lub powinny być dozwolone słodkie i słodkie suszarki i krakersy.

Z mięsa i ryb, dopuszczalne odmiany nietłuszczowe, duszone, pieczone lub gotowane. Rosoły z pierwszych dań nie powinny być strome i tłuste, a zupy mleczne są dozwolone.

Możesz swobodnie jeść dania z warzyw, makaronów i płatków, orzechów, owoców i jagód, przydatnych bananów i miodu. Wszystko to jest tylko ogólną rekomendacją. W każdym indywidualnym przypadku lekarz zaleca dietę opartą na wskazaniach poziomu kwasu.

Rokowanie dla zakażenia Helicobacter pylori

Krótko mówiąc, nie umierają na sam Helicobacter pylori. Znacznie większy niepokój budzi nieleczona progresja spowodowanych przez nią patologii żołądka, która może zostać przekształcona w złośliwe nowotwory przewodu pokarmowego.

Helicobacter pylori: jak leczyć?

Helicobacter pylori (Helicobacter pylori) jest rodzajem Gram-ujemnych patogennych bakterii, które mają spiralny kształt i żyją w błonach śluzowych ścian żołądka i początkowych odcinkach jelita. W niektórych źródłach określanych jako Helicobacter pylori. Bakterie tego rodzaju w 80% przypadków powodują procesy zapalne w żołądku i początkowe odcinki jelita cienkiego, głównie dwunastnicy, bezpośrednio po zwieraczu, który oddziela część odźwiernikową żołądka od ampułki jelita cienkiego. Odźwiernik reguluje przepływ soku żołądkowego zawierającego kwasy do dwunastnicy w celu strawienia pulpy pokarmowej.

Helicobacter pylori: jak leczyć?

Najczęstszą chorobą wywoływaną przez bakterie Helicobacter pylori jest zapalenie żołądka, ale nie jest to jedyna zakaźna zmiana chorobowa narządów przewodu pokarmowego, która może być spowodowana przez mikroorganizmy z rodzaju Helicobacter. W przypadku braku odpowiedniego i terminowego leczenia objawów zapalenia żołądka, bakterie zaczynają aktywnie rozmnażać się i schodzić w dół przewodu pokarmowego, penetrując różne części jelita. Rezultatem mogą być różne procesy zapalne (zapalenie dwunastnicy, zapalenie jelita grubego), jak również owrzodzenie błony śluzowej ścian jelita. Niektórzy lekarze nie zaprzeczają możliwemu powiązaniu przewlekłego zakażenia H. pylori z nowotworami jelit i chłoniakiem żołądka.

Helicobacter pylori w układzie pokarmowym

Z którym lekarzem się skontaktować?

Choroby przewodu pokarmowego związane z zakażeniem H. Pylori otrzymały ogólną nazwę helikobakterioz. Gastroenterolog zajmuje się leczeniem tej grupy patologii, ale możesz rozpocząć badanie od wizyty u terapeuty. Lokalny lekarz zbierze szczegółową historię, zaleci niezbędny zestaw procedur i testów, w oparciu o dolegliwości pacjenta i obecne objawy kliniczne, i wyciągnie wstępne wnioski na temat możliwej przyczyny złego samopoczucia.

Obecność Helicobacter Pylori jest wykrywana przez gastroenterologa.

Głównym zarzutem, do którego pacjenci z objawami zakażenia Helicobacter trafiają do lekarza, jest ból brzucha. Mogą być skoncentrowane zarówno w strefie brzusznej, jak iw projekcji nadbrzusza - przestrzeni znajdującej się pod procesem wyrostka mieczykowego mostka, który jest jego najkrótszą i najwęższą częścią. Sprawdź, czy praca przewodu pokarmowego jest również konieczna dla następujących objawów:

  • zaburzenia apetytu związane z nagłymi atakami nudności;
  • nieuzasadnione wymioty na tle normalnej temperatury ciała;
  • zgaga i odbijanie o nieprzyjemnym smaku;
  • ostry zapach z ust;
  • przewlekłe zaparcia (brak wypróżnienia przez trzy dni lub dłużej);
  • rozcieńczenie kału, wygląd spienionej lub wodnistej konsystencji;
  • skurcze jelitowe i wzdęcia.

W niektórych przypadkach leczenie może wymagać konsultacji ze specjalistą od chorób zakaźnych i immunologiem (z częstymi nawrotami zakażenia Helicobacter). Przy nieodpowiedniej reakcji organizmu na przepisaną terapię lekową wskazane jest badanie alergologa.

Antybiotyki dla Helicobacter pylori i ich skuteczność

Wiele osób uważa, że ​​antybiotyki są podstawą leczenia zakażeń wywołanych przez bakterię Helicobacter pylori, ale tak nie jest. Większość gastroenterologów stosuje terapię antybakteryjną tylko w obecności chorób związanych z Helicobacter pylori, to znaczy, jeśli analiza wykazała obecność na błonach śluzowych mikroorganizmu, antybiotyki nie zawsze są przepisywane. Jest to związane nie tylko z wysoką odpornością na różne grupy środków przeciwdrobnoustrojowych, ale także z poważnymi skutkami ubocznymi: najsilniejsze antybiotyki mają negatywny wpływ na warstwę nabłonkową żołądka i jelit i przyczyniają się do tworzenia korzystnych warunków dla rozmnażania patogennych mikroorganizmów.

Czym jest Helicobacter Pylori

Jeśli pacjent ma ścisłe wskazania do przepisywania terapii przeciwbakteryjnej, w większości przypadków lekami z wyboru są produkty penicylinowe z grupy półsyntetycznych penicylin uzyskanych z grzyba pleśni pinicillium. Penicyliny mają dość szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego i przeciwbakteryjnego i są stosowane w leczeniu wielu chorób, w tym chorób zakaźnych przewodu pokarmowego. Preparaty tej grupy, a także sposób ich stosowania i zalecane dawki są przedstawione w poniższej tabeli.

Leczenie chorób penicylinowych związanych z Helicobacter pylori

Wobec braku skuteczności w stosowaniu preparatów penicylinowych, a także w identyfikacji niskiej wrażliwości drobnoustrojów na środki z tej grupy, preparaty przypisuje się z grupy makrolidów, głównie - „Klarytromycyna” (analog - „Klacid”, „Fromilid”). Mają nie tylko działanie przeciwbakteryjne, ale także bakteriostatyczne i mogą całkowicie wyleczyć zakażenie Helicobacter, pod warunkiem, że leczenie rozpocznie się w ostrym okresie choroby. Konieczne jest przyjmowanie „klarytromycyny” 2 razy dziennie w dawce 250-500 mg. Czas trwania leczenia zwykle nie przekracza 10-14 dni.

Azytromycyna jest rzadko przepisywana w przypadku zakażeń wywołanych przez Helicobacter pylori. Lek ma przedłużone działanie i przez długi czas jest zawarty we krwi w wystarczającym stężeniu. Powinien być przyjmowany w ciągu 3-5 dni, 1 tabletka dziennie (najlepiej rano).

Wideo - Co zrobić, jeśli znaleziono Helicobacter pylori?

Protokół leczenia Helicobacter pylori zgodnie ze schematem terapii eradykacyjnej

Terapia eradykacyjna ma na celu całkowite zniszczenie bakterii Helicobacter w błonach śluzowych przewodu pokarmowego. Przeprowadza się go w trzech schematach, podczas gdy rozpoczęcie leczenia jest zawsze konieczne w przypadku leków pierwszego rzutu.

Schematy leczenia Helicobacter pylori

Pierwsza linia

Obróbkę pierwszej linii można przeprowadzić według dwóch schematów. Klasycznym wariantem leczenia eradykacyjnego jest połączenie klarytromycyny z antybiotykami penicylinowymi i lekami regulującymi funkcje wydzielnicze żołądka („Omeprazol”, „Omez”). Ten schemat leczenia jest uważany za tradycyjny i najbardziej skuteczny i jest dobrze tolerowany przez pacjentów w każdym wieku. Aby zmniejszyć obciążenie mikroflory jelitowej i przywrócić równowagę korzystnych mikroorganizmów w świetle jelita, Enterol, złożony lek o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwbakteryjnym i promujący wzrost korzystnej mikroflory jelitowej, może być włączony do schematu leczenia. „Enterol” pomaga częściowo zrekompensować agresywne działanie antybiotykoterapii i normalizować jelit, a także wyeliminować objawy zapalenia żołądka i innych patologii przewodu pokarmowego.

W przypadku braku efektu, wystąpienia reakcji alergicznej lub w obecności innych wskazań, stosuje się kwadroterapię - kombinowany schemat leczenia składający się z 4 składników:

  • „Tetracyklina” - 1 tabletka 2-3 razy dziennie;
  • „Metronidazol” - 1 tabletka 2 razy dziennie;
  • „Ultop” („Omeprazol”) - 1-2 kapsułki dziennie;
  • „De-nol” - 1 tabletka 4 razy dziennie.

Czas trwania leczenia zależy od dynamiki terapii, wskaźników laboratoryjnych do monitorowania skuteczności, tolerancji i innych czynników. Standardowy czas trwania leczenia lekami przeciwbakteryjnymi wynosi 10-14 dni. Inhibitory pompy protonowej i preparaty bizmutu można stosować do 3-4 tygodni z rzędu.

Zakażenie Helicobacter pylori

Zwróć uwagę! Bardziej rzadkim schematem pierwszego rzutu w leczeniu chorób związanych z Helicobacter pylori jest połączenie amoksycyliny, klarytromycyny i metronidazolu z możliwym włączeniem do protokołu leków o działaniu przeciwwydzielniczym („Omez”).

Druga linia

Leczenie drugiej linii przeprowadza się również przy użyciu pewnej kombinacji leków, których podstawą są leki z serii penicylin, na przykład Amoksycylina. Pomocnicze elementy terapii można uznać za kombinację „De-nola” z omeprazolem, a także „Lewofloksacyna” - lek przeciwbakteryjny o szerokim spektrum działania w postaci tabletek i roztworu do infuzji.

Mechanizm działania Helicobacter Pylori na przewód pokarmowy

Trzecia linia

Leczenie trzeciej linii może być konieczne, gdy podczas terapii pacjent ma wyraźne zaburzenia dyspeptyczne, wywołane naruszeniem mikroflory jelitowej i negatywnym działaniem antybiotyków. Główne schematy leczenia pozostają takie same, ale do kombinacji leków dodaje się bifidobakterie, które są niezbędne do zmniejszenia ujemnego obciążenia błon śluzowych jelita i żołądka oraz normalizacji pracy jelita. Leki w tej grupie z zalecanymi dawkami są wymienione w tabeli.

Helicobacter pylori: jak leczyć?

Jeśli podejrzewasz helikobakteriozę, nie odkładaj wizyty u lekarza. Helicobacter pylori jest patogenem z kategorii bakterii Gram-ujemnych. Jego głównym siedliskiem jest ludzki żołądek. Przez długi czas bakteria może być bezobjawowa w układzie pokarmowym.

Pod wpływem pewnych czynników Helicobacter pylori rozpoczyna aktywną aktywność życiową. Bakteria jest toksyczna i wywołuje poważne odchylenia w przewodzie pokarmowym. Ten mikroorganizm jest głównym czynnikiem sprawczym zapalenia żołądka i choroby wrzodowej. Wczesne wykrycie bakterii może skrócić czas trwania terapii i przyspieszyć skłonność do powrotu do zdrowia. Późna diagnoza i brak odpowiedniego leczenia zwiększa ryzyko powikłań. W ciężkich zmianach przewodu pokarmowego należy stosować antybiotyki.

1. Czy muszę leczyć Helicobacter pylori?

Helicobacter pylori nie może szkodzić ciału, jeśli jest w trybie „uśpienia”. Gdy tylko pojawią się objawy odchylenia w pracy przewodu pokarmowego, leczenie należy rozpocząć natychmiast, ale antybiotyki są stosowane tylko zgodnie z zeznaniami lekarza. Patogen ma destrukcyjny wpływ na błony śluzowe narządów trawiennych, wywołuje powstawanie wrzodów i erozji. W obecności niektórych czynników terapia powinna rozpocząć się jak najszybciej.

Wskazania do obowiązkowej terapii Helicobacter pylori:

  • zapalenie żołądka typu atroficznego i intensywne zmiany zanikowe w przewodzie pokarmowym;
  • postęp procesów zapalnych w narządach jamy brzusznej;
  • wrzód trawienny dwunastnicy i żołądka;
  • brak leczenia zaburzeń żołądkowo-jelitowych;
  • patologie onkologiczne układu pokarmowego;
  • regularne bezprzyczynowe wymioty;
  • postępujący refluks żołądkowo-przełykowy;
  • utrzymujące się nieprawidłowości w przewodzie pokarmowym;
  • skurcze jelit, które występują w nocy;
  • identyfikacja chorób onkologicznych układu pokarmowego u najbliższych krewnych.

Helicobacter pylori w układzie pokarmowym.

2. Leczenie helicobacter pylori

Jeśli podejrzewasz zakażenie bakteriami chorobotwórczymi, pacjent powinien przejść kompleksowe badanie. Istnieją specjalne techniki do dokładnego określenia obecności Helicobacter pylori w organizmie. Po potwierdzeniu diagnozy specjalista przepisuje terapię. Leczenie zakażenia Helicobacter pylori można przeprowadzić na kilka sposobów - za pomocą antybiotyków, metod chemioterapii, bez stosowania leków przeciwbakteryjnych. Zakończenie każdego etapu terapii oznacza testy kontrolne.

Cechy terapii Helicobacter Pylori:

  • identyfikacja bakterii wymaga pilnego leczenia nie tylko pacjenta, ale także jego krewnych;
  • jeśli infekcja zostanie wykryta u większej liczby członków rodziny, każdy jest przydzielony do podjęcia kuracji lekami opartymi na azytromycynie (niezależnie od tego, czy występuje infekcja czy nie);
  • brak skuteczności leczenia przez sześć tygodni oznacza obowiązkowe stosowanie zwalczania;
  • ustalenie czasu trwania kursu terapeutycznego i kompleksu niezbędnych leków jest zadaniem lekarza (wyklucza się samoleczenie)

3. Skuteczne metody leczenia Helicobacter pylori

Jednym ze sposobów leczenia Helicobacter pylori jest terapia eradykacyjna. Eradykacja polega na zastosowaniu kombinacji kilku rodzajów leków o różnych właściwościach farmakologicznych. Istnieją trzy linie terapii eradykacyjnej. Wskazaniem do takich schematów leczenia jest brak wyników ze stosowania kursów leków. Eradykacja powinna być stosowana etapami. Po pierwsze, stosuje się pierwszą linię leczenia, a następnie (przy braku efektu) - drugą i tylko jako radykalną miarę - trzecią.

Pierwsza linia terapii eradykacyjnej

Leczenie Helicobacter pylori wiąże się z koniecznością przyjmowania antybiotyków. Pierwsza linia terapii eradykacyjnej jest prezentowana w dwóch wersjach. Zgodnie z klasycznym schematem stosuje się połączenie klarytromycyny z penicylinowymi środkami przeciwbakteryjnymi.

Jako suplement przepisano leki, których działanie ma na celu regulację funkcji wydzielniczej układu pokarmowego. Antybiotyki są klasyfikowane jako silne leki. Aby zmniejszyć ich negatywny wpływ na organizm, eradykację uzupełnia Enterol. Lek dobrze kompensuje agresywne właściwości leków przeciwbakteryjnych.

W przypadku braku standardowego schematu leczenia przypisana jest druga opcja:

Terapia eradykacyjna drugiej linii

Brak wyniku leczenia pierwszą linią eradykacji jest podstawą do zastosowania terapii drugiego rzutu. Kompleks leków zmienia się. Podstawą terapii jest antybiotyk z serii penicylin (Amoksycylina). Lek uzupełnia się omeprazolem i de-nolem. Lewofloksacyna jest stosowana w celu zmniejszenia agresywnego działania antybiotyku na organizm.

Terapia eradykacyjna trzeciej linii

Wskazaniem do trzeciej linii eradykacji jest nie tylko brak rezultatów terapii w inny sposób, ale także obecność u pacjenta ciężkich zaburzeń dyspeptycznych, które pojawiły się na tle długotrwałych antybiotyków. Główny kompleks leków jest wybierany z pierwszej lub drugiej linii, ale niezbędne suplementy to leki na bazie bifidobakterii. Leki zmniejszają obciążenie przewodu pokarmowego, przywracają mikroflorę i zapewniają ochronę błon śluzowych przewodu pokarmowego.

Przykłady leków:

4. Antybiotyki dla Helicobcter pylori i ich skuteczność

Helicobacter pylori należy do kategorii bakterii, których pozbycie się jest dość trudne. Mikroorganizm może być odporny na niektóre rodzaje leków przeciwbakteryjnych. Nie wszystkie leki w tej grupie mają zdolność przenikania przez błony śluzowe przewodu pokarmowego (główne siedlisko Helicobacter pylori). Ponadto działanie niektórych rodzajów antybiotyków jest częściowo neutralizowane przez zwiększoną kwasowość soku żołądkowego. Wybór schematu leczenia jest zadaniem specjalisty, dla którego wdrożenia należy przeprowadzić kompleksowe i stopniowe badanie pacjenta.

Leczenie denolem

Tylko lekarz może przepisać skuteczny kurs terramii. De-Nol ma działanie bakteriobójcze tylko w połączeniu ze środkami przeciwbakteryjnymi. Przyjmowanie leku we własnej postaci z Helicobacter pylori nie doprowadzi do pożądanego rezultatu.

Lek nie ma właściwości niszczenia bakterii chorobotwórczych. Jego głównym efektem jest stworzenie ochrony błon śluzowych przewodu pokarmowego. Jednak w terapii skojarzonej De-Nol może poprawić nie tylko jego właściwości, ale także działanie środków przeciwbakteryjnych.

Amoksycylina (Flemoxin) - tabletki z Helicobacter pylori

Amoksycylina wchodzi do pierwszej i drugiej linii eradykacji Helicobacter pylori. Ten lek należy do kategorii syntetycznych antybiotyków penicylinowych. Główną cechą leku jest zdolność do niszczenia jedynie dzielących się bakterii chorobotwórczych. Leku nie należy przepisywać na zapalenie jelita grubego, skłonność do reakcji białaczkowych i mononukleozę. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na penicylinę.

5. Chemioterapia lekami przeciwbakteryjnymi Helicobcter pylori

Leki przeciwbakteryjne stosowane w chemioterapii Helicobacter pylori mają wiele cech związanych z zasadami przyjmowania, wskazaniami, przeciwwskazaniami i interakcjami z innymi lekami. Antybiotyki nie powinny być przyjmowane podczas ciąży i laktacji, zwiększonej wrażliwości organizmu na jego części składowe, a także w niektórych chorobach przewlekłych. Silne leki mogą wywoływać objawy niepożądane. Schemat leczenia powinien być wykonany tylko przez lekarza.

Metronidazol dla helikobakteriozy

Działanie metronidazolu ma na celu aktywne niszczenie materiału genetycznego drobnoustrojów chorobotwórczych. Mechanizm działania opiera się na zdolności leku do wprowadzania toksycznych metabolitów do bakterii na poziomie komórkowym. Metronidazol jest aktywnie stosowany w chemioterapii zakażenia Helicobacter pylori. Specyfiką leku jest zwiększone ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych z przeszacowaniem dawek lub zwiększoną wrażliwością organizmu.

McMiror (Nifuratel) z helikobakteriozą

Nifuratel należy do kategorii nitrofuranów. Lek ma wyraźne działanie bakteriobójcze i bakteriostatyczne. Lek narusza procesy biochemiczne w komórkach bakterii i zapobiega ich rozmnażaniu. Pod względem skuteczności Nifuratel przewyższa Metronidazol. Ponadto lek jest mniej toksyczny.

Preparaty bizmutu (De-Nol)

De-Nol jest klasyfikowany jako lek przeciwwrzodowy. Podstawą leku jest cytrynian trójwartościowy. Działanie leku ma na celu ochronę błon śluzowych przed działaniem produktów odpadowych Helicobacter pylori. Składniki z jego składu nie pozwalają na przenikanie soku żołądkowego do uszkodzonych części tkanek przewodu pokarmowego. Dodatkowy efekt De-Nol ma na celu przyspieszenie procesów regeneracji. Bizmut nie tylko przenika przez błony śluzowe, ale także gromadzi się w komórkach.

Proton Pump Inhibitors: Omez, Pariet

Inhibitory pompy protonowej są obowiązkowymi lekami w składzie dowolnej linii terapii Helicobacter pylori. Przedstawicielami tej grupy leków są Pariet i Omez. Leki zmniejszają kwasowość soku żołądkowego, przyspieszają procesy regeneracji tkanek, zwiększają właściwości farmakologiczne antybiotyków. Efekt terapeutyczny inhibitorów pompy protonowej utrzymuje się przez długi czas.

6. Schematy leczenia zapalenia żołądka o niskiej i wysokiej kwasowości

Jedną z najczęstszych przyczyn zapalenia żołądka jest porażenie organizmu Helicobacter pylori. Bakteria przenika przez błony śluzowe przewodu pokarmowego, a produkty jej żywotnej aktywności stają się czynnikami prowokującymi do powstawania wrzodów i erozji. Zapaleniu błony śluzowej żołądka może towarzyszyć zwiększona lub zmniejszona kwasowość soku żołądkowego. Schematy leczenia chorób różnych typów są różne.

Ze zwiększoną kwasowością żołądka

W przypadku nadżerkowego zapalenia żołądka ze zwiększoną kwasowością soku żołądkowego stosuje się środki cytoprotekcyjne. Leki w tej grupie zwiększają odporność błon śluzowych żołądka na negatywne czynniki i produkty odpadowe bakterii. Schemat leczenia może również obejmować azotan bizmutu, tlenek magnezu i węglan wapnia (w postaci zawiesin). Choroba polega na obowiązkowym stosowaniu środków zobojętniających kwas, otaczających i adsorbujących.

Nadmierna kwasowość może prowadzić do systematycznego naruszania diety lub częstych stresujących sytuacji.

Z niską kwasowością żołądka

Zmniejszona kwasowość soku żołądkowego obejmuje stosowanie leków, które zwiększają produkcję kwasu solnego. Jako dodatek do głównej linii terapii stosuje się Liontar lub Plantaglucid. Pierwszy preparat zawiera kwas cytrynowy i bursztynowy, drugi - sok babki. Substancje stymulują funkcję wydzielniczą i przywracają funkcjonowanie gruczołów.

7. Jak postępować bez antybiotyków?

Konieczność stosowania leków przeciwbakteryjnych z Helicobacter pylori jest nieobecna tylko wtedy, gdy minimalne stężenie bakterii w żołądku. Jeśli pacjent nie ma wrzodu trawiennego, niedokrwistości lub atopowego zapalenia skóry, wówczas Helicobacter pylum jest obecny w organizmie w „trybie uśpienia” lub dopiero rozpoczyna swoją żywotną aktywność. Leczenie może odbywać się w lekkiej formie, bez antybiotyków. Gdy te patologie zostaną zidentyfikowane, środki przeciwbakteryjne stają się nieodzowną częścią terapii.

Lekki system bez użycia antybiotyków:

  • leki poprawiające układ odpornościowy;
  • środki do przywrócenia mikroflory przewodu pokarmowego.

8. Zapobieganie

Profilaktyka pierwotna i wtórna helikobakteriozy ma nieznaczne różnice. Ogólne zasady dla obu programów są identyczne. Różnią się tylko zalecenia terapeutyczne. W drugim przypadku należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Jeśli przebieg leczenia zostanie zakończony przedwcześnie, istnieje ryzyko nie tylko nawrotu, ale także zagrażających życiu powikłań przewodu pokarmowego.

Ogólne środki zapobiegawcze:

  • przestrzeganie zasad zrównoważonego i prawidłowego żywienia;
  • używaj tylko czystej żywności i wody;
  • terminowe leczenie chorób przewodu pokarmowego;
  • wdrożenie środków wzmacniających układ odpornościowy;
  • higiena osobista;
  • regularne badania przez gastroenterologa z nieprawidłowościami w układzie pokarmowym;
  • obowiązkowe przejście procedur diagnostycznych w przypadku podejrzenia zakażenia Helicobacter pylori.

Film na temat: Antybiotyki przeciw Helicobacter pylori.