Torbiel trzustki: objawy, przyczyny i leczenie

Torbiel trzustki (CS) to sakulowana formacja tkanki łącznej z płynną zawartością, zlokalizowana w tkankach przylegających do gruczołu. Ta rzadko występująca patologia trzustki (PJ) jest z reguły wynikiem zapalnego lub urazowego uszkodzenia miąższu narządu. Ponadto torbiele mogą być pochodzenia pasożytniczego.

Symptomatologia płynu mózgowo-rdzeniowego zależy od objętości nagromadzonego płynu, upośledzonej funkcji i stopnia ucisku torbieli sąsiednich narządów. Objętość torbieli torbielowatych jest bardzo zmienna i zależy od etiologii, wieku wykształcenia i obecności czynników obciążających. Torbiel może zawierać od 50 ml do 7-8 litrów płynu i sięgać daleko poza narząd.

Czynniki prowokujące

Torbiele trzustki mogą pojawić się u osób w różnym wieku. Torbielowate kapsułki mogą mieć różne rozmiary i ilości. Polycystoza układowa jest możliwa, gdy atakowana jest nie tylko trzustka, ale także jajniki, mózg, wątroba i / lub nerki. Jest to charakterystyczne dla wrodzonej patologii. Fałszywy torbiel pojawia się na tle innej choroby.

  • krótkotrwałe zatykanie przewodu żółciowego przez kamień (choroba kamicy żółciowej);
  • ostre zapalenie trzustki;
  • uszkodzenie trzustki;
  • choroby pasożytnicze powodowane przez robaki - wągrzyca, bąblowica;
  • proces nowotworowy w trzustce;
  • zaciskanie przewodu żółciowego przez statek;
  • dysfunkcja ruchowa trzustki;
  • cukrzyca drugiego typu.

Przyczyny mogą być spowodowane narażeniem na niekorzystne czynniki zewnętrzne, takie jak:

  • nadużywanie alkoholu;
  • otyłość spowodowana upośledzonym metabolizmem lipidów;
  • wcześniej przeniesione operacje na każdym organie przewodu pokarmowego.

Klasyfikacja

Istnieją dwie główne kategorie, według których klasyfikowane są wszystkie cysty tworzące się na trzustce. W pierwszej formie klasyfikacji torbiele wyróżniają się swoją strukturą. Tak więc jest:

  • prawdziwa torbiel trzustkowa (jest wrodzoną nieprawidłowością z gruczołową warstwą nabłonkową);
  • fałszywa torbiel trzustki (powstająca po chorobach).

Również formacje brzuszne są klasyfikowane według miejsca ich lokalizacji na narządzie. Dlatego istnieją trzy witryny lokalizacyjne:

  • torbiel ogona trzustki (ta formacja nie dotyka organów otaczających trzustkę);
  • torbiel głowy trzustki (edukacja, która występuje rzadziej niż inne i może uszczypnąć dwunastnicę);
  • torbiel na ciele trzustki (występuje najczęściej, narusza pozycję żołądka i jelita grubego) /

Ze względu na charakter edukacji wyróżnia się:

  • łagodny;
  • złośliwy;
  • przedrakowy.

Pod względem wielkości torbiele są małe i duże. Małe mają często rozmiar do 20 milimetrów, a duże mogą mieć dziesięć centymetrów objętości.

Objawy

Torbiel w trzustce przechodzi kilka etapów formacji:

  • Początkowa formacja jamy wtrętowej, najczęściej występuje 1-1,5 miesiąca po zapaleniu trzustki.
  • Po 2-3 miesiącach pojawia się kapsuła, ale jej ściany są nadal zbyt luźne i podatne na uszkodzenia.
  • W przybliżeniu za pół roku nowotwór kończy swoją formację i ma teraz gęste ściany.
  • Po 6-12 miesiącach kapsułka z płynem jest oddzielana od otaczających tkanek i staje się niezależną inkluzją zdolną do przemieszczania się z pierwotnej lokalizacji.

Obraz choroby zależy od wielkości edukacji. Tak więc przy małych rozmiarach pacjent może nie odczuwać dyskomfortu, a torbiel odkryta zostanie jedynie przypadkowo w badaniu USG. Wraz z rozwojem torbieli pojawiają się następujące objawy:

  • utrata masy ciała, osłabienie, okresy gorączki;
  • nudności, wymioty, niestabilny stolec;
  • przejściowy ból w okolicy nadbrzusza lub pleców, nasilający się z czasem w wyniku ataku, zwłaszcza jeśli torbiel jest zlokalizowana w regionie splotu słonecznego;
  • torbiel może przemieszczać sąsiednie organy (żołądek, jelita, wątrobę) i zakłócać ich pracę;
  • z dostateczną wielkością torbieli, zaczyna być wyczuwalna przez ścianę brzucha w postaci zaokrąglonej gładkiej, często bezbolesnej formacji;
  • szybka zmiana charakteru bólu i wielkości formacji, gwałtowny skok temperatury mogą wskazywać na rozwój skomplikowanej torbieli trzustki;
  • jeśli uciska się torbiel przewodu żółciowego w głowie gruczołu, pojawia się żółtaczka.

Rozpoznanie torbieli

USG może zdiagnozować torbiel wszystkich trzustek - głowę, ciało i ogon. Endoskopowe USG może dodatkowo określać łagodne lub złośliwe powstawanie.

Metody diagnostyczne są dość zróżnicowane. Na zdjęciu rentgenowskim jamy brzusznej można określić cień, którego pozycja odpowiada granicom torbieli. Jeśli badanie ujawni zdeformowane granice żołądka, podejrzewa się również torbiel.

Duodenografia z dużą dokładnością ujawnia kontury torbieli. Dzięki irygoskopii można wykryć duże, skierowane w dół torbiele, policystyczną trzustkę, z angiografią gałęzi tętnicy trzewnej, kontury cyst dowolnej wielkości są wyraźnie widoczne.

Jak leczyć torbiel?

Leczenie torbieli trzustki metodami terapeutycznymi przeprowadza się, jeśli:

  • patologiczne skupienie jest wyraźnie ograniczone;
  • Ma małą objętość i wymiary (do 2 cm średnicy);
  • tylko jedno wykształcenie;
  • Nie ma objawów żółtaczki obturacyjnej i silnego bólu.

We wszystkich innych przypadkach uciekaj się do chirurgicznych metod leczenia.

Przez pierwsze 2-3 dni przepisywana jest dieta głodowa. Następnie konieczne jest ograniczenie spożycia tłustych, smażonych i słonych potraw, ponieważ stymuluje wydzielanie enzymów trzustkowych i zwiększa niszczenie tkanek (patrz, co można jeść w przewlekłym zapaleniu trzustki). Należy również wykluczyć alkohol i palenie. Reżim pacjenta - łóżko (7-10 dni).

Zalecane są leki przeciwbakteryjne z serii tetracyklin lub cefalosporyn, których celem jest zapobieganie przedostawaniu się infekcji bakteryjnej do jamy torbielowej i wypełnianiu jej ropą. W przeciwnym razie możliwe jest stopienie ścian i szybkie rozprzestrzenianie się procesu przez żelazo i sąsiednie tkanki.

Można zmniejszyć ból i zmniejszyć wydzielanie, przepisując „inhibitory pompy protonowej” (OMEZ, Omeprazol, Rabeprazol, itp.). Dla normalnego trawienia węglowodanów i różnych związków tłuszczowych wskazana jest terapia enzymatyczna - leki zawierające lipazę i amylazę, ale bez kwasów żółciowych (pankreatyna, kreon).

Metody chirurgiczne

Jeśli leczenie zachowawcze jest nieskuteczne przez 4 tygodnie, wskazana jest interwencja chirurgiczna. Współczesna medycyna polega na usuwaniu torbieli przy użyciu technik minimalnie inwazyjnych. Jednak 92% pacjentów jest zmuszonych do pozostania w szpitalu na czas leczenia. Opcje operacji, jest około siedmiu.

Jeśli interwencja jest przeprowadzana pod kontrolą urządzenia ultradźwiękowego, to znacznie zmniejsza ryzyko możliwych komplikacji. Są one pokazane w miejscu formacji w obszarze ciała organu lub w obszarze jego głowy, ponieważ w tych przypadkach dają one najlepszy efekt. W celu wykonania zabiegu pacjent zostaje przekłuty w okolicy nadbrzusza, przez który wprowadza się igłę do nakłuwania (ewentualnie aspirator), po czym cystę usuwa się.

Manipulacje chirurga zależą od wielkości formacji:

  1. Przezskórne drenaż nakłucia torbieli - po oczyszczeniu jamy torbielowej z płynu do formacji instaluje się drenaż (gumową rurkę), który zapewnia stały wypływ patologicznego płynu z formacji. Drenaż nie jest usuwany aż do ustania wysięku. Te manipulacje są niezbędne do samoczynnego zamknięcia defektu (przerost tkanki łącznej). Taka operacja nie jest wykonywana, jeśli torbiel ma dużą objętość (ponad 50-100 ml) lub zachodzi na przewód gruczołowy.
  2. Tworzenie się stwardnienia polega na wprowadzeniu roztworu o określonej aktywności chemicznej. Jest wstawiany po opróżnieniu torbieli. W przyszłości następuje naturalny proces wzrostu tkanki łącznej, a defekt zostaje wyeliminowany.

Jeśli nie można wykonać zabiegów przezskórnych, należy przejść do laparoskopowej wersji operacji. Zapewnia wykonanie dwóch nacięć o długości nie większej niż 2 cm, przez które instrumenty endoskopowe są wkładane do jamy brzusznej. Takie operacje wyróżniają się dużą liczbą możliwych powikłań, pomimo ich minimalnej inwazyjności. Obejmują one:

  1. Wycięcie i zamknięcie edukacji. Można wykonać tę operację, gdy torbiel znajduje się powierzchownie. Podczas zabiegu chirurg otwiera go, dezynfekuje roztworami antyseptycznymi i mocno zasysa. Możliwe jest użycie elektrokoagulatora zamiast igły, jednak w tym przypadku konieczne będzie zainstalowanie rurki drenażowej na okres do tygodnia.
  2. Resekcja laparoskopowa, która jest wykonywana w obecności wyraźnego defektu w tkankach narządu. Na przykład, jeśli torbiel głowy gruczołu ma rozmiar 50-70 mm, konieczne jest usunięcie głowy. Chociaż operacja ta jest dość traumatyczna, ryzyko nawrotu jest minimalne.
  3. Operacja Freya (usunięcie głowy gruczołowej z utworzeniem zespolenia trzustkowo-jelitowego) jest jedną z modyfikacji interwencji chirurgicznej omówionej powyżej. Jest to konieczne przy silnym rozszerzeniu kanału gruczołu. Technika wykonywania tego rodzaju operacji polega na zszyciu przewodu gruczołowego bezpośrednio do jelita cienkiego. Pozwala to na normalizację procesu wydzielania enzymów i zminimalizowanie prawdopodobieństwa rozwoju martwicy trzustki.

Chirurgia Laparotomiczna jest najnowszą opcją stosowaną przez chirurgów. Do jego wykonania konieczne jest otwarcie jamy brzusznej. W takim przypadku pacjent będzie musiał przejść przez długi okres regeneracji.

Laparotomię można wykonać na zasadzie:

  1. Otwarta resekcja;
  2. Zgodnie z zasadą wyłączenia edukacji i jej dalszego osuszania;
  3. Torbiel marsupilization - operacja ta została przeprowadzona po raz pierwszy w latach siedemdziesiątych i do tej pory nie straciła na znaczeniu. Jej technika jest bardzo oryginalna i polega na otwarciu i sanacji cysty, po czym ściany są obramowane do krawędzi nacięcia. Następnie wykonaj szycie warstwowe całej rany. Główną wadą tej metody jest częste tworzenie się przetok.

Torbiel trzustki jest rzadką patologią i występuje na świecie w nie więcej niż 0,006% populacji (według danych profesora V. Vinogradova). Jednak znacznie obniża jakość życia pacjenta, dlatego tak ważne jest jego szybkie wykrycie i usunięcie.

Współczesna medycyna jest w stanie poradzić sobie z tą chorobą bez żadnych szczególnych trudności. Jedynym warunkiem zapewnienia pozytywnego wyniku leczenia torbieli trzustki jest terminowe leczenie wykwalifikowanej pomocy.

Korekta mocy

Każda patologia trzustki wymaga odchudzania. Jeśli masz torbiel, musisz trzymać się jej przez długi czas. W przypadku chorób przewlekłych dieta jest przepisywana na całe życie.

Zabrania się używania:

  • smażone, wędzone, pikantne;
  • marynowane artykuły spożywcze;
  • alkohol;
  • podroby;
  • tłuszcz, tłuszcz;
  • słodycze ze śmietaną (ciasta, torty);
  • świeże wypieki;
  • sosy, majonez;
  • przyprawy.

Pacjenci powinni używać:

  • zboża (gryka, ryż, płatki owsiane, kasza manna);
  • ryby nie są odmianami tłustymi;
  • produkty mleczne i mleczne o obniżonej zawartości tłuszczu;
  • jaja (głównie białka);
  • gotowany i pieczony drób, królik i wołowina (bez tłuszczu);
  • zupy na wodzie.

Poza fazą pogorszenia można jeść gotowaną wieprzowinę, jęczmień perłowy. Inne produkty należy omówić z lekarzem, który w razie potrzeby dostosuje menu.

Diagnostyka i leczenie torbieli trzustki

Torbiel trzustki jest rozpowszechniony wśród ludzi w młodym wieku. Jak wyjaśniają to lekarze gastroenterologów, wynika to ze zwiększonej częstości występowania ostrego lub przewlekłego zapalenia trzustki wśród różnych segmentów populacji. Według ogólnych statystyk 70% obywateli dotkniętych zapaleniem trzustki ma torbielowatą patologię, która jest powikłaniem choroby.

Ponieważ nie ma zgody co do tego, jakie konkretne nowotwory należy przypisać zmianom trzustkowym, a także brak wspólnego systemu klasyfikacji, który pokazuje przebieg choroby, pojawia się trudność w przepisaniu standardowej terapii. Nie ma dokładnej definicji tej patologii, co powoduje pewne trudności. Dlatego opracowano ogólną klasyfikację choroby. Co zawiera ogólna koncepcja występowania tych wzrostów na trzustce i ich przyczyny:

  • uszkodzenie narządu trzustki;
  • problemy z przepustowością soku trzustkowego;
  • całkowite zakłócenie krążenia i prawidłowe działanie uszkodzonego narządu.

Powody

Torbiel trzustki to nowotwór na ściankach gruczołu, który ma w swojej treści płyn trzustkowy lub ropny wydzielinę w wyniku uszkodzenia narządu. Objawy nowotworu ściśle zależą od wielkości zmiany chorobowej, przyczyny patologii i dyskomfortu ciała. Środki diagnostyczne są stosowane do identyfikacji choroby:

Te pomiary diagnostyczne pozwolą ocenić wielkość zmiany i charakter zdarzenia.

Leczenie patologii wiąże się z zabiegiem chirurgicznym, drenażem wewnętrznym i zewnętrznym, a także wysychaniem części zaatakowanego narządu gruczołu, ale ta metoda jest stosowana przez lekarzy tylko wtedy, gdy jest pilnie potrzebna, gdy życie zagraża pacjentowi. Ludzka trzustka ma swoją indywidualną strukturę:

Głównym miejscem nowotworu w trzustce jest ciało, ogon, aw mniejszym stopniu głowa. Torbiel ogona dotkniętego gruczołem lub torbiel na głowie narządu przyczynia się do rozwoju choroby nowotworowej, patologii onkologicznej. Dlatego po wykryciu problemu przyczyna jest najpierw eliminowana.

Organizm ludzkiej trzustki realizuje bardzo ważny proces dla organizmu, rozszczepiając pokarm, przyczyniając się do jego szybkiego wchłaniania i uzupełniania ciała użytecznymi mikroelementami zawartymi w żywności (białka, węglowodany, korzystne mikroelementy, tłuszcze). Substancje te są niezbędne dla człowieka i są bezpośrednio zaangażowane w życie tkanek ciała, naczyń, skóry. Niewystarczająca ilość substancji w patologii gruczołu prowadzi do nieprawidłowego funkcjonowania przewodu pokarmowego i całego ciała

Pochodzenie torbielowatych fok jest konsekwencją uszkodzenia narządu trzustki i jego tkanek. Okazuje się, że uszkodzone krawędzie tkanki są porośnięte nową warstwą składnika tkankowego, ponieważ organizm próbuje zatrzymać dotknięty obszar ze zdrowej części trzustki. Jednocześnie wystąpienie powoduje problemy ze swobodnym przepływem soku trzustkowego, co staje się przyczyną martwicy i ataku zapalenia trzustki. Ponadto sam wzrost nowej tkanki na tkance uszkodzonej przez martwicę tworzy błonę torebkową, która jest wypełniona wydzielaniem płynu. Z czasem patologia zwiększa się w wielkości i objętości, co prowadzi do kolejnych problemów i nakładających się na siebie kanałów soku trzustkowego.

Istnieją powody i kryteria pojawienia się zmiany:

  • wrodzona nieprawidłowość;
  • kamienie w pęcherzyku żółciowym i jego przewodach;
  • zapalenie trzustki różnych postaci (ostre, przewlekłe, alkoholowe);
  • martwica tkanki narządowej;
  • urazy;
  • choroby niepożądane (cukrzyca, nadwaga);
  • pasożytnicze uszkodzenie narządów.

Pojawiające się torbiele mają ogólnie przyjętą klasyfikację, która jest używana do oznaczania patologii i jest ustalana po przeprowadzeniu działań diagnostycznych. Ustalenie i zrozumienie obrazu klinicznego kursu umożliwia przepisanie prawidłowego leczenia choroby.

Klasyfikacja

W praktyce istnieją dwa rodzaje klasyfikacji torbieli trzustki. Pierwszy obejmuje charakterystyczne cechy struktury. Są to na przykład:

Fałszywa torbiel pojawia się po chorobie, a prawda jest wrodzona, zawiera nabłonek gruczołowy. Są one również klasyfikowane według miejsca ich manifestacji na trzustce i dzielą się na trzy kategorie:

  • torbiel pochodząca z ciała narządu;
  • torbiel ogonowa;
  • torbiel głowy.

Istnieje również charakterystyczna klasyfikacja guzów:

  • przedrakowy;
  • łagodny;
  • nowotwory złośliwe.

Objawy

Obraz występowania i przebiegu patologii ma istotne różnice w stosunku do wielkości torbieli, miejsca pochodzenia, przyczyny pojawienia się. Podczas zapalenia trzustki, nowotwory nie mogą powodować oczywistych objawów i mają rozmiar do 4 centymetrów, co nie powoduje pewnych niedogodności dla organów wewnętrznych osoby. Jest to charakterystyczne dla patologii torbieli ogona. Nowotwór nie wpływa niekorzystnie na zwoje, z tego powodu ofiary nie odczuwają żadnego dyskomfortu. O pojawieniu się choroby wielu dowie się w przypadkowej kolejności z pewną diagnozą, która staje się dla nich przykrą niespodzianką. Jeśli chodzi o duże nowotwory, głównym objawem jest bolesny stan i po cierpieniu na przewlekłe choroby trzustki lub uszkodzenie gruczołu.

Ciężki próg bólu pojawia się w okresie występowania torbieli rzekomej w ostrym zapaleniu trzustki, ale może również objawiać się w momencie zaostrzenia przewlekłej postaci zapalenia, ponieważ w tkankach i narządach zachodzą destrukcyjne zmiany. Po pewnym czasie zespół bólowy zmniejsza się, ból z ostrej fazy staje się tępy i obolały. Ofiara nadal odczuwa dyskomfort. To prawda, że ​​są też ataki ostrego bolesnego ciosu, dlatego przyczyną tego jest przewodnictwo płynu trzustkowego (nadciśnienie). Ostry ból sugeruje możliwe pęknięcie torbieli, któremu towarzyszy stopniowy wzrost temperatury i manifestacja objawów zatrucia ciała.

Torbiel trzustki czasami ma silne objawy, a leczenie wymaga pilnej interwencji chirurgicznej. W ostrych atakach zapalenia trzustki, jak również w przypadku podejrzenia nowego wzrostu na narządach trzustki - opóźnienie leczenia w klinice o 90% prowadzi do zgonu. Porażka każdej części ciała ma własne objawy działania na ciało:

  1. Torbiel ogona zapalnej trzustki przechodzi bez oczywistych objawów i nie wpływa na stan ogólnego organizmu.
  2. Torbiel ciała - zmienia położenie żołądka i jelit.
  3. Torbiel głowy - działa na dwunastnicę i ściska ją, co prowadzi do jej niepowodzenia.

Najbardziej nieprzyjemny zespół bólowy objawia się, gdy wyciska się torbiel trzustki splotu słonecznego. W tym okresie ofiara doświadcza ostrego gorącego bólu przenoszonego na grzbietową część ciała. W tym przypadku manifestacja stanu bolesnego zależy od ubrania i lekkiego dotyku. Torbiele, które pojawiły się na trzustce, wymagają natychmiastowego leczenia, aw niektórych przypadkach środki przeciwbólowe działania narkotycznego są stosowane w celu łagodzenia bólu. A także o pojawieniu się patologii guzów na trzustce mówią takie czynniki:

  • nawracające nudności;
  • odruchy gagowe;
  • luźne stolce (biegunka);
  • poważna utrata wagi;
  • zaburzenia snu.

Diagnostyka

Zgodnie z zewnętrznymi objawami, podczas badania brzucha pacjenta, pojawi się asymetria z wybrzuszeniem pewnych obszarów, w których znajduje się środek torbieli. Ale żeby sprawdzić trzustkę, to nie wystarczy. Za pomocą badań laboratoryjnych obserwuje się niewielki wzrost liczby krwinek leukocytów, zwiększenie ESR, zwiększenie stężenia bilirubiny. Oprócz poważnego uszkodzenia trzustki, występuje stężenie enzymów, ale to bardziej podkreśla etap zapalenia trzustki i nasilenie stanu zapalnego.

W niektórych przypadkach rozwija się silna cukrzyca.

Wykryto również i wizualizację podczas ultradźwięków, co umożliwia określenie stopnia i wielkości guzów. Podczas ropienia ogniska, odbierany sygnał echa jest nierównomierny, ze złośliwością, kontury narządu są niejednorodne.

Torbiel ogona i jej manifestacja patologii trzustki, dobrze ujawnia MRI, CT. Informacje są opracowywane i pokazują wielkość zmian patologicznych, lokalizację formacji, czystość przewodów. Jako dodatkowe narzędzie diagnostyczne stosuje się scyntygrafię, w której patologia objawia się wizualnie „zimnymi częściami narządu”.

Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ERCP) jest używana do dokładniejszego decydowania o przeprowadzanym leczeniu. Metoda ta ujawnia związek między nowotworem a przewodami trzustkowymi, co umożliwia rozpoczęcie punktowego leczenia patologii. Główną wadą tej diagnozy jest ryzyko infekcji. Metoda jest odpowiednia do określenia metody przeprowadzania interwencji chirurgicznej.

Leczenie

Głównym celem jest poprawne określenie metody tej operacji, ale w tym celu wykonują pełny obraz pomiarów diagnostycznych. Jak leczyć pojawiającą się torbiel trzustki? Istnieją takie rodzaje operacji:

  • hartowanie (za pomocą specjalnego płynu wtryskiwanego do paleniska);
  • drenaż przebijający;
  • wysychanie i usuwanie torbieli powstającej na trzustce uszkodzonego narządu.

W drugim wariancie interwencji chirurgicznej usuwa się nowotwory i ustala się drenaż, co stwarza możliwość stałego wypływu płynu. W niektórych przypadkach konieczne jest usunięcie części trzustki. Kiedy ofiara ma dużą torbiel w jednej postaci, usunięcie torbieli na dotkniętej trzustce umożliwia zastosowanie operacji laparoskopowej. Długa igła jest wprowadzana do nowotworu, przez który płyn jest usuwany z nowotworu.

Po takiej interwencji znieczulenie wykonuje się za pomocą środków przeciwbólowych, polepszają one funkcjonowanie narządu za pomocą preparatów enzymatycznych. Główną i ważną metodą jest jedzenie dietetyczne, ale działanie to stosuje się po 48 godzinach leczenia głodem. Metody wschodniej i ludowej terapii są szeroko stosowane, co sprawdziło się z najlepszej strony. Stosowanie tradycyjnych metod leczenia jest skoordynowane z lekarzem prowadzącym.

W odniesieniu do stosowania leków do środków terapeutycznych torbiel trzustki, leczenie lekami jest stosowane bardzo rzadko.

Rokowanie i zapobieganie

Torbiel gruczołu w 70% może powodować powikłanie u chorej osoby, a rokowanie w leczeniu jest niewielkie, ponieważ po przeprowadzonych operacjach może nawracać w obszarze dotkniętym chorobą. Ten rozwój ostatnio nabiera pewnego odsetka konsekwencji. Pod wieloma względami zależy to od poprawności życia, przestrzegania zasad jedzenia i jego jakości, braku szkodliwych destrukcyjnych nawyków.

Straszne rokowanie w leczeniu pojawia się, gdy dochodzi do pęknięcia masy patologicznej trzustki, ponieważ powoduje ona zakażenie organizmu i wystąpienie zapalenia otrzewnej. Nieleczony rozwój zdrowych komórek tkankowych w patologiczne raki.

Pojawiająca się patologia nie jest rzadką chorobą, ale często jest wykrywana tylko losowo. Podobnie jak w niektórych etapach, nie stwarza problemów, ale często zdarza się, że wykrywanie zachodzi tylko podczas jego rozwoju, gdy terapia jest potrzebna tylko w chirurgii. Dlatego monitoruj swoje zdrowie i co roku poddawaj się pełnemu badaniu ciała i narządów wewnętrznych pod kątem patologii.

Torbiel trzustki

Torbiel trzustki jest ograniczonym narządem w miąższu narządu, wypełnionym płynną zawartością, który rozwija się w wyniku urazowego lub zapalnego uszkodzenia trzustki. Objawy zależą od wielkości, lokalizacji i przyczyny powstawania torbieli, od uczucia dyskomfortu po silny ból, ucisk sąsiednich narządów. Aby ocenić rozmiar, lokalizację torbieli, jej związek z aparatem przewodowym i wybór taktyki leczenia, wykonuje się USG, CT, MRI trzustki, ERCP. Leczenie chirurgiczne: drenaż wewnętrzny lub zewnętrzny, rzadziej - resekcja części gruczołu z torbielą.

Torbiel trzustki

Torbiel trzustki jest patologią, której częstość występowania wzrosła kilkakrotnie w ostatnich latach, głównie u osób w młodym wieku. Gastroenterolodzy dostrzegają przyczynę tego wzrostu częstości występowania ostrego i przewlekłego zapalenia trzustki o różnej etiologii (alkoholowej, żółciowej, urazowej). Torbiel trzustki jest najczęstszym powikłaniem przewlekłego zapalenia trzustki (do 80% przypadków). Złożoność tej patologii polega na braku jednego pomysłu na to, które szczególne wykształcenie należy przypisać cystom trzustki, ogólnej klasyfikacji odzwierciedlającej etiologię i patogenezę, a także standardów opieki medycznej.

Niektórzy autorzy odnoszą się do formacji torbieli trzustki, które mają ograniczone ściany i są wypełnione sokiem trzustkowym, inni eksperci uważają, że zawartość torbieli może być także martwiczym miąższem narządu, krwią, wysiękiem zapalnym lub ropą. W każdym razie opinie zgadzają się, że w przypadku tworzenia się torbieli trzustki muszą wystąpić następujące warunki: uszkodzenie miąższu narządu, zatkanie odpływu wydzielin trzustkowych, a także lokalne naruszenie mikrokrążenia.

Przyczyny torbieli trzustki

Najczęstszą przyczyną torbieli trzustki jest zapalenie trzustki. Ostre zapalenie trzustki jest utrudnione przez rozwój torbieli w 5-20% przypadków, podczas gdy jama jest zwykle tworzona w trzecim - czwartym tygodniu choroby. W przewlekłym zapaleniu trzustki postnecrotyczne torbiele trzustki powstają w 40–75% przypadków. Najczęściej głównym czynnikiem etiologicznym jest choroba alkoholowa. Rzadko powstają torbiele po urazach trzustki, a także z powodu kamicy żółciowej z upośledzonym wypływem soku trzustkowego, przewlekłego obturacyjnego zapalenia trzustki z upośledzonym wypływem wzdłuż przewodu Wirsunga, dużych guzków brodawki dwunastnicy, bliznowatego zwężenia zwieracza Oddiego.

Powstawanie torbieli trzustki z zapaleniem trzustki jest następujące. Uszkodzeniu tkanki narządowej towarzyszy miejscowe nagromadzenie neutrofili i limfocytów, procesy destrukcyjne i zapalenie. Jednocześnie obszar uszkodzenia jest ograniczony od otaczającej miąższu. Występuje w nim wzrost tkanki łącznej, tworzą się granulacje; elementy tkankowe wewnątrz nidusu są stopniowo niszczone przez komórki odpornościowe i w tym miejscu pozostaje jama. Jeśli torbiel trzustki komunikuje się z układem przewodowym narządu, gromadzi sok z trzustki, możliwe jest również nagromadzenie martwiczych tkanek, wysięk zapalny, aw przypadku uszkodzenia naczyń krwionośnych.

W przypadku naruszenia przejścia wzdłuż wspólnego przewodu trzustkowego tworzą się torbiele trzustki, mające wyściółkę nabłonkową, wewnątrz której gromadzi się sok trzustkowy. Kluczowym mechanizmem patogenetycznym ich powstawania jest nadciśnienie wewnątrzprzewodowe. Udowodniono, że w jamie torbieli ciśnienie może być trzy razy wyższe niż normalne wartości wewnątrz przewodów.

Klasyfikacja torbieli trzustki

Konwencjonalnie, wszystkie torbiele trzustki są morfologicznie podzielone na dwa typy: powstałe w wyniku procesu zapalnego i nie posiadające wyściółki nabłonkowej (niektórzy autorzy nazywają takie formacje torbiele rzekome, inni nie segregują się w oddzielną grupę) i tworzą się podczas niedrożności przewodów i posiadania nabłonka (zatrzymanie).

W celu scharakteryzowania torbieli trzustki, powstałych jako powikłanie ostrego zapalenia trzustki, najczęściej stosuje się klasyfikację Atlanta, zgodnie z którą izolowane są ostre, podostre masy płynów i ropień trzustki. Silnie rozwinięte formacje w końcu nie utworzyły własnych ścian, w ich roli mogą działać zarówno miąższ gruczołu i przewodów, włókno parapancreatyczne, a nawet ściany sąsiednich narządów. Przewlekłe torbiele trzustki charakteryzują się ścianami, które już uformowały się z tkanki włóknistej i ziarninowej. Ropień jest wypełnioną ropą jamą powstałą podczas martwicy trzustki lub ropienia torbieli.

W zależności od lokalizacji rozróżnia się torbiele głowy, ciała i ogona trzustki. Istnieją również nieskomplikowane i skomplikowane (perforacja, ropienie, przetoka, krwawienie, zapalenie otrzewnej, nowotwór) torbiele trzustkowe.

Objawy torbieli trzustki

Obraz kliniczny w obecności torbieli trzustki może się znacznie różnić w zależności od wielkości, lokalizacji formacji, przyczyn jej powstawania. Dość często torbiele trzustki nie powodują objawów: ubytki o średnicy do 5 centymetrów nie ściskają sąsiednich narządów, splotów nerwowych, więc pacjenci nie odczuwają dyskomfortu. W przypadku dużych torbieli głównym objawem jest zespół bólowy. Charakterystycznym objawem jest „jasna luka” (tymczasowa poprawa obrazu klinicznego po ostrym zapaleniu trzustki lub urazie).

Najbardziej intensywny ból obserwuje się w okresie tworzenia torbieli rzekomej podczas ostrego zapalenia trzustki lub zaostrzenia przewlekłego zapalenia trzustki, ponieważ występują wyraźne zjawiska destrukcyjne. Z biegiem czasu intensywność zespołu bólu zmniejsza się, ból staje się nudny, może być tylko uczucie dyskomfortu, które w połączeniu z danymi anamnestycznymi (urazem lub zapaleniem trzustki) może podejrzewać chorobę. Czasami na tle tak skąpej symptomatologii rozwijają się bolesne napady, których przyczyną jest nadciśnienie wewnątrzprzewodowe. Ciężki silny ból może również wskazywać na pęknięcie torbieli, stopniowy wzrost bólu na tle wzrostu temperatury ciała i objawów zatrucia - o jego ropieniu.

Objawy torbieli trzustki są znacząco różne, jeśli ściska splot słoneczny. Jednocześnie pacjenci odczuwają uporczywy, intensywny palący ból promieniujący do pleców, który może być zaostrzony nawet przez nacisk na ubranie. Stan zostaje złagodzony w pozycji łokciowej, ból jest łagodzony tylko przez narkotyczne leki przeciwbólowe.

Objawy torbieli trzustki mogą być również objawami dyspeptycznymi: nudności, czasami wymioty (może to zakończyć się atakiem bólu), niestabilność stolca. W wyniku zmniejszenia funkcji zewnątrzwydzielniczej narządu, wchłanianie składników odżywczych w jelicie zostaje zaburzone, a masa ciała zmniejszona.

Patologia ta charakteryzuje się kompresją sąsiednich narządów: jeśli torbiel znajduje się w okolicy głowy gruczołu, możliwa jest żółtaczka mechaniczna (ikterichnost skóra i twardówka, świąd); z uciskiem żyły wrotnej rozwija się obrzęk kończyn dolnych; jeśli formacja zakłóca przepływ moczu przez moczowody, charakterystyczne jest zatrzymanie moczu. Rzadko duże torbiele trzustki ściskają światło jelita, w takich przypadkach może wystąpić niekompletna niedrożność jelit.

Diagnoza torbieli trzustki

Konsultacja z gastroenterologiem w przypadku podejrzenia torbieli trzustki ujawnia charakterystyczne dolegliwości pacjenta, dane anamnestyczne. Podczas badania brzucha możliwa jest jego asymetria - wybrzuszenie w obszarze lokalizacji formacji. W testach laboratoryjnych zwykle nie występują specyficzne zmiany, możliwa jest niewielka leukocytoza, wzrost ESR, w niektórych przypadkach wzrost poziomu bilirubiny i aktywności fosfatazy alkalicznej. Stężenie enzymów trzustkowych zależy nie tyle od obecności torbieli, ile od stadium zapalenia trzustki i stopnia uszkodzenia gruczołu. W około 5% przypadków endokrynologiczna funkcja trzustki jest osłabiona i rozwija się wtórna cukrzyca.

Wysoce pouczające instrumentalne metody wizualizacji torbieli. Badanie ultrasonograficzne trzustki umożliwia oszacowanie wielkości formacji, a także pośrednich objawów powikłań: w przypadku ropienia określa się nierówność sygnału echa na tle jamy, a podczas złośliwości heterogeniczność konturów. Tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny (MRI trzustki) dostarczają bardziej szczegółowych informacji na temat wielkości, lokalizacji torbieli, obecności jej połączenia z przewodami. Jako metodę pomocniczą można zastosować scyntygrafię, w której torbiel jest definiowana jako „strefa zimna” na tle wspólnego miąższu narządów.

Szczególne miejsce w diagnostyce torbieli trzustki zajmuje endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ERCP). Metoda ta dostarcza szczegółowych informacji o połączeniu torbieli z przewodami gruczołu, co determinuje taktykę leczenia, ale podczas badania istnieje wysokie ryzyko infekcji. Dlatego obecnie ERCP przeprowadza się wyłącznie w kwestii leczenia chirurgicznego w celu wybrania metody działania.

Leczenie torbieli trzustki

Leczenie chirurgiczne torbieli trzustki. Nie ma jednej taktyki postępowania z pacjentami z tą chorobą, a wybór operacji zależy od przyczyn powstawania torbieli, jej wielkości, zmian morfofunkcjonalnych w tkance narządów i stanu układu przewodowego.

Eksperci w dziedzinie gastroenterologii chirurgicznej identyfikują trzy główne obszary taktyki torbieli trzustki: jej usunięcie, drenaż wewnętrzny i zewnętrzny. Formacja jest usuwana przez wycięcie części trzustki razem z torbielą, podczas gdy objętość jest określona przez rozmiar torbieli i stan miąższu narządów (resekcja głowy gruczołu, dystalna, pancreatoduodenal resekcja może być wykonana).

Interwencje drenażu wewnętrznego można wykonać poprzez nałożenie zespolenia między torbielą a żołądkiem (cystogastrostomia), wrzód dwunastnicy (cystoduodenostomia) lub jelita cienkiego (cystoenterostomia). Metody te są uważane za najbardziej fizjologiczne: zapewniają przepływ wydzielin trzustkowych, eliminują zespół bólowy, rzadko prowadzą do nawrotów.

Rzadziej stosuje się zewnętrzny drenaż torbieli. Taka interwencja jest wskazana do ropienia jamy, niesformowanych torbieli, obfitego unaczynienia formacji, jak również ciężkiego ogólnego stanu pacjenta. Takie operacje mają charakter paliatywny, ponieważ istnieje ryzyko ropienia i nawrotu torbieli, powstawania przetok trzustkowych, które są bardzo słabo podatne na leczenie zachowawcze i czasami wymagają technicznie znacznie bardziej złożonych interwencji. Każdy rodzaj operacji odwadniania przeprowadza się dopiero po potwierdzeniu etiologii nienowotworowej formacji.

Ostatnio coraz rzadsze stają się interwencje chirurgiczne drenażu minimalnie inwazyjnego, które są stosowane jako leczenie alternatywne. Jednak pomimo niskiej inwazyjności i teoretycznej obietnicy takich metod leczenia, powikłania w postaci tworzenia się zewnętrznych przetok trzustkowych, sepsa bardzo często się rozwija.

Leczenie zachowawcze torbieli trzustki zależy od choroby podstawowej. W przypadku zapalenia trzustki, dieta jest koniecznie przepisywana, aby zmaksymalizować spadek wydzielania trzustki. Stosowane są leki zastępcze, leki przeciwbólowe, poziom glikemii jest monitorowany, jeśli to konieczne, jego korekta.

Rokowanie i zapobieganie torbieli trzustki

Rokowanie dla torbieli trzustki zależy od przyczyny choroby, terminowości diagnozy i leczenia chirurgicznego. Patologia ta charakteryzuje się dużą częstością powikłań - od 10 do 52% wszystkich przypadków towarzyszy ropienie, perforacja, tworzenie przetok, nowotwór złośliwy lub krwawienie dootrzewnowe. Nawet po leczeniu chirurgicznym istnieje ryzyko nawrotu. Zapobieganie torbieli trzustki polega na rezygnacji z alkoholu, odpowiednim leczeniu chorób przewodu pokarmowego (kamieni żółciowych, zapalenia trzustki), zrównoważonej diety.

Torbiel trzustki: przyczyny i objawy, rodzaje leczenia

Torbiel trzustki to masa brzuszna zawierająca płyn trzustkowy. W torbielowatych kapsułkach komórki trzustki (trzustki) umierają i są zastępowane przez tkanki włókniste. Formacje stanowią poważne zagrożenie dla życia ludzkiego, ponieważ są podatne na degenerację w złośliwe guzy. Dorośli mężczyźni i kobiety oraz dzieci nie są ubezpieczeni od powstawania torbieli.

Mechanizm rozwoju i przyczyny torbieli trzustki

Trzustka aktywnie uczestniczy w procesach rozszczepiania i strawności węglowodanów, tłuszczów, białek. Strukturalne cechy organizmu tworzą formacje torbielowate, które są konsekwencją zarówno wad wrodzonych struktury i funkcjonowania trzustki, jak i czynników wtórnych.

Mechanizm rozwoju opiera się na zniszczeniu tkanek gruczołu i ich późniejszym zastąpieniu. Martwe komórki gromadzą się w warstwach trzustki, ciało ogranicza dotknięty obszar ze zdrowej tkanki, w wyniku czego powstaje kapsułka. Uformowana torbielowata jama utworzona z tkanki łącznej (włóknistej), wypełniona płynem wydzielniczym.

Główne przyczyny powstawania torbieli w trzustce obejmują:

  1. Naruszenie tajnego wypływu z powodu zablokowania przewodów. Stan patologiczny z powodu wrodzonej anomalii;
  2. Rozwój zapalenia trzustki o różnym charakterze (przewlekła, alkoholowa, ostra patologia);
  3. Formowanie kamienia;
  4. Martwica trzustki, poważna choroba, która jest powikłaniem ostrego zapalenia trzustki;
  5. Urazy, obrażenia, siniaki gruczołu;
  6. Patologie układu hormonalnego: cukrzyca, otyłość;
  7. Zakażenia pasożytnicze.
do treści ↑

Klasyfikacja torbieli trzustki

Według miejsca lokalizacji nowotwory są podzielone na torbiel głowy, ogona i ciała narządu.

Torbiel na głowie trzustki

Torbiel na głowie trzustki jest formacją reprezentującą jamę z płynem wydzielniczym. Taka edukacja jest rzadka. Patologia niekorzystnie wpływa na funkcjonowanie gruczołu, hamuje produkcję hormonów i enzymów białkowych. Dzięki jego proliferacji możliwe jest ściskanie dwunastnicy. Tworzenie się głowy ciała objawia się bólem i dyskomfortem, spowodowanym naciskiem na pobliskie tkanki i narządy.

Torbiel ogona trzustki

Ten typ formacji jest zlokalizowany na końcu (ogona) narządu. Cechy jego lokalizacji nie mogą mieć negatywnego wpływu na otaczające tkanki i narządy. W większości przypadków torbiele tej lokalizacji występują w wyniku przewlekłego zapalenia trzustki. Postnecrotyczna torbiel trzustki, utworzona w ogonie narządu, jest nagromadzeniem płynu wydzielniczego, ograniczonego przez ściany torebki tkanki łącznej.

Formacje są klasyfikowane według innych kryteriów:

  1. Charakter występowania. To kryterium pozwala podzielić formację prawdziwą i fałszywą. Prawdziwe nowotwory są wrodzonymi torbielami powstającymi w wyniku nieprawidłowego rozwoju narządu w okresie embrionalnym. W większości przypadków ten typ formacji nie jest skłonny do wzrostu. Prawdziwe formacje są wypełnione tajemnicą, wyłożoną komórkami nabłonkowymi.

Fałszywe torbiele powstają w wyniku przeszłych chorób. W większości przypadków (do 90%) ten rodzaj powstawania jest konsekwencją martwicy trzustki lub zapalenia trzustki. W wyniku rozwoju tych patologii tkanka gruczołu jest niszczona. Obszar dotknięty chorobą jest chroniony przed zdrową tkanką poprzez tworzenie kapsułki z tkanki włóknistej.

Torbiel zatrzymująca na trzustce powstaje w wyniku zablokowania przewodu. Ten typ formacji jest podatny na wzrost. Powtarzające się formacje mogą pękać z powodu wpływu różnych czynników.

Torbiele pasożytnicze w większości przypadków powstają, gdy larwy pasożyta wchodzą do organizmu (echinococcus, opistorch). Ten typ formacji jest bardzo niebezpieczny, podatny na szybki wzrost, negatywny wpływ na otaczające tkanki i narządy;

  1. Patologia. Formacje są podzielone na skomplikowane (przy występowaniu przetok, ropy, perforacji, krwi), nieskomplikowane;
  2. Klasyfikacja Atlanta (separacja torbieli wynikająca z ostrego zapalenia trzustki):
  • Ostra postać - formacje powstają szybko, przewody narządowe mogą służyć jako torbielowate. Struktura torbieli nie jest jasna;
  • Przewlekłe lub podostre - formacje powstają z ostrej formy;
  • Ropne zapalenie torbieli - ropień, jama torbieli wypełniona jest treścią ropną.
do treści ↑

Objawy torbieli trzustki

Często formacja rozwija się bezobjawowo. Występowanie objawów torbieli trzustki wynika z wielkości formacji, pochodzenia, lokalizacji. W przypadku tworzenia pojedynczych struktur, których wielkość nie osiąga 5 cm, nie występują poważne objawy - formacja nie wywiera nacisku na sąsiednie organy, przewody, a zakończenia nerwowe nie są upośledzone. Pacjent nie odczuwa dyskomfortu i bólu.

Rozwój edukacji, wzrost wielkości daje wyraźną manifestację. Głównym objawem dużego nowotworu torbielowatego jest zespół bólowy. Z natury można określić stopień uszkodzenia:

  • W przypadku rozwoju fałszywych torbieli z powodu zapalenia trzustki występuje silny, ostry zespół bólowy. Ból rozciąga się na lewą stronę i obszar lędźwiowy;
  • Bolesne i nieznośne bóle, które powstały spontanicznie, mogą sygnalizować ostre ropienie formacji, pęknięcie jamy torbielowatej. Warunkowi temu w większości przypadków towarzyszy wzrost wskaźników temperatury;
  • Palący ból promieniujący do tyłu wskazuje na dużą torbiel, która ściska splot słoneczny.

Towarzyszące objawy bólu to:

  • Ataki nudności i kneblowania;
  • Naruszenia składu kału: stłuszczenie (kropelki tłuszczu w stolcu), zmiana koloru (staje się jaśniejsza);
  • Przebarwienia moczu - ciemnienie;
  • Zmniejszony apetyt;
  • Zaburzenia trawienia, w wyniku których elementy niezbędne dla organizmu są słabo wchłaniane, a ilość składników odżywczych jest ograniczona, masa ciała ulega zmniejszeniu;
  • Nastąpił wzrost temperatury.

Rozwój form torbielowatych w gruczole ma poważne konsekwencje. Niebezpieczeństwo torbieli trzustki to jej tendencja do degeneracji w nowotwór złośliwy. Rak trzustki - poważny stan, prawie nie podatny na leczenie. Charakteryzuje się szybkim rozwojem i powszechnymi przerzutami.

Łagodne zmiany są niebezpieczną możliwością pęknięcia z późniejszym rozwojem zapalenia otrzewnej.

Jednym z poważnych powikłań jest powstawanie przetok. Pojawienie się przetokowych kanałów komunikujących się z innymi narządami, środowisko zewnętrzne znacznie zwiększa ryzyko infekcji i rozwoju rozległych zmian bakteryjnych.

Duże torbielowate struktury ściskają naczynia krwionośne, przewody narządowe, wywierają nacisk na pobliskie organy jamy brzusznej. Negatywny wpływ torbieli prowadzi do wielu poważnych konsekwencji:

  • Rozwój choroby ewangelicznej (żółtaczka). Ta patologia wywołuje edukację, zlokalizowaną w głowie gruczołu;
  • Ściskanie żyły wrotnej, co prowadzi do poważnego obrzęku, ciężkości i bólu kończyn dolnych;
  • Dysuryczne skutki spowodowane naciskiem na układ moczowy. Podczas procesu oddawania moczu występują bóle i skurcze, częste parcie, możliwe nietrzymanie moczu, moczenie;
  • Niedrożność jelit. Stan patologiczny jest spowodowany ściskaniem pętli jelitowych. Zjawisko to występuje rzadko i jest konsekwencją dużych torbieli trzustki.
do treści ↑

Badanie diagnostyczne

Diagnozowanie torbieli trzustki obejmuje wizytę u gastroenterologa. Lekarz przeprowadza badanie przez omacywanie okolicy brzucha. Poczucie tego obszaru pozwala zdefiniować zaokrągloną formację o zwartej i elastycznej spójności z wyraźnymi granicami. Specjalista przesłuchuje pacjenta, zwracając szczególną uwagę na następujące kryteria: wiek, obecność chorób przewlekłych, złe nawyki, styl życia.

Metody diagnostyki instrumentalnej i laboratoryjnej pomagają potwierdzić diagnozę:

  1. Badania laboratoryjne: badanie krwi, biochemia. Obecność form torbielowatych będzie odzwierciedlać zmiany w ESR (szybkość sedymentacji erytrocytów), zwiększoną bilirubinę, zwiększoną aktywację fosfatazy alkalicznej, zwiększoną liczbę białych krwinek. Procesy zapalne w jamach torbielowych odzwierciedlają obecność leukocytów i całkowitego białka w moczu;
  2. Metody instrumentalne:
  • Badanie ultrasonograficzne, które pozwala określić wielkość formacji, miejsce lokalizacji, stopień zmian torbielowatych, powikłania;
  • Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) ujawnia szczegółowo cechy strukturalne torbielowatości, wielkość, stopień oddziaływania na pobliskie tkanki i struktury;
  • Endoskopowa cholangiopanconcretography jest bardzo dokładną metodą badania, która pozwala szczegółowo zbadać strukturę torbieli, cechy jej struktury, wpływ na otaczającą tkankę, połączenie z przewodami;
  • Obrazowanie radionuklidowe (scyntygrafia). Metoda ta jest wykorzystywana jako dodatkowa metoda badań w celu wyjaśnienia lokalizacji powstawania trzustki;
  • Ogólny radiogram jamy brzusznej służy do określenia granic form torbielowatych;
  • Biopsja. Badanie prowadzone jest w przypadku wyjaśnienia natury wewnętrznej zawartości formacji. Badanie ujawnia komórki nowotworowe. Biopsja jest wykonywana podczas tomografii komputerowej lub pod kontrolą echografii. Ten rodzaj badania pozwala dokładnie odróżnić formacje torbielowate, zidentyfikować nowotwory złośliwe, zapobiec rozwojowi nietypowych komórek.
do treści ↑

Leczenie torbieli trzustki

Leczenie torbieli trzustki wykonuje się chirurgicznie, ponieważ terapia lekowa nie jest skuteczna. Operacja nie jest konieczna, jeśli formacja torbielowata jest pojedyncza i łagodna, ma mały rozmiar (do 5 cm), torbiel nie wpływa niekorzystnie na otaczające tkanki i narządy, nie charakteryzuje się ciężkimi objawami. Torbiele złośliwe podlegają obowiązkowemu usunięciu chirurgicznemu.

Główne rodzaje operacji torbieli trzustki obejmują:

  • Resekcja - usunięcie form torbielowatych;
  • Drenaż nowotworów (wewnętrznych i zewnętrznych);
  • Metoda laparoskopowa.

Resekcja polega na usunięciu jamy torbielowatej i sąsiadujących obszarów trzustkowych.

Wewnętrzny drenaż torbieli trzustki jest przeprowadzany przez połączenie ciała torbieli i żołądka, małej lub dwunastnicy. Ten rodzaj zabiegu jest metodą bezpieczną, z minimalnym prawdopodobieństwem nawrotu. Zewnętrzny drenaż jest przeprowadzany ze skomplikowaną formacją torbielowatą.

Laparoskopia jest metodą najłagodniejszą: nacięcia operacyjne są minimalne, najszybszy możliwy okres rehabilitacji. Ten rodzaj leczenia chirurgicznego służy do usuwania dużych pojedynczych formacji.

Terapia dietetyczna

Szczególną rolę w tworzeniu torbieli w trzustce odgrywa terapia dietetyczna, która pomaga znacznie zmniejszyć ryzyko nawrotu i utrzymać prawidłowe funkcjonowanie narządu.

Co to jest torbiel trzustki? Zaleca się następujące naczynia:

  • Lekkie zupy warzywne przyprawione łyżką niskotłuszczowej śmietany;
  • Zupy mięsne o niskiej zawartości tłuszczu, tłuczone ziemniaki, z kaszą gryczaną, płatkami owsianymi, ryżem, makaronem, marchewką;
  • Ryby gotowane lub galaretowate o niskiej zawartości tłuszczu;
  • Piekarnik pieczone lub starte słodkie owoce i warzywa;
  • Najlepiej pić napary z dogrose, słabe herbaty z mlekiem. Świeżo przygotowane soki należy rozcieńczyć wodą (1: 2);
  • Owies, kasza gryczana, kasza ryżowa na wodzie;
  • Jajka na twardo lub omlety na parze;
  • Dania mięsne z odmian dietetycznych: królik, kurczak, indyk, cielęcina. Mięso jest parzone lub gotowane;
  • Produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu;
  • Suszony czarny lub biały chleb.
do treści ↑

Medycyna ludowa

Leczenie torbieli trzustki środkami ludowymi należy przeprowadzić po konsultacji z lekarzem. Najbardziej skuteczne przepisy obejmują:

  • Ziołowy wywar z 3 składników. Nagietek, krwawnik i glistnik zmieszane w równych częściach. Łyżeczkę surowców wylewa się szklanką wrzącej wody. Odwar jest podawany przez 2 godziny, filtrowany, przyjmowany doustnie przed jedzeniem;
  • Infuzja 5 składników. Potrzebne: liście truskawki, borówki borówkowej, borówki, fasoli, jedwabiu kukurydzianego. Wszystkie składniki są mieszane w równych proporcjach. Łyżkę surowca wylewa się szklanką wrzącej wody. Rosół jest podawany przez całą noc, a następnie filtrowany. Infuzja jest przyjmowana doustnie przed posiłkami przez 2 tygodnie.

W przepisach ludowych stosuje się zioła o działaniu uspokajającym, przeciwbólowym, przeciwzapalnym, łagodzące skurcze i pomagające szybciej odzyskać tkanki trzustki.

Rokowanie i zapobieganie torbieli trzustki

Rokowanie zależy bezpośrednio od przyczyny, która spowodowała rozwój patologii, terminowości i adekwatności leczenia. Dla tworzenia torbieli charakteryzujących się wysokim ryzykiem powikłań, w tym raka. Po resekcji istnieje wysokie prawdopodobieństwo nawrotu, wzrostu nowych formacji.

Normalna długość życia zapewnia ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarskich, monitorowanie stanu tarczycy, spożywanie niezbędnych substancji i enzymów.

Aby zapobiec nawrotowi, utrzymać stan, który nie narusza jakości życia, konieczne jest:

  • Postępuj zgodnie z zasadami terapii dietą dla torbieli trzustki;
  • Pozbądź się złych nawyków (spożywanie alkoholu, palenie);
  • Poddaj się regularnym kontrolom w gastroenterologu.