Leczenie wrzodów żołądka

Leczenie lekami wrzodowymi żołądka obejmuje stosowanie pewnych grup leków. Niektóre są przepisywane w postaci tabletek, inne w postaci zastrzyków. Celem zażywania narkotyków jest przywrócenie choroby do trwałej remisji. W leczeniu owrzodzeń żołądka tylko popularne receptury prawdopodobnie nie przyniosą oczekiwanego rezultatu, a ponadto istnieje ryzyko pogorszenia ogólnego stanu pacjenta. Leczyć chorobę za pomocą wielu leków farmakologicznych. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

Skuteczność terapii lekowej

Przewlekła postać choroby musi być leczona za pomocą leków. Dzięki wielu farmaceutykom można szybko odzyskać chorobę wrzodową, wyeliminować zapalenie bólu i inne dolegliwości.

W procesie wykonywania biopsji makropreparat jest w stanie pokazać etap naprawy komórek nabłonkowych.

Aby poprawić samopoczucie, możesz dostosować menu i korzystać z tradycyjnej medycyny. Skuteczność po takiej terapii może nadejść z czasem, ale uzyskanie wyniku często zajmuje dużo czasu. Stosując nowoczesne leki, przy odpowiednim użyciu, pozytywna zmiana jest zauważalna po tygodniu. Aby potwierdzić wyniki diagnozy, weź tkankę do biopsji, przygotowuje się makro. Nie ma analogów wśród leków stosowanych w medycynie tradycyjnej. Na przykład syntetyczne leki przeciwbólowe na wrzód żołądka (Omez, Ranitidine).

Aby terapia farmakologiczna mogła osiągnąć właściwe wyniki i bez uszczerbku dla zdrowia, zostaje wyznaczona na lekarza ogólnego lub gastroenterologa. Samoleczenie może powodować niepożądane komplikacje dla pacjenta. Od czasu do czasu przeprowadzają diagnostykę endoskopową, wykonują biopsję tkanek na makropreparat.

Niektóre leki same mogą wywołać zaostrzenie. Należą do nich aspiryna, paracetamol. Jeśli stosowanie aspiryny na pustym żołądku jest chaotyczne, w najkrótszym czasie utworzy się wrzód żołądka.

Wskazania do terapii lekowej

Wskazania do leczenia farmakologicznego to:

  1. Ciężka ostra choroba wrzodowa.
  2. Brak poprawy podczas długiego i ścisłego przestrzegania specjalnej diety przeciwwrzodowej, stosowanie leków takich jak Festal.
  3. Pozorny postęp objawów klinicznych podczas wrzodów żołądka.
  4. Gdy przyczyną choroby jest wirus. Leki przeciwbakteryjne, na przykład Trichopol podczas wrzodu.
  5. Powstawanie intensywnego bólu, który nie ustaje w przypadku stosowania środków ludowych. Maalox, Ranitydyna lub Omeprazol, które są przyjmowane przed snem, mogą wyeliminować ostry ból.
  6. Podczas obecności obrazu klinicznego objawów krwawienia.
  7. Po osiągnięciu długotrwałej remisji stosuje się leki zapobiegające wrzodom.

Przeciwwskazania do leczenia farmakologicznego

Oprócz bezpośrednich wskazań większość leków ma przeciwwskazania do stosowania:

  1. Intensywne krwawienie podczas ostrego wrzodu żołądka.
  2. Wyraźna alergia lub historia wcześniejszych reakcji alergicznych na proponowany lek.
  3. Osobista podatność na określony lek lub mikroelement. Jeśli pojawią się objawy nietolerancji, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i przyjąć węgiel aktywowany. Alergie często pojawiają się na antybiotykach.
  4. Niektóre leki są przeciwwskazane w okresie ciąży i laktacji.
  5. Obecność pewnych złożonych chorób (niewydolność nerek i wątroby, zakażenie HIV).
  6. Stosunkowo niedawna szczepionka przeciwko chorobom zakaźnym.
  7. Wiek dzieci.
  8. Układowe choroby wirusowe.

Główne podgrupy

Leki na wrzody żołądka są zwykle podzielone na pewne podgrupy. Różnią się zasadą wpływu i ostatecznym wynikiem.

Gastroenterolodzy zalecają stosowanie tych podgrup leków w leczeniu wrzodów żołądka:

  1. Środki przeciwbakteryjne - Klarytromycyna, Amoxiclav z chorobą, Trichopol, Metronidazol.
  2. Leki zobojętniające - obniżają kwasowość soku żołądkowego, który chroni ściany żołądka - Maalox. Po części funkcja ta zawiera węgiel aktywny i polisorb.
  3. Leki blokujące koniec receptorów histaminowych.
  4. Leki, które tłumią pompę protonową - omeprazol w procesie wrzodów żołądka.
  5. Leki zaangażowane w naprawę tkanek - na przykład Actovegin, Solcoseryl.
  6. Środki, które pomagają złagodzić stany zapalne i ból wewnątrz żołądka - gastroprotektory.
  7. Miotropowe leki przeciwskurczowe stosowane w celu łagodzenia bólu, prawdziwe leki przeciwbólowe.
  8. Narkotykami, które obniżają wydzielanie w żołądku, są holinobloki i gangliobloki.
  9. Leki zapobiegające wymiotom.
  10. Potrójny obwód i obwód quad.
  11. Inne leki to Polysorb, węgiel aktywny, nadtlenek wodoru, Festal.

Środki przeciwbakteryjne

Środki przeciwdrobnoustrojowe mają na celu wyeliminowanie bakterii Helicobacter pylori, czynnika powodującego wrzód żołądka, wewnątrz żołądka. W większości mikroorganizm jest odpowiedzialny za powstawanie choroby.

Często zalecają leczenie, które obejmuje antybiotyki. Środki są przepisywane w postaci tabletek i zastrzyków. Należą do nich klarytromycyna, erytromycyna, tetracyklina.

Oprócz powyższych leków, schemat może zawierać lek Trichopol podczas choroby. Charakteryzuje się działaniem przeciwbakteryjnym i przeciwpierwotniakowym.

Antybiotyki, na przykład klarytromycyna, są przepisywane do leczenia wrzodów żołądka i do celów profilaktycznych. Konieczne jest ostrożne podejście do wykorzystania funduszy tej podgrupy, ponieważ może to powodować dysbakteriozę i biegunkę. Leki są przepisywane pod nadzorem specjalisty z ciągłym badaniem.

Leki zobojętniające kwas

Podgrupa leków jest stosowana jako środki antyseptyczne, otaczające i absorbujące leki. Chronią błonę śluzową przed czynnikami agresywnymi, sprzyjają usuwaniu substancji toksycznych, zmniejszają aktywność kwasu solnego i enzymów, które powodują korozję błony śluzowej żołądka i wspomagają procesy zapalne. Bardziej wskazane jest ich użycie niż węgiel aktywny lub polisorb.

Ta podgrupa zawiera tabletki na wrzód trawienny - dwuwęglan żołądkowy lub sodowy. Phosphalugel, Maalox, Almagel są przepisywane jako zawiesiny. Takie leki dają pomocniczy efekt w schematach leczenia choroby. Festal jest używany kompleksowo, aby poprawić wchłanianie.

Blokery receptorów histaminowych

Ta podgrupa służy do blokowania nadmiernego wydzielania gruczołów w ścianach żołądka. Fundusze są zaangażowane w wyłączanie komórek okładzinowych odpowiedzialnych za produkcję kwasu solnego i enzymów soku żołądkowego. Zmniejsza się agresywny wpływ samego soku żołądkowego, łagodzi stan zapalny.

Przygotowania tej podgrupy obejmują kilka pokoleń. Pierwszy to Cymetydyna. Do tej pory taki lek nie jest faktycznie stosowany przeciwko chorobie. Druga generacja ranitydyny, nizatydyny, famotydyny i innych tabletek w leczeniu chorób. W procesie stosowania paracetamolu i aspiryny choroba jest trwałym działaniem niepożądanym. Dlatego ranitydyna jest często przepisywana w profilaktyce.

Grupa gastroprotekcyjna

Leki stosowane w leczeniu wrzodów dwunastnicy i żołądka obejmują bizmut i niektóre chemikalia. Charakteryzują się wyraźnym działaniem przeciwzapalnym, zmniejszają bolesne odczucia tej choroby. Nie zaleca się stosowania środków znieczulających lub paracetamolu do tych celów, przyczynia się to do pogorszenia stanu zdrowia. Gastroprotektory mają niewielkie działanie przeciwbakteryjne, mniejsze niż, na przykład, klarytromycyna. Podgrupa leku jest stosowana w leczeniu zaostrzeń choroby, a także jako środek profilaktyczny, w trakcie leczenia zapalenia żołądka.

Środki zapobiegawcze wrzodu trawiennego za pomocą powyższych leków są przeprowadzane podczas ostrych lub przewlekłych postaci zapalenia żołądka. Najpopularniejszymi lekami w tej podgrupie są Venter, De-Nol w okresie wrzodu, Solcoseryl, Misoprostol. Lek De-Nol jest środkiem z wyboru, w sytuacji, gdy inne metody leczenia nie są skuteczne w przypadku wrzodu dwunastnicy.

Inhibitory pompy protonowej

Powszechnym przedstawicielem tej podgrupy jest omeprazol w chorobie wrzodowej żołądka. Ponadto wskazaniem do stosowania leku jest leczenie wrzodu dwunastnicy. W celach profilaktycznych zaleca się stosowanie Paracetamolu w procesie leczenia. Dopuszcza się stosowanie Omeprazolu jako środka profilaktycznego w tej chorobie. Od czasu do czasu należy wykonać biopsję i ocenić makropreparację.

Inne podgrupy leków

Atropina z tą chorobą jest stosowana jako środek przeciwskurczowy i jako lek obniżający aktywność wydzielniczą komórek okładzinowych żołądka. Lek wraz z wodorowęglanem sodu zawiera wodorowęglan w leczeniu choroby. Działanie leku jest podobne do działania ranitydyny. W celu poprawy procesów trawiennych w okresie zaostrzenia, oznaczane są enzymy - Festal, Mezim, Maalox.

Aby leczyć wrzód żołądka i usunąć toksyczne substancje w niektórych sytuacjach, należy użyć węgla aktywnego lub polisorbu. Po spożyciu węgla, pełny cykl terapii jest wykonywany przez jeden ze schematów. Nie radzę pić paracetamolu, aspiryny, diklofenaku, co może spowodować zaostrzenie choroby. Oznaki gojenia to eliminacja objawów klinicznych i makropreparacji, na których wykryto procesy naprawcze.

Środki zapobiegawcze

Wrzód żołądka wymaga okresowej terapii profilaktycznej i dynamicznego monitorowania ogólnego stanu błony śluzowej żołądka.

Środki zapobiegawcze są następujące:

  1. Postępuj zgodnie z dietą, którą wyznacza specjalista.
  2. Porzuć złe nawyki (palenie i alkohol).
  3. Jedzenie powinno być ciepłe. Używanie gorących i zimnych jest zabronione.
  4. Dostosuj tryb odpoczynku i snu, unikaj stresu.
  5. Dwa razy w roku przeprowadzaj rutynową diagnostykę ze specjalistami. Wykonaj zalecane testy, fibrogastroskopię, rentgen.
  6. Przez 5 lat po zaostrzeniu picia narkotyków przepisywanych przez lekarza.

Choroby przewodu pokarmowego charakteryzują się tendencją do przewlekłości. Dlatego ważne jest, aby przejść pełny cykl leczenia i zapobiec nawrotowi choroby. Ale najlepiej byłoby - nie pozwalać na rozwój erozji żołądka lub dwunastnicy 12.

Podstawą nowoczesnej terapii wrzodów żołądka i dwunastnicy są leki. Należy powiedzieć, że nie ma różnic w leczeniu farmakologicznym wrzodów powyższych narządów.

Przed nabyciem (a także przed użyciem) wszelkich środków konieczne jest uważne przeczytanie instrukcji, koncentrując się nie tylko na wskazaniach i dawce, ale także na przeciwwskazaniach i możliwych działaniach niepożądanych. Gdy wskazany lek jest przeciwwskazany, należy kupić, w porozumieniu ze specjalistą, inny lek. Znajomość efektów ubocznych będzie okazją do zidentyfikowania pojawienia się nowych doznań i właściwego ich leczenia.

Pełna lista leków na wrzody żołądka

Mechanizm wystąpienia i rozwoju wrzodów żołądka nie jest jeszcze w pełni poznany. Z jednej strony udowodniono, że przyczyną zakażenia jest specjalny patogen - Helicobacter pylori. Z drugiej strony silna odporność, zdrowy styl życia, prawidłowa dieta i stabilny status neuropsychologiczny osoby nie dawałyby bakterii Helicobacterium możliwości rozmnażania się i wywoływania wrzodu trawiennego. Dlatego podejście do leczenia tej choroby powinno być wszechstronne.

Literacka terapia wrzodów żołądka obejmuje:

Przyjmowanie kilku rodzajów leków zgodnie ze specjalnym programem;

Zgodność z zalecanym schematem diety i posiłków;

Korekta sfery psycho-emocjonalnej i odrzucenie złych nawyków;

Interwencja chirurgiczna (jeśli jest wymagana).

Leczenie farmakologiczne wrzodów żołądka wykonuje się przy użyciu trzech głównych grup leków:

Blokery receptorów histaminowych;

Inhibitory pompy protonowej (PPI).

Terapia pomocnicza jest przeprowadzana przy użyciu kilku innych rodzajów leków:

Schemat leczenia wrzodów żołądka

Najbardziej efektywne jest leczenie dwuetapowe wrzodu trawiennego:

Etap I trwa 7 dni. W tym okresie pacjentowi przepisuje się kompleks dwóch antybiotyków, zazwyczaj metronidazolu i klarytromycyny, a także inhibitor pompy protonowej, na przykład lanzoprazol. Leki mogą być zastąpione przez analogi decyzją lekarza prowadzącego, dawkowanie jest również ustalane indywidualnie. Celem pierwszego etapu leczenia jest całkowita eliminacja Helicobacter pylori, aw 95% przypadków zadanie może być zarządzane;

Etap II trwa 14 dni i jest wymagany tylko w przypadku wykrycia Helicobacter pylori w żołądku po pierwszym etapie. Antybiotyki metronidazol + tetracyklina stosuje się przeciwko bakteriom, a terapię uzupełnia jeden z preparatów bizmutu, a także IPP (omeprazol, rabeprazol) i bloker receptora histaminowego (ranitydyna, famotydyna).

Leczenie jest koniecznie wspierane przez leki przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwskurczowe, gojenie ran, leki przeciwwymiotne i inne, które łagodzą nieprzyjemne objawy wrzodów żołądka i przyspieszają proces gojenia. Bardzo przydatne środki ludowe (herbaty ziołowe i napary), witaminy, naturalne ekstrakty, na przykład aloes. Jednak powinieneś skonsultować się z gastroenterologiem w sprawie wszelkich leków.

Wrzód trawienny jest bardzo indywidualny, charakteryzuje się różnymi wskaźnikami kwasowości i często towarzyszą mu komplikacje z innych narządów. Ponadto antybiotykoterapia prawie zawsze daje efekty uboczne w postaci zaburzeń trawienia i bólu. Leczenie ostrych wrzodów żołądka jest zalecane w szpitalu pod stałym nadzorem wykwalifikowanych specjalistów.

Pełna lista leków na wrzody żołądka

Antybiotyki:

Klarytromycyna. Półsyntetyczny antybiotyk makrolidowy. Bezpośredni potomek erytromycyny różni się sto razy bardziej odporny na spustoszenie kwasu solnego, bardziej kompletną i szybką strawność, dobry rozkład w tkankach i długi okres półtrwania. Z tego powodu klarytromycyna wygrywa z erytromycyną i jest zalecana jako główny antybiotyk w leczeniu wrzodów żołądka;

Amoksycylina. Półsyntetyczny antybiotyk z grupy penicylin. W przeciwieństwie do penicyliny, jest odporna na korozyjne działanie soku żołądkowego, jest prawie całkowicie wchłaniana (o 93%), rozprzestrzenia się szybciej przez tkanki i płyny, w pełni pokrywa ciało i utrzymuje się dłużej, co pozwala przepisać amoksycylinę na wrzody dwukrotnie, a nie czterokrotnie dzień;

Metronidazol. Lek przeciwbakteryjny i przeciwpierwotniakowy o bardzo szerokim spektrum działania. Jeden z najstarszych, najbardziej niezawodnych i skutecznych antybiotyków należy do grupy leków ratujących życie. Metronidazol jest syntetycznym analogiem azomycyny, naturalnego antybiotyku wytwarzanego przez bakterie z rodzaju Streptomycetes. Złośliwe mikroorganizmy i pierwotniaki oddziałują z metronidazolem, w wyniku czego przywracana jest jego grupa 5-nitrowa. I z kolei niszczy DNA pasożytów i mikrobów;

Tetracyklina. Antybiotyk z grupy tetracyklin. Ma działanie bakteriostatyczne, to znaczy zakłóca interakcję między rybosomami i RNA transportowym, w wyniku czego synteza białka przez komórki bakteryjne zostaje zawieszona i umierają. Tetracyklina jest aktywna wobec wielu drobnoustrojów gram-dodatnich i gram-ujemnych, a także wobec większości enterobakterii, w tym Helicobacter pylori.

Blokery receptora histaminowego:

Ranitydyna. Lek jest drugą generacją blokerów histaminy. Zmniejsza aktywność pepsyny (enzym trawienny odpowiedzialny za rozkład białek). Normalizuje pH w żołądku, hamuje syntezę kwasu solnego. W zależności od dawki chroni błonę śluzową przed niszczącym działaniem nadmiaru kwasowości przez 12-24 godziny;

Nizatydyna. Druga generacja blokerów receptora histaminowego III. Tłumi zarówno własną syntezę kwasu solnego przez ściany żołądka, jak i nadmierną syntezę wywoływaną przez acetylocholinę, histaminę i gastrynę - enzymy i mediatory. Znacznie zmniejsza nadaktywność pepsyny i utrzymuje pH w stanie fizjologicznym w ciągu 12 godzin po spożyciu;

Roksatydyna. Druga generacja blokerów receptora histaminowego H2. Hamuje aktywność pepsyny, normalizuje równowagę kwasowo-zasadową żołądka, zmniejsza wydzielanie kwasu chlorowodorowego spowodowanego przez pożywienie, gastrynę, histaminę, acetylocholinę, a także hamuje podstawową syntezę soku żołądkowego. Szybko wchłaniany i działa w ciągu godziny po podaniu. Efekt trwa od 12 godzin do jednego dnia, w zależności od dawki;

Famotydyna. Jest także lekiem drugiej generacji blokerów receptora histaminowego H2. Zarówno podstawowe, jak i stymulowane przez bodźce zewnętrzne hamują wydzielanie kwasu solnego przez komórki błony śluzowej żołądka. W ten sposób chroni ciało pacjenta przed niepożądanymi działaniami pepsyny, histaminy, gastryny i acetylocholiny;

Cymetydyna. Lek jest pierwszą generacją blokerów receptorów histaminowych III, ale nadal nie stracił na znaczeniu. Również dobrze reguluje poziom pH w żołądku, hamuje syntezę kwasu chlorowodorowego i hamuje aktywność enzymu pepsyny. Jest tańszy niż wyżej wymienione analogi, ale jest uważany za mniej skuteczny ze względu na krótki okres ciągłej pracy (6-8 godzin).

Inhibitory pompy protonowej (PPI):

Lansoprazol. Inhibitor H + -K + -ATP-ase - enzym odpowiedzialny za przyspieszenie wymiany jonów wodorowych. Niezależnie od przyczyn nadmiernego wydzielania kwasu solnego, lansoprazol hamuje jego produkcję w końcowym etapie, to znaczy bezpośrednio przed wypuszczeniem do jamy żołądka;

Omeprazol. Hamuje również działanie pompy protonowej poprzez hamowanie aktywności enzymu H + -K + -ATP-ase. Jony wodorowe penetrują gorzej między błonami komórek błony śluzowej żołądka, co zakłóca wytwarzanie soku żołądkowego. Co więcej, nie ma znaczenia, co dokładnie wywołuje nadmierne wydzielanie kwasu solnego - przyjmowanie pokarmu lub działanie enzymów i mediatorów;

Rabeprazol. Bardziej znany pod marką „parite”. Lek ten nie tylko hamuje wydzielanie kwasu solnego, blokuje działanie H + -K + -ATP-ase, ale także ma szkodliwy wpływ na Helicobacter pylori, winowajcę wrzodu żołądka. Rabeprazol zaczyna działać w ciągu godziny po podaniu i chroni błonę śluzową do dwóch dni z rzędu;

Esomeprazol. Lek, który jest prawoskrętnym izomerem omeprazolu, ma podobny efekt. Hamuje również syntezę kwasu chlorowodorowego w ostatnim etapie z powodu pogorszenia wymiany wodoru między błonami komórek błony śluzowej żołądka. Jako słaba zasada esomeprazol jest aktywowany w kwaśnym środowisku kanalików ciemieniowych i hamuje działanie pompy protonowej.

Gastroprotektory, anaboliczne i reparanty:

Sukralfat. Lek ma działanie przeciwwrzodowe, adsorbujące, otaczające, zobojętniające i ochronne. Praktycznie nie wpływa na zdrową błonę śluzową iw warunkach zwiększonej kwasowości chorego żołądka rozpada się na siarczan sacharozy i glin, co umożliwia wiązanie białek śluzu i tworzenie silnego filmu ochronnego w miejscach owrzodzeń. Po zażyciu sukralfatu ściany żołądka przez 6 godzin otrzymują ochronę przed nadmiarem kwasu solnego, pepsyny, produktów ubocznych szkodliwych bakterii i żółci, wyrzucanych z trzustki;

Solcoseryl. Potężny reparant i cytoprotektor. Przywraca błonę śluzową żołądka, wspomaga gojenie wrzodów, poprawia metabolizm komórek. Jest produkowany z krwi cieląt mlecznych i jest hemodializą o masie cząsteczkowej 5000 D. Potencjał solcoserylu nie został jeszcze w pełni zbadany, jednak zastosowanie tego leku na etapie gojenia wrzodu żołądka, to znaczy po aktywnej fazie przeciwbakteryjnej, daje bardzo dobre wyniki;

Enprostil i misoprostol są syntetycznymi analogami odpowiednio prostaglandyny E2 i E1. Substancje te są podobne do hormonów i są wytwarzane w prawie wszystkich tkankach ludzkiego ciała. Prostaglandyny są mediatorami alergii i stanów zapalnych, regulują ciśnienie krwi, normalizują napięcie mięśniowe, zmniejszają kwasowość żołądka i hamują wydzielanie soku żołądkowego;

Biogastron. Aktywnym składnikiem tego leku jest karbenoksolon, syntetyczny analog kwasu lukrecjowego. Naukowcy wydobywają ten cenny materiał z korzenia lukrecji. Biogastron ma wyraźne działanie przeciwzapalne i jest stosowany w leczeniu wrzodów na błonie śluzowej jamy ustnej, przełyku i żołądka. Lek jest dobrze znany za granicą i jest rzadko stosowany w Rosji, choć ma ogromny potencjał;

Actovegin. Skuteczne reparant i antihypoxant. Podobnie jak solcoseryl, jest wykonany z krwi i jest hemodializatem o masie cząsteczkowej 5000 daltonów. Ultrafiltracja sprawia, że ​​Actovegin jest w stanie przenikać przez błony komórkowe, poprawia wchłanianie tlenu i glukozy oraz zapewnia szybką regenerację uszkodzonych i zapalnych tkanek;

Brytutowy tri-potasowy preparat. Najbardziej optymalny lek bizmut do leczenia wrzodów żołądka. W warunkach wysokiej kwasowości szybko tworzy warstwę ochronną, która pokrywa uszkodzone obszary błony śluzowej. Ponadto, bizmutowy tri-potasowy dwutlenek potasu zwiększa produkcję prostaglandyny E2 i hamuje aktywność Helicobacter pylori, która powoduje wrzód trawienny;

Amigluracil. Skuteczny anaboliczny i reparant. Przyspiesza syntezę białek i aminokwasów, wspomaga gojenie się owrzodzeń i powierzchni rany, zwiększa odporność i pomaga organizmowi radzić sobie z infekcjami, wzbogacając krew komórkami odpornościowymi. Jest z powodzeniem stosowany w końcowej fazie zdrowienia z wrzodów żołądka i dwunastnicy;

Methyluracil Również popularny środek immunostymulujący, anaboliczny i reparant. Pobudza syntezę leukocytów, przyspiesza metabolizm kwasów nukleinowych, wspomaga szybką regenerację i epitelizację uszkodzonych tkanek i błon śluzowych. Działanie przeciwzapalne metyluracylu ze względu na jego działanie hamujące na enzymy proteolityczne. W końcowym etapie leczenia wrzodu żołądka lek pomaga w bliznowaceniu i odnowie komórek;

Oksyferriscarbon sodu. Preparat przeciwzapalny, przeciwbólowy i leczący rany na bazie żelaza z dodatkiem soli sodowych i kwasu aloksanowego. Jest stosowany w leczeniu wrzodów trawiennych przełyku, wrzodów małych i dwunastnicy, a także wrzodów żołądka;

Romazulan. Fitopreparat na bazie rumianku, który ma złożony efekt: łagodzi skurcze, łagodzi ból, zabija zarazki i stymuluje gojenie się ran i wrzodów. Roztwór romazulanu stosuje się zarówno zewnętrznie, w przypadku zmian skórnych, chorób jamy ustnej i sfery moczowo-płciowej, jak i wewnątrz, rozcieńczony wodą, do leczenia wrzodu trawiennego i zapalenia żołądka;

Chlorowodorek histydyny. Lek jest aminokwasem, który po wejściu do organizmu ulega reakcji dekarboksylacji, w wyniku czego powstaje histamina, mediator, który ma wielostronny wpływ na organizm. Histamina stymuluje produkcję adrenaliny, stymuluje mięśnie gładkie, zwiększa przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych, zwiększa częstość akcji serca i powoduje, że żołądek wytwarza więcej soku żołądkowego, a dla niektórych rodzajów wrzodów żołądka jest to konieczne.

Holinoblokatory:

Gastrotsepin. Substancja czynna, pirenzepina, należy do grupy blokerów receptorów cholinergicznych M1, ale w przeciwieństwie do atropiny, najbardziej znanego przedstawiciela tej grupy, nie hamuje aktywności receptorów cholinergicznych serca, oczu, gruczołów ślinowych i innych narządów i wpływa tylko na błonę śluzową żołądka, powodując wytwarzać mniej kwasu solnego i pepsynogenu;

Buscopan Lek ma działanie blokujące na receptory M-cholinergiczne żołądka, nerek, pęcherzyka żółciowego, a także działa jako środek przeciwskurczowy. Buscopan łagodzi skurcze mięśni gładkich i nieznacznie zmniejsza poziom wydzielania soku żołądkowego, co pozwala na złagodzenie objawów choroby pacjentów z wrzodem żołądka;

Platifillin. Blokuje receptory M-cholinergiczne narządów wewnętrznych, a oko jest około 8 razy słabsze niż atropina, a także w pewnym stopniu blokuje receptory cholinergiczne H. Wygrywa w atropinie, ponieważ rzadko powoduje tachykardię. Platifilina działa spazmatycznie na ściany żołądka i jelit, rozszerza naczynia krwionośne i obniża ciśnienie krwi;

Metacyna. Odnosi się także do bardziej miękkich niż atropiny blokerów receptorów M-cholinergicznych. Dobrze zmniejsza napięcie woreczka żółciowego i łagodzi skurcze i łagodzi ból w żołądku, tłumi wydzielanie soku żołądkowego, pot, ślinę, normalizuje ciśnienie krwi. Rzadziej niż atropina powoduje niepożądane rytmy serca, rozszerzenie źrenic i zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe;

Etpenal. Oba typy blokera receptora cholinergicznego - „H” i „M”. Skuteczny środek znieczulający miejscowo, który ma dobry wpływ na centralny i obwodowy układ nerwowy. Etpenal stosuje się w objawowym leczeniu wrzodów żołądka, a także astmy oskrzelowej i choroby Parkinsona, ponieważ łagodzi on skurcze i zmniejsza drżenie.

Leki zobojętniające:

Almagel. Adsorbujący, otaczający i przeciwbólowy lek dobrze znany wszystkim wrzodom. Almagel chroni błonę śluzową żołądka przed szkodliwym działaniem nadmiaru kwasu solnego i pepsyny, pochłania toksyczne produkty odpadowe bakterii i zakłóca wchłanianie fosforanów. Zatem nie leczy wrzodu żołądka, ale pomaga złagodzić jego bolesne objawy i zmniejszyć szkody spowodowane procesem zapalnym na ciele pacjenta jako całości;

Maalox. Preparat zobojętniający kwas na bazie wodorotlenków magnezu i aluminium. Maalox reaguje z kwasem chlorowodorowym i neutralizuje jego nadmiar, i ponownie nie występuje wydzielanie kompensacyjne. Lek ten normalizuje poziom pH i chroni błonę śluzową żołądka, ale, podobnie jak Almagel, nie eliminuje samej przyczyny wrzodu trawiennego;

Gastal. Bardziej zaawansowany, połączony środek zobojętniający kwas, który oprócz wodorotlenków magnezu i glinu zawiera węglan magnezu. Natychmiast po spożyciu pozwala sztucznie utrzymywać fizjologicznie normalne pH 3,5 w żołądku przez dwie godziny, dzięki neutralizacji nadmiaru kwasu chlorowodorowego. Wrzód żołądka nie leczy, ale oszczędza od bólu i zgagi;

Phosphalugel. Preparat zobojętniający kwas na bazie fosforanu glinu. Ma bardziej wyraźne i przedłużone działanie niż powyższe leki tego samego typu. Phosphalugel nie tylko neutralizuje nadmiar kwasu solnego, ale także hamuje aktywność enzymu pepsynę. Niezawodnie otacza ściany żołądka, tworząc barierę ochronną dla substancji drażniących, ale nie ma destrukcyjnego wpływu na Helicobacterium, dlatego może być stosowany tylko do objawowego łagodzenia stanu pacjentów z chorobą wrzodową;

Wodorowęglan sodu. Soda oczyszczona jest najłatwiejszym i najtańszym środkiem zobojętniającym kwasy. Roztwór sody pomaga złagodzić zgagę i ból żołądka podczas zapalenia błony śluzowej żołądka i wrzodów, a także jest stosowany do zwalczania kwasicy spowodowanej ogólnym zatruciem organizmu lub cukrzycą.

Leki przeciwwymiotne:

Motilium. Składnik aktywny - domperidon - przeciwieństwo dopaminy. Lek blokuje aktywność receptorów dopaminowych i zwiększa ton dolnego zwieracza przełyku, przyspiesza ruch pokarmu przez przewód pokarmowy, stymuluje ruchliwość żołądka i jelit. Motilium nie ma wpływu na wydzielanie soku żołądkowego, po prostu łagodzi nudności i wymioty podczas zapalenia żołądka i wrzodu żołądka;

Zeercal. Lek, który zapobiega przekazywaniu impulsów nerwowych przez trzewne kanały od receptorów dopaminowych do centrum wymiotów w mózgu, a także stymuluje ruchliwość jelit, zwiększa ton dolnego zwieracza przełyku i promuje energiczny ruch pokarmu przez przewód pokarmowy. Tak więc, nawet jeśli istnieją obiektywne powody wymiotów, można tego uniknąć;

Metoklopramid. Lek blokuje receptory dopaminy i serotoniny, dzięki czemu możliwe jest nie tylko zatrzymanie ataków wymiotów, ale także zatrzymanie czkawki i uniknięcie biegunki, która może być skutkiem ubocznym zbyt szybkiego jedzenia przemieszczającego się z żołądka do odbytnicy. Metoklopramid nie ma wpływu na funkcje wydzielnicze, ale nie ma jeszcze wystarczająco solidnej opinii medycznej, że ten lek sprzyja gojeniu się wrzodu żołądka.

Środki przeciwskurczowe:

Halidor Składnik aktywny - Bensiclare - miotropowy przeciwskurczowy, bloker kanału wapniowego, receptory serotoniny i zwoje współczulne. Doskonale łagodzi skurcze naczyń krwionośnych i mięśni gładkich, zwiększa elastyczność czerwonych krwinek, obniża ciśnienie krwi, ale może nieznacznie zwiększyć tętno. Halidor w wysokich dawkach jest uważany za środek uspokajający. W przypadku wrzodu żołądka jest on wskazany jako lek przeciwbólowy;

Dibazol. Myotropic przeciwskurczowa, pochodna benzimidazolu. Działa wygładzająco na mięśnie narządów wewnętrznych, naczyń krwionośnych i naczyń włosowatych, normalizuje ciśnienie krwi, rozszerza naczynia krwionośne mózgu i przyspiesza przenoszenie impulsów nerwowych między synapsami. Doskonale łagodzi bóle głowy i bóle mięśni, ale działa przez krótki czas, dlatego w leczeniu wrzodów żołądka zazwyczaj przepisuje się bardziej zaawansowane i nowoczesne leki przeciwskurczowe;

Papaweryna. Bloker kanału wapniowego, miotropowe działanie przeciwskurczowe. Rozszerza naczynia krwionośne i naczynia włosowate, obniża ciśnienie krwi i napięcie mięśni gładkich, dobrze łagodzi ból w obrębie narządów wewnętrznych spowodowany skurczem mięśni, ale nie trwa długo i nie jest wystarczająco wyraźny wpływ na przywspółczulny układ nerwowy, aby zaoszczędzić od silnego bólu podczas wrzodu żołądka. Dlatego obecnie papaweryna nie jest uważana za wiarygodny środek znieczulający;

Ale Shpa. Najbardziej popularny środek przeciwskurczowy. Substancja czynna, drotaveryna, jest bardzo podobna pod względem struktury i działania farmakologicznego do papaweryny, ale działa bardziej wyraźnie i stale. But-Shpa zapobiega przedostawaniu się cząsteczek wapnia do komórek mięśni gładkich, usuwając tym samym ból migreny, nawracające dolegliwości kobiece i wrzód trawienny. Zakres stosowania No-Shpy jest bardzo szeroki i to właśnie ten miotropowy środek przeciwskurczowy przepisywany w przypadkach, gdy holinobloki są przeciwwskazane z jakiegokolwiek powodu, które są lepsze do łagodzenia bólu, ale nie są odpowiednie dla wszystkich.

Ganglioblockerzy:

Benzogeksony. Hamuje przewodzenie impulsów między zwojami (dużymi zwojami nerwowymi) współczulnego i przywspółczulnego układu nerwowego, a także hamuje aktywność wszystkich gruczołów dokrewnych, w tym błony śluzowej żołądka, kory nadnerczy i trzustki. Benzoheksonium stosuje się w objawowym leczeniu wrzodów żołądka, zapalenia pęcherzyka żółciowego, astmy, kamieni żółciowych i wielu innych chorób;

Dimecolin. Bardziej doskonały analog benzogeksoniya. Ma wyraźne działanie rozkurczowe na naczynia, mięśnie i narządy wewnętrzne z powodu blokowania impulsów nerwowych między zwojami, dlatego jest z powodzeniem stosowany w łagodzeniu ostrych ataków bólu w wrzodzie trawiennym, zapaleniu trzustki, zapaleniu wątroby, marskości wątroby, zapaleniu pęcherzyka żółciowego, chorobie kamicy żółciowej. Czasami dimecolin jest przepisywany pacjentom z przewlekłym nadciśnieniem tętniczym;

Camfony Czwartorzędowy związek amoniowy. Studnia obniża ciśnienie, zmniejsza napięcie tętnic wieńcowych i naczyń obwodowych, wygładza mięśnie narządów wewnętrznych. Kamfony, podobnie jak wszyscy ganglioblockerzy, jest stosowany do łagodzenia objawów u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka, ponadto lek ten jest czasami przepisywany pacjentom z nadciśnieniem i pacjentom z zacierającym zapaleniem wsierdzia.

Quateron. Mono-czwartorzędowy związek amoniowy. Lepiej jest hamować przewodzenie impulsów nerwowych między zwojami układu przywspółczulnego niż współczulnego, dlatego stosuje się go specjalnie do łagodzenia bólu w owrzodzeniach iu pacjentów ze specyficznym zapaleniem jelita grubego. Quateron tylko nieznacznie rozszerza tętnice wieńcowe, dlatego rzadko jest przepisywany jako lek przeciwnadciśnieniowy;

Temekhin. Interferuje z transmisją impulsów nerwowych z preganglionowych do poanglionowych włókien wegetatywnych, a tym samym skutecznie łagodzi skurcze mięśni i rozszerza naczynia krwionośne. Temekhin ma korzystny wpływ na tętniczki, dlatego jest istotny w przypadku uporczywego nadciśnienia tętniczego i dusznicy bolesnej oraz u pacjentów z wrzodem żołądka przepisanym w celu zmniejszenia nadmiernego wydzielania soku żołądkowego i zmniejszenia bólu spowodowanego przez zjawiska spastyczne.

Autor artykułu: Gorshenina Elena Ivanovna | Gastroenterolog

Edukacja: Dyplom w specjalności „Medycyna” otrzymał w Rosyjskim Państwowym Uniwersytecie Medycznym. N.I. Pirogov (2005). Studia podyplomowe w Gastroenterologii - medyczne centrum edukacyjne i naukowe.

Jaki jest najbardziej skuteczny lek na wrzody?

Leczenie choroby wrzodowej żołądka i wrzodu dwunastnicy jest główną metodą doprowadzenia choroby do remisji. Wszelkie popularne metody leczenia są znacznie gorsze pod względem skuteczności terapii lekowej, aw niektórych przypadkach nawet prowadzą do pogorszenia.

Farmakoterapię prowadzi nie jedna konkretna grupa leków, ale kilka. Skuteczne leczenie wrzodów trawiennych może być możliwe tylko przez łączenie różnych grup leków, co powinno być wykonywane wyłącznie przez gastroenterologa.

W tym artykule omówimy szczegółowo, które leki lekarze przepisują pić pacjentom z wrzodami dwunastnicy i wrzodami żołądka, a także jaka jest ich cena.

Leczenie leków na wrzody: czy jest skuteczne?

Bezsporne jest stwierdzenie, że po prostu konieczne jest przyjmowanie leków medycznych w leczeniu wrzodu trawiennego. Preparaty lecznicze mają na celu systematyczne i najszybsze działanie w łagodzeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.

Mówiąc prościej, gdzie za pomocą regulacji żywieniowych i stosowania popularnych receptur, proces remisji choroby zostanie osiągnięty po miesiącach, przy leczeniu, rachunek będzie trwał przez kilka dni.

Ponadto leki w wielu aspektach leczenia i nie mają analogów wśród tradycyjnej medycyny. Na przykład syntetyczne środki przeciwbólowe, leki, nie mają tak skutecznych odpowiedników wśród popularnych receptur.

Ważne jest, aby pamiętać, że leczenie farmakologiczne owrzodzeń powinno być prowadzone wyłącznie przez gastroenterologa lub, w przypadku łagodnej choroby, przez terapeutę. Samodzielne przepisywanie siebie i przyjmowanie leków zagraża życiu.

Wskazania do leczenia owrzodzeń

Istnieją wskazania i przeciwwskazania do leczenia farmakologicznego wrzodów żołądka i dwunastnicy. Leczenie wrzodu trawiennego lekami powinno być w następujących przypadkach:

  1. Z zaostrzeniem wrzodów.
  2. W przypadku braku efektu dietą z owrzodzeniem.
  3. Z wyraźnym postępem choroby.
  4. W zakaźnych zmianach w żołądku i dwunastnicy 12 (antybiotyki na owrzodzenie z zakażeniem są lekiem z wyboru).
  5. W obecności wyraźnego zespołu bólowego (wyznaczone środki przeciwbólowe).
  6. W obecności potwierdzonego krwawienia wrzodowego.
  7. W przewlekłym przebiegu choroby.
  8. Aby zapobiec zaostrzeniu przy osiągnięciu remisji.

Przeciwwskazania do leczenia owrzodzeń

Istnieją również istotne przeciwwskazania do przepisywania leków pacjentowi z wrzodziejącymi zmianami w żołądku i dwunastnicy.

Przeciwwskazania obejmują:

  • nadmierne krwawienie podczas zaostrzenia lub ostrego początku choroby;
  • historia reakcji alergicznych na niektóre niezbędne leki;
  • indywidualna nietolerancja na leki niealergiczne;
  • niektóre leki są zabronione podczas ciąży;
  • w niektórych przypadkach w obecności chorób takich jak AIDS i cukrzyca;
  • w stanach zapalnych i toksycznych wątroby i nerek;
  • w niektórych przypadkach po niedawnym szczepieniu;
  • w niektórych przypadkach u dzieci poniżej 12 lat;
  • w obecności uogólnionych (ogólnoustrojowych) chorób zakaźnych.

Grupy leków do leczenia wrzodów

Leki przeciwwrzodowe dzielą się na dużą liczbę grup różniących się kierunkiem ekspozycji i ostatecznym wynikiem. Istnieją następujące grupy leków przeciwwrzodowych:

  1. Antybiotyki na wrzód żołądka i wrzód dwunastnicy (w tym jego cebulki).
  2. Środki zobojętniające sok żołądkowy.
  3. Blokery receptorów histaminowych.
  4. Środki przeciwwrzodowe.
  5. Gastroprotektory (łagodzące stany zapalne).
  6. Leki przeciwskurczowe (czasami przepisywane jako środki przeciwbólowe) i systemowe leki przeciwbólowe (prawdziwe środki przeciwbólowe).
  7. Holinoblockerzy.
  8. Ganglioblockerzy.
  9. Terapia przeciwwymiotna.
  10. Potrójna terapia.
  11. Quadrotherapy.

Z reguły wrzód żołądka i wrzód dwunastnicy nigdy nie są leczone jedną konkretną grupą leków. Leczenie takiej choroby może być łączone tylko ze sobą nawzajem i często wytwarza się je empirycznie (metodą prób i błędów).

W leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy preferowane są preferencje doustne (tabletki, zawiesiny). Świece i zastrzyki są stosowane rzadziej i zwykle w ciężkich przypadkach choroby.

Antybiotyki na wrzody

Leki przeciwdrobnoustrojowe do leczenia wrzodu trawiennego są używane głównie do niszczenia lub zmniejszania liczby bakterii H. Pylori. Jest odpowiedzialny za większość przypadków owrzodzeń przewodu pokarmowego (w ponad 97% przypadków).

Leki w tej grupie są przepisywane z ostrożnością, a na początku terapii pacjent jest stale monitorowany, ponieważ antybiotyki często powodują biegunkę związaną z antybiotykami. Należy również zauważyć, że antybiotyki są stosowane zarówno do leczenia, jak i zapobiegania wrzodom.

W przytłaczającej większości przypadków preparaty przeciwbakteryjne następujących grup są włączone do terapii (w zastrzykach i tabletkach):

  • grupa makrolidowa: „Erytromycyna” (przestarzała, obecnie rzadko stosowana) i „Klarytromycyna”;
  • Grupa penicylin: Amoksycylina;
  • Grupa przeciwpierwotniakowa: przestarzały, ale nadal bardzo skuteczny metronidazol;
  • grupa tetracykliny: „tetracyklina”, rzadziej „minocyklina”.

Antybiotyki na wrzody (wideo)

Preparaty zobojętniające kwasy do leczenia wrzodów

Leki zobojętniające są stosowane jako środki antyseptyczne (nie mylić z antybiotykami), adsorbują (usuwając toksyny) i otaczają (chroniąc śluz). Usuwają nadmiar kwasu żołądkowego i znacznie zmniejszają aktywność enzymów żołądkowo-jelitowych, które pogarszają wrzód, wspierając go i zwiększając ogólne objawy.

W różnych schematach leczenia wrzodu trawiennego należą takie leki w tej grupie:

  • „Almagel” w zawieszeniu;
  • „Maalox” w zawieszeniu;
  • „Gastal” tablety;
  • Tabletki „Phosphalugel”;
  • Tabletki „wodorowęglan sodu”.

Leki blokujące receptory histaminy

Konieczne są inhibitory receptora histaminowego do wyłączenia receptorów komórek gruczołu ciemieniowego. Z powodu ich wyłączenia staje się możliwe zmniejszenie produkcji soku żołądkowego i usunięcie stanu zapalnego z powodu wady wrzodu.

Następujące blokery receptorów histaminowych (w tabletkach) są stosowane w leczeniu tej choroby:

  • Ranitydyna (leki blokujące histaminę drugiej generacji);
  • Nizatydyna (druga generacja);
  • Roksatydyna (druga generacja);
  • Famotydyna (drugie pokolenie);
  • „Cymetydyna” (pierwsza generacja, lek jest przestarzały, dlatego stosuje się go teraz bardzo rzadko).

Środki zaradcze na wrzody

Środki naprawcze są potrzebne do zwiększenia zdolności regeneracyjnych układu pokarmowego pacjenta. Jednocześnie nie tylko regenerują błonę śluzową, ale także przywracają całkowity trofizm i mikrokrążenie krwi włośniczkowej w obszarze erozyjnych i wrzodziejących defektów.

Lista zalecanych środków do leczenia wrzodów trawiennych obejmuje takie leki, jak:

  • „Solcoseryl” (wstrzyknięcie);
  • „Actovegin” (zastrzyk);
  • „Gastrofarm” (w tabletkach);
  • „Retabolil” (zastrzyk);
  • rzadziej stosowany w postaci tabletek „Methyluracil” i ekstraktu z aloesu.

Gastroprotekcja z wrzodem

Preparaty z tej grupy opierają się na bicyklu tri-potasowym ditirate, subnitrate i, odpowiednio, kwasie alginowym. Są one potrzebne do znacznego zmniejszenia stanu zapalnego w obszarze wrzodu i otaczającej zdrowej tkanki. Ponadto gastroprotektory mają stosunkowo słabą, ale wciąż bakteriobójczą właściwość. Takie leki są stosowane nie tylko do leczenia wrzodów i zapalenia żołądka, ale także do ich zapobiegania.

Gastroprotektory do leczenia wrzodów żołądka i dwunastnicy obejmują następujące leki (w postaci tabletek):

  • Sukralfat;
  • Solcoseryl;
  • „De-Nol” (wybrany w większości przypadków);
  • Enprostil;
  • Mizoprostol;
  • „Biogastron”;
  • „Amigluracil”;
  • „Sól sodowa oksyferrowęglanu”.

Leki przeciwskurczowe na wrzody

Leki przeciwskurczowe na wrzody działają jak środki znieczulające (dokładniej środki przeciwbólowe). Z ich pomocą możesz znacznie zmniejszyć ból i ułatwić życie pacjentowi podczas okresu leczenia. Z reguły leki przeciwskurczowe nigdy nie są przepisywane w postaci jednego konkretnego leku, a jedynie jako połączenie od dwóch do trzech leków.

Do przeciwskurczowej grupy leków na wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym należą następujące środki (tylko w tabletkach):

Holinoblokatory z wrzodami

Tak zwane M-holinoblokatory mają na celu zmniejszenie produkcji pepsyny i kwasu żołądkowego. Co więcej, dzięki ich pomocy możliwe jest rozluźnienie ścian mięśniowych żołądka i przedłużenie działania leków zobojętniających sok żołądkowy.

Leki z grupy M antycholinergicznej obejmują takie leki (w postaci tabletek), takie jak:

Wrzodziejące ganglioblokery

Gangliobloki mają na celu zmniejszenie lub całkowite zablokowanie przepływu impulsów do organów przewodu pokarmowego z układu współczulnego. Dzięki temu możliwe jest oddziaływanie na ton małych naczyń kalibru przewodu pokarmowego, zwiększając przepływ krwi do żołądka i dwunastnicy.

Ostatecznie ma to pozytywny wpływ na tempo regeneracji choroby, a intensywność odczuć bólowych również się zmniejsza.

Wchodząc w stadium remisji wrzodu żołądka i 12 wrzodów dwunastnicy, stosuje się następujące ganglioblokery (w zastrzykach i tabletkach, w zależności od ciężkości wrzodu trawiennego):

Leki przeciwwymiotne na wrzody

W owrzodzeniach przewodu pokarmowego nudności i wymioty, które zwykle nie przynoszą ulgi, występują u 60-70% pacjentów we wszystkich grupach wiekowych. Za pomocą leków przeciwwymiotnych można usunąć objawy nudności i zmniejszyć (lub całkowicie wyeliminować) liczbę pobudzeń wymiotnych w ciągu dnia.

W przypadku wrzodu trawiennego wszystkich części przewodu pokarmowego stosuje się następujące środki przeciwwymiotne (w postaci tabletek, z częstymi wymiotami - zastrzyki lub czopki):

Potrójna terapia w leczeniu leków na wrzody

W ramach potrójnej terapii odnosi się do złożonego i złożonego stosowania leków z trzech różnych grup, odpowiednich do leczenia niepowikłanych wrzodów u zdecydowanej większości pacjentów. Jest to podstawowy schemat leczenia, który przepisywany jest prawie wszystkim pacjentom z nowo odkrytym wrzodem lub podczas jego zaostrzenia.

Dzięki swojej nieskuteczności obliczany jest indywidualny schemat leczenia, obliczany indywidualnie dla konkretnego pacjenta. Sama terapia potrójna obejmuje stosowanie następujących leków:

  1. Antybiotyki z grup tetracyklin i penicylin, a także makrolidy. Leki z wyboru to: tabletki amoksycyliny, tabletki ampicyliny i tabletki klarytromycyny.
  2. Pochodne leku „Nitroimidazol”. Mianowicie: „Metronidazol”, „Ornidazol” i rzadko „Tinidazol”.
  3. Przygotowania Vistum: De Nol to najlepszy i najbardziej popularny lek w tej grupie.

Quadrotherapy w leczeniu leków na wrzody

Quadrotherapy stosuje się w przypadkach, w których klasyczna potrójna terapia nie była wystarczająca do wprowadzenia choroby na etap remisji. Quadrotherapy ma dużą liczbę przepisanych leków.

Schemat leczenia tej metody leczenia obejmuje leki w następujących grupach:

  1. Leki przeciwdrobnoustrojowe z grup penicylin, fluorochinolu i makrolidów. Mianowicie: „Amoksycylina”, „Roksytromycyna”, tabletki „Moksifloksacyna” i „Cyprofloksacyna”.
  2. Leki przeciwgrzybicze i przeciwpierwotniacze: tylko metronidazol.
  3. Inhibitory pompy protonowej: omeprazol.
  4. Subcytrynian bizmutu lub, w rzadszych przypadkach, cytrynian bizmutu trikalowego.

Skuteczność kwadroterapii w ostrej chorobie wrzodowej wynosi ponad 90%. W przewlekłym przebiegu choroby skuteczność jest niższa i wynosi 60-70%.

Lista najskuteczniejszych tabletek i leków na wrzody żołądka

Farmakoterapia wrzodów żołądka polega głównie na przyjmowaniu tabletek i innych leków. Tylko lekarz prowadzący decyduje, które tabletki i leki na wrzody żołądka należy stosować w każdym przypadku. Ale ponieważ ta choroba jest najczęstszą patologią przewodu pokarmowego, istnieje kilka zatwierdzonych schematów leczenia.

Główne grupy leków i leczenie wrzodów żołądka

Skuteczne leczenie wrzodów żołądka opiera się na zasadzie eliminowania możliwych przyczyn wystąpienia choroby, a także ma na celu pozbycie się pacjenta związanych z tym objawów, które zakłócają jego zwykły tryb życia.

Jedną z przyczyn wrzodów żołądka może być:

  • Przenikanie patogennej bakterii Helicobacter pylori do żołądka. Mikroorganizm ten niszczy błonę śluzową i komórki organizmu, wywołując proces zapalny, nasilony przez przenikanie kwasu chlorowodorowego soku żołądkowego do obszarów erodowanych.
  • Negatywny wpływ bodźców zewnętrznych. Długotrwałe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (aspiryna, ibuprofen, diklofenak, ketoprofen, indometacyna, butadion), przypadkowe spożycie substancji toksycznych i spożywanie nadmiernych dawek alkoholu może wywołać owrzodzenie żołądka. Nikotyna ma również niszczącą błonę śluzową żołądka.
  • Choroby autoimmunologiczne.
  • Zakażenia wirusowe (wirus cytomegalii) i choroby postępujące (gruźlica, cukrzyca, zapalenie wątroby, zapalenie trzustki, kiła, niektóre formy raka i inne choroby).
  • Dziedziczność.
  • Urazy żołądka.
  • Niewłaściwa dieta i stres.

W praktyce medycznej w leczeniu wrzodów żołądka za pomocą trzech głównych grup leków:

  1. Antybiotyki.
  2. Blokery receptorów histaminowych.
  3. Inhibitory pompy protonowej.

Pełna lista leków farmakologicznych na wrzody żołądka i dwunastnicy obejmuje tabletki, zastrzyki, zawiesiny, czopki i inne formy leków.

Antybiotyki

Integralną częścią leczenia wrzodu żołądka, potwierdzając obecność infekcji bakteryjnej, jest oczywiście antybiotykoterapia. Wiadomo, że Helicobacter pylori ma zdolność szybkiego przystosowania się do antybiotyku, dlatego przyjmowanie jednego leku trwa około 7 dni, po czym lek zastępuje się podobnym lekiem, lub gastroenterolog przepisuje dwa rodzaje antybiotyków na raz.

Antybiotyk szeroko stosowany w leczeniu wrzodów żołądka

Najlepsze tabletki i leki przeciwbakteryjne na wrzody żołądka i dwunastnicy:

  • Klarytromycyna (wyznawca erytromycyny). Główny antybiotyk stosowany w leczeniu wrzodów żołądka. Ma zwiększoną odporność na enzymy soku żołądkowego, dzięki czemu jest szybko wchłaniany i rozprowadzany w tkankach organizmu.
  • Amoksycylina (wyznawca penicyliny). Jest w dużej mierze odporny na kwaśne środowisko żołądka, ma wysoką (do 90%) strawność i dość długi okres ekspozycji na ciało, co zmniejsza częstotliwość przyjmowania tabletek dziennie.
  • Metronidazol (syntetyczny analog azomycyny). Antybiotyk należy do grupy leków ratujących życie. Istnieje wysoka (ponad 80%) absorpcja i zdolność do gromadzenia się w tkankach i płynach ustrojowych. Skuteczne dzięki niszczycielskiemu wpływowi na DNA mikroorganizmów.
  • Tetracyklina. Zawarte w wykazie podstawowych leków według WHO. Wnika we wszystkie narządy, tkanki i płyny ustrojowe, biodostępny o 66%, działa bakteriostatycznie.
  • Często antybiotyki są stosowane w leczeniu wrzodów żołądka: trichopol, amoxiclav, azytromycyna i amipicylina.

Blokery receptorów histaminowych

Przeciwwydzielnicze - to nazwa blokery otrzymane za ich zdolność do zmniejszenia produkcji wydzielania żołądkowego (sok) i obniżenie stężenia kwasu chlorowodorowego w nim, wpływając na receptory żołądkowe. Celem tej terapii jest zmniejszenie żrącego działania kwasu żołądkowego na uszkodzone obszary ciała.

Lista tabletek i leków na wrzody żołądka w kategorii blokerów receptorów histaminowych:

  • Ranitydyna. Działanie ma na celu zmniejszenie aktywności enzymu pepsyny i zmniejszenie produkcji kwasu solnego. Pojedyncza dawka leku zapewnia codzienny wpływ na normalizację kwasowości żołądka. Stosowany również do celów profilaktycznych.
  • Nizatydyna. Jest aktywny przeciwko nadpobudliwości trawiennej i zapobiega nadmiernemu wydzielaniu kwasu solnego przez ściany żołądka, a także pod wpływem enzymów i mediatorów. Czas ekspozycji jest odnotowywany do 12 godzin.
  • Roksatydyna. Normalizuje pH żołądka, zmniejszając zwiększoną aktywność pepsyny i zmniejszając wydzielanie kwasu solnego w soku żołądkowym. Różni się czasem trwania ekspozycji (do 24 godzin) i szybkością (po godzinie po przyjęciu).
  • Cymetydyna. Ma te same właściwości, co wszystkie leki przeciwwydzielnicze stosowane w leczeniu wrzodów żołądka. Cena jest bardziej przystępna, ale czas trwania pigułki poniżej (nie więcej niż 8 godzin).
Ranitydyna zmniejsza aktywność enzymu pepsyny i zmniejsza wytwarzanie kwasu solnego

Famotydyna, quamel i topside są również stosowane jako leki przeciwwydzielnicze.

Inhibitory pompy protonowej (PPI)

W komórkach błony śluzowej żołądka, wydzielających wydzielanie żołądkowe, pod wpływem preparatów IPP, pompa protonowa jest blokowana, co prowadzi do zakłócenia funkcji wydalniczej, a zatem zmniejsza uwalnianie kwasu solnego do żołądka.

Skuteczne pigułki i leki PPI na wrzody żołądka:

  • Lansoprazol. Jest on włączony do pracy bezpośrednio przed zalaniem kwasem do jamy brzusznej.
  • Omeprazol. Hamuje wytwarzanie kwasu chlorowodorowego przez ściany żołądka podczas przyjmowania pokarmu i jego uwalnianie pod wpływem enzymów i mediatorów.
  • Esomeprazol. Hamuje syntezę kwasu chlorowodorowego na ostatnim etapie (przed wypuszczeniem do żołądka), zakłócając metabolizm komórek wodorowych.
  • Rabeprazol. Jest w stanie nie tylko blokować nadmierne wytwarzanie kwasu w żołądku, ale także wywierać destrukcyjny wpływ na Helicobacter pylori. Co więcej, wypada korzystnie w porównaniu z analogami przez czas ekspozycji (do 48 godzin) i szybkość reakcji (wystarczy 1 godzina).

Nazwy tabletek i dobre leki na wrzody żołądka o podobnych właściwościach:

Na podstawie grupowania leków na wrzody żołądka opracowano schemat całkowitego zniszczenia bakterii Helicobacter pylori w przewodzie pokarmowym (GIT):

  1. Siedmiodniowy cykl ekspozycji na kompleks leków. Użyj 2 rodzajów antybiotyków i inhibitora pompy protonowej. Skuteczność etapu 1 wynosi 95%.
  2. Dodatkowy dwutygodniowy kurs jest przeznaczony na wypadek, gdyby nie było możliwe pozbycie się bakterii.

W takim przypadku przepisywanych jest kilka leków:

  • 2 rodzaje antybiotyków;
  • inhibitor pompy protonowej;
  • bloker receptora histaminowego;
  • pomocnicze środki przeciwwrzodowe.

Środki uzupełniające i objawowe

Każdemu schematowi leczenia towarzyszą leki przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwskurczowe, regenerujące, a także środki mające na celu łagodzenie nieprzyjemnych objawów spowodowanych przez wrzód żołądka, niewłaściwy dobór leków lub skutki uboczne leczenia przeciwbakteryjnego.

Leki regeneracyjne lub gastroprotektory oparte na bizmucie

Działanie leków w celu przywrócenia pełnego funkcjonowania przewodu pokarmowego w chorobie wrzodowej ma na celu utworzenie błony ochronnej na błonie śluzowej żołądka i neutralizację kwasu solnego w jego jamie.

Ponadto stosowanie leków regenerujących ma działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i łagodzi ból. Korzystne warunki przyczyniają się do wzrostu nowych zdrowych tkanek.

Okazały się najlepszymi w tej dziedzinie pigułkami i lekami na wrzody żołądka:

  • Actovegin;
  • amygluracyl;
  • biogastron;
  • Venter;
  • bicyklu tri-potasowy;
  • gastrofarm;
  • chlorowodorek histydyny;
  • de-nol;
  • kaliflon;
  • karbenoksolon;
  • likwidator;
  • metyluracyl;
  • misoprostol;
  • Nowobismol;
  • oksyferrowęglan sodu;
  • Romazulan;
  • biblioteka stron internetowych;
  • smect;
  • solcoseryl;
  • sukralfat;
  • enprostil;
  • etaden.

Środki znieczulające i przeciwskurczowe

Ból w okolicy nadbrzusza należy traktować bardzo poważnie, ponieważ może on być związany nie tylko z historią wrzodów żołądka lub dwunastnicy, a przyjmowanie leków przeciwbólowych i leków może zdusić jeden z objawów choroby współistniejącej.

Aby wyeliminować silny dyskomfort w okresie zaostrzenia choroby, należy stosować tabletki i inne postacie dawkowania, które chronią przed bólem podczas wrzodu żołądka:

  • atropina;
  • halidor;
  • dibazol;
  • Dittel;
  • Drotaveryna (no-shpa);
  • papaweryna;
  • riabal;
  • spazmalgon;
  • spasmomene

Środki do łagodzenia niestrawności

Z reguły wrzód żołądka i jego leczenie powodują niepożądane reakcje żołądkowo-jelitowe u pacjenta. Objawy mogą być trwałe lub sporadyczne. Skutki uboczne wrzodów żołądka - nudności, wymioty, wzdęcia brzucha i inne nieprzyjemne zaburzenia trawienia.

Leki mogą pomóc złagodzić lub częściowo złagodzić objawy niestrawności:

Leki zobojętniające sok żołądkowy

Stosowanie leków zobojętniających sok żołądkowy w chorobie wrzodowej żołądka ma na celu złagodzenie objawów ubocznych, takich jak zgaga, kwaśne odbijanie, zespół bólowy i inne nieprzyjemne konsekwencje spowodowane zwiększoną kwasowością w żołądku. Sole magnezu i glinu w składzie preparatów raczej szybko neutralizują działanie kwasu solnego.

Adjiflux usuwa takie skutki jak zgaga, kwaśne odbijanie, zespół bólowy, spowodowany zwiększoną kwasowością w żołądku

Leki zobojętniające (pigułki i leki) na zapalenie żołądka i wrzody żołądka są izolowane, które należy stosować nie wcześniej niż 2 godziny po posiłku:

  • adhyflux;
  • almagel i almagel neo;
  • aluminium;
  • gastal;
  • gastrożel;
  • Gaviscon;
  • maaloks;
  • wodorowęglan sodu;
  • renny;
  • tams;
  • fosfalugel.

Należy zauważyć, że jednoczesne przyjmowanie środków zobojętniających sok żołądkowy z gastroprotektorami i blokerami jest przeciwwskazane.

Enzymy i środki uspokajające

Niedostateczna fermentacja trzustki może powodować problemy w pracy przewodu pokarmowego w chorobie wrzodowej.

Często lista leków do leczenia wrzodów żołądka jest uzupełniana pigułkami w celu poprawy trawienia:

Innym istotnym składnikiem skutecznego leczenia wrzodów żołądka jest utrzymanie stabilnego stanu psychosomatycznego pacjenta.

Ziołowe pigułki o działaniu uspokajającym pomogą uniknąć silnego wpływu stresujących sytuacji na postęp choroby:

W okresie rehabilitacji, w celu szybkiego powrotu do zdrowia, dopuszczalne jest stosowanie leków ziołowych, kompleksów witaminowych i immunomodulatorów.

Przeciwwskazania do leczenia farmakologicznego

Istnieje wiele cech, gdy standardowe metody leczenia wrzodów żołądka nie mogą być stosowane absolutnie lub względnie. Przeciwwskazania do leczenia farmakologicznego:

  1. Krwawienie z żołądka w okresie ostrych owrzodzeń.
  2. Prawdopodobieństwo reakcji alergicznych.
  3. Indywidualna nietolerancja na lek.
  4. Ciąża i laktacja.
  5. Wiek dzieci.
  6. Obecność w historii ciężkich chorób (zaburzeń wątroby, nerek, cukrzycy, HIV i innych).
  7. Niedawne przeciwinfekcyjne szczepienie profilaktyczne.
  8. Zakażenia bakteryjne, grzybicze lub wirusowe (posocznica, ropień, ropowica).

Ponadto należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania do określonego rodzaju leku wskazanego w instrukcji stosowania leku. Tylko doświadczony lekarz może skutecznie leczyć chorobę wrzodową żołądka, więc samoleczenie nie ma sensu.