Szczelina odbytnicza: przyczyny, objawy i leczenie patologii

Szczelina odbytnicza (łza odbytu) jest defektem warstwy śluzowej kanału odbytniczego o wielkości od kilku milimetrów do 2,5 centymetra. Występuje z powodu częstych zaparć lub powikłań hemoroidów. Najczęściej łza odbytu występuje u kobiet i dzieci. U mężczyzn patologia ta występuje rzadziej.

Jeśli błona śluzowa odbytnicy jest uszkodzona, integralność małych naczyń krwionośnych i zakończeń nerwowych zostaje zerwana. Dlatego łza anal towarzyszy ból i krwawienie.

Objawy

W ostrej fazie choroby łza odbytu ma kształt liniowy i wyraźne granice. W przewlekłym przebiegu wada błony śluzowej nabiera owalnych konturów o nierównych, gęstych krawędziach, przypominających głębokie owrzodzenie. Jest to związane z obrzękiem i zapaleniem otaczających tkanek. Ostry etap procesu patologicznego może trwać do 6 tygodni, przewlekłe pęknięcie nie goi się przez dłuższy czas. Łzy odbytu mogą znajdować się na przedniej, tylnej i bocznych ścianach kanału odbytniczego.

Ostra forma

  • Ból Związane z podrażnieniem uszkodzonych mas kałowych śluzu podczas spontanicznego wypróżniania. Ból może być tępy lub tnący (uczucie cięcia nożem lub zranioną szybą). Zlokalizowany w odbycie nie napromienia. Ból pojawia się wraz z początkiem wypróżnień, wzrasta wraz z wypróżnieniami i utrzymuje się przez pewien czas po zakończeniu procesu. Zwykle ból odczuwany jest w ciągu 15-30 minut po wypróżnieniu, rzadziej pozostaje do godziny.
  • Skurcz zwieracza odbytu. Występuje odruchowo z powodu silnego bólu. Mięśnie odbytu są mocno ściśnięte. W wyniku tonu intensywność bólu wzrasta, a defekacja staje się trudniejsza. Ten objaw odgrywa kluczową rolę w rozwoju choroby. Powstaje błędne koło, a gojenie się tkanek spowalnia.
  • Krwawienie z odbytu. Związane z urazem treści jelitowej szczeliny odbytniczej. Pacjenci widzą rozmaz krwi na papierze toaletowym, na powierzchni odchodów lub na szortach. Niewielkie krwawienie.
  • Świąd i pieczenie odbytu. Objawy te są również związane z podrażnieniem szczeliny odbytu przez odchody kału. Objawy nasilają się po akcie defekacji.

Forma chroniczna

  • Ból Jest sprowokowany opróżnianiem jelit i długim siedzeniem. Bóle są mniej intensywne, ale bardziej długotrwałe niż w ostrej postaci patologii. Może trwać kilka godzin lub być trwały. Natura bólu to marudzenie, cięcie.
  • Strach przed wypróżnieniem. Powstaje z bolesnych wypraw do toalety. Każdemu aktowi defekacji towarzyszy bolesny odbyt. Pacjenci świadomie lub odruchowo powodują skurcz zwieracza odbytu, zapobiegając wydalaniu mas kałowych. W ten sposób problem jest jeszcze bardziej nasilony. Opóźnienie stolca przyczynia się do jego zagęszczenia („kamienne” odchody) i ciężkiego uszkodzenia śluzówki kanału odbytniczego podczas kolejnych wypróżnień.
  • Krwawienie z odbytu. Są trwałe. Jest sprowokowany nie tylko przez przejście treści jelitowych przez strefę odbytu, ale także przez nieznaczne aktywności fizyczne (bieganie, przysiady, podnoszenie ciężarów do 5 kg i inne). Pacjenci znajdują ślady krwi na papierze toaletowym, bieliźnie i na powierzchni kału.
  • Swędzenie i pieczenie w okolicy odbytnicy. Zawsze jest: z długim siedzeniem, chodzeniem, po wizycie w toalecie. Objawy mogą ustąpić na krótki czas.
  • Wyładowanie z odbytnicy. W przypadku braku odpowiedniego leczenia, braku higieny narządów płciowych i odbytu, szczelina odbytnicza zostaje zakażona i ulega zapaleniu. Towarzyszy temu pojawienie się śluzowo-ropnego wydzieliny.

Przyczyny szczeliny odbytnicy

Czynniki mechaniczne

  • Uszkodzenie błony śluzowej okolicy odbytu podczas przechodzenia gęstych mas kałowych. Z powodu rzadkiego wypróżnienia w przewlekłych zaparciach, zawartość jelita staje się stagnacyjna i twarda. Podczas opróżniania kanału odbytniczego dochodzi do poważnych obrażeń, powstają łzy.
  • Podrażnienie odbytu częstym płynnym stolcem. Występuje z powtarzającą się biegunką związaną z zespołem jelita drażliwego lub nietolerancją niektórych pokarmów.
  • Ucisk mięśni krocza podczas ciąży. Powiększona macica zakłóca normalne ukrwienie i unerwienie odbytnicy. Błona śluzowa jest łatwo uszkodzona.
  • Rozciąganie mięśni i przeciążanie ścian kanału odbytniczego podczas pracy fizjologicznej.
  • Uraz odbytu podczas zabiegów medycznych. Podczas prowadzenia badań diagnostycznych (kolonoskopia, rektomoskopia, anoskopia) lub procedur medycznych (ustawianie lewatywy, rurki odpowietrzającej), błona śluzowa strefy odbytu może być uszkodzona.
  • Ciała obce lub niestrawione składniki żywności przedostają się do jelit. Dzieci mogą połknąć projektanta małych części, guziki, monety i wiele innych. Te obce obiekty uszkadzają warstwę śluzową kanału odbytniczego podczas wypróżnień. Jedzenie jagód i owoców o dużych kościach, nasionach słonecznika lub pestkach dyni ze skorupkami, rybami z grzbietem itp. Przyczynia się do powstawania łez analnych. Niestrawione składniki pokarmowe przechodzą przez przewód pokarmowy i wychodząc z kałem, uszkadzają błonę śluzową odbytu.
  • Seks analny.

Czynniki zapalne

  • Hemoroidy. Z powodu upośledzonego krążenia krwi i zastoju krwi w narządach miednicy, ściany kanału odbytowego stają się słabe. Żyły hemoroidalne i błona śluzowa odbytnicy z przejściem mas kałowych ulegają zapaleniu i uszkodzeniu.
  • Skurcz mięśni zwieracza odbytu. Występuje z urazami, chorobami odbytnicy i odbytu, a także u osób z objawami neurologicznymi. Towarzyszy zwiększone napięcie mięśni. Pacjenci celowo hamują akt defekacji z powodu silnego, wygiętego bólu w pierścieniu odbytu. W ten sposób prowokują zaparcia i twardnieją masy kałowe. Proces nabiera przewlekłego przebiegu ze zwiększoną wrażliwością błony śluzowej odbytnicy.
  • Choroby układu pokarmowego (zapalenie żołądka, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie odbytnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego itp.). Powodują zaburzenia trawienia, słabą perystaltykę, niewłaściwą ruchliwość i ewakuację treści jelitowych. Zaburzenia żołądka i jelit mogą powodować przewlekłe zaparcia lub biegunkę. Przy stałym podrażnieniu błony śluzowej odbytnicy stałym lub płynnym stolcem powstają ubytki erozyjno-wrzodziejące.
  • Inwazje robaków. Częściej u dzieci. U jelit u kobiet owsiki składają jaja w fałdach okołoodbytniczych. Powoduje to poważne swędzenie. Podczas drapania następuje uszkodzenie błony śluzowej odbytu, obrzęk i zapalenie. Podczas wypróżnień mogą powstawać łzy odbytu.

Inne czynniki

  • Siedzący tryb życia lub nadmierne ćwiczenia. Hipodynamika i ciągłe podnoszenie ciężarów prowadzi do hemoroidów, które często powodują pęknięcia odbytnicy.
  • Słabość mięśni narządów miednicy. Może to być związane z okresem rodzenia i porodu. Występuje również z powodu częstego zapalenia narządów moczowych i odbytnicy. Nadwaga, brak normalnej aktywności fizycznej, predyspozycje genetyczne powodują rozwój tego problemu. W miednicy występują procesy zakaźne. Towarzyszą im nieprzyjemne objawy - nietrzymanie moczu lub kału (enkopresja). Podrażnienie okolicy odbytu wydzieliną biologiczną prowadzi do jej stanu zapalnego. Powstają szczeliny odbytu.
  • Niekontrolowane przyjmowanie środków przeczyszczających w celu utraty wagi lub normalizacji stolca na zaparcia. Trwała biegunka powoduje uraz śluzówki jelita dolnego.

Diagnostyka

Rozpoznanie szczeliny odbytnicy wykonuje się na podstawie dolegliwości pacjenta (świąd, ból odbytu, krwawienie) i obiektywne badanie przez lekarza specjalistę.

Badanie odbytnicze

Proktolog lub chirurg przeprowadzają badanie palców ścian odbytnicy. Wskazuje położenie szczeliny odbytu, jego wielkość, kształt i konfigurację krawędzi, a także obecność hemoroidów wewnętrznych i śladów krwawienia na rękawicy. Badanie może być trudne ze zwiększonym napięciem mięśni odbytu. Lekarz bada również pierścień analny pod kątem obecności zewnętrznych hemoroidów, obszarów zapalenia (obrzęk, zaczerwienienie, drapanie).

Metody badań laboratoryjnych

  • Aby wykryć niedokrwistość z powodu przedłużającego się krwawienia szczeliny odbytnicy, konieczna jest pełna morfologia. Pomaga także w diagnozowaniu zapalenia zakaźnego.
  • Badanie krwi na obecność niebezpiecznych chorób (HIV, kiła, wirusowe zapalenie wątroby typu B i C), w których łza analna może być jednym z objawów.
  • Zamiana enterobiosi i kału na jaja robaka w przypadku podejrzenia inwazji robaków u dzieci i dorosłych.
  • Badanie krwi na cukier. W cukrzycy proces krążenia krwi w organizmie jest zaburzony, a zdolność tkanek do regeneracji jest zmniejszona. Zmiany patologiczne najczęściej dotykają kończyn dolnych i narządów miednicy. Prowadzi to do pojawienia się pęknięć na piętach i rozwoju hemoroidów z niehehezującymi łzami odbytu błony śluzowej kanału odbytniczego.
  • Wysiew grzybów chorobotwórczych i bakterii. Szczelina odbytu może być specyficznym objawem promienicy, gruźlicy jelitowej.

Instrumentalne metody badawcze

  • Rektomoskopia jest stosowana w przypadku podejrzenia guza w odbytnicy, a także w celu dokładnego zbadania jego błony śluzowej przez 25 cm Metoda ta pozwala znaleźć polipy, pęknięcia, nieprawidłowy rozwój dolnego układu pokarmowego i rozpoznać wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Badanie jest przeciwwskazane w przypadku silnego bólu i krwawienia z odbytu, rozwoju zakaźnego zapalenia pobliskich tkanek (paraproctitis), ostrego rozerwania odbytu i zwężenia światła odbytnicy.
  • Anoskopia jest badaniem kanału odbytniczego i odbytu. Pomaga w diagnostyce hemoroidów (nasilenie procesu patologicznego) i zmian zapalnych w kanale odbytniczym (szczeliny, brodawki, prążki analne, nowotwory). Procedura jest przeciwwskazana w zwężeniu światła odbytu, w procesach zakaźnych (zapalenie okołoporodowe), zaostrzeniu przewlekłej szczeliny odbytniczej i zakrzepicy żył hemoroidalnych.

Leczenie

  1. W przypadku ostrego łez odbytu wybierana jest terapia zachowawcza (lekowa).
  2. W przypadku przewlekłej szczeliny odbytniczej konieczna jest interwencja chirurgiczna.
  3. Leczenie powinno być ukierunkowane na znieczulenie, eliminację stanu zapalnego i regenerację błony śluzowej odbytnicy.
  4. Pamiętaj, aby wyeliminować objawy (zaparcia, biegunka, skurcz zwieracza odbytu), wywołując rozwój szczeliny odbytnicy.
  5. Leczenie współistniejących stanów patologicznych (hemoroidy, zespół jelita drażliwego, choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego itp.), Powodujące zaostrzenie łez odbytu.

Dieta

Zasady żywienia

  • Aby normalizować stolec, konieczne jest włączenie do menu błonnika roślinnego (warzywa, owoce, zboża) i produktów mlecznych wzbogaconych o korzystną mikroflorę (lakto i bifidobakterie). Pomoże to poradzić sobie z zaparciami.
  • Gdy rzadkim stolcem jest pożyteczny olej rybny i suszone owoce (suszone morele, śliwki).
  • Konieczne jest wykluczenie z diety pokarmów, które uszkadzają i podrażniają błonę śluzową odbytnicy. Zaleca się odmówić pikantne, słone, smażone, tłuste, wędzone, a także z napojów alkoholowych.
  • Posiłki powinny być ułamkowe (w małych porcjach) i częste (po 2-3 godzinach). Wymagane jest zróżnicowane menu.
  • Obfity tryb picia (do 1,5-2 litrów dziennie filtrowanej lub butelkowanej wody, nie gotowanej). Codziennie na czczo wypij szklankę czystej wody pitnej.
  • Mięso i ryby do stosowania 2 razy w tygodniu, główną dietą jest mleko-warzywo.
  • Odmowa od papierosów. Nikotyna podrażnia organizm, przyczynia się do zastoju krwi i zakrzepicy żylnej. To prowokator hemoroidów z pęknięciami odbytniczymi.
  • Jedzenie powinno poprawić perystaltykę jelit i trawienie. Dobra pomoc dla regularnych otrąb jelitowych.
  • Dieta jest niezwykle ważna nie tylko na etapie leczenia przeciwzapalnego, ale także w okresie pooperacyjnym, gdy konieczne jest szybkie gojenie warstwy śluzowej kanału odbytniczego.

Produkty

  • buraki;
  • marchewki;
  • cukinia;
  • kapusta (kalafior, brokuły, pekińczyk);
  • ogórki;
  • pomidory;
  • ziemniaki (ograniczona ilość).
  • jaja;
  • grzyby
  • z otrębami;
  • mąka razowa;
  • Wczoraj lub w formie krakersów.
  • świeży chleb pszenny;
  • wyroby cukiernicze;
  • jakiekolwiek pieczenie;
  • słodycze i ciastka (ciastka).
  • gulasz;
  • zielony groszek;
  • kukurydza;
  • fasola;
  • Konserwy rybne;
  • pasztet
  • słabe parzenie czarnej herbaty;
  • soki (śliwka, jabłko);
  • morsy;
  • wywar z dogrose na pusty żołądek.
  • alkohol, w tym piwo bezalkoholowe;
  • kawa i kakao;
  • mocna czarna herbata;
  • galaretka;
  • napoje gazowane;
  • soki z owoców cytrusowych i winogron;
  • napoje z użyciem barwników.
  • siemię lniane;
  • oliwkowy;
  • słonecznik (tylko do sosów sałatkowych).
  • pizza;
  • chipsy, krakersy;
  • hamburgery, cheeseburgery;
  • hot dog, shawarma.

Dieta na szczelinę odbytniczą ma na celu zapobieganie zaparciom i regularnym stolcom. Odpowiednio dobrane pokarmy zapobiegają obrzękom żył i zapaleniu hemoroidów w kanale odbytniczym. Fermentowane produkty mleczne przywracają równowagę mikroflory jelitowej i przyspieszają proces gojenia się pęknięć.

Dieta jest pomocniczą, ale konieczną metodą leczenia łez odbytu. Odżywianie wysokiej jakości pozwala osiągnąć pomyślne wyniki w leczeniu zachowawczym i chirurgicznym.

Przygotowania

Preparaty do leczenia szczeliny odbytnicy powinny mieć następujące efekty:

  • ulga w bólu;
  • zapalenie;
  • eliminacja skurczu;
  • regeneracja (gojenie);
  • zatrzymać krwawienie;
  • relaks na krześle.

„Proktozan” (świece, maść) to preparat złożony. Zmniejsza objawy zapalne, eliminuje bolesny dyskomfort, swędzenie, leczy łzę analną (efekt suszenia) i zapobiega zakażeniu ubytku błony śluzowej. Maść nakładana jest zewnętrznie, nakładana niewielką warstwą w odbycie. Możliwe zastosowanie wewnętrzne z aplikatorem do światła odbytnicy. Świece wkładane są przez odbyt do kanału odbytniczego. Obie formy leku stosuje się dwa razy dziennie (rano i wieczorem) po wypróżnieniu i obowiązkowych procedurach higienicznych odbytu. Leczenie nie dłużej niż 10 dni.

Lek rzadko powoduje działania niepożądane. Najczęściej jest to nietolerancja alergiczna (zapalenie skóry, pokrzywka). W takich przypadkach, po zastosowaniu postaci dawkowania, swędzenie wzrasta, pojawiają się obrzęki i wysypka. Lek należy wyrzucić i znaleźć alternatywny substytut.

„Natalcid” (świece) - lek na bazie alginianu sodu, uzyskiwany z wodorostów - wodorosty. Ma działanie przeciwzapalne, gojenie ran i działanie hemostatyczne. Rzadko powoduje działania niepożądane, dozwolone dla kobiet w ciąży i karmiących. Przy łzach odbytu użyj 1 świecy 2 razy dziennie po opróżnieniu jelita i higienicznej toalecie odbytu. Leczenie kontynuowano przez 7-14 dni.

„Hepatrombin G” (maść, czopek) jest skutecznym lekiem w leczeniu szczeliny odbytnicy w połączeniu z zakrzepicą żył hemoroidalnych. Ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwzakrzepowe (przyczynia się do stopniowej resorpcji skrzepów krwi i zapobiega powstawaniu nowych). Łagodzi obrzęk i swędzenie, przyspiesza proces regeneracji tkanek. Lek jest przeciwwskazany u osób z nietolerancją alergiczną i zaburzeniami krzepnięcia krwi.

Maść jest stosowana zewnętrznie na dotkniętych obszarach od 2 do 4 razy dziennie lub przez aplikator do światła odbytnicy. Świece doodbytnicze są wprowadzane do odbytu rano i wieczorem, po 1 sztuce. Aby uzyskać widoczny efekt, leczenie należy kontynuować przez 1-2 tygodnie.

„Lewomekol” (maść). Skutecznie leczy łzy analne i zapobiega ropnemu zapaleniu. Maść jest stosowana zewnętrznie w odbycie 3-4 razy dziennie.

„Relief” (maść, świece) to preparat zawierający olej z wątroby rekina.

Ma działanie hemostatyczne i przeciwzapalne, pomaga w szybkim gojeniu łez odbytu. Łatwo eliminuje swędzenie i obrzęk tkanek.

Świece są używane do 4 razy dziennie: po zabiegach higienicznych i spontanicznym wypróżnieniu. Maść może być stosowana do zewnętrznego stosowania w obszarach zapalenia lub do podawania doodbytniczego przez aplikator. Przypisz w taki sam sposób jak świece.

W przypadku szczelin odbytniczych śluz jest dobrze przywrócony i zapobiega się krwawieniu świecy za pomocą metyluracylu, oleju rokitnika i benzokainy (Anesthesol). Eliminują również ból i zmniejszają obrzęk.

Środki przeczyszczające zaparcia

„Gliceryna” (świece) jest lekiem drażniącym. Ma bezpośredni wpływ na receptory błony śluzowej jelita cienkiego. Pobudza perystaltykę i wydalanie kału. Substancja czynna (glicerol) leku zmiękcza twarde stolce, defekacja staje się bezbolesna i regularna. Lek nie zakłóca przewodu pokarmowego i nie uzależnia. Rozwiązany w pediatrii. Dostępne w 2 dawkach: 1,24 g i 2,11 g glicerolu. Dzieciom do lat 3 przepisuje się pół świecy (1,24 g) raz dziennie, od 3 do 7 lat - 1 świecę (1,24 g) raz dziennie. Starszym niż 7 lat i dorosłym zaleca się 1 świecę (2,11 g) dziennie.

Lek stosuje się rano, pół godziny po śniadaniu. Świeca jest wkładana do odbytu w pozycji leżącej na boku. Działanie przeczyszczające występuje w ciągu 10-15 minut.

Świece „Bisacodil” mają podobny efekt.

Microlax jest połączonym lekiem przeczyszczającym. Dostępne w postaci tub z rozwiązaniem - mikroklisty. Lek zwiększa wchłanianie wody w jelitach, rozcieńcza gęsty kał, ułatwia wypróżnianie. Opróżnianie następuje w ciągu 5-15 minut po nałożeniu leku. Końcówka mikroklasystów jest całkowicie włożona do odbytu (dla dzieci poniżej 3 lat - tylko o połowę), po czym zawartość tuby zostaje wyciśnięta. Lek stosuje się raz dziennie. Nie używany do długotrwałego leczenia.

Skuteczne są również łagodne środki przeczyszczające (prebiotyki) w syropach: Duphalac, Normase, Lactusan.

Leki przeciwskurczowe do łagodzenia skurczu zwieracza odbytu

„No-shpa” (tabletki) stosuje się w celu wyeliminowania wszelkich spastycznych warunków w przewodzie pokarmowym. Przypisz 1-2 tabletki (40-80 mg) 2-3 razy dziennie. Aby być najbardziej skutecznym, lek należy przyjmować godzinę po spożyciu posiłku ze szklanką wody pitnej.

Duspatalin (tabletki) eliminuje zwiększone napięcie mięśniowe przewodu pokarmowego. Stosuj 1 tabletkę 3 razy dziennie. Po osiągnięciu efektu terapeutycznego dawka jest stopniowo zmniejszana.

W przypadku ciężkiego zespołu bólowego i skurczu zwieracza odbytu, czopki doodbytnicze z lekami przeciwskurczowymi pomagają dobrze: „Buscopan”, „Papaverine”, „Anuzol”.

Leki przeciwbiegunkowe

Szczelina odbytnicza związana z przewlekłą biegunką jest znacznie mniej powszechna niż z zaparciami. Częste luźne stolce podrażniają błonę śluzową odbytnicy i sprzyjają powstawaniu ubytku. Do leczenia łez odbytu konieczne jest wyeliminowanie przyczyny jego pojawienia się. Zalecane są leki przeciwbiegunkowe: Imodium, Lopedium, Uzara, Loflatil. Do usuwania toksycznych substancji z organizmu zaleca się dodatkowo enterosorbenty: Smekta, Enterosgel, Polysorb, Laktofiltrum.

Leczenie chirurgiczne

Leczenie zachowawcze pomaga tylko w przypadku ostrej szczeliny odbytniczej lub niewielkiego zapalenia przewlekłej łzy odbytu. Terapię można prowadzić przez 2 miesiące. Przy nieskuteczności leczenia, a także zmianach bliznowatych w defekcie błony śluzowej, skurczu zwieracza odbytnicy, obecności skomplikowanych hemoroidów, wymagana jest operacja.

Chirurgia małoinwazyjna - koagulacja laserowa

Stosuje się go w przypadku małych rozmiarów ubytku błony śluzowej odbytnicy, braku skurczu zwieracza odbytu (20-30% przypadków), nawrotów i powikłań. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, nie wymaga długiego okresu regeneracji.

Przebieg procedury. Przez odbyt, chirurgiczne lustro jest wkładane do kanału odbytniczego, złamanie jest mocowane za pomocą zacisku i wycinane za pomocą wiązki laserowej. Świeża rana tworzy się szybko. Włókna mięśniowe odbytu nie są uszkodzone, dlatego wykluczona jest możliwość nawrotu.

Okres przywracania. Pacjent nie powinien wstać w ciągu godziny. Po zabiegu do odbytu wkłada się gazik nasączony roztworem antyseptycznym. W ciągu tygodnia dezynfekcja ran przeprowadzana jest codziennie i po aktach defekacji. Ponadto chirurg kontroluje krzesło pacjenta, przepisuje żywność leczniczą i środki przeczyszczające (jeśli to konieczne). Stan pacjenta poprawia się drugiego dnia po koagulacji laserowej. Ale rana całkowicie się opóźnia w ciągu 3-4 tygodni.

  • procedura jest przeprowadzana ambulatoryjnie, nie ma potrzeby hospitalizacji;
  • lekka utrata krwi;
  • dyskomfort bólowy po koagulacji laserowej jest znikomy;
  • brak obrzęku kanału odbytniczego;
  • zapobieganie przyszłym powikłaniom i nawrotom (niskie ryzyko wystąpienia);
  • szybki okres powrotu do zdrowia po zabiegu.
  • kosztowna procedura;
  • Nie jest stosowany do długotrwałej przewlekłej szczeliny odbytnicy, w przypadku skurczu zwieracza odbytu.

Koagulacja laserowa jest najodpowiedniejszym sposobem leczenia szczeliny odbytu.

Radykalna chirurgia - operacja wykluczająca rozdarcie odbytu

Zastosuj po kuracji zachowawczej (eliminacja bólu, skurczu, ostrego zapalenia, zaparcia). Operacja jest zalecana w przypadku długotrwałego przewlekłego przebiegu procesu patologicznego, obecności skurczu zwieracza odbytu, a także w przypadku znacznych rozmiarów defektu błony śluzowej odbytnicy i jej blizn.

Przebieg procedury. Aby uzyskać dostęp do kanału odbytniczego, rozcina się mięśnie zwieracza odbytu, a następnie za pomocą skalpela lub noża radiowego (aparat Surgitron) wycina się krawędzie złamania. Szwy są nakładane na świeżą ranę lub pozostawione bez szycia (operacja Gabriela). Przy istniejącym skurczu zwieracza odbytnicy mięśnie pierścienia odbytu są wycinane. Sfinkterotomia zapewnia wysoką skuteczność (w 90% przypadków) gojenia szczelin odbytniczych. Operacja jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym lub znieczuleniu miejscowym (rdzeniowym).

Okres przywracania. Po zabiegu przeprowadzane jest codzienne leczenie rany antyseptycznej, przepisywane są leki lecznicze, zapobiega się zaparciom (dieta, środki przeczyszczające). Pierwszego dnia po zabiegu pacjent nie powinien wstać. W przypadku braku spontanicznego wypróżnienia przepisuje się lewatywę oczyszczającą na 3-4 dni. Po każdym wypróżnieniu pacjenta należy umyć, nie zaleca się używania zwykłego papieru toaletowego.

Pierwszego dnia po zabiegu - całkowite odrzucenie pokarmu, obfity reżim picia. Następnie przejdź do diety ułamkowej (do 7 razy dziennie w małych porcjach). Bezalkoholowa dieta bezsolna jest przepisywana na 3-5 dni. Od 3 dni dozwolone są fermentowane produkty mleczne i włókna roślinne. Naczynia poleca się kruchą owsiankę, warzywa w postaci puree ziemniaczanego i sałatki, mięso w postaci klopsików lub sufletów.

Zwolnienie po 7-10 dniach po zabiegu.

  • operacja jest skuteczna w zaawansowanych przypadkach przewlekłej szczeliny odbytu;
  • pomaga wyeliminować zwiększone napięcie mięśniowe zwieracza odbytu.
  • obowiązkowa hospitalizacja pacjenta;
  • znieczulenie ogólne;
  • długi okres regeneracji;
  • możliwość nawrotu i powikłań;
  • utrata krwi;
  • ból i obrzęk rany po zabiegu.

Środki ludowe

Do leczenia łez analnych w medycynie tradycyjnej aktywnie stosuje się zioła. Aby poprawić trawienie i zmniejszyć stan zapalny, stosuje się herbatę z rumianku, szałwii i dziurawca.

Ziołowe mikstury są przygotowane do lokalnego użytku. Dobrze radzi sobie z zapaleniem, krwawieniem i bolesnością szczeliny odbytnicy, kolekcją rumianku, szałwii, kory dębu i krwawnika. Weź każde ziele na 2 łyżki stołowe, dodaj litr przegotowanej wody i gotuj na małym ogniu przez około godzinę. Powstały bulion przesącza się przez sito i wlewa do basenu, rozcieńczonego czystą wodą (2-3 l) do temperatury 38-39 ° C. Usiądź w misce z roztworem leczniczym i rozgrzej się przez 20 minut. Zabieg zalecany jest po spontanicznych wypróżniach lub wypróżnieniu po wprowadzeniu mikroklasystów. Skuteczne są również ciepłe kąpiele z lekko różowym (kilka kropli lub granulek produktu na 2-3 litry wody) roztworu nadmanganianu potasu. Nie można stosować wysokiego stężenia leku, może to spowodować oparzenia.

Ziołowe wywary można stosować jako mikroklisty. Wymaga to strzykawki 50 ml i ciepłego (37 ° C) roztworu do obróbki: do 2 łyżek trawy dodać szklankę wrzącej wody i gotować na małym ogniu przez 10 minut, schłodzić do żądanej temperatury. Zabieg przeprowadza się po opróżnieniu jelita. Końcówka strzykawki pokryta kosmetyczną wazeliną i delikatnie wstrzyknięta do odbytu w pozycji leżącej na boku. Roztwór terapeutyczny wyciska się (objętość 30-50 ml) i usuwa z odbytu. Płyn w odbytnicy powinien starać się utrzymać przez godzinę. Również do podlewania można użyć soków z roślin leczniczych: aloesu i kalanchoe.

W domu możesz zrobić świece ziołowe. Będzie to wymagało ziół - babki, babki pospolitej i kwiatów rumianku aptecznego. Surowe wziąć 1 łyżeczkę. Następnie stopić 150 g wosku pszczelego, dodać 3 łyżeczki różnych ziół i zamieszać. Powstałą mieszaninę wlewa się do małych form i umieszcza w lodówce w celu zestalenia. Powinno być 10 świec, które są dobre do łagodzenia zapalenia i swędzenia podczas łzawienia odbytu. Przechowuj surowce tylko w lodówce.

Do mikroklizm wymieszać sok aloesowy, płynny olej rybny i surowe jajo kurze. Wszystkie składniki są pobierane w 1 łyżce, mieszane. Mieszanka służy do podlewania przed snem. Minimalny kurs leczenia domowego wynosi 10 dni.

Powikłania choroby i rokowanie na całe życie

  • niedokrwistość spowodowana przedłużającym się krwawieniem;
  • zapalenie odbytnicy i esicy (zapalenie odbytnicy, zapalenie odbytnicy i oskrzeli);
  • zakażenie bakteryjne pobliskich tkanek (ostre paraproctitis);
  • przewlekłe zapalenie okrężnicy z powstawaniem przetoki odbytniczej (łza odbytu wpływa na warstwy mięśniowe ściany jelita);
  • krwawienie (stałe podrażnienie naczyń podczas wypróżnień).

Dzięki terminowemu leczeniu pacjenta i skuteczności środków terapeutycznych leczy się w 60-90% przypadków.

Prognoza na życie jest korzystna. W wyniku długotrwałego braku odpowiedniego leczenia, proces patologiczny od zmian ostrych do przewlekłych, pojawiają się komplikacje. W tym przypadku wymagana jest operacja, w której możliwe jest również wyzdrowienie pacjenta i brak nawrotu.

Zapobieganie

  • obfity tryb picia (do 1,5-2 litrów czystej wody dziennie);
  • występowanie w diecie błonnika roślinnego (świeże warzywa, owoce, suszone owoce, zboża, otręby).
  • pikantny, słony, tłusty, smażony, wędzony;
  • konieczne jest prowadzenie aktywnego stylu życia: ruszaj się, wykonuj ćwiczenia, codziennie chodź pieszo;
  • ograniczyć długie siedzenie (jazda samochodem, rowerem). W pracy biurowej rozgrzewaj się co 2-3 godziny (spacer, rozgrzewka);
  • Nie pozwalaj na zaparcia. Możesz użyć łagodnych środków przeczyszczających, które nie uzależniają.
  • wyeliminować alkohol i papierosy;
  • po wypróżnieniu spłucz odbyt zimną wodą lub użyj wilgotnego papieru toaletowego.

Szczelina odbytnicza

Złamanie odbytnicy lub szczeliny odbytu jest jedną z najczęstszych chorób proktologicznych. Jest to defekt błony śluzowej odbytnicy, liniowy, owalny lub trójkątny, o wielkości od kilku milimetrów do 2 cm. Choroba dotyka ludzi w każdym wieku, w tym częste pęknięcia odbytnicy u dzieci, u kobiet ta patologia jest częstsza ze względu na cechy anatomiczne struktury odbytu.

Przyczyny szczeliny odbytnicy

Przyczyny szczeliny odbytnicy - zapalenie przewodu pokarmowego i uraz mechaniczny. Często te dwa powody są łączone.

Zapalenie w dowolnej części przewodu pokarmowego, w tym w jego górnej części, na przykład zapalenie żołądka lub zapalenie pęcherzyka żółciowego, zwiększa ryzyko szczeliny odbytnicy. Układ pokarmowy komunikuje się ze sobą, więc zapalenie w jednej sekcji prowadzi do patologii błony śluzowej w całym przewodzie pokarmowym, zwiększając jego podatność.

Mechaniczne uszkodzenie odbytnicy występuje podczas przechodzenia zbyt gęstego stolca, jak również w kontakcie z ciałem obcym w odbycie.

Połączenie tych dwóch faktów często powoduje szczelinę odbytniczą u dzieci z endobiasią (aka helmintiasis, po prostu robaki). W tym przypadku dolna część jelita jest często zapalna i opuchnięta, a jaja robaka, ułożone w odbycie, powodują poważne swędzenie. W rezultacie, przeczesując obszar odbytu, dziecko może spowodować uszkodzenie błony śluzowej okolicy odbytu, co nasila się w wyniku przejścia mas kałowych.

Objawy szczeliny odbytnicy

Istnieją ostre i przewlekłe formy szczeliny odbytniczej. Przewlekła postać występuje przy braku leczenia ostrej choroby.

Główny objaw szczeliny odbytnicy - ból odbytu. W przypadku ostrej szczeliny odbytniczej ból pojawia się tylko podczas wypróżnienia, jest intensywny, ale nie trwa dłużej niż 15 minut. Przewlekła szczelina odbytnicza charakteryzuje się mniej intensywnym, ale bardziej przedłużonym zespołem bólowym. Ból może wystąpić niezależnie od aktu wypróżnienia, na przykład podczas długotrwałego siedzenia.

W postaciach ostrych i przewlekłych krwawienie z odbytu może być jednym z objawów szczeliny odbytnicy. Z reguły krwawienie jest nieznaczne, krew jest szkarłatna, nie miesza się z kałem, jak to ma miejsce w przypadku krwawienia z górnych odcinków przewodu pokarmowego. Krwawienie związane z wypróżnieniem i spowodowane przejściem gęstego stolca przez uszkodzony obszar.

Innym charakterystycznym objawem szczeliny odbytniczej są trudności w wypróżnianiu i związane z tym zaparcia. Trudności w wypróżnieniu występują z powodu wyraźnego zespołu bólowego. Ból podczas przechodzenia mas kałowych, szczególnie gęsty, może być tak intensywny, że pojawia się odruch zwieracza odbytu. W przewlekłej postaci choroby rozwija się strach przed wypróżnieniem, który tylko nasila objawy szczeliny odbytniczej, ponieważ masy kału stają się gęstsze i silniej uszkadzają stan zapalny błony śluzowej. Przewlekłej szczelinie odbytniczej może towarzyszyć uwolnienie ropy z odbytu.

Gdy szczelina odbytnicy u dzieci, ruchowi jelit towarzyszy płacz, dziecko próbuje uniknąć doniczki, jest kapryśne, a krew w stolcu lub na serwetce również przyciąga uwagę.

Diagnoza szczeliny odbytnicy

Jeśli występują charakterystyczne objawy szczeliny odbytnicy, bada się odbyt i stosuje się badanie odbytnicy cyfrowej. Ze względu na znaczny ból i możliwość zakażenia regionu adrecyjnego, w tym przypadku próbuje się nie stosować retromanoskopii, aw przypadku pilnej potrzeby (na przykład w przypadku podejrzenia guza odbytnicy) wcześniej stosowano znieczulenie.

Badanie pozwala na wykrycie liniowej wady błony śluzowej o gładkich krawędziach w ostrej szczelinie odbytnicy, aw przypadku przewlekłej szczeliny, owalną lub trójkątną wadę z przerośniętymi granulkami i tkanką bliznowatą.

Dodatkowo przeprowadzane są badania laboratoryjne krwi (w kierunku HIV, kiły, zapalenia wątroby, cukru we krwi i analizy ogólnej) oraz kału. Kiedy szczelina odbytnicy u dzieci koniecznie bada kał na jajach robaka.

Leczenie szczeliny odbytnicy

Leczenie szczelin odbytniczych rozpoczyna się od zastosowania terapii lekowej, aw przypadku jej niepowodzenia uciekają się do interwencji chirurgicznej.

Leczenie farmakologiczne szczeliny odbytniczej obejmuje następujące czynności:

  • Zapewnienie regularnego miękkiego stolca, który uzyskuje się poprzez wyznaczenie diety mleczno-warzywnej z wystarczającą ilością błonnika, jak również wyznaczenie lewatywy. Lewatywy przeprowadza się codziennie, przy czym słaby roztwór środka antyseptycznego, zwykle do tego celu stosuje się herbatę ziołową;
  • Stosowanie środków przeciwbólowych i przeciwzapalnych w postaci czopków doodbytniczych, mikroklysterów i ciepłych kąpieli oraz w ciężkich przypadkach i postaci zastrzyków bezpośrednio w okolicę pęknięcia;
  • Ponieważ u większości pacjentów szczeliny odbytnicy są łączone z innymi chorobami przewodu pokarmowego, konieczne jest leczenie podstawowej patologii.

W większości przypadków leczenie szczelin odbytniczych metodami zachowawczymi jest skuteczne. Jednak w niektórych przypadkach, zwykle z przewlekłymi postaciami choroby, którym towarzyszy znaczny wzrost ziarniny i tkanki bliznowatej, potrzebne są bardziej radykalne środki, a następnie szczelina odbytnicza zostaje poddana operacji.

Obecnie operację szczeliny odbytniczej wykonuje się metodami małoinwazyjnymi - koagulacji laserowej lub kriodestrukcji. Są to bezkrwawe techniki, które nie wymagają znieczulenia ogólnego i długiego pobytu w szpitalu.

W uporczywych przypadkach, jak również w przypadku dużych rozmiarów defektów, szczeliny odbytnicze są wykorzystywane do klasycznej operacji. Operacja jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym, polega na rozwarstwieniu zwieracza, wycięciu krawędzi złamania i późniejszym zszyciu krawędzi rany. W okresie pooperacyjnym przepisuje się miejscowe leczenie przeciwzapalne na miesiąc. Konieczne jest również przestrzeganie diety, która zapobiega powstawaniu gęstego stolca.

Ludowe leczenie szczeliny odbytnicy

Przy regularnym stosowaniu i właściwym podejściu leczenie ludowe szczelin odbytniczych jest bardzo skuteczne. W rzeczywistości środki ludowe są aktywnie wykorzystywane do leczenia szczelin odbytniczych i medycyny tradycyjnej. Bardzo skuteczne zioła lecznicze w różnych formach - w postaci past, wywarów, nalewek, tacek, lewatyw, a także w postaci herbaty leczniczej. Do użytku lokalnego rumianek, szałwia, kora dębu, krwawnik. W postaci mikroklasystów stosuje się sok z aloesu i kalanchoe. W celu ogólnego wpływu na przewód pokarmowy stosuje się herbatę leczniczą z rumianku, szałwii i dziurawca.

Ludowe leczenie szczeliny odbytniczej można z powodzeniem łączyć z zastosowaniem farmaceutyków, co pozwala zmniejszyć obciążenie lekiem na organizm, co jest szczególnie ważne w przewlekłych postaciach choroby.

Szczelina odbytnicza

Złamanie odbytnicy odpowiada również definicjom odnośnego procesu patologicznego, takiego jak szczelina odbytu lub szczelina odbytu. Złamanie odbytnicy, którego objawy objawiają się w wyniku pęknięcia błony śluzowej odbytnicy (w większym lub mniejszym stopniu), jest diagnozowane w większości przypadków u pacjentów, u których istotny jest problem przewlekłych zaparć lub biegunki, preferowanie seksu analnego do tradycyjnego i niskoaktywny tryb życia.

Ogólny opis

Szczelina odbytu działa jako defekt liniowy powstający na błonie śluzowej kanału odbytu. Z reguły określony obszar jego położenia w odbycie spada na linię tylną lub na przednią linię środkową (w tym ostatnim przypadku wada ta jest najczęściej obserwowana u kobiet). Te warianty zmiany są związane z ekspozycją wrażliwych zakończeń nerwowych, w wyniku czego zwieracz odbytu przechodzi ostry skurcz, a to z kolei prowadzi do pojawienia się bólu podczas defekacji. Wszystko to, po pierwsze, wiąże się z problemem gęstego stolca lub zaparcia, które jest pilne dla pacjenta, a jeśli taki problem nie zostanie wyeliminowany, uszkodzenie błony śluzowej staje się trwałe. Na tym tle utrzymuje się uporczywy ból w połączeniu ze skurczem zwieracza. W wyniku tego eliminowana jest możliwość gojenia się powstałej w ten sposób szczeliny, a ponadto, z powodu obecności patogennej mikroflory w odbytnicy, powstająca rana jest stale infekowana.

Te cechy procesu, istotne dla powstawania szczeliny odbytu, prowadzą do tego, że aktywna forma procesu zapalnego w dotkniętym obszarze jest stale utrzymywana. Z biegiem czasu, a zatem wraz z postępem procesu, krawędzie pęknięcia pogrubiają się, zwiększając swoją głębokość. Nerwowe zakończenia na tle tych procesów stają się jeszcze mniej chronione w stosunku do takich efektów, w wyniku czego choroba zostaje przeniesiona do przewlekłej postaci kursu.

Jeśli szczelina odbytu w jej wyglądzie jest połączona z przewlekłą formą przepływu hemoroidów, wówczas w tym przypadku jej położenie może spaść w obszarze ścian bocznych kanału odbytu. Ogólnie rzecz biorąc, w tym wariancie przebiegu choroby jego obraz, jak można zrozumieć, jest jeszcze bardziej skomplikowany w cechach rzeczywistych procesów. Hemoroidy powodują pogorszenie stanu błony śluzowej kanału odbytu krążenia krwi, co z kolei powoduje zmniejszenie jego zdolności do regeneracji, to jest do uzdrowienia i przywrócenia.

Jak można się domyślić z opisów procesów ujawnionych powyżej, w zależności od cech manifestacji, szczelina odbytu może być ostra (w tym przypadku czas trwania choroby wynosi nie więcej niż 4 tygodnie), a także przewlekły (w tym przypadku odpowiednio dłuższy czas trwania ).

Normalizacja stolca i zastosowanie odpowiedniej terapii znieczulającej określa dla pacjentów możliwość remisji choroby, trwającą przez miesiące, aw niektórych przypadkach przez lata. Jednakże początek pierwszej biegunki lub zaparcia w okresie „zastoju” może spowodować nawrót szczeliny odbytu.

Pęknięcie liniowe (w niektórych przypadkach może mieć kształt trójkątny lub owalny), istotne dla tej patologii, w przeciwnym razie można je zdefiniować jako pękanie błony śluzowej odbytnicy. Jeśli chodzi o wielkość tej szczeliny, może ona wynosić do 2 centymetrów długości. Należy zauważyć, że szczelina odbytnicza jest jedną z najczęstszych chorób rozpoznawanych w dziedzinie proktologii, jej częstotliwość jest określana średnio o 10–20% liczby istniejących chorób, które są istotne dla obszaru dotkniętego chorobą (tj. Odbytnicy). Jeśli chodzi o podatność na występowanie szczeliny odbytniczej, można zauważyć, że występuje ona u dzieci, u mężczyzn i kobiet. Współczynnik podatności na występowanie szczeliny odbytu rozpatrywany jest w połączeniu z czynnikami, które powodują jego powstawanie.

Przyczyny szczeliny odbytnicy

Występowaniu ostrej szczeliny odbytu mogą towarzyszyć następujące przyczyny:

  • Dopływ krwi do odbytu. W tym przypadku rozważane są opcje, w których zastój krwi występuje w obszarze odbytnicy na tle siedzącego trybu życia pacjentów, cech aktywności zawodowej (pozycji siedzącej) itp.
  • Uszkodzenie mechaniczne odbytu. W tym przypadku mówimy o pokonaniu okolicy odbytnicy na tle częstych zaparć lub, odwrotnie, biegunki. Oddzielnie, komplikacje na tle porodu u kobiet, wywołujące takie obrażenia, jak również preferencje dla nietradycyjnych form stosunku seksualnego (seks analny) są rozpatrywane oddzielnie.
  • Hemoroidy. Jak już zauważyliśmy powyżej, choroba ta charakteryzuje się tym, że hemoroidy prowadzą do osłabienia ścian odbytu, łatwo raniąc się podczas defekacji. Szczeliny odbytu w hemoroidach są spowodowane naruszeniem okolicy odbytu krążenia krwi (w postaci zakrzepicy, zastoju krwi).
  • Naruszenia związane z unerwieniem okolicy odbytnicy. W tym przypadku, naruszenie jest rozpatrywane w postaci długiego skurczu zwieracza, wynikającego z patologii centralnego układu nerwowego, która jest istotna dla pacjenta.
  • Cechy anatomiczne. Struktura odbytnicy określa również możliwą podatność na pojawienie się w niej pęknięć. Złamanie odbytnicy u kobiet ze względu na te cechy, które są ogólnie istotne w strukturze żeńskich narządów płciowych, występuje z przodu odbytu. Biorąc to pod uwagę, szczelina odbytnicza przedniej części odbytu jest formą choroby, w której ze względu na cechy anatomiczne, predyspozycja do jej wystąpienia zależy od odpowiedniej płci pacjentów.

Należy zauważyć oddzielnie, że przeważnie szczelina odbytu jest spowodowana przez kombinację jednoczesnych skutków kilku przyczyn lub czynników.

Szczelina odbytnicza: cechy postaci ostrej i przewlekłej

Jak już stwierdziliśmy, szczeliny odbytu mogą, podobnie jak wiele innych chorób, przejawiać się w ostrych i przewlekłych formach własnego przebiegu, możemy określić konkretną formę na podstawie czasu trwania objawów związanych z chorobą, a także odnotowaliśmy przedziały czasowe powyżej. Ostra postać przepływu charakteryzuje się spontanicznością błony śluzowej odbytnicy powstającej w wyniku pęknięcia, której może towarzyszyć proces przechodzenia wysokiego stopnia gęstości w przypadku zaparcia. Gojenie się ostrych szczelin odbytu często występuje w ciągu 1-2 dni i bez potrzeby jakiegokolwiek leczenia.

Bardziej poważnym wariantem szczeliny odbytniczej jest przewlekła postać choroby. Takie pęknięcia działają jako wariant kontynuacji ostrej formy, przeciwko której, w rzeczywistości, rozwijają się, bardziej precyzyjnie, na tle pęknięć, które nie zostały całkowicie zamknięte i zostały ponownie uszkodzone przez jeden lub inny czynnik uderzenia. Transformacja w formę przewlekłą postępuje wraz z ich jeszcze szerszym rozszerzeniem i zakażeniem drobnoustrojami, które są obficie zlokalizowane na ścianach odbytnicy. Ściany chronicznych pęknięć mają wysoką gęstość, proces zamykania (gojenia) jest długi i skomplikowany ze względu na stały wpływ na dotknięty obszar.

Szczelina odbytnicza: objawy

Klinika szczelin odbytu ma bardzo charakterystyczne objawy. Główne objawy tej choroby obejmują triadę objawów, w szczególności ból odbytu, wyraźny skurcz zwieracza odbytu, a także krwawienie, które występuje bezpośrednio z odbytu. Jeśli rozważa się przebieg choroby w połączeniu z hemoroidami, wówczas objaw taki jak utrata hemoroidów w połączeniu z masywnym krwawieniem z odbytu łączy wymienione objawy.

Objawy ostrej szczeliny odbytu

Ból odbytu jest wiodącym objawem opcji wymienionych w ogólnym opisie. W ramach tej formy manifestacji choroby ból jest dość silny, ale krótki. Pojawienie się bólu odnotowuje się tylko w procesie wypróżniania (opróżnianie jelita, stolec), a także w przybliżeniu w ciągu 15 minut po jego zakończeniu. Zasadniczo identyfikacja miejsca bólu występuje w ostrej szczelinie odbytu w tylnej ścianie odbytnicy.

Skurcz odbytu (zwieracza) jest podobny do bólu w tej postaci choroby, ma raczej intensywny przejaw. Występuje skurcz w postaci bólu, połączony z poczuciem trudności, towarzyszący procesowi defekacji.

Krwawienie z odbytu ma lekki charakter ciężkości. Takie krwawienie występuje podczas ruchów jelit, co tłumaczy się przejściem mas kałowych o dużej gęstości.

Oprócz powyższych objawów trudność wypróżniania jest podkreślona jako uzupełnienie.

Objawy przewlekłej szczeliny odbytniczej

W tej formie objawy są podobne do ostrej postaci, jednak istnieją pewne różnice. Tak więc ból odbytu w tym przypadku różni się od przypadku ostrego przebiegu choroby. Czas trwania bólu tutaj wzrasta, zwiększają się wraz z przymusową potrzebą zajęcia pozycji siedzącej w długim okresie czasu. Przejaw bólu w tym przypadku determinuje poważny dyskomfort, dlatego pacjenci stają się drażliwi, mają problemy ze snem.

Oprócz bólu, pacjenci również tworzą rodzaj strachu przed wypróżnianiem, często na tym tle zaczynają przyjmować środki przeczyszczające, aby uniknąć zaparć i związanych z nimi objawów.

Rozwija się również krwawienie z odbytu, są one szczególnie istotne w przypadku zaparć. Oprócz krwi ropa również zaczyna wypływać z odbytu. Jeśli chodzi o skurcz zwieracza, w tym przypadku jest on mniej wyraźny niż w ostrym przebiegu choroby.

Szczelina odbytnicza u dziecka: objawy

Szczelina odbytnicza może rozwinąć się u dziecka głównie z powodu zaparcia. Choroba objawia się w postaci ostrej, jej głównymi objawami są bolesne wypróżnienia, a także ślady krwi, które można znaleźć na papierze toaletowym i kale.

W przytłaczającej większości przypadków u dzieci choroba ta ustępuje bez potrzeby leczenia, to znaczy niezależnie, a jedynym aspektem dotyczącym jej wykluczenia jest konieczność normalizacji stolca.

Szczelina odbytnicy podczas ciąży

Szczególnie kobiety są szczególnie podatne na problemy ze stolcem i zaparciem, jeśli porównamy tę sytuację z męskimi predyspozycjami. A jeśli weźmiemy pod uwagę okres ciąży i porodu, ryzyko takich zmian jest jeszcze większe. Pojawienie się szczeliny odbytu jest spowodowane u kobiet w ciąży przez wpływ szeregu specyficznych czynników skali zewnętrznej i wewnętrznej, wybieramy je poniżej:

  • Powiększona macica. Na tle tej zmiany w kobiecym ciele podczas ciąży występuje ściskanie żył w okolicy miednicy, a wraz z nią - naruszenie wypływu krwi z odbytnicy. Z powodu stagnacji krwi w żyłach odbytnicy, z kolei z jednoczesną ekspozycją na hormony, co jest istotne w badanym okresie, rozwija się obrzęk tkanek, któremu towarzyszy również wzrost ich podatności na negatywne skutki.
  • Zmiany hormonalne. Spadek napięcia macicy w czasie ciąży występuje pod wpływem zmienionego stanu tła hormonalnego, podczas gdy wpływ hormonów również rozprzestrzenia się na inne narządy mięśni gładkich, które, jak zapewne już zrozumieliście, obejmują również jelita. Z powodu zaparć i słabej perystaltyki podczas ciąży i powstawania szczeliny odbytu.
  • Uzależnienia od żywności. Z powodu zmian w diecie kobiet w ciąży i pojawienia się w nich specyficznych uzależnień, w tym związanych ze słodyczami i produktami rafinowanymi, rozwijają się zaburzenia trawienia, na tle których z kolei zwiększa się ryzyko pęknięć odbytnicy.
  • Zmniejszona aktywność fizyczna. Trudno jest utrzymać go właściwie, zwłaszcza po 30 tygodniach, dlatego pojawiają się problemy z krzesłem, które, jak wielokrotnie zauważyliśmy, prowadzą do rozwoju procesu, który rozważamy.

Należy zauważyć, że szczelina odbytnicza po porodzie jest również nie mniej popularnym wariantem jej manifestacji. Przyczyny pęknięcia odbytnicy w tym przypadku są niejasne, jednak zakłada się, że tak jest i jest całkiem możliwe, że proces aktywności zawodowej odgrywa tutaj znaczącą rolę wraz z towarzyszącym ostrym napięciem tkanek w tym obszarze, które występuje w czasie przejścia przez dno miednicy płodu i jego głowy.

W niektórych przypadkach pojawia się szczelina odbytu i po pewnym czasie po narodzinach dziecka. Wynika to z zaparć, które często występują po porodzie, z powodu faktu, że kobieta ma pewien strach przed aktem wypróżnienia. Późniejsze przejście stolca o zwiększonej gęstości prowadzi do porażki już uszkodzonych tkanek.

Komplikacje

Powikłania, które mogą wystąpić przy szczelinie odbytnicy, to przede wszystkim możliwość infekcji z rozwojem wstępującego zapalenia, które określa prawdopodobieństwo jej przemieszczania się w jelicie. W szczególności, niebezpieczeństwo tego procesu określa się dla błony śluzowej jego błony w rejonie końcowych podziałów, w tym esicy i odbytnicy, a także zwieracza. Na tle wpływu przenikania infekcji do środowiska głębokich warstw, często rozwija się paraproctitis, w którym z kolei następuje zapalenie tkanki tłuszczowej, która koncentruje się w środowisku odbytnicy.

Powikłania szczelin odbytu mogą być również przyczyną występowania poważnych krwawień. Ponadto, nawet przy niewielkiej utracie krwi, niedokrwistość rozwija się z czasem.

Pewne niebezpieczeństwo istnieje osobno dla mężczyzn, polega ono na rozprzestrzenianiu się infekcji na gruczoł krokowy, na tle którego odpowiednio rozwija się zapalenie gruczołu krokowego.

Diagnostyka

Identyfikacja obecności pacjenta z szczeliną odbytniczą zwykle nie jest trudna. Aby odróżnić tę chorobę, konieczna jest przede wszystkim przetoka odbytnicza (wewnętrzna forma manifestacji). W obrębie tej patologii nie ma skurczu, intensywność zespołu bólowego nie jest tak intensywna, a główną manifestacją objawów jest wypływ ropy z odbytu. Podczas omacywania ubytku w okolicy śluzu, określana jest lekka bolesność, aw obszarze jej dna jama przetokowa ujawnia się w postaci charakterystycznej depresji.

Oprócz przetoki odbytniczej należy również wykluczyć związek objawów charakteryzujących złamanie odbytnicy z zakażeniami, które wpływają na odbytnicę (zakażenie pasożytnicze lub grzybicze, choroba Crohna ze współistniejącą zmianą obszaru odbytnicy, gruźlica lub zmiana syfilityczna). Aby wykluczyć te opcje, należy starannie zebrać wywiad, określić przyczyny wystąpienia i czas wystąpienia choroby, a także charakterystykę przepływu, która go charakteryzuje.

Z podejrzaną historią możliwego znaczenia zakażenia HIV (na tle homoseksualizmu, zaburzonej seksualności i uzależnienia od narkotyków), pacjenci mogą również mieć choroby, które wpływają na odbytnicę, która jest bezpośrednio związana z HIV w tym przypadku. Często u pacjentów ze szczelinami odbytu w tym przypadku pojawia się nieco niezwykły wzór ich manifestacji.

Podstawowe metody diagnostyczne:

  • badanie zewnętrzne (w wielu przypadkach możliwe jest określenie szczeliny odbytu (jego części), zewnętrznie szczelina odbytu jest podłużnym lub trójkątnym wrzodem czerwonym);
  • cyfrowe badanie okolicy odbytnicy (badanie ścian jelita, określenie stopnia skurczu zwieracza);
  • prostoromanoskopia (najbardziej wiarygodna metoda prowadzenia badań w tym obszarze z możliwością badania błony śluzowej jelit w odległości od odbytu w zakresie do 30 cm);
  • anoskopia (badanie, w którym ostatnia część odbytnicy podlega kontroli).

Leczenie

W leczeniu szczeliny odbytu skupiają się na osiągnięciu wyników w zakresie normalizacji stolca, redukcji bólu, gojenia się dotkniętego obszaru, a także w celu zmniejszenia zwiększonego tonu zwieracza w tym przypadku. Stosowane są dwie opcje leczenia, leczenie chirurgiczne i leczenie niechirurgiczne.

W ramach zabiegów chirurgicznych stosuje się metodę wycięcia pęknięcia, jak również sfinkterotomię, cechą ich wykonania jest faktyczne rozwarstwienie jednej z części obszaru zwieracza odbytu. Ten rodzaj interwencji określa możliwość osiągnięcia wymaganego rozluźnienia zwieracza, wyeliminowania bólu i stworzenia takich warunków, w których możliwe jest wyleczenie. Ze względu na skrzyżowanie tych naruszeń mięśni w przypadku zatrzymania kału nie występuje, pobyt pacjenta w szpitalu nie wymaga dodatkowego czasu.

Jeśli chodzi o leczenie niechirurgiczne, to przede wszystkim skupia się na następujących środkach: normalizacji krzesła, kąpieli sitz, diecie, przyjmowaniu leków w celu złagodzenia skurczu określonego obszaru. Ze względu na stosowane w tym przypadku środki leczenia zachowawczego, odzyskanie jest możliwe w około 70% przypadków.

Jeśli chodzi o kwestię zapobiegania szczelinie odbytnicy, to przestrzeganie przez pacjenta zasad prawidłowego odżywiania i aktywnego trybu życia, a także terminowość leczenia każdego rodzaju zaburzeń związanych ze stolcem. Eliminacja zatorów w rejonie miednicy jest osiągnięta poprzez regularne spacery, wychowanie fizyczne i chodzenie. Seks analny ze względu na poważne zagrożenie dla tego obszaru musi być wykluczony.

Rokowanie złamania odbytnicy określa możliwość wyleczenia w granicach 60-90% całkowitej liczby przypadków choroby podlegającej jej obecnemu wykryciu i zastosowaniu odpowiednich środków terapii skierowanych do niej. Środki ludowe na szczelinę odbytniczą, każdy rodzaj samoleczenia, a także niewłaściwie przepisane leczenie przez lekarza - wszystko to może spowodować przewlekły proces, a tym samym rokowanie określa negatywne konsekwencje, redukując w większości przypadków późniejsze leczenie do potrzeby wdrożenia środków chirurgicznych. W większości przypadków taki pomiar, jak chirurgiczne wycięcie szczeliny odbytu, umożliwia całkowite wyleczenie pacjenta.

Jeśli pojawią się objawy wskazujące na możliwe złamanie odbytnicy, należy skontaktować się z proktologiem (chirurgiem proktologiem) lub chirurgiem.