Impulsy i drgania w żołądku: przyczyny i leczenie

Od wielu lat bezskutecznie walczy z zapaleniem żołądka i wrzodami?

„Będziesz zdumiony, jak łatwo leczyć zapalenie żołądka i wrzody, przyjmując je codziennie.

Pulsacja i drganie w obszarze żołądka jest postrzegane przez wielu specjalistów jako objaw kliniczny, który z częstym pojawieniem się może wskazywać na obecność procesów patologicznych w tym narządzie. Również taki dyskomfort może wystąpić u absolutnie zdrowych ludzi, niezależnie od kategorii wiekowych.

Uważa się to za normę, gdy żołądek pulsuje i drga z powodu osoby znajdującej się w jednej pozycji przez długi czas. Zaostrzony wysiłek fizyczny może również wywołać takie zjawisko, zwłaszcza jeśli zostały zastosowane do nieprzygotowanego organizmu.

Przyczyny pulsacji

Pulsujący i drgający ból żołądka może pojawić się wraz z rozwojem różnych chorób żołądkowo-jelitowych.

Następujące czynniki mogą powodować taki dyskomfort:

  1. Wiele osób nie myśli o tym, ile jedzenia konsumują. Banalne przejadanie się może powodować pulsowanie w żołądku, ponieważ duża ilość pokarmu zmusza go do działania w trybie rozszerzonym.
  2. Ludzie, którzy są wysocy i szczupli, częściej niż inni doświadczają dyskomfortu z powodu pulsacji, ponieważ mają zbyt blisko aorty. W tym przypadku zjawisko to jest uważane za normalne.
  3. Podczas czkawki u osoby przepona zaczyna gwałtownie kurczyć się, a te odczucia mogą promieniować do strefy nadbrzusza.
  4. Nadmierny wysiłek fizyczny i zbyt długie ciało w tej samej pozycji są również uważane za przyczynę dyskomfortu. Eliminuje się go lekkim masażem i odpowiednim odpoczynkiem.
  5. We wczesnej ciąży kobiety często odczuwają pulsację i szarpnięcia. Ten stan jest związany z restrukturyzacją ciała i może towarzyszyć przyszłym mamom aż do porodu.
  6. Przy długotrwałym głodzeniu w żołądku występuje dyskomfort spowodowany skurczem przepony. Wystarczy, aby osoba zjadła, aby znormalizować swój stan.

Jeśli dana osoba ma drgający i pulsujący brzuch, taki stan może być objawem takich chorób:

  1. Gdy zapalenie trzustki znacznie zwiększa puls w górnej strefie otrzewnej. Pacjenci mają zespół bólowy (półpasiec), naruszenie ruchów jelit i ciężkość żołądka.
  2. Gdy zapalenie błony śluzowej żołądka można zaobserwować taki dyskomfort, niezależnie od tego, czy występują w przewlekłym czy ostrym stadium.
  3. Nowotwory złośliwe wywołują zwiększony puls w górnej części otrzewnej.
  4. Procesy patologiczne w wątrobie, na przykład cholestaza, zapalenie wątroby, marskość wątroby.
  5. Wszelkie zakłócenia centralnego układu nerwowego.
  6. Zmiany w układzie naczyniowym. Ze względu na zwężenie ścian naczyń krwionośnych wzrasta ciśnienie krwi, więc ludzie zaczynają czuć szarpnięcie.
  7. Rozproszone pogrubienie lub rozszerzenie ściany prawej komory serca. Pacjenci odczuwają silne trzepotanie w okolicy nadbrzusza.
  8. Tętniak powstały w aorcie, która znajduje się w przestrzeni zaotrzewnowej. Oprócz pulsacji pacjenci skarżą się na wzdęcia, odbijanie, ból, szybką utratę wagi.
  9. Hartowanie i zmniejszenie średnicy aorty (brzucha).

Jak poprawić stan pacjenta?

Jeśli osoba po raz pierwszy poczuła drżenie w żołądku, nie powinna podejmować żadnych działań. Być może ten stan jest spowodowany fizycznym lub psycho-emocjonalnym przeciążeniem, sytuacją stresującą i normalizuje się sam. W tym przypadku możesz wziąć środek uspokajający, na przykład kilka tabletek waleriany.

Gdy pulsacja pojawia się ponownie w żołądku, pacjent musi działać w następujący sposób:

  1. Przede wszystkim konieczne jest ustalenie lokalizacji jittera.
  2. Określony przez charakter drgań i pulsacji (może być okresowy lub stały) i jego intensywność.
  3. Powinieneś położyć się na łóżku i spróbować położyć się w różnych pozycjach, aby dowiedzieć się, w jakiej pozycji staje się łatwiejsze. Możesz zrobić lekki masaż, który rozluźni mięśnie brzucha.
  4. Ważne jest określenie, czy drżeniu otrzewnej towarzyszy ból. Jeśli ból jest zbyt intensywny, należy skonsultować się ze specjalistą.

Środki diagnostyczne

Jeśli środki podjęte w domu w celu wyeliminowania szarpnięcia w żołądku nie przyniosły żadnych rezultatów, wówczas osoba powinna skonsultować się z instytucją medyczną.

Aby ustalić przyczynę wystąpienia takiego dyskomfortu, specjaliści przeprowadzają kompleks działań diagnostycznych:

  1. USG przewodu pokarmowego.
  2. RTG.
  3. Rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa.
  4. Badania laboratoryjne kału, moczu i krwi.

Po zidentyfikowaniu przyczyn tego schorzenia gastroenterolog wydaje zalecenia pacjentowi i, jeśli to konieczne, przepisuje przebieg leczenia. Jeśli podczas przeprowadzania pomiarów diagnostycznych lekarz nie był w stanie określić dokładnej przyczyny, kieruje pacjenta do innych wąskich specjalistów, na przykład do neuropatologa, kardiologa, lekarza rodzinnego itp.

Środki zapobiegawcze

Aby zapobiec pojawieniu się dyskomfortu w okolicy żołądka, ludzie powinni podjąć środki zapobiegawcze, które bezpośrednio zależą od etiologii pulsacji:

  1. Jeśli procesy patologiczne, takie jak zapalenie błony śluzowej żołądka z wysoką kwasowością, stają się przyczyną szarpnięć, wówczas pacjenci powinni przyjmować leki, które spowalniają proces produkcji kwasu solnego, na przykład Gastal.
  2. Jeśli dolegliwości towarzyszą wzdęcia, zaleca się pacjentom przyjmowanie leku Espumizan.
  3. Jeśli nadmierny wysiłek fizyczny stał się przyczyną dyskomfortu, ludzie powinni mieć czas na dobry odpoczynek.
  4. Wyeliminuj szarpanie spowodowane czynnikami fizjologicznymi, pomoże w przestrzeganiu diety. Należy również unikać gwałtownych skoków nerwów i minimalizować stresujące sytuacje.
  5. W celu normalizacji przewodu pokarmowego eksperci przepisują Kreon.

Pulsacja w żołądku

To ważne! Lekarstwo na zgagę, zapalenie żołądka i wrzody, które pomogły ogromnej liczbie naszych czytelników. Czytaj więcej >>>

Nagłe sygnały z ciała mogą wskazywać na różne warunki rozwoju. Czas zwracać uwagę na nietypowe objawy, możesz zapobiec strasznym powikłaniom i zapobiec pojawieniu się pełnego obrazu choroby. Zaburzenia narządów żołądkowo-jelitowych są zazwyczaj bardzo wyraźne dla ciebie: zgaga, ból, nudności. Ale pulsacja w żołądku jest rzadką dolegliwością dla pacjentów.

Pulsacja punktów topograficznych

Dokładne położenie tętnienia może dokładniej określić prawdopodobny zakres problemów pacjenta. Pulsacja prawostronna z przesunięciem w środku wskazuje na możliwą patologię części trzustki i jej naczyń. Jeśli pulsacja znajduje się nieco na lewo od linii środkowej, wtedy pulsuje żołądek. Rytm bicia w brzuchu może również wskazywać na objawy żołądkowe lub jelitowe, ale prawdopodobne jest rozszerzenie naczyń (tętniaka), takie jak aorta. Jest to poważna patologia, aw przypadku poważnych nawracających pulsacji należy skontaktować się ze specjalistą.

Ponadto należy wziąć pod uwagę wydarzenia poprzedzające, na przykład uprawianie sportu. Gdy przez pewien czas naprężysz mięśnie brzucha, pulsacja może utrzymywać się na całym obszarze lub zlokalizowana w jednym miejscu. W tym przypadku objaw ten znika po odpoczynku lub lekkim masażu mięśni.

Pulsacja w żołądku jest nieszkodliwym objawem lub objawem chorób żołądka

Spektrum chorób, dla których ten objaw może się manifestować, jest bardzo szerokie. Ponadto, przy różnych prawdopodobieństwach, może to być prawdziwa pulsacja żołądka lub choroba trzeciej strony, która promieniuje tylko do żołądka.

U osób typu astenicznego (cienki i wysoki) pulsacja w okolicy żołądka jest wariantem normy ze względu na bliskość aorty i żołądka. Pulsacje mogą powodować ostre lub przewlekłe zapalenie żołądka w ostrej fazie. Czasami guzy żołądka mogą pulsować, co jest jednym z kilku kryteriów diagnostycznych raka żołądka.

Jednak najczęściej pulsowanie w okolicy żołądka wiąże się ze zmianami naczyniowymi. Jeśli aorta jest zwężona (na przykład w miażdżycy tętnic), wówczas ciśnienie wewnątrz naczynia wzrośnie, a turbulentny przepływ krwi wystąpi z charakterystyczną pulsacją. Jeśli aorta jest powiększona, wtedy jej ściana naczyniowa nie jest już w stanie utrzymać nawet normalnego ciśnienia przepływu krwi, staje się coraz mniej elastyczna.

Podczas ciąży wiele kobiet zauważa również podobny objaw, który zwykle przypisuje się czkawce u dziecka. Należy zauważyć, że to wyjaśnienie jest odpowiednie tylko dla kobiet, które przekroczyły kamień milowy w 28 tygodniu. Wcześniej w tym okresie pulsacja częściej mówi o zmianach naczyniowych związanych z ciążą.

Przyczyny pulsacji

Jeśli problem jest zlokalizowany w żołądku, pulsacja jest objawem przejściowym. Ponieważ żołądek jest unerwiony przez dziesiątą parę nerwów czaszkowych (wędrujących), przyczyną może być obraz neurologiczny. Często pacjenci cierpiący na dystonię naczyniową (lub atonię nerwowo-krążeniową) skarżą się na podobny objaw. To raczej nieprzyjemne uczucie tylko nasila objawy neurologiczne.

Żołądek ma silną muskularną sierść, z przejadaniem się rozciągają się ściany. Impulsy nerwowe z nerwów znajdujących się wewnątrz ściany wywołują odwrotny impuls z nerwu błędnego. Stymuluje wzrost ruchliwości, a jednocześnie osoba może odczuwać pulsację.

Z zapaleniem żołądka (zwłaszcza z zapaleniem żołądka o wysokiej kwasowości) występuje skurcz odźwiernika żołądka. W tym przypadku bryła pokarmowa nie przechodzi do dwunastnicy i pozostaje w żołądku. Naturalna ruchliwość przewodu pokarmowego w pylorospazmie powoduje uczucie pulsacji.

Jakie działania podjąć

Przy pierwszym pojawieniu się lepiej nic nie robić. Być może jest to pojedyncze zjawisko związane ze stresem, przeciążeniem, zmianami homeostazy. W tym przypadku najprawdopodobniej pulsacja w obszarze żołądka przejdzie sama. Trzeba zauważyć ten objaw, ale nie skupiać uwagi, martwić się o możliwe patologie, ponieważ, jak wiecie, wszystkie choroby są powodowane przez nerwy. Możesz pić lek uspokajający w celu uspokojenia.

W przypadku powtarzających się (lub nieustannych) napadów zawsze lepiej jest skonsultować się z gastroenterologiem i terapeutą, a nie angażować się w leczenie ślepe. Konieczne jest, aby pamiętać, co może być związane z tą manifestacją. Może wystąpić przejadanie się lub nadużywanie alkoholu.

Zapobieganie

W profilaktyce można przyjmować lek zmniejszający kwasowość (na przykład żołądkowy) w połączeniu z espumizanem, co zmniejsza wzdęcia. Jako dodatek możesz pić Creon. Należy pamiętać, że wszystkie te środki będą skuteczne w przypadku przestrzegania łagodnej umiarkowanej diety. Przez chwilę usuń z diety smażoną, pikantną i tłustą. Jeśli objawy znikną, spróbuj nie nadużywać szkodliwej żywności, a jeśli to możliwe, skonsultuj się ze specjalistą, który określi diagnozę i zaleci dietę i leczenie.

Pulsacja trzustki: przyczyny, diagnoza i leczenie

Objawy skurczu i pulsacji w obszarze żołądka są uważane przez wielu lekarzy za objaw choroby. Takie objawy mogą wystąpić w każdym wieku, nawet u zdrowych ludzi. Pulsacja nie stanowi zagrożenia dla życia, gdy jest spowodowana wysiłkiem fizycznym lub gdy siedzi się w jednej pozie przez długi okres czasu. W innych przypadkach drganie wskazuje, że w ciele występuje proces patologiczny.

Cechy pulsacji

Trzustka jest jednym z głównych organów układu pokarmowego. To zależy od poprawności żołądka i jelit. Dlatego warto zwrócić uwagę na jej stan. W zależności od pulsacji możliwe jest określenie przyczyny, która spowodowała zaburzenie pacjenta. Jeśli występują problemy z trzustką, szarpnięcie jest odczuwalne po prawej stronie, podczas gdy może się przesunąć bliżej środkowej części brzucha. Pulsacja żołądka występuje w lewej części linii środkowej. Gdy pacjent ma pulsację w środku, oznacza to problemy z jelitowym przewodem pokarmowym. Ale jest to również oznaką wzrostu naczyń wewnętrznych, to znaczy wywołuje zespół tętniaka. Ta patologia jest bardzo poważna, a ataki drgawek nie ustają. W takim przypadku nie rób bez opieki medycznej. Gdy pulsacja występuje po silnym wysiłku fizycznym, nie można skonsultować się z lekarzem. Jest to dość normalny objaw w tej sytuacji. Wystarczy lekki masaż, a pulsacja przejdzie sama.

Przyczyny pulsacji w trzustce

Czynniki rozwoju patologii mogą być bardzo zróżnicowane, najczęściej wywołane są zaburzeniami przewodu pokarmowego. Nieprzyjemne uczucie pojawia się przy długotrwałym poście. Kurcze pojawiają się w przeponie i są przekazywane do trzustki. Normalizować stan na tyle, by w pełni zjeść i ból minie. Pulsacja i drganie trzustki występuje u kobiet w ciąży. Objaw ten jest często obserwowany w pierwszym trymestrze, wiąże się z restrukturyzacją narządów wewnętrznych, a trzustka nie jest wyjątkiem. W ten sposób organizm przygotowuje się do ogólnego procesu. U niektórych kobiet w ciąży objaw znika, podczas gdy u innych utrzymuje się do momentu porodu. Ćwiczenie i znalezienie ciała w jednej pozycji powoduje szarpanie, ale nie jest postrzegane jako poważna patologia. I jest eliminowany przez pełnoprawny odpoczynek, podczas którego układ mięśniowy przybiera swoją zwykłą formę. Jak dziwnie, ale atak czkawki wpływa na wygląd szarpnięć. Dzieje się tak z powodu skurczów przepony i stopniowo przesuwają się w kierunku nadbrzusza.

Objawy zaburzenia w trzustce mogą wystąpić u osób, które są wysokie, a budowa ciała jest cienka. Wynika to z faktu, że aorta znajduje się blisko narządu. W takiej sytuacji uważa się, że atak pulsacji mieści się w normalnym zakresie. W przypadku nieprzyjemnego uczucia wywołanego niewłaściwą dietą, należy skonsultować się z lekarzem. Niektórzy ludzie nie myślą o tym, że spożywają niewłaściwe jedzenie, zakłócając tym samym procesy metaboliczne w żołądku i jelitach. Przejadanie się jest czynnikiem chorobowym, ponieważ trawienie nie jest w stanie szybko wchłonąć dużej ilości pokarmu. Ma również negatywny wpływ na trzustkę, która musi rozkładać enzymy w aktywnej postaci.

Gdy pulsacja występuje w obszarze trzustki, może to być objawem stanu patologicznego. Dyskomfort występuje, gdy następujące choroby:

  • zmniejszenie lub jędrność aorty brzusznej;
  • tętniak - rozwija się za ścianą brzucha trzustki. Towarzyszy mu inny objaw: wzdęcia, nudności, odbijanie się i uporczywy ból brzucha;
  • zmiany w ścianach tkanek miękkich naczyń krwionośnych. Wraz z ich zwężeniem wzrasta ciśnienie krwi, a osoba czuje, że pulsuje w okolicy trzustki;
  • naruszenie funkcjonowania centralnego układu nerwowego dowolnej natury;
  • różne choroby układu wątrobowego to marskość wątroby, zapalenie wątroby, cholestaza;
  • nowotwory złośliwe. Dyskomfort występuje w górnym narządzie brzusznym;
  • zapalenie błony śluzowej żołądka - charakter choroby nie ma znaczenia, pulsacja objawia się w postaci ostrej i przewlekłej;
  • Zapalenie trzustki - pulsuje w górnej strefie brzusznej. U pacjentów zaburzeniu towarzyszy ból brzucha, a to tło również powoduje nasilenie i zaburzenia procesu defekacji.

Co robić, gdy pulsuje się w trzustce

Jeśli nieprzyjemne uczucie pojawiło się po raz pierwszy, lepiej nie podejmować żadnych środków. Może to być pojedynczy przypadek, który jest wywołany stresem emocjonalnym lub jakimkolwiek przeciążeniem. Wszakże ludzkie ciało jest zaprojektowane w taki sposób, że wszystkie znajdujące się w nim systemy są ze sobą połączone. Stresująca sytuacja, depresja, przewlekłe zmęczenie, te zaburzenia psychiczne objawiają się jako pulsacje lub drgania trzustki. W przypadku nadmiernego napięcia emocjonalnego leki uspokajające są przepisywane w celu złagodzenia objawów. Pomagają się odprężyć i uspokoić, przez co dyskomfort mija.

Jeśli pulsacja się powtarza lub nie ustaje, należy skonsultować się z lekarzem. Nie zaleca się stosowania samoleczenia, przede wszystkim konieczne jest ustalenie przyczyny objawu. Aby to zrobić, pełne badanie ciała. Jedynie pole wszystkich badań lekarz wyciąga wniosek i stawia diagnozę. A na podstawie wszystkich danych jest przebieg leczenia.

To jest ważne. Terapia jest zalecana w zależności od patologii lub czynnika, który wywołał rozwój pulsacji w regionie trzustki.

Diagnoza objawu pulsacji

Podczas skurczu w trzustce, a objaw nie znika wraz z leczeniem domowym, konieczne jest przeprowadzenie zestawu środków diagnostycznych. Następujące metody badania mogą być wykorzystane do identyfikacji przyczyn pulsacji:

  • dostarczanie krwi, moczu, kału do badań laboratoryjnych;
  • MRI to bezpieczna diagnoza, w której pacjent nie otrzymuje promieni rentgenowskich. A lekarz ma pełne szczegóły obrazu klinicznego;
  • tomografia komputerowa;
  • RTG - nie można często wyznaczać, ze względu na niekorzystny wpływ na organizm;
  • Badanie USG przewodu pokarmowego jest najskuteczniejszym sposobem ustalenia przyczyny zaburzenia trzustki.

Po otrzymaniu przez lekarza wszystkich informacji o stanie zdrowia pacjenta, zalecana jest terapia. Może składać się z zaleceń dotyczących diety, a także wyznaczania różnych leków. W takim przypadku, jeśli badania te nie pomogłyby ustalić prawdziwej przyczyny dyskomfortu, lekarz przekazuje skierowanie do innych specjalistów, na przykład kardiologa, neuropatologa, terapeuty. Ponieważ objawy pulsacji nie są związane z zaburzeniem żołądkowo-jelitowym.

Środki zapobiegawcze zapobiegające pulsacji

Zapobieganie dyskomfortowi w trzustce jest bezpośrednio zależne od zespołu. Jeśli na tle zaburzeń przewodu pokarmowego pojawi się tętnienie, a mianowicie choroba trzustki, lekarze przepisują leki. Mezim lub Creon nadaje się do normalizacji stanu. Jeśli na tle stresu emocjonalnego lub przewlekłego zmęczenia występuje objaw pulsacji, należy wyeliminować czynnik drażniący. Weź leki ziołowe. Pomogą zrelaksować się i w pełni zrelaksować. A objaw przejdzie sam.

Jeśli szarpnięcie pojawia się na tle wzdęć, możesz wziąć lek Espumizan. Skutecznie eliminuje przyczyny niedyspozycji układu pokarmowego. Najczęściej poprawę obserwuje się po jednym dniu przyjmowania leku. W przypadku choroby zapalenia żołądka, której towarzyszą pulsacje i drgania, pacjentowi zaleca się przyjmowanie leku, który pozwoli zmniejszyć kwas chlorowodorowy w trzustce.

To jest ważne. Dość skutecznym lekiem jest Gastal, który pomaga radzić sobie z wysoką kwasowością w organizmie.

Możesz zapobiec jakiemukolwiek procesowi patologicznemu, jeśli podążasz za swoim zdrowiem i prowadzisz prawidłowy styl życia. Wiele zaburzeń w trzustce wiąże się ze złym spożyciem diety. Z tego powodu osoba musi zachować odpowiednią dietę. Wskazane jest, aby rzucić palenie i pić alkohol, niszczy ściany ciała. Przy pierwszych oznakach choroby należy zbadać. Dzięki wszystkim zaleceniom lekarza możliwe jest szybkie i skuteczne wyeliminowanie dolegliwości.

Pulsujące przyczyny trzustki

Dlaczego głęboki oddech pojawia się w prawym hipochondrium?

Jednym z najbardziej nieprzyjemnych bólów jest ból w prawym podbrzuszu podczas wdechu. Szczególnie zwiększa się, gdy osoba bierze głęboki oddech. Często sugeruje to, że postępują choroby wątroby i pęcherzyka żółciowego, na przykład zapalenie wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, pojawiają się kamienie żółciowe.
W takim przypadku najlepiej skontaktować się z gastroenterologiem. Ale w niektórych przypadkach choroby, które nie są związane z tymi narządami, mogą być przyczyną bolesnego wdychania, ponieważ w prawym nadbrzuszu występują również:

  • kłaniając się okrężnicy;
  • górna część prawej nerki;
  • nadnercza;
  • część otrzewnowa;
  • prawa strona przepony, która oddziela klatkę piersiową i jamę brzuszną.

W leczeniu zapalenia żołądka i wrzodów, nasi czytelnicy z powodzeniem stosowali herbatę monastyczną. Widząc popularność tego narzędzia, postanowiliśmy zwrócić na nie uwagę.
Czytaj więcej tutaj...

Przyczyną mogą być dotknięte trzustką, dwunastnicą, drogami żółciowymi. Lub dyskomfort i silne bóle powodują choroby układu nerwowego i moczu.

Przede wszystkim, gdy ból zwróci się do terapeuty. Dzięki niemu możesz ustalić diagnozę. Jednocześnie może skierować cię do lekarza, którego potrzebujesz. Choroba może zostać wyleczona przez chirurga, traumatologa, gastroenterologa, kardiologa, specjalistę chorób zakaźnych, endokrynologa, a nawet ginekologa. Zwróć uwagę na wiele chorób, które są najbardziej powszechne, gdy występuje ból w prawym nadbrzuszu. Rozważ ich przyczyny, objawy, możliwą diagnozę i metody leczenia.

Główne choroby

Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego

Jest to zapalenie pęcherzyka żółciowego.

Istnieją dwa rodzaje choroby - ostra i przewlekła.

Pierwszy z nich rozwija się najczęściej w wyniku nasilenia kamicy żółciowej spowodowanej naruszeniem odpływu żółci. Dzieje się tak w wyniku zablokowania przewodu żółciowego wspólnego lub jego naruszenia kamieniem żółciowym, który znajduje się w szyjce pęcherza lub w przewodzie.

Druga forma choroby pojawia się stopniowo, niezdrowe odżywianie i stres psycho-emocjonalny prowokują czynniki, w wyniku których żółć przestaje prawidłowo przepływać do przewodów żółciowych, jej stagnacja zaczyna uszkadzać pęcherz moczowy iw rezultacie pojawiają się infekcje.

Zwróć uwagę na objawy:

W ostrej postaci przede wszystkim występuje bardzo silny ból w prawym nadbrzuszu, zwykle z przodu. Jego intensywność może zmieniać napadowe, na plecach i podbrzuszu występuje napromienianie, są strefy przeczulicy. Jeśli czujesz pod żebrem, mięśnie napinają się i pojawia się ostry ból podczas wdechu. Natychmiast trudno znieść pęcherzyk żółciowy. Ponadto pojawiają się wymioty, temperatura ciała sięga 39 stopni. Jeśli w tej krytycznej sytuacji nie zadzwonisz po karetkę, która zabierze pacjenta na oddział chirurgiczny, zapalenie przejdzie do wątroby, może wystąpić trzustka, zapalenie otrzewnej i inne powikłania, takie jak wstrząs toksyczny.

W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego ból jest bolesny, nie intensywny, nasila się po naruszeniu diety i wysiłku fizycznego. Podczas zaostrzenia temperatura zwykle wzrasta, pojawiają się dreszcze i ból nasila się.

Gdy pojawią się te objawy, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, aby ustalić przyczyny ich wystąpienia. Aby to zrobić, dokładna diagnoza. Nie jest bez analizy klinicznej krwi określenie poziomu obecności leukocytów, ciągłego wykrywania dwunastnicy, cholystografii, hepatobiliscintigraphy i USG.

Początkowe leczenie pacjenta odbywa się w szpitalu - przepisano mu kroplomierze, zastrzyki domięśniowe, podnoszono formy tabletek leków w celu normalizacji pracy dróg żółciowych. Następnie kontynuuje leczenie w domu, zgodnie z dietą i terapią medyczną zaleconą przez lekarza.

Zapalenie osierdzia

To jest zapalenie serca. Może być zakaźna, reumatyczna lub po zawale. Głównymi objawami są ostry, ostry ból w prawym nadbrzuszu, osłabienie i kaszel, które z głębokim oddechem nasilają się. Chorobie towarzyszy ciężka duszność. Oprócz bólu żeber, ból rozprzestrzenia się na serce, lewą łopatkę, szyję i ramiona. Ból stopniowo wzrasta i może trwać wiele dni i godzin. Narkotyczne leki przeciwbólowe mogą je chwilowo osłabić, ale jest to niebezpieczne.

Zapalenie osierdzia diagnozuje się przez zebranie wywiadu, badanie ofiary (sprawdzenie serca) i przeprowadzenie badań materiałów biologicznych w laboratorium.

  • EKG
  • radiografia
  • echokardiografia
  • MRI i MSCT serca,
  • czasami biopsja.

Leczenie zależy od przyczyny zapalenia (zakażenia, chorób ogólnoustrojowych, patologii serca) oraz postaci przecieku i może obejmować antybiotyki, NLPZ, glukokortykoidy, preparaty potasu i magnezu, a także dietę o niskiej zawartości soli.

Bez podjęcia jakichkolwiek środków, zapalenie osierdzia zacznie zagrażać życiu. Pojawi się ropienie, a tamponada serca zacznie się rozwijać, gdy serce i naczynia krwionośne zostaną skompresowane z nagromadzonego płynu. Następnie nie można wykonać pracy chirurga, ale nie zawsze jest ona skuteczna, ponieważ nieodwracalne zmiany mogą już się rozpocząć. Dlatego lepiej jest zapobiegać rozwojowi choroby i prowadzić profilaktykę. W tym celu należy skontaktować się z odpowiednim kardiologiem i reumatologiem, który zaplanuje regularne badania, określi optymalny poziom ćwiczeń i diety.

Zapalenie mięśni

Jest to proces zapalny w mięśniach szkieletowych, w szczególności w mięśniach prążkowanych ciała. W zależności od liczby dotkniętych grup mięśniowych rozróżnia się zapalenie miejscowe lub wielomięśniowe. Z dodatkowymi uszkodzeniami tkanki łącznej / nerwowej mówią o zapaleniu skórno-mięśniowym / zapaleniu nerwowo-mięśniowym.

Przyczyny choroby są zróżnicowane. Może to wynikać z:

  • obrażenia
  • choroby zakaźne
  • inwazje pasożytnicze,
  • choroby autoimmunologiczne
  • efekty toksyczne
  • silny lub monotonny wysiłek fizyczny (często występuje wśród tokarzy, muzyków, kierowców, sportowców itp.),
  • hipotermia.

Głównym objawem jest ból występujący w miejscu zajętego mięśnia. Początkowo przejawia się tylko wtedy, gdy się porusza lub naciska, ma słabą, bolącą postać. Stopniowo nasila się ból, staje się on trwały. Jednocześnie mięsień jest bardzo gęsty i bardzo napięty, może również stać się czerwony, zacząć puchnąć, stać się gorący.

W zależności od lokalizacji zmiany objawy mogą się nieco różnić. Na przykład, jeśli dotknięte są mięśnie szyi, pojawiają się trudności nie tylko z ruchami głowy, ale także z połykaniem, jeśli mięśnie piersiowe, funkcje oddechowe są upośledzone, ruch lędźwiowy staje się utrudniony, a ból można odczuć zarówno z przodu, jak iz tyłu oraz w nadbrzuszu i podbrzusze. Uszkodzenie mięśni kończyn może prowadzić do całkowitego unieruchomienia, ponieważ pacjent, próbując złagodzić cierpienie, zaczyna zmniejszać obciążenie, mięśnie i stawy przestają działać i zanikają.

Dlatego, gdy pojawiają się bolesne obszary, konieczne jest zwrócenie się do lekarza ogólnego, który na podstawie objawów objawowych i palpacyjnych ustala podstawową diagnozę, która może być ostatecznie potwierdzona przez elektromiografię, testy na czynnik reumatyczny i białko C-reaktywne, biopsję.

Leczenie składa się z dwóch kierunków:

  • łagodzenie bólu środkami znieczulającymi i przeciwzapalnymi, przywracanie utraconego zakresu ruchu za pomocą fizykoterapii,
  • wyeliminować przyczyny źródłowe (infekcje, gilmintov itp.). Jeśli ropa jest obecna, należy ją usunąć chirurgicznie.

Ponadto, w remisji i jeśli zapalenie mięśni ma charakter niepasożytniczy, toksyczny lub ropny, fizjoterapia i masaż nie mogą tego zrobić.

Kolka nerkowa

Nie jest to choroba, ale objaw związany z blokowaniem górnych dróg moczowych kamieniem, guzem, zakrzepem krwi, zginaniem, co zakłóca przepływ moczu z nerki do pęcherza moczowego, w wyniku dużego nagromadzenia płynu zwiększa jego ciśnienie na miedniczkę nerkową i występuje ostry, mający skurczony charakter i pogarszany przez wdychanie, ból w prawym hipochondrium z tyłu, który może być podany do żołądka z przodu, pachwina, noga. Często występują nudności i wymioty, wzrasta temperatura ciała. Ponadto stagnacja moczu może powodować zapalenie nerek, co również powoduje ból.

W każdym przypadku, gdy pojawia się silny ból pleców, konieczne jest pilne wezwanie karetki lub samodzielne dostarczenie pacjenta do oddziału urologii szpitala, gdzie lekarz przeprowadzi badanie wzrokowe, a także zaleci urografię dożylną, która wyjaśni powody, w tym rzadkie, powodujące bolesny atak i przepisywane jest odpowiednie leczenie - od diety i odpoczynku w łóżku do zabiegu chirurgicznego.

Choroba zakrzepowo-zatorowa dużej gałęzi tętnicy płucnej

Ta choroba występuje, gdy skrzep zamyka światło tętnicy płucnej. Zwykle dzieje się tak u osób ze zwiększoną krzepliwością krwi.

Przyczyny zakrzepów krwi są zróżnicowane i mogą być spowodowane przez:

  • długotrwały bezruch / brak aktywności osoby w wyniku choroby, starości, otyłości, trybu pracy;
  • upośledzone funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego i problemy z drogami oddechowymi, w wyniku których następuje zastój żylny i spowolnienie przepływu krwi;
  • stałe przyjmowanie dużej ilości leków moczopędnych, dzięki czemu organizm traci dużo wody, krew staje się bardziej lepka, a hematokryt rośnie;
  • nowotwory złośliwe, w których krew zawiera wiele czerwonych krwinek i płytek krwi, dzięki czemu powstają skrzepy krwi;
  • długotrwałe leczenie, które zwiększa proces krzepnięcia krwi;
  • żylaki, w których zastyga krew żylna;
  • palenie.

Gdy występuje ta choroba, pojawiają się następujące objawy:

  • ostry ból za mostkiem, który można również zaobserwować w prawym lub lewym podbrzuszu, nasilony przez wdychanie i kaszel;
  • suchy kaszel;
  • duszność;
  • ciężka bladość;
  • rozpoczyna się tachykardia;
  • spada ciśnienie krwi, powodując omdlenie.

Również dla zespołu odruch drgawkowy i porażenie połowicze stały się charakterystycznymi objawami, tj. pełny jednostronny paraliż.

Aby zidentyfikować / potwierdzić tę chorobę, przeprowadza się szereg działań diagnostycznych:

  • krew pobiera się do analizy, która określa poziom cholesterolu, cukru, kwasu moczowego, krzepliwości, troponiny T lub I, ilości D-dimerów;
  • badanie moczu, które pozwala zidentyfikować możliwe choroby towarzyszące;
  • sprawdzić stan serca i naczyń krwionośnych za pomocą EKG, USDG, echokardiografii;
  • zidentyfikować problemy z płucami za pomocą spiralnej tomografii komputerowej, angiopulmonografii, scyntygrafii perfuzyjnej.

Leczenie zależy od tego, jak poważnie dotknięte są naczynia, a także od ogólnego stanu pacjentów i wyników diagnozy. Zwykle polega na terapii przeciwzakrzepowej, terapii tlenowej i terapii trombolitycznej, w poważnych przypadkach wymagane jest chirurgiczne usunięcie skrzepu krwi.

Oprócz wyżej wymienionych chorób, ból w prawym podbrzuszu podczas wdechu występuje z powodu chorób oskrzelowo-płucnych, których głównym objawem jest silny kaszel, świszczący oddech, ból między łopatkami a przednią częścią klatki piersiowej, może być wynikiem chorób zwyrodnieniowych pleców lub nerwów międzyżebrowych, a następnie powstać bóle są ostre i długotrwałe, a czasami złamania żeber, charakteryzujące się ostrym bólem, który na początku jest prawie niemożliwy do wytrzymania, a następnie słabnie. Jednak wszystkie te dolegliwości zostały szczegółowo omówione w artykule „Ból po lewej stronie podczas wdychania”, więc nie będziemy o nich mówić, zauważamy tylko, że objawy są tutaj głównie prawostronne.

I wreszcie, skorzystaj z naszej rady: jeśli odczuwasz ból w prawym nadbrzuszu podczas inhalacji i nie znasz przyczyny, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, co pozwoli ci uniknąć możliwych komplikacji i będziesz w stanie szybko poradzić sobie z objawami choroby.

Kamienie w trzustce

Kamienie w trzustce nazywane są w medycynie zapaleniem trzustki. Choroba jest otwarta od dawna, ale nie jest powszechna. Jego złożoność leży w późnej diagnozie, pacjent często myli objawy z objawami innych chorób. Ważne jest, aby pamiętać, że w tym przypadku skuteczna jest tylko złożona terapia. Obejmuje dietę i leki. W niektórych przypadkach lekarze sugerują chirurgiczne usunięcie kamieni.

Kamica trzustki w niektórych przypadkach prowadzi do cukrzycy, ponieważ tworzenie kamieni rozkłada metabolizm. Podczas leczenia objawowego i zastępczego zaleca się kontrolowanie poziomu glukozy we krwi, aby uniknąć rozwoju cukrzycy. Pomimo faktu, że leczenie choroby nie jest trudne, nie pozwól, by pankreatolity trafiły na przypadek. Przy pierwszej manifestacji należy skonsultować się z lekarzem.

Dlaczego kalcynuje?

Kamienie w trzustce powstają często podczas zapalenia trzustki. Istnieje kilka powodów powstawania zwapnień:

  • przekrwienie soku trzustkowego (często z torbielami i formacjami nowotworowymi);
  • choroba kamicy żółciowej, zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • procesy zapalne w okolicy brzucha;
  • zaburzenia hormonalne;
  • złe nawyki;
  • niewłaściwe odżywianie.

Czynniki te prowadzą do pogrubienia soku trzustkowego, tworzą sole wapnia. Osoby z takimi problemami zdrowotnymi powinny być świadome tego ryzyka.

Objawy

Manifestacje całkowicie zależą od wielkości formacji i ich lokalizacji. W niektórych przypadkach ból objawia się stresem lub niedożywieniem. Natura bólu może być:

Ból, z reguły, nie zmniejsza się, gdy osoba przyjmuje pozycję na wznak, może dać regionom lędźwiowym i nadbrzusza. Podczas bolesnego ataku pacjent zaczyna kneblować, najczęściej kończy się wymiotami. Jeśli kamienie blokują drogi żółciowe, w masie wymiocinowej mogą znajdować się zanieczyszczenia żółci. Często z tego powodu pacjent ma żółtaczkę mechaniczną. W późnym leczeniu zwapnienia mogą powodować cukrzycę. Tylko terminowa diagnoza i leczenie przepisane przez doświadczonego lekarza mogą zagwarantować pełne wyleczenie. Następujące objawy mogą potwierdzić obecność kamieni w trzustce:

  • zwiększone wydzielanie śliny;
  • przebarwienie kału, obecność w nim wtrąceń śluzowych;
  • nadmierna potliwość.

Oczywiście, te objawy mogą wskazywać na obecność innych chorób, konieczne jest badanie w celu ustalenia diagnozy.

Diagnoza zapalenia trzustki

Aby potwierdzić diagnozę, potrzebujemy wyników prostych testów laboratoryjnych i złożonych procedur. Dokładne ustalenie diagnozy pomoże:

  1. Badanie krwi
  2. Badanie ultrasonograficzne przewodów narządowych.
  3. Badanie rentgenowskie.
  4. Tomografia
  5. MRI

Leczenie

Ciało ludzkie cierpi z powodu tworzenia kamieni. Dlatego podczas leczenia ważne jest nie tylko usunięcie kamieni, ale także pomoc w przywróceniu normalnego funkcjonowania narządu. Wybór metody leczenia zależy od czynników towarzyszących kamicy trzustkowej. Terapia zastępcza jest stosowana, jeśli bolesne ataki są rzadkie. Istnieje kilka leków, które mogą rozcieńczyć żółć i usunąć kamienie z ciała bez operacji, między innymi:

Ursodiol jest dostępny w postaci tabletek, Henodiol - w kapsułkach. Te preparaty są skuteczne, jeśli kamienie są małe. Leczenie w tym przypadku polega nie tylko na przyjmowaniu tych leków. Często lekarz przepisuje dodatkowe preparaty przeciwskurczowe i enzymatyczne. Terapia zastępcza pomoże:

  1. Zmniejszyć stan zapalny trzustki.
  2. Zmniejsz wchłanianie jelit cholesterolu.
  3. Wzmocnij przepływ żółci.
  4. Zatrzymaj ataki kolki żółciowej.

Leczenie odbywa się pod nadzorem lekarza, wszelkie nieprawidłowości są niedopuszczalne. Z reguły lekarz zaleca również, aby pacjent przestrzegał ścisłej diety. Przebieg leczenia trwa do 2 lat. Ta metoda nie jest zastrzeżona. Jeśli pacjent nie ma przeciwwskazań, lekarze zalecają zastosowanie operacji lub innych łagodniejszych, ale nie mniej skutecznych metod. Obejmują one:

  • ERCP (endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna);
  • Metoda ESWL.

Niezależnie od wybranej metody leczenia, dieta jest niezbędna do pozbycia się kamieni w trzustce.

Zalecana dieta

Menu pacjenta powinno być opracowane przez dietetyka znającego cechy przebiegu choroby. Właściwe odżywianie zatrzyma wzrost kamieni i pomoże zmniejszyć ból podczas ataków. Pacjentom z podobnym problemem zaleca się picie jak największej ilości płynu, odpowiednia do tego jest woda oczyszczona. Dietetycy radzą dodać 1 łyżkę. woda 1 łyżeczka. sok z cytryny, aby szybko oczyścić błonę śluzową trzustki. Menu pacjenta może składać się z:

  1. Zupy w rosole warzywnym (można dodać do niego śmietanę).
  2. Gryka i płatki owsiane.
  3. Ryby i mięso dietetyczne.
  4. Kompot i słaba herbata.

Jedzenie powinno być bogate w łatwo przyswajalne węglowodany. Pacjenci muszą zrezygnować z używania tłustych, pikantnych i wędzonych potraw.

Kamienie w trzustce mogą przynieść wiele nieprzyjemnych chwil przyćmiewających jego życie. W celu całkowitego leczenia konieczna jest wczesna diagnoza. Ważne jest, aby pamiętać, że samoleczenie może prowadzić do zwiększenia objawów i zmniejszyć możliwość leczenia zachowawczego do zera.

W leczeniu zapalenia żołądka i wrzodów, nasi czytelnicy z powodzeniem stosowali herbatę monastyczną. Widząc popularność tego narzędzia, postanowiliśmy zwrócić na nie uwagę.
Czytaj więcej tutaj...

Zobacz, do czego jest idealna aplikacja.

Dlaczego trzustka może pulsować. Przewlekłe zapalenie trzustki: co jest ważne dla weryfikacji diagnozy na pierwszym etapie wyszukiwania diagnostycznego?

Podstawowy etap poszukiwania diagnostycznego jest bardzo ważny zarówno dla lekarza (ponieważ wskazuje na jego kwalifikacje), jak i dla pacjenta (ponieważ określa czas przepisywania prawidłowego optymalnego leczenia, dalszą taktykę jego zachowania, a tym samym jakość życia). Diagnoza całej grupy chorób gastroenterologicznych wiąże się z pewnymi trudnościami wynikającymi z obecności zespołów dyspeptycznych i bólowych u większości pacjentów. Na tej podstawie znajomość cech momentów etiopatogenetycznych, obrazu klinicznego (cechy objawów, aż po tzw. Drobne objawy) i obiektywnych metod badań jest ważna w diagnostyce.

Powszechnie wiadomo, że w rozumieniu klinicznym przewlekłe zapalenie trzustki (CP) jest dynamiczną, słabo diagnozowaną chorobą, której ewolucja jest spowodowana postępem niszczenia tkanki trzustkowej (RV) i występowaniem miejscowych powikłań. Tylko dynamiczna obserwacja pacjentów może określić czynniki, tempo postępu, stadium, charakter choroby i intensywność działań terapeutycznych.

Podczas spotkania z pacjentem cierpiącym na przewlekłe zapalenie trzustki konieczne jest staranne wyjaśnienie etiologicznych i patogenetycznych punktów, które doprowadziły do ​​rozwoju choroby.

Spożycie alkoholu jest najczęstszą przyczyną rozwoju i nawrotu przewlekłego zapalenia trzustki. Pomimo faktu, że choroba rozwija się tylko u 15% osób pijących, ryzyko jej rozwoju wzrasta wraz ze wzrostem objętości i czasu trwania napojów alkoholowych. Większość początkowych objawów CP pojawia się po 10–15 latach picia alkoholu w dawce 150 ml lub większej dziennie. Czynnikiem predysponującym w tej kategorii osób jest spożywanie pokarmów bogatych w tłuszcze, białka i ubogich w antyoksydanty i mikroelementy.

Jednym z niezależnych czynników w rozwoju CP jest palenie tytoniu, które zmniejsza wydzielanie soku z wodorowęglanów trzustki i predysponuje do tworzenia się kalcynatów w przewodach.

W etiologii przewlekłego zapalenia trzustki istotne znaczenie ma wzrost ciśnienia w głównym przewodzie trzustkowym w wyniku jego niedrożności, zwężenia brodawki Vatera lub nadciśnienia dwunastnicy. W nadciśnieniu trzustkowym zaburzona jest integralność przewodów, aktywowane są kanały wewnątrzsercowe, miąższ ulega uszkodzeniu i powstaje proces zapalny powyżej miejsca niedrożności (obturacyjne zapalenie trzustki). Wiodącym czynnikiem ryzyka tej postaci zapalenia trzustki jest patologia pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych [1].

Bardziej rzadkimi przyczynami CP są mukowiscydoza (częściej u dzieci) [5], nadczynność przytarczyc, hiperlipidemia, leki (aspiryna, hypotiazyd itp.), Substancje toksyczne, kwasica metaboliczna, niedobór białka, mocznica, zaburzenia hormonalne i mikrokrążeniowe, zakażenia, urazy (w tym pooperacyjne).

Objawy kliniczne mukowiscydozy różnią się w zależności od lokalizacji i nasilenia zmiany chorobowej (od ciężkiej niewydolności trofologicznej i opóźnionego rozwoju u dzieci do braku oczywistych objawów jakiejkolwiek choroby). Objawy gastroenterologiczne (we wszystkich kategoriach wiekowych) są spowodowane zaburzeniami trawienia i wchłaniania. Nasilenie tych zaburzeń zależy od genotypu pacjenta: niewydolność trzustki obserwuje się u 99% pacjentów z mutacją homozygotyczną ^ F508 i tylko u 36% z innymi mutacjami. Pacjenci skarżą się na obfite, tłuste, obraźliwe, szare, przypominające bagno odchody. Nasilenie steerrhei określa stopień niedoboru witamin A, E i D (a demineralizacja kości jest w dużej mierze związana z ogólną niewydolnością trofologiczną). Możliwy jest obrzęk hipoproteinemiczny, biegunka, znaczna utrata masy ciała i występowanie zespołu krwotocznego, aż do rozwoju ciężkiego krwotoku śródczaszkowego (jako objaw niedoboru witaminy K).

Biorąc pod uwagę fakt, że CP rozwija się tylko u niewielkiej części osób z potencjalnymi czynnikami, wielką wagę przywiązuje się do badań genetycznych, aby zidentyfikować mutacje genowe związane z zapaleniem trzustki, rozszyfrowanie, które znacząco zmieni nasze rozumienie problemu choroby.

W praktyce klinicznej, należy zauważyć, że ostateczne Mechanizmy patogenetyczne, przewlekłego zapalenia trzustki autolizy tkanka trzustki w wyniku aktywacji własnych enzymów proteolitycznych (trypsynogenu, chymotrypsynogenu, proelastazy, fosfatazy alkalicznej i fosfolipazy A) z jego rozwoju puchnięcie, martwica, infiltrację i zwłóknienia. Uwalnianie enzymów trzustkowych do krwi prowadzi do destrukcyjnych zmian w narządach i tkankach (nerki, płuca, centralny układ nerwowy) i do martwicy tłuszczowej. Jednocześnie istnieje szereg cech powstawania przewlekłego zapalenia trzustki, w zależności od działania czynników etiologicznych i postaci klinicznej choroby. Zatem pod wpływem alkoholu sok trzustkowy jest wydzielany z nadmiarem zawartości białka i niskim stężeniem wodorowęglanów w nim. W związku z tym stwarza się warunki do wytrącania się osadów białkowych w postaci zatyczek, które następnie ulegają zwapnieniu i zamykają przewody wewnątrz trzustkowe. Niedrożność przewodów przyczynia się do ich pęknięcia, aktywacji enzymów i autolizy tkanki trzustkowej. Ponadto alkohol i jego produkty przemiany materii zmniejszają aktywność układu antyoksydacyjnego, co powoduje powstawanie wolnych rodników odpowiedzialnych za rozwój martwicy i zapalenia, a następnie powstawanie zwłóknienia i tkanki tłuszczowej trzustki, przyczyniając się do zapalenia trzustki [2].

Ogromne znaczenie w rozwoju przewlekłego zapalenia trzustki ma aktywacja wewnątrz trzustkowa enzymów soku trzustkowego w wyniku niedomykalności w przewodach żółci i zawartości dwunastnicy, co jest częściej obserwowane w kamicy żółciowej, nadciśnieniu żółciowym i dwunastniczym. CP jest często wynikiem ostrego zapalenia trzustki, którego przejście do stadium przewlekłego następuje w wyniku zakłócenia drożności przewodowej (zwężenie, kamienie, torbiel rzekoma) i procesu zwłóknienia trzustki [8].

Udowodniono, że wiele czynników egzogennych, w tym niektóre leki, takie jak aspiryna, może aktywować enzymy w przewodach trzustkowych jednocześnie z uszkodzeniem tkanki.

Do tej pory strukturalne i funkcjonalne zmiany w trzustce były szczegółowo badane w gastroenterologii, zarówno w normalnych warunkach, jak iw różnych stanach patologicznych. Naszym zdaniem mniej uwagi poświęca się zmianom związanym z wiekiem, chociaż związane z wiekiem niszczenie narządu rozpoczyna się po 40 latach. Po pierwsze, dominują zmiany w naczyniach krwionośnych - rozrost wewnętrznej błony elastycznej, zwłóknienie okołonaczyniowe, które przyczynia się do zwężenia lub zatarcia części naczyń. Stwardnienie ścian przewodu, ich obliteracja, proliferacja nabłonka, zwyrodnienie torbielowate i upośledzenie wydzielania, rozwija się końcowy segment wydzielniczy zrazików [9]. Ponadto dochodzi do zaniku wielu komórek groniastych, ich śmierci i zastąpienia przez tkankę łączną wraz z rozwojem zwłóknienia międzyziarnowego i wewnątrzgałkowego. Tłuszcz zwiększa objętość. W podeszłym wieku elementy miąższowe pozostają tylko w centralnych częściach gruczołu jako różne ogniska zlokalizowane w pobliżu dużych przewodów wydalniczych. W związku z tym całkowita ilość tkanki zrazikowej zmniejsza się do 30–40% początkowej objętości. W związku z powyższym z wiekiem rozwija się hipofermentalne zapalenie trzustki: wydzielanie i aktywność lipazy, trypsyny, amylazy, zawartości wodorowęglanów i objętości soku zmniejszają się. Ponadto zmniejsza się liczba i aktywność komórek beta wyspowego aparatu trzustki i liczba receptorów insuliny, rozwija się oporność na insulinę, a następnie zaburzony metabolizm węglowodanów, tłuszczów i białek. Związane z wiekiem zmiany morfofunkcjonalne w strukturze trzustki w pewien sposób wpływają na kliniczny przebieg przewlekłego zapalenia trzustki. Zauważa się, że u młodych ludzi (do 35 roku życia) choroba jest bardziej nasilona, ​​z bardziej nasilonym zespołem bólowym, utratą masy ciała, częstym nawrotem, rozwojem zaburzeń czynnościowych innych narządów trawiennych, a także niewydolnością trzustki na zewnątrz i wewnątrz wydzieliny.

U osób starszych zmniejsza się tolerancja na obciążenie pokarmem, występuje ciężkość, rozprzestrzenianie się, wzdęcia, naruszenie stolca, nawet przy złej diecie „dietetycznej”. Ilość spożywanego pokarmu jest również ważna przy wystąpieniu objawów - mała ilość jest wystarczająca do nasycenia (przyczyną mogą być naruszenia nie tylko funkcji wydzielniczej, ale także funkcji motorycznej ewakuacji żołądka). U osób w podeszłym wieku i wieku starczego przebieg choroby charakteryzuje się częstymi objawami niestrawności żołądkowej i jelitowej, połączeniem z IHD, nadciśnieniem i patologią układu mięśniowo-szkieletowego. Równolegle rozwija się enteropatia niedokrwienna, która objawia się zanikiem kosmków, dystrofią błony śluzowej jelita cienkiego.

W ostatnich latach termin „zespół zaburzeń lipidowych” został wprowadzony do kliniki chorób wewnętrznych, których zmiany mają charakter systemowy i towarzyszą im uszkodzenia narządów docelowych. Składa się z następujących chorób: choroba niedokrwienna serca, zespół niedokrwienny brzucha, zarostowe miażdżyca tętnic kończyn dolnych, cholesteroza pęcherzyka żółciowego, GIB, stłuszczenie wątroby, lipogeniczne zapalenie trzustki. W rozwoju tego stanu zachodzi tworzenie „triady lipidowej” (aktywacja lipaz, fosfolipaz, a następnie aktywacja efektu detergentowego nadmiaru kwasów tłuszczowych i fosfolipidów na błonach i aktywacja peroksydacji lipidów).

W związku z tym związane z wiekiem zmiany inwolucyjne i biochemiczne ze strony różnych narządów i układów przyczyniają się do polimorfizmu kursu, a wobec braku odpowiedniej wiedzy od lekarza mogą być błędnie uważane za przejaw określonej patologii, co powoduje coraz więcej nowych badań, aw niektórych przypadkach nieuzasadnione traktowanie.

Obraz kliniczny przewlekłego zapalenia trzustki obejmuje trzy główne zespoły: ból brzucha, zaburzenia trawienia i zaburzenia metabolizmu węglowodanów. Zespół bólowy prowadzi w klinice przewlekłego zapalenia trzustki, określając postać kliniczną choroby, jakość życia pacjenta i taktykę terapii. Przyczyny i mechanizmy rozwoju bólu brzucha w przewlekłym zapaleniu trzustki są zróżnicowane, co należy wziąć pod uwagę w diagnostyce różnicowej i doborze odpowiedniej terapii objawowej.

Najczęstsze są bóle spowodowane zapaleniem trzustki, które są związane z obrzękiem, naciekiem miąższu i wzrostem ciśnienia śródmiąższowego, a także uszkodzeniem zakończeń nerwowych. Stałe bóle, zlokalizowane w centrum nadbrzusza, promieniujące do pleców, niezależne od przyjmowania pokarmu, samoistnie ustępujące lub znacznie zmniejszone 5–7 dni po wystąpieniu zaostrzenia, lepiej łagodzone przez leki przeciwbólowe (leki przeciwskurczowe są mniej skuteczne) [3].

Ból w obecności niedrożności przewodów trzustkowych (kamieni, blizn, osadów białkowych), jak również rozwój torbieli rzekomej i torbieli z powodu zwiększonego w nich ciśnienia. Są zwykle otoczone, napadowe, występują podczas lub bezpośrednio po posiłku, często towarzyszą mu nudności i wymioty, nie przynosząc ulgi. Bóle te zmniejszają się po zażyciu leków przeciwskurczowych i leków zmniejszających wydzielanie trzustki [3].

Patogenetycznie, ból jest spowodowany rozwojem zapalenia trzustki, w którym wewnątrzczaszkowe formacje nerwowe biorą udział w procesie zapalnym i zwłóknieniowym, a liczba zakończeń nerwów czuciowych w obszarze zapalenia wzrasta. Bóle są intensywne, trwałe, promieniują do tyłu, trwają dłużej niż tydzień, zmuszając pacjenta do zajęcia pozycji wymuszonej - siedzenie, z rękami na kolanach, z pochyleniem do przodu, w celu zmniejszenia nacisku na zakończenia nerwowe, jest gorsze tylko od potężnej terapii przeciwbólowej.

U niektórych pacjentów zespół bólowy może być spowodowany wzrostem ciśnienia w układzie wątrobowo-żółciowym w wyniku ucisku wspólnego przewodu żółciowego (obrzęk i zwłóknienie, torbiel lub torbiel rzekoma głowy trzustki) lub zwężenia głównej brodawki dwunastnicy. Bóle charakteryzują się lokalizacją w prawym górnym kwadrancie brzucha z napromieniowaniem prawej łopatki, zwiększoną po jedzeniu. Czasami łączy się je z objawami nawracającego zapalenia dróg żółciowych (gorączka, dreszcze, żółtaczka, leukocytoza, zwiększony OB) [8].

Rzadziej ból rozwija się w wyniku zwężenia dwunastnicy związanego z wgłębieniem powiększonej głowy lub torbieli rzekomej trzustki do światła dwunastnicy, a także z powodu przejścia procesu zapalnego do tkanki dwunastnicy wraz z rozwojem zwłóknienia. Takie bóle nasilają się po jedzeniu i / lub objawach częściowej niedrożności jelit [8].

U znacznej części pacjentów zespół bólowy może być związany z zewnątrzwydzielniczą niewydolnością trzustki, co prowadzi do rozwoju nadmiernego wzrostu bakterii w jelicie cienkim i ostatecznie do wzrostu ciśnienia w dwunastnicy. Bóle te pojawiają się natychmiast po jedzeniu, są zlokalizowane wzdłuż dwunastnicy, zmniejszają się po odbiciu, wyładowaniu gazu i wymiotach, często towarzyszą mu goryczka i nieprzyjemny smak w ustach. Nadciśnienie dwunastnicy charakteryzuje się występowaniem dudnienia i bolesności, a także pojawieniem się nudności w badaniu dotykowym wzdłuż dwunastnicy.

Jesteśmy przyzwyczajeni do myślenia, że ​​niewydolność zewnątrzwydzielnicza jest rozumiana głównie jako niedobór enzymatyczny, zapominając o naruszeniu stosunku wodorowęglanów i objętości soku. Niemniej jednak, w oparciu o aktualną pozycję [6], przedłużone zakwaszanie treści żołądkowej i dwunastnicy powoduje również zaburzenia aktywności ekbolicznej trzustki. I.V. Fedzha (2008) wykazał, że istnieje pewna zmienność wartości pH wewnątrzżołądkowego u pacjentów z przewlekłym zapaleniem trzustki i pewna zależność jego objawów od tego wskaźnika. Tak więc za pomocą ekspresowego pH-metru u 35,2% pacjentów stwierdzono nadkwaśność, w 46,2% - niedotlenienie. Okazało się, że w przypadku nadkwaśności intensywność zespołu bólowego była istotnie wyrażona (w porównaniu z innymi grupami pacjentów): napadowa, z lokalizacją w nadbrzuszu lub hipochondrii, częściej w drugiej połowie dnia lub nocy, w połączeniu ze helikobakteriozą (w młodym wieku). W przypadku hipoacydu zespół dyspeptyczny często objawia się przejawem zgagi, nudności, nadmiernego ślinienia się.

Badanie dziennego pH-gramów pozwoliło nam rozróżnić zjawisko spontanicznej alkalizacji w nocy u pacjentów z przewlekłym zapaleniem trzustki, które w stanie nadkwasoty jest krótsze w czasie, ale większe w głębokości, co można wyjaśnić brakiem odpowiedniej stymulacji soku żołądkowego u pacjentów w wyniku diety lub sitofobii, i reakcja kompensacyjna na sekretny mechanizm bólu.

Ponadto istnieje zjawisko alkalizacji poposiłkowej, która umożliwia ustalenie procesu trawienia u pacjenta z CP, zwłaszcza z niewydolnością zewnątrzwydzielniczą. Jednocześnie stwierdzono istotną różnicę między średnim czasem trwania alkalizacji poposiłkowej u pacjentów z niewydolnością i bez niej. W związku z procesem trawiennym w okresie poposiłkowym mogą powstawać „nożyczki” - gdy uwalnianie kwasu solnego w żołądku wzrasta ze względu na stymulujący efekt pokarmu, a pH zmienia się w dół (ze względu na buforujące właściwości żywności), co pozwala na zróżnicowane podejście do wyznaczania terapii przeciwwydzielniczej.

Autor zaproponował wskaźnik ilościowej oceny alkalizacji poposiłkowej, której wartość jest ściśle związana z nasileniem zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki.

Warto zauważyć, że jedną z przyczyn zespołu bólowego może być obecność regionalnego zapalenia mezenezy (tępe, nudne bóle po lewej stronie powyżej pępka, często występujące lub nasilające się podczas chodzenia i wysiłku fizycznego, ból wzdłuż krezki jelita cienkiego), w połączeniu z jednym lub innym stadium dysbakteriozy.

Jeśli w proces patologiczny bierze udział tylko miąższ trzustki, z nienaruszoną drożnością zakończeń przewodu i nerwów, zespół bólowy może być nieobecny przez długi czas.

Istnieją cechy bólu w przewlekłym alkoholowym zapaleniu trzustki, które należy pamiętać. Istnieją dwa rodzaje bólu (typ A i typ B).

Typ A odpowiada krótkim (powtarzającym się) atakom trzustki trwającym krócej niż 7 dni, z długimi okresami pomiędzy (kilka miesięcy lub więcej). Ból jest intensywny (co wymaga hospitalizacji) i najczęściej charakteryzuje atak ostrego zapalenia trzustki.

Typ B charakteryzuje się długimi okresami bólu (ponad 2 miesiące) lub monotonią, ból stopniowo wzrasta, okresowo występuje konieczność hospitalizacji. Przyczyną takiego bólu może być torbiel rzekoma trzustki, cholestaza i nadciśnienie przewodu trzustkowego [2].

Nadmierna niewydolność trzustki charakteryzuje się zaburzeniami trawienia i wchłaniania, rozwojem nadmiernego wzrostu drobnoustrojów w jelicie cienkim. Niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki może być pierwotna, gdy zmniejsza się wytwarzanie enzymów trzustkowych i wtórna, w której utrzymuje się produkcja enzymów, ale albo nie wchodzą do jelita, albo nie działają w nim [8].

U większości pacjentów z przewlekłym zapaleniem trzustki należy uwzględnić te mechanizmy przy przepisywaniu preparatów enzymatycznych w celu skorygowania zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki. Należy zauważyć, że w celu zwiększenia skuteczności terapii enzymatycznej konieczne jest włączenie odpowiedniego kompleksu środków terapeutycznych mających na celu korygowanie ruchliwości, mikroflory i pH jelita cienkiego, a także drożności przewodu trzustkowo-żółciowego.

Wraz ze spadkiem objętości enzymów wytwarzanych o ponad 90% występują objawy kliniczne zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki: biegunka, biegunka i utrata masy ciała. Niewydolności trzustki o nasileniu łagodnym do umiarkowanego nie towarzyszą z reguły objawy kliniczne. W ciężkiej niewydolności trzustki, biegunka występuje od 3 do 6 razy dziennie, kash papkowata, cuchnąca z błyszczącym tłuszczem. Jednakże, jeśli pacjent zmniejszy spożycie tłustych pokarmów lub użyje enzymów trzustkowych w terapii, stłuszczenie jest zmniejszone i może nawet zniknąć. Znacznie rzadziej u pacjentów z CP obserwuje się wodnistą biegunkę, której występowanie wynika z kilku mechanizmów. Główna z nich wiąże się z upośledzonym wydzielaniem wodorowęglanów, co prowadzi do obniżenia pH dwunastnicy (zgodnie z danymi pH-metry), wytrącania i dekoniugacji kwasów żółciowych, upośledzonej absorpcji kwasów tłuszczowych i mikrobiologicznej hydroksylacji tych ostatnich, co przyczynia się do rozwoju biegunki wydzielniczej z powodu aktywacji cAMP enterocytów. Rolę odgrywa upośledzona hydroliza węglowodanów w wyniku niedoboru amylazy, co stwarza odpowiednie warunki do bakteryjnego rozszczepienia węglowodanów wraz z tworzeniem osmotycznie aktywnych składników i rozwojem biegunki osmotycznej, co może być również spowodowane współistniejącymi chorobami [9].

U wielu pacjentów następuje spadek masy ciała, co może być związane nie tylko z zewnątrzwydzielniczą niewydolnością trzustki i zaburzeniami trawienia i wchłaniania w jelicie (zespół złej asymilacji), ale także z ograniczoną ilością pokarmu spożywanego z powodu bólu.

Niedobór witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K) jest rzadko obserwowany, głównie u pacjentów z ciężką i długotrwałą steerrhea. Objawy kliniczne hipowitaminozy są polimorficzne: pacjenci mają tendencję do krwawienia, zmniejszonej adaptacji do ciemności, osteoporozy itp. U niektórych pacjentów z CP niedobór witaminy B12 występuje w wyniku upośledzonego rozszczepienia tego ostatniego z czynnika wewnętrznego przez proteazy trzustkowe. Jednak objawy kliniczne niedoboru witaminy B12 są rzadkie, ponieważ podawanie preparatów enzymatycznych i produktów bogatych w tę witaminę bardzo szybko kompensuje te zaburzenia.

Zaburzenia metabolizmu węglowodanów w przewlekłym zapaleniu trzustki są wykrywane u około 1/3 pacjentów, a tylko połowa z nich ma objawy kliniczne cukrzycy. Uważa się, że rozwój tych zaburzeń polega na uszkodzeniu wszystkich komórek wyspowego aparatu trzustki, powodując niedobór nie tylko insuliny, ale także glukagonu. Możliwe mechanizmy można uznać za parakrynny wpływ hormonów i aktywnych peptydów, wpływ hormonów podwzgórza i przysadki mózgowej, tarczycy, przytarczyc, nadnerczy, hormonów płciowych. Wyjaśnia to cechy cukrzycy trzustkowej: tendencję do hipoglikemii, rzadką potrzebę insuliny, rzadki rozwój kwasicy ketonowej, powikłań naczyniowych i innych [8].

Dlatego, biorąc pod uwagę etiologiczne problemy rozwoju zaburzeń endokrynologicznych w przewlekłym zapaleniu trzustki, musimy ocenić, jak zmienia się związek między zewnątrzwydzielniczą i hormonalną częścią trzustki, co jest normalne; jak centralne i obwodowe organy wydzielnicze odpowiadają na przewlekłe zapalenie trzustki, ilościowo i jakościowo zmieniając ich normalne wydzielanie; podobnie jak w przypadku tej choroby organizm dostosowuje się do warunków zmienności środowiska wewnętrznego i zewnętrznego; jaką rolę odgrywają narządy hormonalne w wystąpieniu, progresji i nawrotach przewlekłego zapalenia trzustki; w jakim miejscu trzustka przejmuje łańcuch regulacji hormonalnej w przewlekłym zapaleniu trzustki w każdej konkretnej sytuacji [7].

Oprócz tych bólów, zespołów dyspeptycznych, zespołu niewydolności zewnątrzwydzielniczej, zaburzeń endokrynologicznych (związanych głównie z metabolizmem węglowodanów), przewlekłemu zapaleniu trzustki może towarzyszyć zespół alergiczny. Patogeneza polega na zmniejszeniu stopnia enzymatycznego traktowania treści pokarmowej w wyniku toksycznego zatrucia robakiem i interwencji medycznych. Alergia pogarsza przebieg choroby, wywołuje ostre ataki.

Należy pamiętać o zespole zatrucia zapalnego i enzymatycznego, które obserwuje się tylko przy hiperenzymatycznym zapaleniu trzustki i charakteryzuje się ogólnym osłabieniem, niedociśnieniem, gorączką, tachykardią, leukocytozą i zwiększonym ESR. Równolegle może się rozwinąć zespół rozsianego krzepnięcia wewnątrznaczyniowego, objawiający się naruszeniem rytmu serca, zakrzepicy zatorowej małych gałęzi tętnicy płucnej, a także zespołu krwotocznego.

I wreszcie kompresja narządów przylegających do trzustki, która jest najczęściej charakterystyczna dla obrzęku głowy, z torbielami i rakiem trzustki. Powoduje to żółtaczkę, dwunastnicę lub niedrożność jelit. Spenomegalia (z zakrzepicą lub uciskaniem żyły śledzionowej) i zespół podotrzewnowego nadciśnienia wrotnego (żylaki przełyku i wodobrzusze trzustki) są rzadko wykrywane [1].

Aby terminowo i prawidłowo postawić diagnozę, nie powinniśmy zapominać o społecznym i psychologicznym niedostosowaniu pacjentów, przejawiającym się lękiem, depresją, zespołem hipochondryków, maskującym klinikę choroby podstawowej, zwłaszcza jej początkowe objawy. Status społeczny odgrywa znaczącą rolę u starszych pacjentów. Wynika to przede wszystkim z przejścia na emeryturę, utraty rodziny i przyjaciół, ograniczonej komunikacji, trudności z samoobsługą, a także różnych zespołów psychopatologicznych w późnym wieku, takich jak pobudzenie, lęk, depresja, mania, urojenia, zaburzenia funkcji poznawczych [4].

Wyniki obiektywnego badania mają ogromne znaczenie w weryfikacji diagnozy w pierwszym etapie wyszukiwania diagnostycznego, ale często są lekceważone przez lekarzy (znacznie częściej polegają na danych z laboratoryjnych i instrumentalnych metod diagnostycznych).

Objawy są dość rozległe, co pozwala podejrzewać zapalenie trzustki już podczas badania pacjenta. Tak więc, badając pacjentów z hiperenzymowym zapaleniem trzustki, ważne jest, aby zidentyfikować objawy związane z „unikaniem” enzymów we krwi, obrzękiem trzustki i podrażnieniem otrzewnej. Jeśli chodzi o pacjentów cierpiących na zapalenie trzustki hipofermentalnej, należy zwrócić uwagę na objawy atrofii, hipowitaminozy (zapalenie naczyń, zapalenie języka, suchość skóry) oraz zmiany metaboliczno-dystroficzne skóry w projekcji trzustki.

Objawy związane z „unikaniem” enzymów we krwi obejmują:

- Objaw stłuczenia - sinica na przedniej ścianie brzucha;

- Szary - objaw Turnera - sinica powierzchni bocznych brzucha;

- Objaw Cullena - sinica w pępku;

- objaw Mondora - fioletowe plamy na twarzy i tułowiu;

- objaw Lagerlefa - sinica twarzy;

- objaw Gyulzova - zaczerwienienie twarzy o sinicowym odcieniu (lekarze rzadko się na niej koncentrują, choć często występuje);

- martwica tłuszczowa tkanki podskórnej, przypominająca rumień guzowaty (guzki te występują z powodu lipasemii);

- Objaw Tuzhilina (objaw „czerwonych kropelek”), który jest tętniakiem naczyniowym, nie znika z naciskiem.

Uważa się, że następujące objawy powodują obrzęk trzustki:

- subictericity lub ictericity skóry i błon śluzowych („wczesna” żółtaczka), która zmniejsza się równolegle ze zmniejszeniem zespołu bólowego;

- pozycja łokcia kolana, przyczyniająca się do zmniejszenia nacisku na splot słoneczny;

- objaw Fitza, wskazujący na obrzęk okolicy nadbrzusza i powstający w wyniku dwunastnicy;

- czkawka z powodu podrażnienia nerwu przeponowego.

Objawy podrażnienia otrzewnej (Shchetkina - Blumberg) wskazują na krwotoczną martwicę trzustki lub obecność wysięku w torbie ominalnej i ewentualnie w wolnej jamie brzusznej.

Chciałbym podkreślić objaw Groty (atrofia tkanki podskórnej w projekcji gruczołu), zespół Edelmana (kacheksja, nadmierne rogowacenie pęcherzyków, przerzedzenie skóry, rozlana szarawa pigmentacja, porażenie mięśni oka, zaburzenia przedsionkowe, zapalenie wielonerwowe i zmiany psychiczne). Opisane powyżej wskazuje na zewnątrzwydzielniczą niewydolność trzustki.

Oprócz kontroli, ważne są metody omacywania przedniej ściany brzucha, głębokie, metodyczne ślizgowe badanie palpacyjne według Obraztsov-Strazhesko. Zwykle objawia się ból w okolicy nadbrzusza, w projekcji trzustki lub w lewym podbrzuszu, opuchnięte pętle jelitowe, a także wiele punktów bólowych.

Palpacja Chauffarda, M. Gubergritsa - stref Skulskich, punktów Desjardins i A. Gubergritsa ma znaczenie diagnostyczne. Bolesność w punkcie Desjardinsa i strefie Chauffarda wskazuje na patologię części głowy gruczołu, z kolei ból w punkcie A. Gubergritza i w strefie M. Gubergritz-Skulsky'ego - uszkodzenie ciała trzustki [1].

Wartość kliniczna i diagnostyczna pozwala zidentyfikować następujące objawy:

- ból w punkcie Mayo-Robsona, który może wskazywać na uszkodzenie ogona trzustki;

- przeczulica w strefach Zakharin-Ged;

- objaw Kacha, wskazujący na przeczulicę skóry w strefie unerwienia VIII odcinka piersiowego po lewej stronie;

- objaw Nidnera, kiedy palpacja całej dłoni jest dobrze zdefiniowana przez pulsację aorty w lewym podbrzuszu z powodu ciśnienia na niej trzustki;

- Objawem Czukriienki jest pojawienie się bólu podczas gwałtownych ruchów od dołu do góry z dłonią umieszczoną na brzuchu poniżej pępka;

- Objaw Malle'a-Guy'a, gdy ból poniżej łuku żebrowego wzdłuż zewnętrznej krawędzi mięśnia brzucha prostego.

Osłuchiwanie z kolei może być użyteczne w celu identyfikacji niedowładu jelitowego w ciężkim ataku trzustki, jak również określenia szmeru skurczowego w projekcji pnia trzewnego, wskazując na możliwość niedokrwiennego zapalenia trzustki lub zawału trzustki.

Zatem początkowy etap wyszukiwania diagnostycznego pozwala lekarzowi założyć, że pacjent ma przewlekłe zapalenie trzustki, w celu określenia panujących zespołów i objawów na korzyść hiperenzymu, hipofermentalnego zapalenia trzustki, obecności niewydolności egzo- i endokrynologicznej, niewydolności trofologicznej, zespołu ucisku sąsiednich narządów i zespołu socjopsychologicznego nieprzystosowanie (zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku i w starszym wieku). Powyższe stanowi okazję do sformułowania podstawowych podejść do dalszych taktyk medycznych, w tym weryfikacji diagnozy, prognozowania i leczenia, co wskazuje na znaczenie szczegółowego badania (w tym danych historycznych) i starannie przeprowadzonych obiektywnych metod badawczych nie tylko w praktyce lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, ale także w praktyka medyczna w ogóle.