Zapalenie woreczka żółciowego. Objawy i wytyczne dotyczące leczenia

Zapalenie pęcherzyka żółciowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego) zajmuje 10% wszystkich chorób przewodu pokarmowego. Choroba jest często połączona ze zmniejszeniem funkcji motorycznych układu żółciowego i powstawaniem kamieni.

Średni wiek pacjentów z objawami zapalenia pęcherzyka żółciowego wynosi 40-60 lat. Kobiety cierpią 5-7 razy częściej niż mężczyźni. Wynika to z wpływu estrogenu na metabolizm lipidów i zwiększonego ryzyka powstawania kamienia w zaburzeniach równowagi hormonalnej, ciąż mnogich i doustnych środków antykoncepcyjnych.

Przyczyny zapalenia pęcherzyka żółciowego

Dlaczego niektórzy ludzie rozwijają zapalenie żółci, a inni - ten organ może nie przeszkadzać przez całe życie? Rozwój choroby jest bezpośrednio związany z kamieniami. Tworzą się stopniowo, powodując nie tylko porażenie pęcherza, ale także zapalenie dróg żółciowych, które często zawierają małe kamienie i powodują uraz delikatnej błony śluzowej, powodując objawy kolki. Ale proces zapalny może być wywołany przez rozwój nie-kalkowego zapalenia pęcherzyka żółciowego, kiedy pęcherz staje się zapalny z powodu zastoju żółci i infekcji.

Główne choroby powodujące objawy zapalenia woreczka żółciowego:

  • Choroba kamicy żółciowej. Powoduje zapalenie żółci w 85% przypadków. Kamienie wspierają warunki do ciągłego procesu zapalnego, zmniejszają ruchliwość i stopniowo pozbawiają organizm jego pierwotnej funkcjonalności.
  • Wrodzone lub nabyte anomalie struktury pęcherzyka żółciowego, jego nadmiaru. W rezultacie żółć zastyga przez długi czas, co jest główną przyczyną jej pogrubienia i pojawienia się stanu zapalnego.
  • Dyskineza dróg żółciowych. Rozwija się z powodu upośledzenia funkcji motorycznych narządów wydalania żółci, zmniejszając napięcie narządów układu żółciowego. Woreczek żółciowy nie jest całkowicie opróżniony, zachodzą procesy zastoinowe i postępuje przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego i przewodów.
  • Torbiele, nowotwory pęcherzyka żółciowego, przewody i wątroba, które wywierają nadmierny nacisk na sąsiednie narządy, zakłócają powstawanie i odpływ żółci, przyczyniają się do procesu zapalnego i rozmnażania patogenów zakaźnych.

Ból pęcherzyka żółciowego może powodować kolkę żółciową, która wymaga pilnej pomocy medycznej. Znając główną przyczynę zapalenia, możesz zmienić swój styl życia, dietę i rozpocząć przyjmowanie leków, zapobieganie powikłaniom i pojawienie się przewlekłego bólu.

Oprócz głównych czynników sprawczych, czasami istnieją warunki, które dramatycznie zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia objawów zapalenia woreczka żółciowego u kobiet i mężczyzn. Te niekorzystne czynniki obejmują zaburzenia hormonalne, zwłaszcza w okresie menopauzy i ciąży. Również charakter odżywiania wpływa na tempo powstawania kamienia: nawyk przejadania się, jedzenie z dużymi przerwami, spożywanie dużej ilości tłustych, smażonych i pikantnych potraw, alkohol dramatycznie zwiększa ryzyko zapalenia woreczka żółciowego i pojawienia się kamienia.

Kobiety często cierpią na ukryty kamienny nośnik, gdy same nie są świadome obecności kamieni. Jednocześnie nie ma objawów zapalenia woreczka żółciowego i nie przeprowadza się leczenia. Jednak słabość objawów klinicznych nie oznacza, że ​​organizm nie cierpi na zmiany patologiczne.

Im szybciej dana osoba dowie się o obecności kamieni, tym szybciej rozpocznie odpowiednie leczenie i zastosuje zalecenia dietetyczne. I to w znacznym stopniu wpływa na rokowanie choroby. Dlatego nawet drobne objawy zapalenia woreczka żółciowego są wskazaniem do bardziej szczegółowego badania i intensywnej pracy z gastroenterologiem.

Objawy zapalenia żółci

Choroby woreczka żółciowego są podstępne, ponieważ długo trwają bez wyraźnych objawów klinicznych. Wiele osób dowiaduje się o chorobie przez przypadek, podczas rutynowego badania lub po pojawieniu się silnego bólu w prawym nadbrzuszu.

Główne objawy zapalenia pęcherzyka żółciowego pojawiają się po błędach w odżywianiu, ciężkim wysiłku fizycznym i skutkach stresu. Głównym objawem jest ból w prawym nadbrzuszu. Może być ostry, gdy zapalenie pęcherzyka żółciowego staje się ostre lub przewlekłe podczas remisji choroby.

Objawy ostrego zapalenia

Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego występuje z powodu nagłego ustania odpływu żółci. Najczęściej chorobę pogarsza przebieg kamienia. U 60% pacjentów łączy się wtórne zakażenie i dochodzi do bakteryjnego skażenia żółci przez rozmnażanie Escherichia coli, Salmonella i innych mikroorganizmów. Niezwykle ważne jest jak najszybsze rozpoczęcie leczenia ostrego zapalenia woreczka żółciowego, w przeciwnym razie choroba stanie się przewlekła i spowoduje częste zaostrzenia.

Nawet pojedynczy przypadek rozwoju zapalenia żółci mówi, że konieczna jest zmiana natury diety i wyeliminowanie czynników, które przyczyniają się do zastoju w pęcherzu moczowym.

Objawy ostrego zapalenia woreczka żółciowego:

  • ostry ból w prawym podbrzuszu i nadbrzuszu, który często ustępuje;
  • nudności, wymioty żółci;
  • wzrost temperatury ciała do mniejszych liczb;
  • słabość, odmowa jedzenia;
  • duszność;
  • redukcja ciśnienia;
  • ciężkie pocenie się.

Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego - to kolka żółciowa. Ale nie zawsze proces zapalny jest tak wyraźny. Przewlekła zastój żółci postępuje inaczej i najczęściej pacjenci leczą zapalenie woreczka żółciowego w domu lub całkowicie go odmawiają, ograniczając się tylko dietą.

Objawy przewlekłego zapalenia

Przewlekłemu zapaleniu żółci towarzyszą prawie nieodwracalne zmiany w pęcherzu i wątrobie. Ilość bilirubiny wzrasta, co przyspiesza wzrost kamieni i przyczynia się do rozwoju powiązanych chorób przewodu pokarmowego. Na tle ciągłego bólu bolącego w prawym hipochondrium mogą wystąpić regularne ataki kolki żółciowej. Ale najczęściej przewlekłe zapalenie ma falisty przebieg. Zespół bólowy ma zwykle umiarkowaną intensywność, trwa kilka dni po naruszeniu diety, spożyciu alkoholu lub przeciążeniu fizycznym.

Dodatkowe objawy przewlekłego zapalenia woreczka żółciowego:

  • wzdęcia;
  • stałe tępe bóle, które dają obszar serca i obojczyka;
  • zdenerwowany stolec, naprzemienne zaparcia i biegunka;
  • zażółcenie skóry i oczu śluzowych;
  • kołatanie serca;
  • uporczywe nudności, zgaga;
  • gorzki smak w ustach.

Przewlekłe zapalenie żółci najczęściej postępuje na tle choroby kamicy żółciowej. Aby określić strategię leczenia, konieczne jest przeprowadzenie serii badań laboratoryjnych i instrumentalnych. Zgodnie z wynikami diagnozy eksperci mogą wyciągnąć wnioski dotyczące natury kamieni, stopnia uszkodzenia ścian żółciowych i ich funkcjonalności.

Jakie badanie minie

Jeśli wystąpią objawy zapalenia woreczka żółciowego, należy skontaktować się z gastroenterologiem lub terapeutą. Lekarz zbada, zbadać styl życia pacjenta, zidentyfikować czynniki, które przyczyniają się do rozwoju choroby. Główną metodą diagnostyczną jest ultrasonografia pęcherzyka żółciowego i wątroby, innych narządów jamy brzusznej. Dodatkowo przepisuj cholecystografię, intubację dwunastnicy, scyntygrafię. Podczas siewu żółć może wykryć zakaźne patogeny i zebrać skuteczne leki przeciwbakteryjne.

Czasami zapalenie pęcherzyka żółciowego rozwija się na tle zmian pasożytniczych jelita i wątroby (opisthorchiasis, ascariasis). Diagnostyka laboratoryjna może wykryć pasożyty, zidentyfikować pośrednie objawy zapalenia pęcherzyka żółciowego i przewodów.

Zasady leczenia zapalenia żółci

Leczenie zapalenia żółci zależy od postaci choroby. Podczas zaostrzenia pacjent potrzebuje wykwalifikowanej pomocy. Jeśli rozwija się kolka, należy jak najszybciej zwrócić się o pomoc medyczną, ponieważ niezwykle trudno jest usunąć zapalenie pęcherzyka żółciowego w domu. Może to prowadzić do powikłań w postaci zapalenia dróg żółciowych, zapalenia trzustki, perforacji ścian narządu.

Do leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego w ostrej fazie stosuje się:

  • leki przeciwskurczowe do łagodzenia bólu i rozszerzania przekrwionych dróg żółciowych;
  • antybiotyki hamujące wzrost patogenów zakaźnych i zapobiegające infekcji żółci na tle jej ostrej stagnacji;
  • środki multiwitaminowe;
  • utrzymywanie ścisłej diety z całkowitym odrzuceniem zabronionej żywności i napojów;
  • preparaty oczyszczające organizm z toksyn.

Zaleca się ścisłą dietę dla zapalenia żółci, aby zmniejszyć obciążenie przewodu pokarmowego. Terapia lekowa może również obejmować powołanie enzymów, leków poprawiających przepływ żółci i trawienie pokarmu. Jeśli zapalenie żółci wiąże się z konkrecjami, eksperci najczęściej zalecają cholecystektomię, operację usunięcia pęcherza poprzez podejście otwarte lub laparoskopowe. Czasami konieczne jest przeprowadzenie operacji ratunkowej, aby zapobiec rozwojowi niebezpiecznych powikłań i uratować życie pacjenta.

Zalecenia dietetyczne

Dieta na zapalenie pęcherzyka żółciowego jest ważnym elementem procesu leczenia. Stan całego układu żółciowego zależy od charakteru odżywiania. W pierwszych dniach po zaostrzeniu zalecany jest głód, ale można pić słodką herbatę, wywar z rumianku, napar z dzikiej róży. Po usunięciu kolki żółciowej zaleca się stosowanie oszczędzającej żywności, która jest gotowana na parze lub gotowana, ale w postaci zmielonej. Pamiętaj, aby odrzucać produkty zawierające duże ilości tłuszczu i prostych węglowodanów, gruboziarniste. Zgodnie z zakazem wszystkie smażone, wędzone, pikantne potrawy, napoje alkoholowe.

Zasady odżywiania zapalenia woreczka żółciowego:

  • jedz co 2-3 godziny, ale w małych porcjach, unikając przejadania się;
  • obiad nie później niż 2-3 godziny przed snem;
  • dieta powinna być kompletna, zróżnicowana, zawierać naturalne białko (chude mięso, ryby, pieczone, gotowane), złożone węglowodany (zboża);
  • zgodność z dietą numer 5;
  • objętość płynu dziennie wynosi co najmniej 1,5-2 litry, ale nie należy pić jedzenia z wodą, aby nie rozcieńczać tajnych substancji i nie zmniejszać jakości trawienia żywności.

W przypadku nieskalkulowanego zapalenia, gdy w woreczku żółciowym nie ma kamieni, ale istnieją przesłanki do ich pojawienia się, dobra dieta pomaga. Ważne jest również regularne uprawianie sportu, aby nie tworzyć nowych warunków dla zastoju i zakłóceń odpływu żółci.

Środki ludowe

Ludowe leczenie zapalenia żółci ma miejsce w domu. Wybierając przepisy, bardzo ważne jest, aby pamiętać o stanie pęcherza: jeśli jest ukamienowany, nie można pobierać opłat za żółciopędnych ani innych środków zwiększających przepływ żółci. Wraz z nim odejdą i kamienie, które utkną w systemie przewodowym i powodują rozwój kolki lub ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego z zaostrzeniem procesu zapalnego. Szczególnie niebezpieczne małe kamienie. Często zatykają kanały.

Uważaj i nie eksperymentuj z kolekcjami żółciopędnymi bez uprzedniej konsultacji z lekarzem i co najmniej USG przewodu pokarmowego.

Zioła do leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego:

  • liście mięty;
  • korzeń mniszka lekarskiego i rabarbar;
  • pąki sosny;
  • owoce kopru włoskiego;
  • root devyasila;
  • kwiaty nagietka;
  • Ziele dziurawca;
  • kwiaty nieśmiertelne;
  • rumianek;
  • sękaty

Przygotowując leki żółciopędne połączyć 2-3 zioła. Kolekcja trwa długie kursy - przez 1-2 miesiące lub dłużej. Zabronione jest stosowanie ziół żółciopędnych podczas zaostrzenia procesu zapalnego, gdy w woreczku żółciowym znajdują się kamienie, które mogą blokować przewody.

W tym filmie specjalista opowiada o dostępnych sposobach poprawy odpływu żółci i zapobieżenia jej stagnacji i rozwoju stanu zapalnego.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego

„UNION CLINIC” gwarantuje pełną poufność Twojego odwołania.

Badanie ultrasonograficzne woreczka żółciowego - 600 rubli.

USG wątroby i woreczka żółciowego - 1000 rub.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego - zapalenie pęcherzyka żółciowego.
Istnieje ostry i przewlekły przebieg tej choroby.

Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego jest drugim po zapaleniu wyrostka robaczkowego wśród ostrych chorób narządów jamy brzusznej.

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego wraz z wrzodem trawiennym jest jedną z najczęstszych chorób układu trawiennego z tendencją do zwiększania częstości występowania. W większości przypadków zapalenie pęcherzyka żółciowego jest spowodowane obecnością w nim kamienia (kamieni), a tylko 15–20% jest spowodowane zapaleniem pęcherzyka żółciowego bez kamieni.
W młodym wieku dominuje nieszlachetne (bez kamieni) zapalenie pęcherzyka żółciowego, w ciągu 30–50 lat, kamienne zapalenie pęcherzyka żółciowego, zwane również kamicą żółciową, występuje 2,5 razy częściej.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą, w której rozwoju bierze udział wiele czynników. Główne powody jego rozwoju:

  • pokarmowy - naruszenie rytmu odżywiania, nadużywania tłuszczu, smażenia, alkoholu;
  • neuropsychiczny;
  • odporny;
  • alergiczny;
  • hormonalny;
  • nieprawidłowy rozwój pęcherzyka żółciowego;
  • obecność ognisk zakażenia w ciele;
  • dziedziczny.

Mechanizmy powstawania reakcji zapalnej w ścianie pęcherzyka żółciowego:

  • rozciąganie pęcherza moczowego, wzrost ciśnienia w jamie pęcherzyka żółciowego, zaburzenie ukrwienia, prowadzące do rozwoju niedokrwienia (głodu tlenowego) ściany pęcherzyka żółciowego;
  • szkodliwy wpływ toksycznych substancji zawartych w żółci, przesyconych kwasami żółciowymi, cholesterolem, lizolecytyną);
  • szkodliwe działanie toksyn bakteryjnych (niebezpiecznych odpadów mikrobów);
  • szkodliwy wpływ reakcji alergicznych, zwłaszcza alergii pokarmowych.

Ważną rolę w mechanizmach zapalenia pęcherzyka żółciowego u dorosłych pacjentów stanowi zakażenie:

  • warunkowo patogenna mikroflora (Escherichia coli, Streptococcus faecalis, Klebsiella spp.), która jest wysiewana 2,5 razy częściej niż patogenna;
  • patogenna mikroflora (shigella i salmonella);
  • infekcja wirusowa (wirus cytomegalii, enterowirusy, wirusy zapalenia wątroby typu B i C);
  • infekcje pasożytnicze (giardiasis, opisthorchias, ascariasis).

Istnieją trzy sposoby zakażenia pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych: limfogenny (przez naczynia układu limfatycznego), krwiotwórczy (przez naczynia krwionośne ognisk zakażenia w organizmie), wstępujący (z dwunastnicy).

Przydziel:
A. Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego:

B. Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego (kamienne lub bez kamieni).
W tym:

  1. brak naruszenia podstawowych funkcji woreczka żółciowego;
  2. z naruszeniem funkcji koncentracji woreczka żółciowego;
  3. z upośledzoną czynnością ruchową woreczka żółciowego;
  4. nieczynny woreczek żółciowy (pomarszczony, zwapniony, tymczasowo wyłączony).
  1. z przewagą procesu zapalnego;
  2. z przewagą dyskinez: a) hiperkinetyczna, nadciśnieniowa z dystonią zwieraczy (z normotonią zwieraczy); b) hipokinetyczny, hipotoniczny z dystonią zwieracza (z normotonem zwieracza).
  1. powtarzające się (często, rzadko);
  2. ospały;
  3. nietypowy kurs.
  1. pogorszenie;
  2. tłumione zaostrzenie;
  3. remisja

Objawy zapalenia pęcherzyka żółciowego

Obraz kliniczny przewlekłego bezzapaleniowego zapalenia pęcherzyka żółciowego objawia się następującymi objawami:

  • Ból, który jest umiejscowiony najczęściej w prawym nadbrzuszu, czasami w nadbrzuszu, po lewej stronie hipochondrium. Ból wywołują błędy w diecie (smażone, tłuste, pikantne jedzenie, alkohol itp.), Stres psycho-emocjonalny, promieniujący (rozprzestrzeniający się) pod prawą łopatką, w prawym stawie barkowym, szyi. Charakter bólu zależy od rodzaju dyskinezy dróg żółciowych: przy dyskinezie hipomotorycznej obserwuje się tępy, bolesny ból, z dyskinezą hipermotoryczną - ostrą, napadową (kolka wątrobowa). W przypadku rozwoju zapalenia pęcherzyka żółciowego ból staje się przedłużony, wywołany wysiłkiem fizycznym.
  • Objawy dyspeptyczne: gorzki smak w ustach, nudności, uczucie ciężkości w nadbrzuszu, niestabilny stolec, wzdęcia.
  • Wzrost temperatury ciała do liczby podgorączkowych jest charakterystyczny dla nieżytowego zapalenia pęcherzyka żółciowego, z ropnym zapaleniem pęcherzyka żółciowego i gorączkowym zapaleniem dróg żółciowych (ponad 38 stopni) obserwuje się wzrost temperatury w godzinach wieczornych i nocnych.
  • Zespół dysfunkcji autonomicznej występuje u większości pacjentów (migrena, zespół napięcia przedmiesiączkowego itp.).

Diagnoza zapalenia pęcherzyka żółciowego

W diagnostyce przewlekłego nie-kalkowego zapalenia pęcherzyka żółciowego zastosowanie:

  1. Analiza kliniczna krwi. Leukocytoza, przesunięcie leukocytów w lewo, przyspieszona szybkość sedymentacji erytrocytów są wskaźnikami wskazującymi na obecność procesu zapalnego, charakterystycznego dla ostrej fazy choroby.
  2. Biochemiczna analiza krwi. W obecności cholestazy (zespołu kamicy żółciowej) może wystąpić wzrost poziomu bilirubiny bezpośredniej, fosfatazy alkalicznej (fosfatazy alkalicznej), y-GT, alfa2- i beta-globulin.
  3. Intubacja dwunastnicy umożliwia wykrycie pośrednich objawów zapalenia pęcherzyka żółciowego: mętna żółć z płatkami partii B, obniżenie pH żółci, obecność piasku, pierwotniaków. Możliwe jest określenie wskaźnika litogeniczności żółci. Wysiew żółci umożliwia izolację bakterii i określenie ich wrażliwości na antybiotyki. Wykrywanie dwunastnicy pozwala określić charakter zaburzeń ruchowo-ewakuacyjnych układu żółciowego.
  4. Badanie ultradźwiękowe (ultradźwięk) pęcherzyka żółciowego pozwala ocenić wielkość narządu, wykryć pogrubienie ścian pęcherzyka żółciowego (ponad 3 mm), jego deformację, naciekanie tkanki pęcherzyka, obecność zwężenia, przekrwienie żółci, cholesterozę, kamienie, guzy, obecność gazu w pęcherzyku żółciowym. Próbka z żółciopędnym śniadaniem ujawnia rodzaj dyskinezy pęcherzyka żółciowego. Tomografia komputerowa (CT) nie ma przewagi nad USG.
  5. Badanie rentgenowskie:
    • Ogólny widok jamy brzusznej jest wykonywany, gdy podejrzewa się perforację pęcherzyka żółciowego, aby wykluczyć kamienne zapalenie pęcherzyka żółciowego, zwapnienie pęcherza;
    • endoskopowa cholecystocholangiopankreatografia wsteczna (ERCP) jest wykonywana w celu wykrycia obturacyjnych (zaburzających) uszkodzeń dróg żółciowych i trzustkowych.
  6. Badanie radioizotopowe:
    • cholescyntygrafia - aby wykluczyć ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, „odłączony” woreczek żółciowy;
    • cholecystografia radionuklidowa - do identyfikacji dyskinez;
    • holegrafia dożylna - do diagnozowania „odłączonego” woreczka żółciowego, wykrywania kamienia w wątpliwych przypadkach;
    • cholecystografia ustna - w celu identyfikacji dyskinez, zapalenia pęcherzyka żółciowego szyjki macicy (zapalenie szyjki pęcherzyka żółciowego).

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego w klinikach Unii

Dwie ostatnie metody w ostatnich latach są rzadko stosowane.

Diagnostyka różnicowa prowadzona jest u pacjentów z przewlekłym kamicą pęcherzyka żółciowego, chorobami funkcjonalnymi dróg żółciowych, wrzodami dwunastnicy.

Leczenie przewlekłego bezzapaleniowego zapalenia pęcherzyka żółciowego w ostrej fazie:

  1. Terapia dietetyczna. Dieta na zapalenie pęcherzyka żółciowego z mechanicznym, chemicznym i termicznym schizheniem (dieta Pevznera nr 5-a lub specjalna opcja oszczędzania diety zgodnie z rozporządzeniem nr 530 Ministerstwa Zdrowia Federacji Rosyjskiej z dnia 5 sierpnia 2003 r., Stopniowo rozszerzana w zależności od skuteczności leczenia choroby). Na etapach choroby wymaga ścisłej indywidualizacji żywienia klinicznego.
  2. Terapia lekowa obejmuje szereg ważnych obszarów:
    • terapia antybakteryjna (indywidualny dobór leków na podstawie wyników wrażliwości mikroflory na antybiotyki i w zależności od efektu klinicznego leczenia)
    • terapia przeciwzapalna
    • terapia przeciwskurczowa
    • stosowanie przeciwutleniaczy i antyoksydantów
    • stosowanie leków normalizujących funkcję wydalania motorycznego układu żółciowego
    • terapia detoksykacyjna
    • leczenie procesów pasożytniczych, na przykład, giardiasis, opisthorchias, enterobiosis, itp. (jeśli wskazano)
    • program immunomodulacji (w razie potrzeby)
    • leczenie powikłań i chorób współistniejących


Leczenie ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego przeprowadza się zwykle w szpitalu chirurgicznym. W leczeniu zaostrzeń przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego obecnie stosuje się tak zwane szpitalne technologie zastępcze: leczenie ambulatoryjne pacjentów w wyspecjalizowanych oddziałach gastroenterologicznych instytucji medycznych z nowoczesnym laboratorium i instrumentalną bazą diagnostyczną. W leczeniu takich pacjentów są one stale monitorowane i monitorowane za pomocą systematycznych badań gastroenterologa.

Czas trwania przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego w ostrej fazie wynosi co najmniej 1,5-2 miesiące.

Leczenie przewlekłego nieszlachetnego zapalenia pęcherzyka żółciowego bez zaostrzeń:

  1. Terapia dietetyczna (dieta Pevznera nr 5 lub podstawowa wersja standardowej diety według nr 530 Ministerstwa Zdrowia Federacji Rosyjskiej z 5 sierpnia 2003 r.).
  2. Terapia lekowa (wspomagająca i przeciw nawrotom):
    • terapia żółciopędna
    • terapia przeciwskurczowa (w razie potrzeby)
    • przywrócenie mikroflory jelitowej (leczenie dysbiozy jelitowej) za pomocą czynników biologicznych, probiotyków, prebiotyków, symbiotyków, synbiotyków
    • immunomodulacja
    • terapia regenerująca
    • leczenie powiązanych chorób i procesów patologicznych.

Leczenie ambulatoryjne pacjentów po leczeniu ostrego lub zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego powinno być prowadzone pod kontrolą gastroenterologa z systematycznymi badaniami i kontrolnymi badaniami laboratoryjnymi i instrumentalnymi.

Powikłania przewlekłego bezzapaleniowego zapalenia pęcherzyka żółciowego są dość rzadkie:

  • „Odłączony” (nie działający) woreczek żółciowy z powodu obrzęku, nagromadzenia śluzu lub skurczu przewodu torbielowatego. Poprzez zmniejszenie stanu zapalnego funkcja pęcherza może się regenerować;
  • zapalenie węzłów chłonnych okołokostnych - zapalenie węzłów chłonnych wzdłuż pozawątrobowych przewodów żółciowych;
  • perforacja, tworzenie przetoki w sąsiednim przylegającym narządzie - dwunastnicy, zginanie wątrobowe okrężnicy, rzadziej - w żołądku, jelicie czczym, miedniczce nerkowej.

Aby zapobiec nawrotowi choroby, konieczne jest przestrzeganie diety, w celu leczenia zarówno pierwotnych, jak i wtórnych dyskinez żółciowych, zwykle powodowanych przez inne choroby układu pokarmowego i inwazje pasożytnicze.

Rokowanie dotyczące terminowego i odpowiedniego leczenia przewlekłego kamicy pęcherzyka żółciowego jest korzystne.

Zapalenie diagnozy pęcherzyka żółciowego

Kamienie żółciowe mogą powodować zarówno ostre, jak i przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego. Rozpoznanie ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego dokonuje się na podstawie obrazu klinicznego i potwierdza za pomocą ultradźwięków lub innej metody diagnostyki radiologicznej, na przykład - MRI. Gdy przewód torbielowy jest zablokowany kamieniem, pęcherzyk żółciowy przelewa się z czystym śluzem i rozwija się śluzówka.

Obraz histologiczny pęcherzyka żółciowego w ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego może się różnić od ostrych zmian zapalnych do rozległej martwicy krwotocznej. W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego woreczek żółciowy jest pogrubiony z powodu proliferacji tkanki łącznej w błonie mięśniowej.

Ciężkość stanu zapalnego jest różna, kamienie żółciowe są z reguły obecne, chociaż zapalenie pęcherzyka żółciowego występuje również bez kamienia.

Cholesteroza woreczka żółciowego jest raczej rzadką patologią, w której na powierzchni błony śluzowej woreczka żółciowego pojawiają się żółte plamy, nadając pęcherzykowi żółciowemu charakterystyczny wygląd truskawki. Cholesteroza powstaje w wyniku gromadzenia się w błonie śluzowej dużej liczby pieniących się makrofagów.

Choroba jest łagodna i zwykle bezobjawowa, w przeciwnym razie przewlekłe lub nawracające zapalenie pęcherzyka żółciowego może być spowodowane przez ksantogranulomatyczne zapalenie pęcherzyka żółciowego, w którym występują owrzodzenia ścian pęcherzyka żółciowego niezależnie od obecności kamieni.

Radiocontrastowy woreczek żółciowy z badaniem rentgenowskim jamy brzusznej, nie licząc cholecystografii z kontrastem, rzadko obserwowany. Dzieje się tak, gdy przewód torbielowaty jest zablokowany, a skoncentrowana żółć pozostająca w woreczku żółciowym zawiera gęsty wapń rentgenowski (tak zwana żółć wapienna).
Czasami w tym samym czasie ściany pęcherza moczowego ulegają zwapnieniu w wyniku utworzenia „porcelanowego” pęcherzyka żółciowego, którego kontur jest widoczny na rentgenogramie z powodu odroczonego promieniowania rentgenowskiego.

a - Obraz kamienia żółciowego o okrągłej strukturze hiperechicznej i średnicy 3 mm (cienka strzałka), uzyskany za pomocą ultradźwięków. Cień ultradźwiękowy (gruba strzałka) jest określany w dół od woreczka żółciowego.
b, c - Obliczeniowe zapalenie pęcherzyka żółciowego. Zagęszczona ściana pęcherzyka żółciowego (a) (czarna strzałka). Kamienie żółciowe (b) (biała strzałka).
Cień ultradźwiękowy znajduje się za kamieniami. Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego bez kamieni. Tomografia komputerowa.
Przekrój poziomy na poziomie głowy trzustki: woreczek żółciowy (G) jest powiększony, z pogrubionymi ścianami, charakterystyczna wielowarstwowa struktura ściany określana jest tylko w jednej z jej części (strzałka).
Przekrój poziomy (a) na poziomie górnego bieguna wątroby: widoczne pogrubienie dolnej ściany woreczka żółciowego (strzałka tłuszczu).
Niejednorodność tkanki tłuszczowej (strzałka konturowa) przylegająca do woreczka żółciowego wskazuje na ostre zapalenie.
Torbiel w wątrobie jest oznaczona czarną strzałką. a - Mikroskopowy obraz ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego z owrzodzeniem i krwotokiem błony śluzowej za pomocą fibrinopurulentowych nakładek wyścielających powierzchnię światła pęcherzyka żółciowego.
b - Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego. Krawędź owrzodzenia przezściennego wypełniona stanem zapalnym ziarniny w dużym powiększeniu (a), krwawienie do światła i ropne zapalenie wszystkich warstw ściany pęcherzyka żółciowego (b).
c - Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego. Badanie histologiczne. W preparacie widoczne są kosmki błony śluzowej, pogrubienie ściany pęcherzyka żółciowego i zatoki Rokitansky-Askhoff, docierające do tkanki ciemieniowej. a - Radiografia badania jamy brzusznej bez kontrastu. W woreczku żółciowym - żółć wapienna.
b, c - Woreczek żółciowy „Porcelanowy”. Na zdjęciu rentgenowskim jamy brzusznej (b) określają miejsca zwapnienia o nieregularnym kształcie (oznaczone strzałkami) w prawym górnym kwadrancie.
Na tomogramie komputerowym (c) - poziomy wycinek na poziomie górnego bieguna wątroby, w ścianach pęcherzyka żółciowego widoczne obszary zwapnień o nieregularnym kształcie (wskazane strzałkami).

Zapalenie pęcherzyka żółciowego - objawy, leczenie, dieta

Zapalenie pęcherzyka żółciowego lub zapalenie pęcherzyka żółciowego występuje stopniowo i z czasem zmienia się w chorobę przewlekłą, objawiającą się nawrotami. Natychmiast po ostrym ataku, z poważnymi objawami, zaczyna się rzadko. Osobliwością tej choroby jest to, że więcej kobiet choruje na nią.

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego występuje zwykle na tle zapalenia żołądka, zapalenia trzustki, zapalenia wątroby. Jego główne powody to:

  • Kontakt z infekcją bakteryjną, taką jak gronkowiec, paciorkowiec
  • Penetracja robaków w obszarze pęcherza i przewodów
  • Zmiany grzybicze układu żółciowego
  • Różne wirusowe zapalenie wątroby
  • Narażenie na substancje toksyczne
  • Alergie

Czynniki, które mogą bezpośrednio lub pośrednio powodować zapalenie woreczka żółciowego, obejmują:

  • Stagnacja z powodu choroby kamicy żółciowej, zwężenia, zgięcia i innych patologii dróg żółciowych
  • Przejadanie się
  • Istnienie lokalizacji silnej infekcji w organizmie
  • Sytuacja „pominięcia” przewodu pokarmowego
  • Brak regularności i systematyzacji procesu jedzenia
  • Nadużywanie pikantne, tłuste i smażone
  • Częste spożywanie alkoholu
  • Niska aktywność ruchowa
  • Narażenie na regularny stres
  • Choroby i uszkodzenia endokrynologiczne, a także zaburzenia układu wegetatywnego układu nerwowego

Objawy zapalenia woreczka żółciowego

Głównym objawem rozpoznawczym obecności zapalenia jest uczucie bólu w prawym nadbrzuszu - lokalizacja woreczka żółciowego. Bolesne objawy są zróżnicowane, często ból daje łopatki, obojczyk, ramię i jego staw po prawej stronie. Ponadto z poważnym zaniedbaniem można powrócić do strefy mięśnia sercowego i pod żebrem w lewo. Ze względu na charakter objawów bólu możliwe są dalsze, bolesne, czasem ostre, ledwo tolerowane skurcze.

Równolegle pacjenci cierpią na częste nudności, zgagę, odbijanie, gorzki smak i suchość w ustach, zaburzenia żołądkowe i obrzęk żołądka. Podczas ciężkich ataków choroby wymioty mogą być związane z zanieczyszczeniami żółci i odpowiednim smakiem. Jednocześnie wzrosła temperatura ciała, ale niewiele, pacjent jest podatny na złe samopoczucie i osłabienie, możliwy jest żółty odcień skóry.

Diagnoza stanu zapalnego woreczka żółciowego

Jeśli objawy opisane powyżej są obecne, należy postawić diagnozę, aby potwierdzić obecność patologii. W celu potwierdzenia stanu zapalnego wykonuje się szereg testów i badań instrumentalnych. Główne z nich to biochemiczna i pełna morfologia krwi, które są używane do sprawdzenia:

  • Liczba leukocytów
  • Zawartość granulocytów neutrofili
  • Liczba eozynofili
  • ESR
  • Obecność CRP
  • Nadmiar poziomów alfa i gamma globulin
  • Parametr wzrostu, odzwierciedlający aktywność enzymów wytwarzanych przez wątrobę

Wykrywanie ułamkowe dwunastnicy ujawnia naruszenie funkcjonalności wydalania żółci, a także widoczne czynniki wskazujące na proces zapalny, taki jak występowanie płatków, śluzu, osadu. Żądaną żółć poddaje się badaniu mikroskopowemu, sprawdzając obecność leukocytów, kryształów bilirubinianu, cholesterolu, agregacji Giardia. Na tej podstawie, w zależności od istnienia zanieczyszczeń w tych lub innych częściach, określonych metodą badań, można mówić o zapaleniu samego pęcherzyka żółciowego lub jego przewodów.

Za pomocą procedury ultradźwiękowej sprawdza się ściankę pęcherza pod kątem zagęszczenia, pogrubienia, laminacji, a także jej wnęki pod kątem deformacji kształtu i zmniejszenia objętości. W celu dokładniejszej diagnozy w niektórych przypadkach stosuje się Rg-cholegrafię, gdy dane uzyskuje się przez wprowadzenie środka kontrastowego.

Leczenie zapalenia woreczka żółciowego

Jeśli zostanie wykryte zapalenie pęcherzyka żółciowego, wówczas na podstawie objawów klinicznych określających objawy i objawy wskazujące na zaniedbanie choroby przepisuje się jedną lub inną metodę leczenia. Leczenie przewlekłej postaci choroby odbywa się poprzez przyjmowanie różnych leków.

Nie byłoby zbędne wspomnieć, że tylko lekarz powinien przepisywać leki i środki na leczenie zapalenia woreczka żółciowego, ponieważ mają one wiele skutków ubocznych i przeciwwskazań, poza tym nie można wybrać odpowiedniego leku w tym konkretnym przypadku.

Z głównych kierunków leczenia uzależnień można zidentyfikować:

  • Przyjmowanie antybiotyków, które dobrze wnikają w wydzieliny żółciowe. Takie leczenie jest stale dostosowywane w zależności od wyników hodowli żółci i wrażliwości na terapię przeciwbakteryjną (ABT).
  • Jeśli wykryta zostanie niewrażliwość na ABT, wówczas terapię przeprowadza się za pomocą silniejszych środków, które tłumią całe spektrum drobnoustrojów chorobotwórczych.
  • Do leczenia skurczów stosuje się różne leki przeciwskurczowe i M-antycholinergiczne.
  • Jeśli występują problemy hipodynamiczne z ruchliwością przewodów lub woreczka żółciowego, wówczas przepisuje się prokinetykę w celu poprawy aktywności ruchowej jelit i sąsiednich dróg.
  • Wyznaczenie środków służących usunięciu zatrucia odbywa się, jeżeli występują istotne objawy i oznaki
  • W przypadku złego zapalenia spowodowanego kamieniami woreczka żółciowego stosuje się środki o działaniu litolitycznym lub po prostu - działanie mające na celu szlifowanie kamieni
  • Stosowanie leków żółciopędnych, żółciopędnych i cholekinetycznych odbywa się w sytuacji, gdy ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego nie jest zaostrzone i nie jest spowodowane obecnością kamieni.

Przy zaostrzeniach patologii, na przykład po przebiciu ściany pęcherzyka żółciowego, możliwe jest przeprowadzenie operacji ratunkowej.

Dieta na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Dieta jest bardzo ważna w zapaleniu pęcherzyka żółciowego, ponieważ to ona odgrywa kluczową rolę w przywracaniu normalnego procesu produkcji żółci i poprawia zdolność przenoszenia go przez przewody do jamy przewodu pokarmowego, co ostatecznie łagodzi stan zapalny. Nacisk należy położyć na spożycie określonego pokarmu w odmierzonych porcjach.

Najskuteczniejsze pod względem usuwania procesu zapalnego nie są 3, ale 5-6 posiłków w aktywnej części dnia. W tym trybie następuje szybkie i skuteczne opróżnianie pęcherzyka żółciowego z szybkim odprowadzaniem płynu do jelita, a także wyklucza się zastój żółci. I odwrotnie, rzadkie przyjmowanie dużych ilości pożywienia powoduje stagnację, która, gdy jest systematycznie narażona, powoduje stan zapalny.

Szczegółowy opis tego, co pacjent może jeść i pić oraz czego lekarz nie może powiedzieć, to jednak grupy produktów, naczyń i napojów, które są całkowicie zabronione podczas zapalenia pęcherzyka żółciowego, ponieważ wywołują skurcze, pogarszając odpływ żółci, do Obejmują one:

  • Spicy Sour Food
  • Bardzo gorące lub bardzo zimne jedzenie i napoje
  • Marynaty, wędliny, ogórki
  • Przyprawa
  • Napoje gazowane
  • Alkohol

Gdy zapalenie pęcherzyka żółciowego musi dużo pić. Zalecana ilość dziennie ponad dwa litry. Odpowiedni przepływ płynu pozwala zachować niezbędne właściwości reologiczne żółci, ułatwia jej przepływ przez kanały, zapobiega sytuacjom zastoju. Jednocześnie napoje kawowe, kakao nie nadają się do picia podczas zapalenia. Do picia nie trzeba używać czystej wody, można jeść następujące napoje:

  • Niezbyt słodkie rozcieńczone napoje owocowe i owocowe, jagodowe, owocowe, kompoty sokowe
  • Woda mineralna bez gazu
  • Nalewka z dzikiej róży
  • Herbata

Możesz użyć niskotłuszczowych produktów pochodzenia fermentowanego mleka.

W przypadku rozpoznania choroby należy wykluczyć z diety naczynia, które mogą prowadzić do nadmiernego napełnienia i rozciągnięcia jamy pęcherza. Wśród nich są:

  • Smażone i tłuste jedzenie
  • Nawodne zupy

Jednocześnie witamy:

  • Gotowane na parze ryby o niskiej zawartości tłuszczu i dania mięsne
  • Zupy warzywne
  • Kasza gryczana, ryż na wodzie

Podczas ataku i po pewnym czasie zakazane są różne wypieki i wypieki, zamiast nich można wejść do krakersów dietetycznych, suszonego chleba, prostego pieczenia. Jaja można dodawać do diety w postaci omletu, gotowanego na parze. Rzadko można gotować jajko na miękko, a jaja na twardo należy wyrzucić.

Z powyższego możemy opisać średnią dietę:

  • Węglowodany: 250-300 gr.
  • Białka: 80-100 gramów, połowa pochodzenia zwierzęcego
  • Tłuszcze: pochodzenia roślinnego, nie więcej niż 100 gramów.
  • W ilości nie większej niż 2400 kilokalorii

Żywność powinna być świeża i gotowana przed spożyciem, określona dieta doskonale uzupełni leczenie i zwiększy jej skuteczność.

Leczenie zapalenia środków ludowych woreczka żółciowego

Tradycyjna medycyna istnieje od czasów, kiedy tradycyjne nie istniały lub były w powijakach. Obecnie leczenie w domu środkami ludowymi i metodami godne konkurowania z naukami medycznymi nie jest w stanie. Chociaż często mogą być stosowane jako środki dodatkowe lub zapobiegawcze. Tak czy inaczej konsultacja medyczna jest obowiązkowa.

Środki ludowe do stosowania w domu na tę chorobę składają się głównie z nalewek i wywarów z ziół i różnych owoców. Wymieniamy najpopularniejsze z nich:

  • Weź jedną łyżkę suszonego jedwabiu kukurydzianego, zalej 200 gr. wrząca woda i nalegać godzinę. Następnie odcedź bulion i wypij przed zjedzeniem 50 gramów.
  • Świeżo zmielony korzeń chrzanu w objętości jednego kubka zalać wrzącą wodą i nalegać na jeden dzień. Po wysiłku wypić 50 gramów. przed jedzeniem
  • Posiekaj natkę pietruszki, aby uzyskać objętość równą jednej łyżce. Wlej go szklanką gorącej wody. Wypij 50 gramów. nalewka przed posiłkami
  • Zamiast tradycyjnej herbaty parzyć suszone owoce dzikiej róży
Ponadto do środków ludowych stosowanych w domu można przypisać oleje roślinne, na przykład z oliwek, słonecznika. Oleje te poprawiają wypływ żółci, powinny być włączone do diety.

Zapalenie woreczka żółciowego wymaga profesjonalnej terapii. Żadna inicjatywa w tym zakresie nie jest dozwolona, ​​wszelkie działania dotyczące analizy objawów, diagnozowania, wyboru i monitorowania taktyki leczenia powinny być prowadzone pod nadzorem kompetentnego lekarza. Zaniedbanie tego może poważnie pogorszyć chorobę, która w skrajnych przypadkach może spowodować skomplikowane zgorzelinowe zapalenie pęcherzyka żółciowego, związane z ryzykiem dla życia i wymagające natychmiastowej interwencji chirurgicznej.

Diagnoza pęcherzyka żółciowego

Według statystyk chorobę pęcherzyka żółciowego rozpoznaje się u 300 na 100 000 osób. Wielu pacjentów skarży się na częste nudności, gorzki smak w ustach i zaburzenia trawienia. W przypadku wystąpienia tych problemów należy skonsultować się z lekarzem.

Wielu pacjentów jest zainteresowanych pytaniem, jak sprawdzić woreczek żółciowy. Lekarz przepisze niezbędne badania i ustali diagnozę. Najważniejsze jest znalezienie wykwalifikowanego specjalisty, który przeprowadzi dokładną diagnozę, zapewni dokładne wyniki.

Podstawowe informacje

Woreczek żółciowy (LB) to mały gruszkowaty organ, który znajduje się pod wątrobą. Wątroba stale wytwarza żółć, która dostaje się do pęcherzyka żółciowego i dwunastnicy przez drogi żółciowe.

W zaburzeniach funkcjonalności układu żółciowego (drogi żółciowe i drogi żółciowe) żółć przenika do jelita lub trzustki. Najczęściej występuje to, gdy blokada kamienia żółciowego. Ale wydzielanie wątroby może zniszczyć wszystkie narządy.

Zwykle hepatocyty wytwarzają brązową lub zielonkawą ciecz o gorzkim smaku, to jest żółć. Po jedzeniu przenikają z żołądka do jelita, ścian kontraktu woreczka żółciowego i wzdłuż przewodów żółciowych uwalniają sekret do dwunastnicy, gdzie rozkładają niektóre składniki wątroby.

Pod wpływem czynników negatywnych występuje zapalenie trzustki. Choroby dróg żółciowych wywołują zaburzenia czynnościowe wątroby, zaburzenia trawienia i stan ogólny.

Często podczas ataku skóra i biel oczu stają się żółte. Ta funkcja znika sama po zakończeniu. Dlatego, jeśli nudności, dyskomfort lub ból pojawiają się po prawej stronie brzucha, należy podjąć środki.

Wykonaj ten test i dowiedz się, czy masz problemy z wątrobą.

Badania laboratoryjne

Pacjenci z patologiami ZH interesuje pytanie, jakie testy zostaną przeprowadzone. Laboratoryjne badania krwi są ważnym krokiem w diagnostyce chorób dróg żółciowych. Podczas zabiegu zbadaj specyficzne markery wątroby i ZHP. Głównym markerem jest bilirubina (pigment żółciowy), która gromadzi się w moczu i krwi, prowokuje zażółcenie. Po otrzymaniu wyników lekarz podejmuje decyzję, jakie badania zostaną przeprowadzone w celu postawienia diagnozy.

Analizy do wykrywania chorób układu żółciowego:

  • Badanie kliniczne krwi. Ta metoda diagnostyczna pozwoli zidentyfikować zmiany zachodzące w organizmie. W ten sposób możliwe jest wykrycie zapalenia żołądka. Ale w celu ustalenia diagnozy warto przeprowadzić inne testy.
  • Biochemia krwi. Badanie to obejmuje kilka testów, które należy przeprowadzić w celu oceny stanu pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. Ważne jest, aby zidentyfikować stężenie bilirubiny, a zwłaszcza jej związaną postać. Jeśli jego ilość wzrosła, konieczne jest przeprowadzenie dokładnych badań medycznych. Ponadto ważne jest określenie poziomu bilirubiny całkowitej (forma związana i niezwiązana). Ten wskaźnik pomoże zidentyfikować kamienie w narządach układu żółciowego. Ponadto służy do określania stężenia cholesterolu, białka. Na podstawie tych wskaźników można zidentyfikować zaburzenia czynnościowe wątroby.
  • OAM (analiza moczu). Dzięki tym badaniom możliwa jest również ocena stanu organizmu, wczesna identyfikacja różnych chorób. Jeśli mocz jest zaciemniony, oznacza to wzrost stężenia bilirubiny. Gdy wystąpi podobny objaw, należy skonsultować się z lekarzem. Wskazuje na patologie układu wątrobowo-żółciowego, które zagrażają niebezpiecznym konsekwencjom.

Coprogram to badanie ludzkich odchodów. Stosując tę ​​metodę diagnostyczną, można zidentyfikować zaburzenia czynnościowe narządów trawiennych. Z powodu zablokowania przewodu żółciowego ludzkie odchody odbarwiają się i stają się tłuste. Wynika to z faktu, że bez żółci lipidy z pożywienia nie są rozkładane i nie są wchłaniane przez organizm. W rezultacie kał nabiera połysku. Ponadto wydzielanie wątrobowe zawiera sterkobilinę (prekursor bilirubiny), która nadaje odchodom charakterystyczny kolor. Jeśli stercobilin jest nieobecny, oznacza to niedrożność dróg żółciowych lub choroby wątroby.

Ponadto zbadano następujące markery w celu wykrycia patologicznego HP: fosfataza alkaliczna, białko C-reaktywne, aminotransferaza asparaginianowa (AsAT), aminotransferaza alaninowa (AlAT). Zwiększenie stężenia pierwszej substancji wskazuje na choroby wątroby i wątroby. Ilość białka C-reaktywnego wzrasta wraz ze stanem zapalnym. Za pomocą dwóch ostatnich markerów możesz ocenić funkcjonalność wątroby.

Intubacja dwunastnicy

Jest to informacyjna metoda badawcza, dzięki której można ocenić stan układu żółciowego. Diagnoza polega na tym, że lekarz zbiera żółć i ujawnia czas, w którym się wyróżniała. W tym przypadku lekarze zwracają uwagę na jego spójność, cień, ilość, ujawniają, czy zawiera zanieczyszczenia i wtrącenia. Jeśli obecne są białe płatki, jest wysyłane do analizy mikrobiologicznej. Jest to konieczne, aby zidentyfikować składniki bakteryjne, które wywołały chorobę. Ponadto analiza ta określi, jak wrażliwe są bakterie na antybiotyki.

Za pomocą intubacji dwunastnicy można zidentyfikować pośrednie objawy zapalenia pęcherzyka żółciowego. Patologię wskazuje błotnista żółć z płatkami. Ponadto zmniejsza się ph wydzieliny i występuje w niej piasek.

Intubacja dwunastnicy ujawni zaburzenia ewakuacyjne narządów układu żółciowego.

USG układu żółciowego

Za pomocą ultradźwięków bada się woreczek żółciowy i ważne są następujące kryteria: wielkość narządu, jego lokalizacja. Ponadto można zidentyfikować grubość ścianki i odkształcenie. To pouczające badanie ujawnia przeciek tkanek okołopęcherzowych w żółci, przeludnienie, wydzielanie wątroby, blaszki cholesterolu na ścianach ciała, kamień nazębny i guzy. Zatem za pomocą ultradźwięków bada się wątrobę, woreczek żółciowy i drogi żółciowe.

Ponadto nie zapomnij o gazie wypełniającym wnękę ZH. Ultradźwięki z żółciopędnym śniadaniem pozwolą zidentyfikować określony typ, co wiąże się z naruszeniem redukcji GF i jego przewodów.

Zbadaj, czy żółć może być przy użyciu tomografii komputerowej. Ale według lekarzy ta metoda diagnostyczna nie ma szczególnych zalet w porównaniu z USG.

Scyntygrafia pęcherzyka żółciowego

Badanie, za pomocą którego bada się anatomię i fizjologię dróg żółciowych, ruchliwość woreczka żółciowego, stopień drożności dróg żółciowych, nazywa się scintography. Zgodnie z metodą izotop promieniotwórczy jest wstrzykiwany do ciała pacjenta dożylnie. Lek jest metabolizowany przez komórki wątroby i wydzielany do układu żółciowego. Skanowanie odbywa się w odstępach 10–15 minut przez 1–2 godziny.

Za pomocą dynamicznej scintografii monitoruj ruch żółci z ZHP. W przeciwieństwie do USG, scintografia nie pozwala na wykrywanie kamieni w drogach żółciowych. U pacjentów, którzy przed badaniem przyjmowali napoje alkoholowe, może wystąpić fałszywie dodatni wynik.

Z reguły podczas scintografii ocenia się stan żółci i wątroby.

Dodatkowe badania

Badanie pęcherzyka żółciowego i przewodów żółciowych można wykonać za pomocą obrazowania metodą rezonansu magnetycznego. Badanie rentgenowskie jest mniej skuteczną metodą diagnostyczną niż MRI. Promieniowanie rentgenowskie będzie bardziej pouczające dzięki zastosowaniu roztworu kontrastowego, który przenika układ żółciowy, miesza się z żółcią i opóźnia promieniowanie rentgenowskie. W przypadku podejrzenia perforacji LR wykonuje się przegląd jamy brzusznej. W ten sposób można wykluczyć kamienne zapalenie pęcherzyka żółciowego (kamienie żółciowe) i zwapnienie (nagromadzenie wapnia na ścianach narządu).

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego pomoże ocenić pracę ZH, zidentyfikować zmiany anatomiczne organizmu (guzy, deformacje, zaburzenia funkcjonalne). Z pomocą MRI wykrywają kamienie. MR-cholangiografia pozwoli ci uzyskać dwu- lub trójwymiarową migawkę LP i jej ścieżek.

Ponadto ERCP (endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna) jest stosowana do diagnozowania choroby dróg żółciowych. Może być stosowany do identyfikacji niedrożności dróg żółciowych i trzustkowych. Poniższe badania radioizotopowe są wykorzystywane do oceny stanu dróg żółciowych:

  • Cholescintography to badanie rentgenowskie przewodu pokarmowego z zastosowaniem roztworu kontrastowego. Stosuje się go do wykrywania ostrego zapalenia kamieni żółciowych lub „odłączonego” woreczka żółciowego (stan, w którym żółć nie dostaje się do woreczka żółciowego i nie jest z niego wydalany). Ten obraz obserwuje się po usunięciu żółci.
  • Cholestografia radionuklidowa pozwala zidentyfikować naruszenia ruchliwości ZHP i jego przewodów.
  • Dożylna cholangiohetocystography jest używana do identyfikacji „niepełnosprawnych” żółci. Ponadto za pomocą badań zidentyfikuj kamienie w pęcherzu lub jego drogach żółciowych.
  • Cholecystografia ustna jest badaniem rentgenowskim z zastosowaniem roztworu kontrastowego, który może być użyty do uzyskania zdjęcia rany. Jest przepisywany w przypadku podejrzenia dyskinezy, zapalenia szyi woreczka żółciowego.

Ostatnie 2 metody są rzadko stosowane we współczesnej medycynie.

Ponadto ważne jest ustalenie diagnozy różnicowej.

Choroba pęcherzyka żółciowego

Lekarze identyfikują typowe choroby zidentyfikowane w badaniu układu żółciowego:

  • Zapalenie pęcherzyka żółciowego. W wyniku przenikania patogennych mikroorganizmów do przewodu pokarmowego rozwija się proces zapalny. W rezultacie ściany ciała gęstnieją. Ta choroba objawia się bólem po prawej stronie pod żebrami, gorączką, zaparciami.
  • Choroba kamicy żółciowej (ICD). Czasami podczas diagnozy w kale wykrywa się piasek, grubą żółć lub kamienie. Wynika to z naruszenia odpływu wydzieliny wątrobowej w wyniku zablokowania dróg żółciowych lub naruszenia skurczu narządów układu żółciowego. Powoduje to zastój żółci i powstawanie kamieni. Edukacja pokrywa się ze światłem przewodu wydalniczego ZH i wywołuje żółtaczkę.

JCB manifestuje zażółcenie, cięcie lub kłujący ból w pęcherzyku żółciowym, który promieniuje do kończyny górnej lub łopatki. Czasami ból rozprzestrzenia się na całą klatkę piersiową, a następnie pacjent błędnie wierzy, że ma ból serca.

  • Dyskinezy. Z tą chorobą zaburza się zdolność skurczowa narządu, jego przewodów, pojawiają się problemy z pracą zwieracza Oddiego. W rezultacie występują zaburzenia odpływu żółci. Dysfunkcja wegetatywna, choroby gruczołów lub gruczołów wydzielania wewnętrznego mogą wywołać patologię.
  • Niedrożność dróg żółciowych. Wydzielanie wątroby nie może przeniknąć do pęcherzyka żółciowego i dwunastnicy w obecności kamieni. Charakterystyczne objawy choroby to ból w prawej części brzucha, zażółcenie skóry i twardówki, przebarwienie kału, ciemnienie moczu.
  • Polipy w wp. Patologiczne wzrosty tkanki nabłonkowej zakłócają ruch żółci, w wyniku czego jej wydzielanie w dwunastnicy jest utrudnione. Chorobę tę można pomylić z chorobą kamicy żółciowej.

Są to najczęściej występujące choroby rozpoznawane podczas badania GF.

Ocena stanu dróg żółciowych

Jeśli to konieczne, lekarz przepisuje ukierunkowane badania przewodów żółciowych. Aby to zrobić, użyj ultradźwięków lub MR-cholangiografii. Najczęściej stan pacjenta pogarsza się w wyniku choroby kamicy żółciowej. Nieco rzadziej naruszenia funkcjonalności przewodów żółciowych są wywoływane przez pasożyty, które utknęły w przewodach, zwężeniach (skurcz ściany przewodu) lub nowotworach.

Wykrywanie chorób pasożytniczych

Najczęstszymi chorobami układu żółciowego są giardioza, zakażenie przywrami. Aby wyjaśnić diagnozę, przeprowadź badanie ultrasonograficzne, za pomocą którego zidentyfikuj pasożyty. Ponadto ważne jest przeprowadzenie badania krwi na obecność przeciwciał przeciwko Giardia, opistorchus i innym przywrom. Analiza mas kałowych w celu identyfikacji jaj lamblii i pasożytów.

Jeśli to konieczne, zbadaj żółć na obecność pasożytów, podczas badania używaj sondy dwunastniczej lub endoskopu.

W oparciu o powyższe, diagnoza RR jest warunkiem wstępnym do określenia aktualnego stanu ciała. Dopiero po dokładnych badaniach lekarz będzie w stanie określić taktykę leczenia i niezbędne środki zapobiegawcze.